บทที่ 46 การเผชิญหน้าของพ่อทั้งสอง

บทที่ 46 การเผชิญหน้าของพ่อทั้งสอง

ซอลไม่สนใจว่าใครจะเชื่อว่าเขาเป็นโรเจอร์หรือไม่ ยิ่งเชื่อมากเท่าไร ก็ยิ่งเก็บค่าประสบการณ์ได้ง่ายขึ้นในภายหลัง การเข้าร่วมสงครามครั้งนี้ นอกจากปั่น EXP แล้ว อย่างน้อยเขาก็ต้องออกมาเป็นหนึ่งในผู้ชนะ เขาไม่ได้อุตส่าห์เชิญกำลังเสริมมาเพื่อเป็นนักท่องเที่ยว

เมื่อมองแนวรบระดับสูงสุดของกองทัพเรือ ซอลไม่คิดจะพุ่งเข้าชนแบบมืดบอด ฝั่งตรงข้ามมีทั้งการ์ป เซ็นโงคุ และสามพลเรือเอก หากไม่ยั้งมือ มีแต่จะถูกล้อมจนพังพินาศ

ดังนั้น ซอลจึงตะโกนเสนอแนะไปยังหนวดขาวโดยตรง

“นิวเกต รอไม่ได้แล้ว ต้องบุกเข้าท่าเรือให้เร็วที่สุด แผนสำรองของกองทัพเรือคือกักพวกคุณไว้บนลานน้ำแข็งในอ่าว แล้วยกกำแพงล้อมฆ่าล้างทั้งหมด อีกอย่าง พวกเขายังมีพาซิฟิสต้าอีกชุดที่ยังไม่ขยับ”

หนวดขาวประหลาดใจ โคลนของโรเจอร์รู้แผนของเซ็นโงคุได้อย่างไร? เมื่อมากับเรย์ลีย์ ก็ไม่น่าจะเป็นสายของกองทัพเรือ

“กุรารารา! ชั้นไม่ต้องให้ใครบอกว่าควรทำยังไง แต่ทำไมนายถึงมามารีนฟอร์ด แล้วยังพาเรย์ลีย์มาด้วย? ไม่รู้หรือไงว่าที่นี่อันตรายมาก”

“ไม่ใช่ว่าชั้นอยากมา เรย์ลีย์อ้อนวอนให้ช่วยกู้หลานชายของเขา ชั้นเลยจำเป็นต้องออกมา”

ซอลพูดหน้าตาเฉย ทำให้เรย์ลีย์จ้องเขม็ง ทว่าเรย์ลีย์ก็ไม่ได้ปฏิเสธคำพูดนั้น ส่งผลให้หนวดขาวหาได้ยากนักที่จะเอ่ยขอบคุณเรย์ลีย์

“ขอบใจนะ เรย์ลีย์ มีนายช่วย ชั้นจะช่วยลูกโง่ของชั้นออกมาได้แน่”

คำขอบคุณของหนวดขาวทำให้เรย์ลีย์ชะงัก เขามองหนวดขาวอย่างพินิจ เห็นความกังวลในใจ ชายผู้นั้นยังดูแข็งแกร่งเหมือนเดิม แต่แท้จริงแล้วเป็นเพียงเปลือกกลวง

สุขภาพของหนวดขาวกำลังทรุด เขาเองก็ไม่มั่นใจนักว่าจะช่วยเอซออกมาได้

ซอลขัดบทสนทนาของทั้งสองอย่างกะทันหัน

“นิวเกต เอซเป็นลูกของโรเจอร์ ไม่ใช่ลูกของคุณ”

ผู้คนรอบข้างต่างตะลึง คำพูดแบบนี้ใช่เวลามานั่งแย่งสถานะกันหรือ?

