บทที่ 106 เรย์ลีย์ ปะทะ บิ๊กมัม
บทที่ 106 เรย์ลีย์ ปะทะ บิ๊กมัม
บทที่ 106 เรย์ลีย์ ปะทะ บิ๊กมัม
มาร์โกทุบเรือโจรสลัดแตกทีละลำ พุ่งชนไปยังเป้าหมายถัดไปอย่างไม่หยุดยั้ง อานุภาพของฟีนิกซ์ทำให้โจรสลัดจำนวนมากหวาดผวาจนกระโดดหนีลงทะเลทันที
ชาร์ล็อต โดสมาร์ช บุตรชายคนที่สิบสี่ของบิ๊กมัมและเป้าหมายถัดไป กระโจนขึ้นอย่างรีบร้อนพยายามฟันมาร์โก แต่ช่องว่างด้านพลังนั้นกว้างเกินไป ความพยายามของเขาจึงสูญเปล่า ปีกสีน้ำเงินฟาดเพียงครั้งเดียวก็ทำให้เขาสลบ ร่วงตกลงสู่ทะเล
คลื่นคมดาบพลังฟันพาดผ่านท้องฟ้า ไล่ตามมาร์โกในอากาศ แต่ฟีนิกซ์สีครามก็หลบหลีกได้อย่างสุขุม
เห็นว่าจัดการศัตรูบนอากาศไม่ได้ สมูทตี้งอขาเรียวยาวผิดสัดส่วน รวบรวมพลัง
“บัดซบ มาร์โก อย่าหยิ่งนัก!”
ในฐานะนักสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดรองจากมามะ สมูทตี้จำเป็นต้องหยุดศัตรูทรงพลัง แต่ก่อนที่เธอจะขยับได้ ดาบบุปผาวิสตาก็เข้าขวางทางอีกครั้ง ใบดาบยาวคู่เฉียดผิวเธอไปอย่างหวุดหวิด
คิ้วของสมูทตี้กระตุกด้วยโทสะ เธอคำราม
“วิสตา ถอยไป ฉันไม่มีเวลามาเสียกับแก!”
“ขอโทษที แต่ชั้นมีเวลาเหลือเฟือจะเล่นกับเธอ”
คมดาบปะทะกันเป็นพายุแห่งแสง สไตล์กวาดฟันของสมูทตี้ไม่อาจสลัดคู่ต่อสู้ออกไปได้ และเมื่อไม่มีใครขวาง มาร์โกก็ทำลายเรือโจรสลัดได้อีกลำ
โกรธเกรี้ยวที่ถูกเมิน ชาร์ล็อต ลินลินเร่งไล่ตามทันที แต่ความเร็วของซีอุสยังไล่ฟีนิกซ์ไม่ทัน ใบหน้าจักรพรรดิจึงมืดครึ้ม
ลินลินหยุดไล่ คว้าหมวกจากศีรษะแปรสภาพเป็นดาบยักษ์
“กล้าดีอย่างไรถึงเมินชั้น งั้นให้ชั้นกวาดล้างเศษเดนที่เหลือก็แล้วกัน!”
“ฮาไค…!”
ลินลินยกดาบ สายฟ้าและไฟพันรอบคม ตั้งใจจะเมินมาร์โกแล้วถล่มพวกตัวเล็กด้านล่างให้ราบ
ก่อนฟันน่าสะพรึงจะตกลง คมดาบพลังฟันที่ทำให้สัญชาตญาณของเธอร้องเตือนก็พุ่งตรงเข้ามา
แคร้ง…!
ลินลินเหวี่ยงดาบจักรพรรดิรับไว้ได้ แต่ซีอุสด้านล่างกลับโชคร้าย ถูกผ่าขาดเป็นสองท่อน เมื่อไม่มีที่ยืน บิ๊กมัมร่วงหล่น ส่งเสียงคำรามกับความไร้น้ำหนักกะทันหัน
“ซีอุส รีบมา…!”
“มาแล้ว มามะ!”
ร่างของซีอุสฟื้นสภาพอย่างรวดเร็ว รับเจ้านายไว้ ลินลินกระโดดตั้งหลัก จ้องผู้โจมตี แล้วรูม่านตาหดเมื่อเห็นบุคคลคุ้นตา: ผมทองสยาย ใบหน้าสบาย ๆ นั่น
ชายวัยกลางคนมองเธอด้วยสีหน้าจริงจัง
“ไม่เจอกันนานนะ ลินลิน สี่ปีได้แล้วมั้ง?”
“ที่แท้ก็แก ชายชราเรย์ลีย์”
สองยอดฝีมือประจันหน้า สีหน้าตัดกัน ฮาคิราชันย์ค่อย ๆ แผ่ออกมาจากทั้งคู่ กดดันเข้าหากัน
เปรี๊ยะ แคร็ก ครืน…
แรงปะทะของออราบิดอากาศ สายฟ้าเลือดแดงแตกกระจายทุกที่ที่แรงกดชนกัน
โจรสลัดใกล้เคียงหลายคนตาเหลือก น้ำลายฟูมปากล้มลง ผู้รอดชีวิตละทิ้งการต่อสู้ วิ่งหนีออกนอกพื้นที่ เปิดทางให้การดวลที่จะตัดสินชะตาสงคราม
กว่าสิบวินาทีผ่านไป ฮาคิของทั้งคู่ยังไม่อาจกดอีกฝ่ายได้ ลินลินกัดฟัน พูดเสียงเย็น
“ซีอุส ลดระดับ”
ตามคำสั่ง ซีอุสค่อย ๆ ลดลง ลินลินเอ่ยก่อน
“เรย์ลีย์ แกนี่เองสินะที่ให้มาร์โกกล้าได้ขนาดนี้?”
