บทที่ 6: เงื่อนไขการวิวัฒนาการครบถ้วน! ลาก่อนฝาโลง!

ตกปลาโดยไม่มีเบ็ด? นี่เขาเห็นพวกเราเป็นคนโง่เหรอ?

ข้อความแชตในช่องถ่ายทอดสดของประเทศมังกรเริ่มแสดงความกังวลแทนหรั่นอี้อีกครั้ง

เจฟฟ์จากสหรัฐอเมริกายักไหล่

"เอาล่ะ ผมยอมรับว่าผู้เล่นจากประเทศมังกรผู้เจ้าเล่ห์คนนี้มีความฉลาดอยู่บ้าง แต่เห็นได้ชัดว่าชัยชนะทำให้เขาเหลิงไปแล้ว"

"เขาคิดจะทำอะไร? ให้อาหารปลาด้วยเหยื่อที่ไม่มีเบ็ดงั้นหรือ?"

หรั่นอี้ตอบข้อสงสัยของพวกเขาด้วยการกระทำในไม่ช้า

เขายืนแยกเท้าอย่างมั่นคงในโลงศพที่โคลงเคลง ขางอเล็กน้อย มือจับกระดูกต้นขาแล้วพาดบ่าเหมือนไม้เบสบอล

ท่าทางที่ผ่อนคลายแต่จดจ่อแน่วแน่นั้น ดูราวกับว่าเขากำลังยืนอยู่บนสนามเบสบอล

เลือดที่ยังคงกระจายในน้ำทะเลดึงดูดฝูงปลามอนสเตอร์ผู้หิวโหยที่รอคอยโอกาส

ในที่สุด เงาสีเงินตัวหนึ่งที่ค้นพบเหยื่อเป็นตัวแรกก็พุ่งขึ้นจากผิวน้ำ ตอนนั้นเองที่ทุกคนได้เห็นรูปร่างที่แท้จริงของมัน—

มันดูเหมือนปลาซาร์ดีน

เว้นแต่ส่วนหัวของมันใหญ่เป็นสองเท่า ขากรรไกรล่างยื่นออกมาเผยให้เห็นฟันที่เรียงซ้อนกันเป็นตับ มันพุ่งตรงเข้าใส่เหยื่อล่อของหรั่นอี้

หรั่นอี้เกร็งกำลังขา บิดเอว แล้วเหวี่ยงกระดูกต้นขาที่ทำหน้าที่ต่างไม้เบสบอลออกไปพร้อมเสียงลมหวีดหวิว

ผัวะ! — ตูม!

กระดูกต้นขากระแทกร่างของปลามอนสเตอร์อย่างแม่นยำ เจ้าสัตว์ประหลาดกระเด็นไปไกลราวกับถูกรถบรรทุกชนเข้าเต็มเปา ก่อนจะร่วงกลับลงสู่ทะเล

ทันใดนั้น ประกาศจากเกมก็ดังขึ้นในหูของหรั่นอี้และประชาชนชาวประเทศมังกรทุกคน:

[คุณสังหารปลามอนสเตอร์ฟันคม ได้รับ 1 แต้มวิวัฒนาการ]

[ประกาศทั่วโลก: ผู้เล่นหมายเลข 100 แห่งประเทศมังกรได้รับ 1 แต้มวิวัฒนาการ! กำลังคำนวณรางวัลโชคชะตาแห่งชาติ...]

[รางวัลสำหรับประชาชนชาวประเทศมังกรทุกคน: ค่าร่างกาย +0.01!]

ทันทีที่เสียงประกาศจบลง ผลตอบรับแบบเรียลไทม์จากทั่วประเทศมังกรก็หลั่งไหลเข้ามาดั่งเกล็ดหิมะ

"สัญญาณชีพของผู้ป่วยวิกฤตในโรงพยาบาลแห่งหนึ่งแสดงอาการฟื้นตัวเล็กน้อยพร้อมกัน!"

"ที่โรงพยาบาลประชาชนเมืองจงไห่ ผู้ป่วยเจ้าชายนิทรามีสัญญาณคลื่นสมองตอบสนอง!"

