ตอนที่ 10: สุสานเสือ

ตอนที่ 10: สุสานเสือ

ไม่กี่วันต่อมา ณ บริเวณเทือกเขาห่างไกลนอกกรุงโตเกียว

“มาช้าชะมัด”

น้ำเสียงที่เอ่ยออกมานั้นห้าวหาญและทรงพลัง เจ้าของเสียงเป็นชายร่างกำยำที่มีท่าทางเกียจคร้านแต่แฝงไว้ด้วยความหยิ่งทะนงในตัว

“ฉันรีบบึ่งมาทันทีที่เลิกเรียนเลยนะ โทจิ”

เซ็นอิง โทจิ... ไม่สิ ตอนนี้เขาเปลี่ยนนามสกุลเป็น ฟุชิงุโระ โทจิ แล้ว

ย้อนกลับไปเมื่อสองปีก่อน โทจิผู้ละทิ้งตระกูลเซ็นอิงได้รับการช่วยเหลือจากหญิงสาวผู้เลอโฉมนามว่าฟุชิงุโระ เธอเกรงว่านิสัยกระด้างของโทจิจะทำให้เขาเอาตัวรอดลำบากจึงคอยดูแลเขาอยู่พักใหญ่ จนในที่สุดความใกล้ชิดก็แปรเปลี่ยนเป็นความรัก

ในตอนนั้น โทจิยังไม่ได้สร้างชื่อเสียจนโด่งดัง และเขายังเห็นแก่หน้า เซ็นอิง นาโอบิโตะ อยู่บ้าง จึงไม่ได้ถล่มตระกูลเซ็นอิงจนย่อยยับ ซึ่งหากตาแก่นาโอบิโตะไม่ตายในตอนนั้น มากิ ก็คงไม่เลือกเส้นทางล้างบางตระกูลเช่นกัน

ภายหลังเมื่อทั้งคู่แต่งงานกัน โทจิก็ตัดสินใจเปลี่ยนนามสกุลตามภรรยา “ฉันแต่งเข้าบ้านเธอ ดังนั้นตอนนี้ฉันคือ ฟุชิงุโระ โทจิ”

น่าเศร้าที่หญิงสาวผู้แสนดีเสียชีวิตลงด้วยอุบัติเหตุหลังจากให้กำเนิด ฟุชิงุโระ เมงุมิ ได้ไม่นาน

“ฟู่~ เอาล่ะ เริ่มกันเลย เวลาของฉันเป็นเงินเป็นทอง”

โทจิพ่นควันบุหรี่เป็นวงกลมก่อนจะขยี้ก้นบุหรี่ลงกับพื้น เขาลุกขึ้นยืนแล้วเดินนำ เออิจิ ไปยังลานกว้าง

“เฮ้ เริ่มได้แล้ว” โทจิกำหมัดแน่น รอยยิ้มดิบเถื่อนปรากฏบนใบหน้า

เออิจิไม่รอช้า เขาย่อเข่าลงเล็กน้อย รีดเร้นพลังไสยเวทให้ไหลเวียนไปทั่วร่าง

“คชสารสูงสุด (Max Elephant)”

เงาเบื้องหลังของเออิจิขยายตัวออกสวนทางกับทิศทางของแสงตามธรรมชาติ ก่อนที่ช้างเอเชียตัวเขื่องสีชมพูจะปรากฏกายขึ้นเบื้องหน้าทั้งสอง

“โอ้? กระสอบทรายชั้นดีนี่นา” โทจิเอ่ยชม

สาเหตุที่โทจิมาช่วยเออิจิในวันนี้เป็นเพราะตอนที่เออิจิไปร่วมฉลองวันเกิดให้เมงุมิ เออิจิได้เปรยว่า “เด็กคนนี้มีพรสวรรค์วิชาเงาสิบทิศเหมือนกับฉัน” โทจิที่รักลูกสุดหัวใจ (ในแบบของเขา) จึงบุกไปหอสมุดตระกูลเซ็นอิงเพื่อค้นคว้าข้อมูลวิชาเงาสิบทิศมาให้เออิจิ เพราะเขารู้ดีว่าหากเมงุมิมีวิชาปิศาจนี้ติดตัว มีเพียงคนเดียวที่จะสอนลูกเขาได้ก็คือเออิจิ

แม้ข้อมูลที่โทจิขโมยมาจะขาดตกบกพร่องไปบ้างตามประสาคนไม่ได้เรียนหนังสือ แต่ก็นับว่าเป็นประโยชน์มหาศาลต่อเออิจิ เพราะระบบที่ทิ้งเขาไปให้เพียงข้อมูลของจอกศักดิ์สิทธิ์และหมากรุกวีรชนเท่านั้น ไม่ได้ให้รายละเอียดวิชาประจำตระกูลเซ็นอิงมาด้วย

กระสอบทรายมีชีวิต

ปึก! ปึก! ปึก!

