บทที่ 49 ราชาโจรสลัด โรเจอร์

บทที่ 49 ราชาโจรสลัด โรเจอร์

【โฮสต์: ออกัสตัส ดี. ซอล】

【อายุ: 26 ปี】

【เลเวล: 71 (76,702/450,000) +20】

【พละกำลัง: สูงสุด (ระดับพลเรือเอก) – บัฟทำงาน】

【ร่างกาย: ชั้นสูง (รองผู้บัญชาการจักรพรรดิ) – บัฟทำงาน】

【ความว่องไว: ชั้นสูง (รองผู้บัญชาการจักรพรรดิ) – บัฟทำงาน】

【ผลปีศาจ: ไม่มี】

【ทักษะ: ชั้นสูง】

【ฮาคิเกราะ: ชั้นสูง (บัฟทำงาน)】

【ฮาคิสังเกต: สูงสุด (เสียงแห่งสรรพสิ่ง)】

【ฮาคิราชันย์: สูงสุด】

【อาวุธ: เอซ】

【แต้ม: 97,879】

ดาบชั้นสูงสุด เอซ เดิมทีคือของขวัญที่โรเจอร์ทิ้งไว้ให้เอซ หากผู้ถือครองเป็นเอซ ทายาทสายเลือดของโรเจอร์ มันจะมอบพลังเสริมอย่างมหาศาล คล้ายกับดาบเอ็นมะของโคสึกิ โอเด้ง ที่คงฮาคิของเจ้าของเดิมไว้

แต่ผู้ถือครองในตอนนี้คือซอล กล่าวได้ว่าเป็น “โรเจอร์อีกคนหนึ่ง” เขามีความทรงจำเกี่ยวกับพลังของโรเจอร์ที่หลอมรวมด้วยฮาคิอยู่ภายใน จึงสามารถดึงพลังนั้นออกมาได้อย่างเต็มที่ เมื่อได้รับบัฟ พลังของซอลก็เข้าใกล้จุดสูงสุดของโรเจอร์อย่างยิ่ง

ซอลชี้ปลายดาบไปยังแท่นประหาร ดวงตาคมกริบ พร้อมปลดปล่อยฮาคิราชันย์ระเบิดออกมา ฮาโอชกุระดับสูงสุดนี้ไม่กระทบใครอื่น พุ่งโจมตีตรงไปยังคนทั้งสี่บนแท่นประหาร

การปลดปล่อยพลังของฮาคิราชันย์ระดับสูงสุด ต้องอาศัยการประสานของร่างกายและเจตจำนง และในตอนนี้ เขาทำได้แล้ว

เพชฌฆาตทั้งสองถูกฮาโอชกุกระแทกจนหมดสติ กระเด็นร่วงจากแท่นประหาร ขอบแท่นเองก็แตกร้าว ขณะเดียวกัน เซ็นโงคุและการ์ปเพียงไหล่สะท้านเล็กน้อยภายใต้แรงกดดัน แต่แววตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ การ์ปถึงกับยืนขึ้น จ้องซอล จิตใจสับสนเกินจะสงบได้ในชั่วขณะ

มีเพียงเอซที่ฮาโอชกุเฉียดผ่าน เขายังคงมึนงง ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

การ์ปพึมพำกับตัวเอง

“เป็นไปไม่ได้… โรเจอร์ จะเป็นแกได้ยังไง แกควรตายไปนานแล้ว”

แม้เซ็นโงคุจะไม่แสดงออกเท่าการ์ป แต่สีหน้ากลับย่ำแย่ยิ่งกว่า เหตุการณ์ที่คาดไม่ถึงที่สุดได้เกิดขึ้น ไอ้โรเจอร์ที่สมควรตายไปแล้ว กลับไม่ตายจริง ๆ

“ช่างมันเถอะ โรเจอร์ เศษซากของยุคเก่าที่ควรตายไปแล้ว ทำไมถึงโผล่มาตอนนี้ แถมยังมากับเรย์ลีย์อีก โลกต้องวุ่นวายแค่ไหนถึงจะพอใจแก!”

