ตอนที่ 75 ลอบดูดซับอีกครั้ง

ตอนที่ 75 ลอบดูดซับอีกครั้ง

ขณะที่โจวหยวนกำลังครุ่นคิด ชายชราในชุดคลุมปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศ พร้อมพลังอำนาจอันน่ากดขี่ที่แผ่กระจายไปทั่วบริเวณ

ชายชราผู้นี้คือเซียงเทาผู้อาวุโสใหญ่แห่งสำนักมารสวรรค์ และเป็นผู้ดำเนินการทดสอบในครั้งนี้

“ศิษย์ทุกคน ฟังคำสั่ง!”

“การทดสอบครั้งนี้เป็นการทดสอบแรกของสำนักที่มีต่อพวกเจ้า และยังเป็นโอกาสที่พวกเจ้าจะพิสูจน์ตัวเองต่อสำนัก”

“การทดสอบจะแบ่งเป็นสองขั้นตอน ขั้นแรก ทุกคนต้องล่าอสูรในแดนลับ จะเป็นอสูรขนาดใด ระดับพลังใดก็ไม่มีการจำกัด”

“หลังจากล่าเสร็จให้บดหยกคำสั่งในมือ จากนั้นเจ้าจะกลับมายังลานกว้างทันที”

“ขั้นที่สอง คือการแย่งชิงอันดับ! บริเวณลานกว้างจะมีพื้นที่ต่อสู้ที่มีหมายเลขตั้งแต่ 1 ถึง 100 ซึ่งตัวเลขเหล่านี้แสดงถึงลำดับอันดับ”

“ผู้ที่กลับมาถึงก่อน สามารถเลือกเวทีใดก็ได้ จากนั้นต้องป้องกันเวทีนั้นให้ได้สามครั้ง การป้องกันสำเร็จจะทำให้อันดับถูกล็อกไว้ถาวร”

“แต่อันดับ 1 ถึง 10 สามารถถูกท้าทายได้โดยไม่จำกัดจำนวนครั้ง จนกว่าจะไม่มีใครกล้าท้าทาย”

“ผู้ที่ติดอันดับ 1 ถึง 100 นอกจากจะได้รับรางวัลจากสำนัก หากเป็นศิษย์งานจิปาถะ จะได้เลื่อนเป็นศิษย์นอก หากเป็นศิษย์นอกจะได้เลื่อนเป็นศิษย์ใน!”

“ส่วนศิษย์ในที่ติดอันดับ จะได้รับรางวัลเพิ่มเติมเป็นคะแนนสะสม 100 คะแนน!”

“นี่คือกติกาทั้งหมดของการทดสอบครั้งนี้ สำนักจะพิจารณาเฉพาะผลลัพธ์สุดท้าย ข้าหวังว่าจะมีบางคนในพวกเจ้าโดดเด่นออกมา!”

เซียงเทาประกาศกฎทั้งหมดอย่างชัดเจน ไม่มีการอ้อมค้อม

เมื่อได้ยินกติกา โจวหยวนยิ้มเล็กน้อย เขาคิดว่าการทดสอบครั้งนี้ช่างน่าสนใจทีเดียว สำหรับศิษย์งานจิปาถะและศิษย์นอก การทดสอบนี้ถือเป็นโอกาสครั้งสำคัญที่จะเปลี่ยนแปลงชะตาของพวกเขา

ขณะที่ทุกคนกำลังตั้งใจฟัง เซียงเทาหยิบขวดหยกใบหนึ่งออกมา เขาประสานมือร่ายคาถา ทำให้ขวดหยกขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว

พลังดูดอันมหาศาลแผ่ออกมาจากขวดหยก กวาดทุกคนในลานกว้างเข้าสู่ภายใน

ภายในขวดหยกนั้น เป็นอีกโลกหนึ่งที่มีมิติกว้างใหญ่

[ระบบแจ้งเตือน! พบสมบัติแห่งมิติ "ขวดหยกพันแปลง" ภายในมีพลังแห่งมิติหนาแน่น สามารถเพิ่มพลังให้ดาบเล็กแห่งมิติและกาลเวลา ต้องการดูดซับหรือไม่?]

เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นในหัวโจวหยวนทันทีที่เขาเข้าสู่ขวดหยก

โจวหยวนยิ้มอย่างมีเลศนัย ดวงตาเปล่งประกาย

“ยังไม่ดูดซับตอนนี้”

เขาตัดสินใจที่จะยังไม่ลงมือ เพราะถ้าเขาดูดพลังออกมาในตอนนี้ ทุกคนในขวดหยกจะถูกขับออกไปทันที

หากเหตุการณ์นั้นเกิดขึ้น เหล่าผู้อาวุโสระดับสูงของสำนักมารสวรรค์ย่อมสังเกตเห็นและอาจตรวจสอบเหตุการณ์อย่างละเอียด

โจวหยวนเข้าใจดีว่าไม่มีอะไรในโลกที่จะปิดบังได้ตลอดไป ต่อให้ทำอย่างแนบเนียนแค่ไหนก็มีความเสี่ยงเสมอ

เหตุการณ์ที่หลิ่งชิงเสวี่ยสามารถดมกลิ่นแล้วระบุได้ว่าเขาเข้าไปในแดนลับ เป็นบทเรียนสำคัญที่เตือนใจเขาอย่างดี

โจวหยวนตัดสินใจว่าจะรอจนทุกคนออกมาจากขวดหยกก่อน แล้วจึงค่อยดูดพลังออกมา เพื่อให้ทุกอย่างเงียบเชียบไร้ร่องรอย

เขามองดูรอบ ๆ และพบว่าตนเองอยู่ริมลำธารเล็ก ๆ

ทันใดนั้นเอง เงาหนึ่งพุ่งขึ้นมาจากน้ำ พุ่งตรงมาที่โจวหยวน มันคือปลาตัวใหญ่ที่เต็มไปด้วยฟันแหลมคม

“ให้ตายเถอะ เจ้านี่มันกลายเป็นอสูรปลาไปแล้วหรือไง!”

โจวหยวนบ่นพึมพำ แต่มือเขาไม่หยุดชะงัก นิ้วของเขาชี้ออกไปครั้งหนึ่ง ทะลุผ่านหัวของปลาตัวนั้นอย่างแม่นยำ

ปลาตัวใหญ่ร่วงกลับลงไปในน้ำ เลือดสด ๆ แผ่กระจายทั่วผิวน้ำ ขณะเดียวกันปลาก็กระเสือกกระสนดิ้นรนอย่างบ้าคลั่งจนเกิดน้ำกระเซ็นไปทั่ว

โจวหยวนคว้าปลาขึ้นมาจากน้ำ เขาสัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณบางอย่างที่แผ่ออกมาจากตัวปลา

“นี่น่าจะนับว่าเป็นอสูรร้ายเหมือนกันนะ”

เขาพึมพำกับตัวเอง พลางหยิบแผ่นหยกออกมาแล้วลูบไปบนซากปลา เมื่อแผ่นหยกสัมผัสกับเลือดของปลา มันก็เปล่งแสงขึ้น

โจวหยวนยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะบดแผ่นหยกโดยไม่ลังเล

เมื่อแผ่นหยกแตกออก แรงดูดอันมหาศาลก็ดึงตัวเขาหายไปจากลำธาร และปรากฏตัวอีกครั้งที่ลานกว้างของสำนัก

โจวหยวนคิดว่าตนเองน่าจะกลับออกมาเร็วที่สุดแล้ว แต่เมื่อมองไปรอบ ๆ ก็พบว่ามีคนออกมาก่อนเขากว่าสิบคน

เย่หยางเต๋อ ศิษย์ของเซียงเทา รวมถึงกวนเหวินไป๋จากยอดเขาพันพิฆาต และจวงถงเต๋อจากยอดเขาไร้รัก ต่างก็กลับมาแล้ว และครองเวทีอันดับ 1 2 และ 3 ตามลำดับ

โจวหยวนมองดูอสูรร้ายที่ถูกส่งมอบ และสังเกตเห็นว่ามีทั้งหมีดำ หมาป่าสีเทา และเสือดาว ทั้งหมดล้วนเป็นอสูรร้ายที่มีพลังน่ากลัว

เขาไม่ได้รู้สึกอายหรือลังเลแต่อย่างใด รีบนำปลาที่เขาล่ามาส่งมอบทันที

เย่หยางเต๋อ กวนเหวินไป๋ และจวงถงเต๋อ มองดูปลาของเขาเพียงแวบเดียว ก่อนที่มุมปากของพวกเขาจะเผยรอยยิ้มเย้ยหยัน

โจวหยวนไม่สนใจ เขาส่งมอบเสร็จแล้วหันไปมองเวทีที่ยังว่างเปล่า เขาเล็งเวทีอันดับ 15 ไว้แต่กลับถูกคนอื่นจับจองไปแล้ว

ในอันดับ 11 ถึง 20 มีเพียงเวที 18 เท่านั้นที่ยังว่างอยู่

“18 ก็ 18 เถอะ ใครเล่าจะเข้าสู่ขุมนรกแทนข้าได้!”