ไม่รู้เพราะเหตุใด เมื่อซอลได้ยินหนวดขาว อดีตคู่ปรับของโรเจอร์ เรียกตัวเองว่าเป็นพ่อของเอซ ความหงุดหงิดบางอย่างก็ผุดขึ้นในใจ

ไม่ว่าจะเป็นอิทธิพลของเศษวิญญาณโรเจอร์หรือเหตุผลใด ซอลก็ไม่ชอบฟังเช่นนั้น

มุมปากหนวดขาวยกขึ้น คล้ายสีหน้าว่า “แล้วจะทำไม”

“โอ้? นายมีปัญหาที่เอซเป็นลูกของชั้นงั้นหรือ ไม่ว่าอดีต ปัจจุบัน หรืออนาคต เขาก็จะเป็นลูกของชั้นเสมอ”

“นิวเกต คุณมั่นใจดีจริง ๆ สินะ”

ซอลหรี่ตา ปล่อยออร่าอันตรายออกมา ขณะที่หนวดขาวตอบโต้ด้วยสายตาแหลมคมไม่แพ้กัน

ชายสองคนที่ยืนประจันหน้ากันจากระยะไกล กลายเป็นศัตรูในทันที แม้ไม่ใช่การปะทะของฮาคิราชันย์ แต่ออร่าของยอดฝีมือก็เพียงพอจะทำให้ผู้คนรอบข้างถอยกรูด

การกระทำกะทันหันของทั้งสองทำให้เรย์ลีย์ซึ่งอยู่ตรงกลางปวดหัวสุด ๆ หากทำได้ เขาอยากเมินเฉย แต่ตอนนี้พวกเขากำลังเผชิญหน้ากับกองทัพเรือทั้งกอง

“เฮ้ เฮ้ ถ้าจะตีกัน รอออกไปก่อน ตอนนี้เป็นช่วงคับขัน ถ้ายังเป็นแบบนี้ ชั้นจะไม่อยู่ต่อแล้ว จะกลับล่ะ”

“...”

เซ็นโงคุไม่มีเวลามานั่งดูพฤติกรรมลึกลับของศัตรู เมื่อซอลเปิดเผยขั้นที่สองและสามของแผนล้อม เขานึกทันทีว่าต้องมีไส้ศึกในหมู่ผู้บังคับบัญชาชั้นสูง แต่คิดเท่าไรก็หาไม่เจอ

เรื่องไส้ศึกค่อยว่ากันหลังสงคราม สิ่งเร่งด่วนคือต้องเปลี่ยนแผนหรือเร่งมันให้เร็วขึ้น

“เตรียมเดินหน้าแผน ประหารไฟหมัด เอซ ทันที”

เมื่อกองทัพเรือด้านหลังเริ่มเคลื่อนกำลังขนานใหญ่ หนวดขาวก็ละสายตา หยุดแข่งพลังกับซอล

มองใบหน้าที่เหมือนโรเจอร์ราวกับพิมพ์เดียวกัน แล้วได้ยินคำยืนยันว่าเอซจะเป็นลูกของเขาเท่านั้น หนวดขาวกลับรู้สึกพอใจลึก ๆ แม้ความเจ็บปวดในร่างจะทุเลาลงเล็กน้อย

“ลูก ๆ ของชั้น แยกกำลัง บุกขึ้นท่าเรือก่อน อย่าให้กองทัพเรือล้อมเราได้”

“รับทราบ พ่อ…”

“แผนการของกองทัพเรือจะไม่สำเร็จ”

ขวัญกำลังใจของโจรสลัดพุ่งสูงทันที ไม่ว่าซอลจะเป็นโคลนของโรเจอร์หรือไม่ แต่ราชันมืด เรย์ลีย์ รองกัปตันของราชาโจรสลัด คือของจริงระดับตำนาน

กองเรือรองของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวแยกเป็นสองสาย ดันเข้าด้านข้างของอ่าว แม่มดน้ำแข็งผมฟ้ายาวขับเรือตัดน้ำแข็งพุ่งชนกำแพงขึ้นฝั่งโดยตรง ขณะที่อีกฝั่ง โจรสลัดระดับเทียบพลเรือโทหลายคนก็ฝ่าแนวขึ้นมาได้

ส่วนกำลังหลักตรงกลาง หนวดขาวแบ่งเป็นสามทาง ขยายพื้นที่ยืนหยุ่นให้มากที่สุด นำโดยมาร์โค ไดมอนด์ โจซุ และวิสต้า ดาบดอกไม้ ค่อย ๆ ดันเข้าสู่แผ่นดินท่าเรือ

ขณะซอลกับเรย์ลีย์กำลังจะขยับ เงาผมชมพูก็พุ่งเข้ามาโจมตีโดยไม่ลังเล

“ตายซะ เศษสวะที่ฮินะเกลียดที่สุด!”