ในฐานะศัตรูเก่าที่ปะทะกับโรเจอร์มาหลายทศวรรษ พวกเขาจะไม่คุ้นกับฮาคิราชันย์ของเขาได้อย่างไร ลืมเรื่องโคลนไปได้เลย โคลนมีได้แค่ศักยภาพทางกายใกล้เคียง

ประสบการณ์ชีวิตและการเปลี่ยนแปลงของจิตใจล้วนส่งผลต่อการตื่นของฮาโอชกุ ต่อให้เป็นโคลนของโรเจอร์ หากเป็นคนขี้ขลาด ก็ไม่มีทางปลุกฮาคิราชันย์ได้

ยิ่งกว่านั้น ฮาคิราชันย์ของแต่ละคนย่อมแปรเปลี่ยนตามประสบการณ์เฉพาะตัว ฮาโอชกุที่ระเบิดออกมาเมื่อครู่นั้น เหมือนกับของโรเจอร์ทุกประการ และความเข้มข้นยังทำให้ปวดหัวอย่างยิ่ง

เมื่อบรรลุเป้าหมาย ซอลก็ลดดาบเอซลง ตราบใดที่ไม่มีเพชฌฆาตบนแท่นประหาร การประหารก็ต้องหยุดชั่วคราว เซ็นโงคุย่อมไม่โง่พอจะลงมือเอง เด็กคนนั้น เอซ จึงปลอดภัยไปก่อน

ซอลหันไปพูดกับเรย์ลีย์ที่รออยู่

“เรย์ลีย์ มาโหมโรงกันให้ยับไปเลย”

“ช่างเอาแต่ใจจริง ๆ กัปตัน ต่อจากนี้ชั้นคงไม่มีแรงเล่นบ้า ๆ แบบนี้แล้ว งั้นให้ชายแก่คนนี้อยู่เคียงข้างนายจนถึงที่สุดก็แล้วกัน”

มุมปากเรย์ลีย์ยกขึ้น ฮาโอชกุเมื่อครู่ที่ไม่ด้อยไปกว่าโรเจอร์ได้อธิบายทุกอย่างแล้ว ไม่ว่าซอลจะซ่อนความลับอะไร เขาจะยืนอยู่ข้างกัปตันของเขาอย่างมั่นคงในครั้งนี้

ทั้งสองเงยหน้าขึ้นเคียงกัน ออร่าความมุ่งรบปะทะกับของเซ็นโงคุ

ภาพนี้ถูกถ่ายทอดผ่านเดนเดนมูชิถ่ายทอดสด ให้คนทั้งโลกที่เฝ้าดูสงครามมารีนฟอร์ดได้เห็น ไม่มีใครรู้ว่า ภาพนี้จะถูกบันทึกลงในหน้าประวัติศาสตร์ในอนาคต

ส่วนเหตุผลที่ซอลติดเฟรมพอดีนั้น ต้องยกความดีความชอบให้บักกี้

บักกี้ขโมยเดนเดนมูชิถ่ายทอดสดมาได้สามตัว ตัวหนึ่งใช้โอ้อวดตัวเอง อีกสองตัวใช้ถ่ายทอดความคืบหน้าสงคราม ภาพของซอลถูกล็อกอยู่ในหนึ่งในนั้น เป็นคำขอที่ซอลฝากไว้กับบักกี้

เดนเดนมูชิตัวสุดท้ายโชคร้ายถูกกองทัพเรือยึดคืน ฟังก์ชันถ่ายทอดถูกปิด เหลือหนึ่งจอเป็นสีดำ

ภายใต้การจัดวางโดยเจตนาของมิสเตอร์ทรี ภาพถ่ายทอดเอนเอียงเข้าข้างโจรสลัด ทำให้ผู้ชมบางกลุ่มเริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติ แม้จะดูผ่านจอ

ผู้ชมทั่วไปอาจไม่รู้สึกอะไร แต่ผู้ที่เป็นยอดฝีมือ หรือแม้แต่จ้าวเหนือผู้ครอบครองฮาโอชกุระดับสูงสุด กลับรับรู้ได้

เช่น ไคโด แห่งร้อยอสูร เดิมทีเขาวางแผนบุกดินแดนหนวดขาวระหว่างที่หนวดขาวมามารีนฟอร์ด แต่ถูกแชงค์สขัดขวาง หลังการปะทะครั้งใหญ่ ทั้งสองต่างถอย ตอนนี้เขาทำได้เพียงดูการถ่ายทอดอย่างขัดใจ หวังให้หนวดขาวตายในสนามรบ

“ฮาคิราชันย์ ใช้แบบนี้ได้ด้วยงั้นหรือ?”