เรย์ลีย์ยกดาบยาว โต้กลับอย่างเคร่งขรึม ทุกอณูร่างกายอยู่ในสภาพพร้อมรบเต็มที่
“อย่าดูแคลนมาร์โกเลย ลินลิน การตายของหนวดขาวอาจผลักเขาไปอีกก้าว ไม่นานเขาจะตามพวกเราใกล้เข้ามา เธอไม่คิดอย่างนั้นหรือ?”
คำยกย่องมาร์โกยิ่งทำให้บิ๊กมัมระคายใจ จริงอยู่ มาร์โกอายุน้อยกว่าคาตาคุริของเธอและแข็งแกร่งกว่าเล็กน้อย แต่เธอไม่ยอมเชื่อว่าเขาจะขึ้นถึงชั้นเดียวกับพวกตน
“หึ ไว้ดูกัน เรย์ลีย์ ถ้าแกอยู่ที่นี่ ไอ้ฟอสซิลโรเจอร์ล่ะ?”
สายตาลินลินกวาดทั่ว ใช้ฮาคิสังเกตการณ์ระดับสูงค้นหาซอลที่ไม่น่าจะอยู่ตรงนี้
เมื่อเอ่ยถึงกัปตันของตน เรย์ลีย์ส่ายหน้าอย่างจนใจ หากโรเจอร์ไม่ถ่วงเวลาอีกสองวันที่เกาะมนุษย์เงือก สถานการณ์คงดีกว่านี้มาก
“สบายใจได้ ลินลิน โรเจอร์ไม่ได้มา ครั้งนี้ ชั้นจะเป็นคู่ต่อสู้ของเธอเพียงลำพัง”
“แกคิดจริง ๆ หรือว่าจะชนะชั้นได้ ชายชราเรย์ลีย์?”
“จะรู้ก็ต้องสู้กันก่อน”
แรงปรารถนาการต่อสู้ของบิ๊กมัมพุ่งสูง สายตาเธอเหลือบมองผมทองของเรย์ลีย์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า อายุมากกว่าเธอสิบปี แต่กลับดูอ่อนกว่าเธอในตอนนี้
อดไม่ได้ เธอหลุดคำถามที่ค้างคาใจ
“เรย์ลีย์ ความเยาว์วัยของแก ฝีมือโรเจอร์ใช่ไหม? ได้ยินว่าเขามียาอายุวัฒนะ เหลือบ้างหรือเปล่า?”
“บอกไม่ได้หรอก ลินลิน ถ้าอยากรู้ ก็ไปถามเขาเอง”
เรย์ลีย์ยิ้ม สำหรับเขา ผลของสงครามดูเหมือนถูกกำหนดแล้ว ไม่มีผู้แข็งแกร่งที่ชราแล้วคนใดต้านทานแรงยั่วยวนของการคืนวัยได้
ชาร์ล็อต ลินลิน อายุหกสิบหก ยืนอยู่บนยอดสุดท้ายของตน อีกไม่กี่ปีพลังจะเริ่มถดถอย หากไม่มียาอายุวัฒนะก็ช่างเถอะ แต่เมื่อมันมีอยู่ เธอย่อมโหยหา
รู้ว่าเรย์ลีย์มองทะลุ บิ๊กมัมสะบัดกลับอย่างดื้อดึง
“หึ ไม่ต้องบอก ชั้นรู้ว่าโรเจอร์ไม่มี ของล้ำค่าแบบนั้นไม่ผลิตเป็นกอบเป็นกำ หยุดพูดได้แล้ว ตายซะ เรย์ลีย์!”
ชั่วพริบตา ทั้งคู่ระเบิดพลัง ฮาคิราชันย์เคลือบอาวุธ ย้อมเป็นสีแดงเข้มแตกประกายสายฟ้าน่าสะพรึง
ลินลินเร่งซีอุสพุ่งเข้าหาเรย์ลีย์ ดาบยักษ์ปะทะดาบยาว อาวุธต่างขนาดชนกันจนโลกทั้งใบซีดจาง
บูม…!
พายุฮาคิพัดถล่มเกาะไรนา โค่นต้นไม้ คลื่นทะเลยกสูงเป็นเมตร แม้แต่เมฆบนฟ้าก็ถูกสลัดกระจาย
นักสู้แกร่งหลายคนหันมองศูนย์กลางพายุ รู้ดีว่ายอดฝีมือสองคนกำลังประจัญบาน การดวลระดับสูงสุดที่จะชี้ขาดสงคราม
แม้แต่เบิร์นดี้ เวิลด์ อดีตคู่แข่ง ยังขมวดคิ้ว เขาใฝ่หาฮาคิราชันย์ขั้นสูงมาหลายสิบปี แต่ไม่เคยปลุกฮาคิราชันย์ได้เลย
“ฮาคิราชันย์ขั้นสูง… สองสัตว์ประหลาดนั่น และยาอะไรที่ซอลยังเหลือ ชั้นต้องได้สักเม็ด”
คิดถึงเป้าหมาย หมัดของเบิร์นดี้ยิ่งดุดัน ทิ้งให้แคร็กเกอร์ที่ถูกกดดันสงสัยว่าชายชราไปกลืนยาอะไรมาหรือไม่…
โปรดติดตามตอนต่อไป