ตอนที่ 16 ค่าดวงชะตา

ตอนที่ 16 ค่าดวงชะตา

เมื่อโจวหยวนคิดได้ก็ไม่ลังเลอีกต่อไป ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ก่อนจะประสานมือคารวะเก๋อตันแล้วกล่าวว่า "ผู้จัดการเก๋อ ข้าขอถามหน่อยว่า ท่านมีโอสถฟื้นฟูลมปราณและโอสถบำรุงแก่นพลังระดับสองอยู่บ้างหรือไม่? ข้าต้องการซื้อบางส่วน!"

เก๋อตันได้ยินดังนั้น ก็มองโจวหยวนอย่างลึกซึ้ง

ไม่ทราบว่าเพราะเหตุใด วันนี้นางถึงสัมผัสถึงลมปราณของโจวหยวนได้ยาก สิ่งนี้ทำให้นางรู้สึกประหลาดใจไม่น้อย

แต่เมื่อโจวหยวนเอ่ยปากขอซื้อโอสถระดับสอง ก็ยิ่งยืนยันข้อสันนิษฐานเดิมของนางว่าบุรุษผู้นี้ซ่อนตัวลึกนัก

แม้แต่หวังหลิงยังประหลาดใจที่ไม่คาดคิดว่าโจวหยวนจะซื้อโอสถระดับสอง

เก๋อตันยิ้มเล็กน้อยก่อนจะพูดขึ้นว่า "สหายเต๋าโจวหยวน โอสถทั้งสองที่ท่านกล่าวถึง ข้ามีอยู่ที่นี่ เพิ่งได้รับมาจากการส่งของเมื่อวานนี้เอง!"

หลังจากกล่าวจบ เก๋อตันโบกมือเรียกสาวใช้ให้ไปนำขวดเซรามิกสองใบขนาดเท่ากำปั้นมา

เมื่อเก๋อตันเปิดขวดหนึ่งใบ แล้วเทโอสถเม็ดหนึ่งออกมา โอสถนั้นมีลวดลายจาง ๆ บนพื้นผิว

โจวหยวนสูดกลิ่น แต่กลับไม่พบกลิ่นหอมของโอสถแม้แต่น้อย จึงแสดงความสงสัย

เก๋อตันมองเห็นความสงสัยนั้น จึงยิ้มก่อนกล่าวว่า "สหายเต๋าโจวหยวน โอสถนี้เป็นผลงานที่ปรุงโดยผู้อาวุโสจากหอเพาะพลังของเรา ท่านเห็นลวดลายบนโอสถหรือไม่? มันช่วยป้องกันพลังยาไว้ไม่ให้รั่วไหล ซึ่งนักปรุงยาระดับสองทั่วไปไม่อาจปรุงได้เช่นนี้"

เมื่อโจวหยวนได้ฟังก็เข้าใจในทันที เขาหันไปมองหวังหลิงซึ่งกำลังจ้องมองโอสถอย่างแน่วแน่ แววตาเต็มไปด้วยความชื่นชม

โจวหยวนคารวะเก๋อตันก่อนจะกล่าวว่า "ขอบคุณผู้จัดการเก๋อที่แนะนำ ขอทราบราคาของโอสถนี้ต่อหนึ่งเม็ดว่ามีค่าเท่าใด?"

เก๋อตันยิ้มเล็กน้อยก่อนตอบว่า "ไม่ปิดบังสหายเต๋าโจวหยวน ราคาปกติคือหินวิญญาณระดับต่ำแปดสิบก้อนต่อโอสถหนึ่งเม็ด แต่หากท่านซื้อจำนวนหลายเม็ด ข้าจะลดให้เหลือเจ็ดสิบแปดก้อนต่อเม็ด ถือว่าให้เกียรติในฐานะสหาย!"