...ค่าร่างกายที่เพิ่มขึ้น 0.01 อาจไม่รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงมากนักสำหรับคนสุขภาพดี แต่สำหรับเพื่อนร่วมชาติที่ดิ้นรนอยู่บนเส้นด้ายระหว่างความเป็นความตาย มันคือหยาดฝนแห่งชีวิต!

"ดี! เยี่ยมไปเลย!" ผู้คนมากมายในศูนย์บัญชาการถึงกับหลั่งน้ำตาด้วยความตื้นตัน

[เมื่อกี้ฉันยังรู้สึกแน่นหน้าอกอยู่เลย จู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนมีกระแสอุ่นๆ ไหลเวียนไปทั่วร่าง ตอนนี้รู้สึกดีขึ้นมาก! รางวัลนี้ของจริง!]

[คุณปู่ของฉันเพิ่งลุกจากเตียงเดินเองได้! ทั้งที่หมอบอกว่าอยู่ได้อีกไม่เกินเดือนเดียวแท้ๆ! ฮือๆ...]

[ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ถ้าใครกล้าว่าร้ายพี่หรั่นอี้แม้แต่คำเดียว ฉันจะมุดสายเน็ตไปตบกบาลมันถึงบ้าน!]

[ขอโทษครับ! ผมขอโทษสำหรับความเขลาของผมก่อนหน้านี้! พี่เทพไม่ใช่แค่นักบุญ แต่พี่คือแม่ของผม!]

[เมนต์บน เมื่อกี้แกยังด่าเขาว่าโง่อยู่เลย! หน้าแหกหรือยัง?]

[แหกแล้วครับ! ได้โปรด พี่เทพ ตบหน้าผมอีกสักทีสองทีเถอะ! ผมชอบความรู้สึกนี้!]

ข้อสงสัย ความสิ้นหวัง และคำด่าทอก่อนหน้านี้ทั้งหมด ถูกกลบด้วยความชื่นชมและสำนึกบุญคุณ

ผู้ชมชาวประเทศมังกรนับไม่ถ้วนสัมผัสได้จริงๆ เป็นครั้งแรกว่า ชะตากรรมของพวกเขาผูกพันกับร่างอันโดดเดี่ยวที่อยู่ไกลออกไปในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่นั้น

รอยยิ้มจอมปลอมบนใบหน้าพิธีกรจากแดนอาทิตย์อัสดงแข็งค้าง

"อะแฮ่ม ดูเหมือนชะตาของประเทศมังกรจะยังไม่ขาด พวกเขาเจอช่องโหว่ของเกมเข้าจริงๆ"

"นี่ไม่ใช่ช่องโหว่หรอก บิล"

ลิดเดลล์ ผู้เชี่ยวชาญด้านการเอาชีวิตรอดที่นั่งข้างๆ แย้งด้วยน้ำเสียงเจือความชื่นชม

"นี่คือ... จุดเริ่มต้นของหายนะต่างหาก"

บนหน้าต่างระบบ คอลัมน์แต้มวิวัฒนาการเปลี่ยนจาก (1/10) เป็น (2/10)

"อีก 8 แต้ม"

หรั่นอี้กลับเข้าประจำที่ สายตาจับจ้องไปที่ชิ้นเนื้อที่ห้อยต่องแต่ง

ไม่นาน ปลามอนสเตอร์อีกตัวก็อดใจไม่ไหวและพุ่งขึ้นมาจากน้ำ

ผัวะ! — ตูม!

วิถีโค้งที่สมบูรณ์แบบ พาราโบลาที่งดงาม

[คุณสังหารปลามอนสเตอร์ฟันคม ได้รับ 1 แต้มวิวัฒนาการ]

[ประกาศทั่วโลก: ผู้เล่นหมายเลข 100 แห่งประเทศมังกรได้รับ 1 แต้มวิวัฒนาการ! กำลังคำนวณรางวัลโชคชะตาแห่งชาติ...]

[รางวัลสำหรับประชาชนชาวประเทศมังกรทุกคน: ทรัพยากรประเทศมังกร +0.01!]

[ดับเบิลคิล! พี่เทพสุดยอด!]