“กรงขนนก!”

เรย์ลีย์หลบแท่งสีดำอย่างง่ายดาย ก้าวออกไปยืนดูเฉย ๆ เหตุผลที่ไม่เข้าแทรก เพราะเห็นชัดว่าผู้หญิงคนนี้มาหาซอล และความแค้นบนใบหน้าก็ชัดเจนเกินไป

เมื่อผู้หญิงเกลียดผู้ชายถึงขั้นนี้ มีได้แค่สองเหตุผล ไม่ก็ฆ่าคนในครอบครัวเธอ ไม่ก็ทำร้ายหัวใจเธอ เขาไม่คิดจะเข้าไปยุ่งเรื่องวุ่นวาย

ซอลเองก็หลบได้ง่าย กระโดดเข้าหาฮินะ จับหมัดสีชมพูทั้งสองข้างแน่นจนดึงกลับไม่ได้ มองใบหน้างดงามใกล้ชิดแล้วเอ่ยถาม

“กรงดำ ฮินะ ทำอะไรของเธอ ถอยไปซะ เธอไม่ใช่คู่ชั้น”

เห็นเขาพูดเหมือนจะไล่ไปง่าย ๆ ฮินะก็เดือดดาลทันที

“ฮินะจะไม่มีวันปล่อยแกไป! ทุกอย่างที่แกทำกับฮินะคืนนั้น ฮินะจะเอาคืนสิบเท่า!”

สิบเท่าเลยหรือ ดุเดือดทีเดียว ซอลไม่คิดว่าฮินะจะเปิดเผยขนาดนั้น จึงรีบเตือน

“ถึงคืนนั้นเธอจะร้องเสียงดังไปหน่อย แต่พวกเรายังเด็ก ควรรู้จักพอดี อัดอั้นไว้ก็ไม่ดี ถ้าอยากได้ ก็ติดต่อชั้นได้”

คำพูดหน้าด้านทำให้ฮินะโกรธจนแทบคลั่ง

“ถุย! ฮินะไม่อยากเห็นหน้าแกไปชั่วชีวิต! ถ้าฮินะท้องขึ้นมา ฮินะจะตามล่าแกไปถึงสุดหล้า!”

พูดจบยังไม่หนำใจ เธอก็ก้มลงกัดไหล่ซอลอย่างแรง ไม่ยอมปล่อย

“เป็นลูกหมาหรือไง กัดคน”

ซอลพยายามดึงหญิงคลั่งออก เมื่อเธอจะอาละวาดต่อ เขาโน้มตัวไปปิดริมฝีปากเธอ ทำให้หมดสติ แล้วอุ้มขึ้นมา

เรย์ลีย์ที่ยืนดูถึงกับตะลึงกับคำว่า “ท้อง” เอซจะมีน้องชายหรือน้องสาวแล้วหรือ?

ซอลไม่สนใจจิตวิญญาณช่างเมาท์ของชายชรา ใช้ฮาคิสังเกตค้นหา ก่อนกระโดดไปยืนต่อหน้าสโมคเกอร์ที่ตั้งรับอยู่ แล้วโยนฮินะให้ทาชิงิที่อยู่ข้าง ๆ

โชคดีที่ตอนนี้แฮนค็อกไม่ได้สนใจฝั่งนี้ มิฉะนั้น ผลลัพธ์ของการจัดการหญิงคลั่งคนนี้คงเลวร้ายไม่น้อย

สีหน้าสโมคเกอร์เปลี่ยนไปเมื่อมองซอล เขาสังเกตความเปลี่ยนแปลงของฮินะมาหลายวันแล้ว เธออารมณ์ฉุนเฉียว ฉีกโปสเตอร์ค่าหัวของซอลทั้งวันเพื่อระบาย ต้องมีบางอย่างเกิดขึ้นระหว่างสองคนนี้แน่

โปรดติดตามตอนต่อไป