เมื่อโจวหยวนได้ฟัง เขาก็รู้สึกตกตะลึงอยู่ในใจ โอสถระดับสองหนึ่งเม็ดมีราคาสูงเกือบเท่ากับโอสถระดับหนึ่งยี่สิบเม็ด

เก๋อตันดูเหมือนจะสังเกตเห็นความตกใจของโจวหยวน จึงหัวเราะแล้วกล่าวว่า "สหายเต๋าโจวหยวน ราคาของโอสถระดับสองมักจะสูงกว่าระดับหนึ่งสิบห้าถึงยี่สิบเท่า และหากมีลวดลายก็ย่อมสูงกว่าไม่น้อย ราคานี้นับว่าไม่แพงแล้ว

"อีกทั้งหอเพาะพลังของเราไม่เคยค้าขายเอาเปรียบ เรามุ่งทำธุรกิจที่มั่นคงยืนยาว ท่านวางใจได้ว่าราคาของเราเป็นธรรม!"

โจวหยวนพยักหน้าอย่างเข้าใจ หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็เหมือนตัดสินใจในเรื่องสำคัญ

"ผู้จัดการเก๋อ โอสถโอสถบำรุงแก่นพลังและโอสถฟื้นฟูลมปราณระดับสองที่ท่านมีอยู่ มีกี่เม็ด?"

เก๋อตันตกใจเล็กน้อย ก่อนจะตอบว่า "โอสถบำรุงแก่นพลังสามสิบห้าเม็ด โอสถฟื้นฟูลมปราณสามสิบเอ็ดเม็ด สหายเต๋าโจวหยวนต้องการทั้งหมดหรือ?"

โจวหยวนพยักหน้า ก่อนจะสะบัดมือหยิบถุงเก็บของออกมาแล้วกล่าวว่า "ผู้จัดการเก๋อ ท่านนับดูได้ หินวิญญาณจำนวนห้าพันหนึ่งร้อยสี่สิบแปดก้อนอยู่ในนี้ทั้งหมดแล้ว"

ในใจของโจวหยวนถอนหายใจอย่างลึกซึ้ง หลังจากจ่ายหินวิญญาณก้อนนี้ไป เขาจะเหลือเพียงหินวิญญาณระดับกลางสองก้อนและระดับต่ำอีกสามก้อนเท่านั้น

หินวิญญาณที่ได้มาจากจ้านเฟิงเมื่อครั้งก่อนถูกใช้หมดไปสิ้นเชิง!

การใช้จ่ายครั้งใหญ่ของโจวหยวนทำให้เก๋อตันและหวังหลิงถึงกับตกตะลึง

เก๋อตันรับถุงเก็บของมา ใช้พลังจิตตรวจสอบก่อนจะยืนยันว่าจำนวนหินวิญญาณถูกต้อง

เก๋อตันส่งขวดโอสถทั้งสองให้โจวหยวน ซึ่งเขารับมาโดยไม่แม้แต่จะตรวจสอบ

"ผู้จัดการเก๋อ ข้ามีสิ่งของบางอย่าง ท่านช่วยประเมินดูว่ามีค่าหินวิญญาณเท่าใด"

เมื่อโจวหยวนตัดสินใจแน่วแน่ เขาก็ไม่รีรอ หยิบของที่ได้มาจากกลุ่มของจ้านเฟิงออกมาทั้งหมด สิ่งสุดท้ายที่เหลือคือเคล็ดกระบวนดาบวายุพิสุทธิ์

เก๋อตันคราวนี้ไม่ลังเล นางประเมินสิ่งของทั้งหมดอย่างรวดเร็ว แล้วมอบหินวิญญาณระดับต่ำจำนวนสามร้อยก้อนให้โจวหยวน ซึ่งช่วยฟื้นฟูทรัพย์สินของเขาไปได้เล็กน้อย

โจวหยวนประสานมือคารวะเก๋อตันก่อนกล่าวว่า "ผู้จัดการเก๋อ ข้ามีธุระอื่นต้องไปก่อน หากข้าต้องการสิ่งใดในอนาคตจะกลับมาหาท่านอีกแน่นอน!"