[พระเจ้าช่วย แต้มวิวัฒนาการหาง่ายขนาดนี้เลยเหรอ? เหมือนเล่นเกมตู้ทุบตัวตุ่นเลย!]

[ฮือๆ... เมื่อกี้ฉันอิจฉาอเมริกาหรือรัสเซียที่ได้รางวัลแทบตาย]

จากนั้น...

ผัวะ!

[คุณสังหารปลามอนสเตอร์ฟันคม ได้รับ 1 แต้มวิวัฒนาการ]

[ประกาศทั่วโลก: ผู้เล่นหมายเลข 100 แห่งประเทศมังกรได้รับ 1 แต้มวิวัฒนาการ! กำลังคำนวณรางวัลโชคชะตาแห่งชาติ...]

[รางวัลสำหรับประชาชนชาวประเทศมังกรทุกคน: อายุขัย +0.01!]

ผัวะ!

[คุณสังหารปลามอนสเตอร์ฟันคม ได้รับ 1 แต้มวิวัฒนาการ]

...ในช่องถ่ายทอดสดของเกาหลีใต้:

[ชิบหาย! คนประเทศมังกรคนนี้มันเป็นปีศาจหรือเปล่า? เขาเหมาแต้มวิวัฒนาการคนเดียวเลยเรอะ?]

ในช่องถ่ายทอดสดของญี่ปุ่น ผู้ชมที่เพิ่งโห่ร้องยินดีกับผู้เล่นของตนเอง ตอนนี้เหลือเพียงความอิจฉาริษยา

[บากะ! นี่มันบั๊กชัดๆ!]

[เขาฆ่าผู้เล่นของเรานะ! ทำไมยังได้รางวัลอีก?!]

[เกมไม่ยุติธรรม! พวกเราขอประท้วง!]

[จะตะโกนหาพระแสงอะไร? หนวกหูจริง พี่หรั่นอี้ของเราเขาแค่เทพโว้ย ถ้าไม่พอใจก็ไปมุดหัวตายซะ]

[ไสหัวไป! ไอ้หมูประเทศมังกร!]

ผัวะ!

เมื่อปลาตัวสุดท้ายถูกหวดกระเด็น หรั่นอี้ก็หยุดมือ

พวกปลามอนสเตอร์ในน้ำเริ่มเรียนรู้บทเรียนแล้ว

ไม่มีตัวไหนกล้ากระโดดขึ้นมาแตะเหยื่อที่ลอยอยู่กลางอากาศอีกเลย

"ชิ"

หรั่นอี้โยนกระดูกกลับลงไปแล้วนั่งพิงผนังโลงศพ

ผ้าพันแผลที่มือซ้ายมีเลือดซึมออกมาเป็นดวงแดงเล็กๆ แต่ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

เขาคิดว่าแค่ตกปลาอยู่ที่นี่ก็รวยได้แล้วแท้ๆ

แต่หรั่นอี้ก็เหนื่อยจริงๆ นั่นแหละ

เขาหยิบกระดูกต้นขาที่ทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยมขึ้นมาชั่งน้ำหนัก พลางเอ่ยชมจากใจจริง

"แหม ขาของนายนี่แข็งแรงดีจริงๆ จับถนัดมือสุดๆ!"

"ระบบ"

หน้าจอสีฟ้าอ่อนกางออกอีกครั้ง

หรั่นอี้เปิดแผงควบคุมยานพาหนะ

[เส้นทางการวิวัฒนาการที่เป็นไปได้: แพไม้โครงกระดูกอย่างง่าย]

[เงื่อนไขการวิวัฒนาการ:]

[1. ไม้ (10/10)]

[2. โครงกระดูกสิ่งมีชีวิตที่สมบูรณ์ (0/1)]

[3. แต้มวิวัฒนาการ (11/10)]

ตอนนี้ ขาดเพียงรายการสุดท้าย... โครงกระดูกสิ่งมีชีวิตที่สมบูรณ์

ผู้ชมในช่องถ่ายทอดสดก็เห็นวัสดุที่ต้องใช้เช่นกัน และเริ่มถกเถียงกันอย่างดุเดือด

[ดูเหมือนทุกอย่างที่ระบบย่อยสลายมาจะเป็นแค่เศษกระดูกนะ]

[งั้นเขาต้องหาตัวใหญ่ๆ ฆ่าใช่ไหม?]