โจวหยวนเดินตรงไปยังเวทีอันดับ 18 ก่อนจะนั่งขัดสมาธิอยู่ที่นั่น

ขณะเดียวกัน เงาร่างมากมายปรากฏขึ้นในท้องฟ้า คนเหล่านี้ลงจอดบนพื้นที่สำหรับผู้ชมไม่ไกลจากลานประลอง

ท่ามกลางฝูงชน มีร่างในชุดแดงสดที่สะดุดตาที่สุด นั่นคือหลิ่งชิงเสวี่ยนักบุญหญิงแห่งสำนักมารสวรรค์

“ให้ตายเถอะ นางมาทำไม? หรือว่าจะมาเล่นงานข้ากัน!”

ทันทีที่เห็นหลิ่งชิงเสวี่ย โจวหยวนก็รู้สึกไม่สบายใจ หากนางตั้งใจจะเล่นงานเขา การแอบอู้งานอาจจะไม่ง่ายอย่างที่คิด!

"นักบุญหญิงก็มาดูการทดสอบของศิษย์ใหม่ครั้งนี้ พวกเจ้าคิดว่านางมาเพราะใครกัน?"

"ยังต้องถามอีกหรือ? แน่นอนว่าต้องเป็นศิษย์พี่เย่หยางเต๋อ เขาเป็นคนแรกในกลุ่มนี้ที่บรรลุถึงขอบเขตหลอมปราณขั้นที่ 9!"

ทันทีที่มีคำถาม ฝูงชนก็เริ่มพูดคุยกันเสียงดัง เย่หยางเต๋อได้ยินแล้วดวงตาสว่างไสว เขาบอกตัวเองในใจว่าต้องแสดงให้เต็มที่ในครั้งนี้

"หากข้าสามารถคู่ฝึกวิถีคู่กับนักบุญหญิงได้ ต่อไปในสำนักมารสวรรค์ ข้าจะเป็นที่หนึ่ง และเดินไปทางไหนก็ได้ตามใจ!"

เย่หยางเต๋อคิดด้วยความเพ้อฝัน ดวงตาเต็มไปด้วยความหลงใหลเมื่อมองไปยังร่างในชุดแดงสด

กวนเหวินไป๋และจวงถงเต๋อก็เริ่มปลุกใจตัวเองขึ้นมาเช่นกัน ทั้งคู่ถึงขั้นคิดว่าจะลองท้าทายเย่หยางเต๋อ

ในความจริง หลิ่งชิงเสวี่ยมาเพราะโจวหยวน นางต้องการดูว่าเขาจะใช้พลังเต็มที่ในการทดสอบครั้งนี้หรือไม่

หลิ่งชิงเสวี่ยรู้ดีว่าหากโจวหยวนใช้พลังอย่างแท้จริง ศิษย์ขอบเขตหลอมปราณทั้งหมดที่นี่ คงไม่มีใครต่อกรเขาได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว

แต่เมื่อหลิ่งชิงเสวี่ยเห็นโจวหยวนนั่งสบาย ๆ อยู่บนเวทีอันดับ 18 นางก็อดไม่ได้ที่จะหรี่ตาลงเล็กน้อย และคำตอบของนางก็ชัดเจนแล้ว

เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วยาม ผู้เข้าร่วมการทดสอบเกือบทั้งหมดก็กลับออกมาที่ลานกว้าง

"ระบบดูดซับพลัง!"

โจวหยวนรู้ว่าเขารอไม่ได้อีกต่อไป หากเซียงเทานำขวดหยกพันแปลงกลับไปเก็บในแหวนเก็บของ มันจะกลายเป็นเรื่องยากที่จะดูดพลัง

[ติ๊ง! ดูดซับสำเร็จ]

ทันใดนั้น โจวหยวนรู้สึกถึงพลังพิเศษบางอย่างที่ไหลเข้าสู่จุดตันเถียนของเขา และถ่ายพลังเข้าสู่ดาบเล็กแห่งกาลเวลา

ดาบเล็กเริ่มเปล่งแสง พื้นผิวของดาบมีชั้นมิติซ้อนทับกัน และพลังของมันก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก เกือบสองเท่าจากก่อนหน้า

ด้วยการสูญเสียพลังแห่งมิติ ขวดหยกพันแปลงก็พ่นร่างคนหลายคนออกมา แต่ละคนมีสีหน้ามึนงง

"เกิดอะไรขึ้น? ข้ากำลังต่อสู้อสูรร้ายอยู่เลย!"

หลายคนที่เพิ่งถูกขับออกจากขวดหยกพันแปลงต่างประหลาดใจ ทั้งหมดส่งเสียงโหวกเหวกทันทีเมื่อถูกดีดออกมาสู่ภายนอก…