ไคโดลูบคาง ตกอยู่ในห้วงคิด เขาให้ค่าฮาคิสูงมาก และศึกวันนี้ทำให้เขารู้สึกเลา ๆ ว่าฮาโอชกุของแชงค์สแข็งแกร่งขึ้น จากเดิมสูสี ตอนนี้เริ่มกดเขาได้แล้ว

นอกจากไคโดที่ครุ่นคิด ยังมีกลุ่มโจรสลัดผมแดงที่เพิ่งปะทะกับกลุ่มร้อยอสูร เรือธงกำลังมุ่งหน้าสู่มารีนฟอร์ด แชงค์สเองก็อึ้งเมื่อเห็นการถ่ายทอด เทคนิคฮาโอชกุระดับสูงสุดของซอลทำให้เขาประหลาดใจ

อายุ 37 ปี เขายังอยู่ในช่วงเติบโตด้านพลัง ความเข้มข้นของฮาโอชกุใกล้ถึงขั้นทำเช่นนั้น เหลืออีกเพียงก้าวเดียว บางทีไม่ถึงปี เขาอาจทำได้

ในความทรงจำของแชงค์ส ผู้ที่ทำได้มีเพียงคนเดียว กัปตันในอดีตของเขา

แชงค์สพึมพำ

“มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ โคลนจะไปถึงระดับนี้ได้หรือ?”

…หนวดขาวก็สังเกตการระเบิดฮาคิราชันย์ของซอลเช่นกัน แต่ความสนใจของเขาถูกดึงไปยังบุตรที่ปรากฏต่อหน้า สควอร์ด แมงมุมวังวน ผู้ที่ควรเฝ้าแนวหลัง

ในเวลาเดียวกัน ซอลกับเรย์ลีย์เริ่มบุกทดสอบ พุ่งจากกลางลานน้ำแข็งของอ่าวตรงไปยังแท่นประหาร ทั้งสองกวาดล้างทุกสิ่งดุจพายุ ทหารเรือที่ขวางหน้าไม่อาจต้านทาน

แน่นอน กองทัพเรือไม่ยอมให้ทั้งสองอาละวาด ไม่นาน ชายคลุมผ้าคลุมสองคนเข้าขวาง พลเรือโทกองบัญชาการ สแตนเลส และดัลเมเชียน

ดัลเมเชียนในชุดลายดัลเมเชียนพุ่งเข้าหาเรย์ลีย์ ส่วนสแตนเลสชักคาตานะฟาดใส่ซอล

แกร๊ง… แกร๊ง…

ดัลเมเชียนกุมท้องถอย หลังแลกคมกับเรย์ลีย์เพียงสามกระบวน เขาก็มีแผลลึกพอสมควรที่หน้าท้องแล้ว

ศึกของซอลกับสแตนเลสยิ่งตรงไปตรงมา ฮาคิสังเกตระดับสูงสุดเปิดมุมมองอนาคต ทำให้ซอลหลบคาตานะได้อย่างง่ายดาย

จากนั้น ก่อนที่อีกฝ่ายจะดึงดาบกลับเปลี่ยนท่า ดาบเอซ ที่ดำสนิทและแลบสายฟ้าดำ ฟันคาตานะขาดโดยไร้แรงต้าน ผ่าร่างสแตนเลสออกเป็นสองท่อนพร้อมกัน

“อา…”

สแตนเลสได้ร้องเพียงครึ่งเสียง ก่อนจะจากโลกนี้ไปตลอดกาล

การสังหารพลเรือโทกองบัญชาการในดาบเดียวสร้างแรงข่มขวัญสยอง ทหารเรือรอบข้างถอยกรูด ใบหน้าเหลือเพียงความหวาดกลัว

การกระทำของซอลแทบทำให้เซ็นโงคุทิ้งการบัญชาการรวมเพื่อออกสนามเอง เขาไม่อาจปล่อยให้โรเจอร์อาละวาดเช่นนี้ได้ โชคดีที่มีคนสังเกตเห็นคู่หูอันน่าหวาดผวานี้แล้ว

โปรดติดตามตอนต่อไป