[เงื่อนไขโหดหินเกินไปแล้ว!]

ก่อนที่การสนทนาของชาวเน็ตจะจบลง พวกเขาก็เห็นสายตาของหรั่นอี้จับจ้องไปที่ "พี่ชายกระดูก"

"พี่ชาย ดูสิ สถานการณ์มันเป็นแบบนี้..."

"ในทะเลอันกว้างใหญ่นี้ พี่อยู่คนเดียวมันเหงาจะตาย แต่ถ้าเรือของเราอัปเกรดได้..."

"ถึงตอนนั้น ถ้าผมได้กินเนื้อ ผมจะจุดธูปให้พี่แน่นอน"

"อีกอย่าง แทนที่จะจมลงก้นทะเลไปพร้อมกับโลงศพห่วยๆ นี่ สู้ตามผมไปแล้วกลายเป็นเรือยักษ์ เป็นเรือบรรทุกเครื่องบินไม่ดีกว่าเหรอ? ถึงตอนนั้น เกียรติยศของผมก็คือเกียรติยศของพี่นะ พี่ชาย!"

จางกวงเหว่ย ที่เมื่อครู่ยังทำหน้าเคร่งเครียด ตอนนี้กลับยิ้มกว้างจนปากจะฉีกถึงหู

"เจ้าเด็กนี่..." ศาสตราจารย์หลี่ซูยิ้มพลางกุมขมับ

[นี่นับเป็น... การปลุกใจก่อนรบหรือเปล่า?]

[เมนต์บน นี่มันฉากต้มตุ๋นชัดๆ...]

[เดี๋ยวนะ แบบนี้มันโอเคจริงๆ เหรอ? คนเขาตายไปแล้ว ยังจะเอากระดูกเขามาใช้อีก? นี่มันออกจะ...]

ข้อความแชตข้อความหนึ่งลอยผ่านมา และมีคนรีบผสมโรงทันที

[ใช่ รู้สึกเหมือนไม่ให้เกียรติผู้ตายเลย]

[พี่เทพก็เก่งนะ แต่ทำแบบนี้มันไม่เกินไปหน่อยเหรอ?]

แต่ก่อนที่กระแสความคิดเห็นแบบนี้จะจุดติด มันก็ถูกกลบด้วยคลื่นลูกใหญ่กว่าที่ถาโถมเข้ามา

[เคารพ? พวกพ่อพระแม่พระข้างบน เชิญไสหัวออกจากประเทศมังกรไปเลยไป๊!]

[ไม่ให้เกียรติตรงไหน? นี่เขาเรียกว่าการจุติใหม่ต่างหาก! พี่ชายกระดูกกำลังจะวิวัฒนาการไปเป็นส่วนหนึ่งของเรือบรรทุกเครื่องบินในอนาคต นี่มันเกียรติยศสูงสุดชัดๆ!]

แม้แต่ท่านนายพลเผยผู้เคร่งขรึมอยู่เสมอก็อดไม่ได้ที่จะอมยิ้มที่มุมปาก

ไม่ใช่เพราะเขาขบขันพฤติกรรมของหรั่นอี้ แต่เขารู้สึกดีใจกับการเปลี่ยนแปลงทัศนคติของสาธารณชนในช่องถ่ายทอดสดต่างหาก

บนหน้าจอ

มือของหรั่นอี้วางอยู่บนกะโหลกศีรษะของพี่ชายกระดูกแล้ว และเขาสื่อสารกับแผงควบคุมการวิวัฒนาการโดยตรง

[เงื่อนไขการวิวัฒนาการครบถ้วน เริ่มการวิวัฒนาการหรือไม่?]

"ยืนยันการวิวัฒนาการ"

ทันใดนั้น แสงสีฟ้าอ่อนก็โอบล้อมพี่ชายกระดูกและโลงศพทั้งใบราวกับระลอกคลื่น