เสียงหมัดกระทบเนื้อดังสนั่นหวั่นไหว โทจิราวกับแชมป์มวยโลกบนสังเวียน เขาโหมบุกเข้าใส่คชสารสูงสุดอย่างบ้าคลั่ง เจ้าช้างตัวเขื่องที่เชื่องช้าทำได้เพียงเป็นกระสอบทรายรับหมัดพายุ

ทุกครั้งที่คชสารสูงสุดพยายามจะพ่นน้ำเพื่อขับไล่โทจิ มันกลับถูกหมัดลักไก่ชกเข้าที่ดั้งจมูกจนสำลักน้ำตัวเองอย่างน่าเวทนา

หมัดรัวลงมาราวกับสายฝน เสียงคำรามอย่างโกรธเกรี้ยวของคชสารสูงสุดค่อยๆ เปลี่ยนเป็นเสียงครางอย่างเจ็บปวด มันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมชายที่ไม่มีพลังไสยเวทแม้แต่นิดเดียวคนนี้ ถึงได้มีพลังมหาศาลขนาดนี้

ตามกฎของพิธีกรรมปราบชิกิงามิ หากไม่มีพลังไสยเวทของบุคคลภายนอกเข้าแทรกแซงจะถือว่าพิธีกรรมยังดำเนินต่อไปได้ โทจิที่มี "ข้อผูกมัดสวรรค์" ไร้ซึ่งพลังไสยเวทโดยสิ้นเชิง ตัวตนของเขาในสายตาของอาคมจึงไม่ต่างจากก้อนหินหรือต้นไม้ริมทาง ดังนั้นเมื่อเขาซัดคชสารสูงสุดจนสลบเหมือด พิธีกรรมจึงตัดสินให้เออิจิเป็นผู้ชนะ

“เฮ้อ... ปราบชิกิงามินี่มันสะใจจริงๆ” เออิจิถอนหายใจ แม้เขาจะเสียเงินเก็บเกือบทั้งหมดไปกับค่าจ้างครั้งนี้ก็ตาม

ราชันแห่งลม: สุสานเสือ

“มันหยด! ตัวต่อไปมาเลย!”

โทจิหมุนหัวไหล่ด้วยความพึงพอใจก่อนจะกระชากเสื้อทิ้ง เผยให้เห็นกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ ที่แม้แต่ผู้ชายด้วยกันยังต้องมองค้าง เออิจิไม่รอช้าเรียกชิกิงามิตัวถัดไปออกมาทันที

“สุสานเสือ (Tiger Burial)”

สุสานเสือคือชิกิงามิสายโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดตัวหนึ่งในวิชาเงาสิบทิศ มันมีความคล่องแคล่วของสัตว์ตระกูลแมวและสามารถควบคุมพายุเพื่อเพิ่มความเร็วให้ตนเองได้

กรงเล็บแหลมคมของมันสามารถฉีกร่างคำสาปในระยะประชิด และยังสามารถสะบัดลมกรดออกมาโจมตีจากระยะไกลได้ พลังทำลายและแรงกัดของมันเหนือกว่าสุนัขหยก และไม่ด้อยไปกว่าสุนัขโฮนเลยแม้แต่น้อย

“โฮก!!!”

เสือโคร่งลายขาวดำที่มีขนาดใหญ่ยิ่งกว่ากระทิงพุ่งปรากฏตัวออกมา กลิ่นอายสังหารที่แผ่ออกมาทำให้แม้แต่เออิจิยังต้องลอบสั่นสะท้าน

“ต้องการให้ฉันช่วยไหม?” เออิจิถาม

“หุบปากแล้วยืนดูไปเถอะ” โทจิฉีกยิ้มกว้างกว่าเดิม

ฟึ่บ!

พายุหมุนพัดกระหน่ำ ร่างของสุสานเสือว่องไวราวกับภูตผี ความเร็วของมันเกินกว่าที่ตาเปล่าจะมองเห็นทัน แต่โทจิกลับถีบพื้นจนดินกระจาย พุ่งตัวออกไปเหมือนลูกปืนใหญ่เข้าปะทะกับเจ้าป่าทันที!

กรงเล็บ เขี้ยวโง้ว และหางที่ฟาดราวกับแส้ ปะทะกับหมัดเหล็ก ศอก และลูกเตะที่รุนแรง การต่อสู้ที่แท้จริงได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!