เขาหันไปพยักหน้าให้หวังหลิง ก่อนจากไปโดยไม่รั้งรอ

หวังหลิงมองแผ่นหลังของโจวหยวนที่ค่อย ๆ ลับหายไป แววตาเต็มไปด้วยความกังวล

"คุณหนู จะให้ข้าตามเขาไปหรือไม่?" เสียงชายชราดังขึ้นข้างหูเก๋อตัน

เก๋อตันครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนส่ายหน้าเบา ๆ นางรู้สึกได้ว่าโจวหยวนไม่ใช่คนธรรมดา

หวังหลิงกัดฟัน ก่อนจะเล่าเรื่องที่เกี่ยวข้องกับพี่ชายของตนให้เก๋อตันฟัง และวิงวอนให้นางช่วยเหลือ

เก๋อตันได้ฟังแล้วคิดว่าเรื่องนี้ไม่น่าจะยากนักจึงตอบตกลง

แต่นางไม่รู้เลยว่าเรื่องนี้เกินกำลังของนาง

หลังจากโจวหยวนจากไป เขารีบหาสถานที่ลับตาคนเพื่อทำการปลอมตัว ในเวลาไม่นานเขาก็กลายเป็นชายชราที่ดูเหมือนอายุหกสิบถึงเจ็ดสิบปี

โจวหยวนเดินอย่างช้า ๆ ไปตามถนนใหญ่ จนกระทั่งเขาพบชายคนหนึ่งที่มีพลังระดับ ขอบเขตหลอมปราณขั้นสาม

ชายผู้นั้นสวมชุดของสำนักพยัคฆ์ขาวซึ่งแสดงตัวว่าเป็นคนของสำนักนี้

โจวหยวนคิดในใจว่าสถานที่ที่อันตรายที่สุด อาจเป็นสถานที่ปลอดภัยที่สุด

เขาจึงลอบติดตามชายคนนั้นไป แต่เพราะตลอดเส้นทางมีผู้คนสัญจรไปมา เขาจึงไม่สะดวกลงมือ

ไม่นานนัก ชายคนนั้นเดินเข้าสู่ตรอกแห่งหนึ่ง ทำให้โจวหยวนยิ้มกว้างด้วยความดีใจ ‘สวรรค์ช่วยข้าแล้ว’

เมื่อเห็นว่าไม่มีผู้ใดอยู่รอบตัว โจวหยวนจึงลงมือทันที เขาควบคุมชายคนนั้นไว้โดยไร้ความลังเล

ด้วยเวลาอันจำกัด เขาใช้วิชาค้นหาจิตวิญญาณกับชายผู้นั้นในทันที และไม่นานก็ได้รับข้อมูลสำคัญ

ชายผู้นี้แซ่โจวเช่นกัน มีนามว่า โจวปู้ผิง เป็นศิษย์นอกของสำนักพยัคฆ์ขาว

เหตุที่โจวปู้ผิงมายังตรอกแห่งนี้ เพราะเขามีบ้านพักอยู่ที่ปลายตรอก ซึ่งเขาได้แต่งงานกับหญิงสาวคนหนึ่งและพำนักอยู่ที่นี่

เมื่อได้ข้อมูลครบถ้วน โจวหยวนไม่ลังเลอีกต่อไป เขาบิดคอชายคนนั้นจนเสียชีวิต

จากนั้นลากร่างของชายผู้นั้นไปยังมุมหนึ่งของตรอก ก่อนจะถอดชุดของเขามาสวมใส่แทนตัวเอง

เมื่อใบหน้าของโจวหยวนเปลี่ยนไป เขาก็กลายเป็นบุรุษผู้นั้นในทันที

ด้วยความชำนาญ เขาจัดการเผาร่าง กำจัดวิญญาณ และโปรยเถ้าถ่านจนสิ้นซาก ทุกอย่างเสร็จสิ้นในชั่วพริบตา

[ติ้ง! ค่าดวงชะตา +4, อายุขัย +21, ค่าพลัง +147]

โจวหยวนชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยถามระบบว่า "ระบบ ทำไมคราวนี้ไม่มีเคล็ดลมปราณหรือทักษะการต่อสู้อะไรเลย?"

[นายท่าน เคล็ดลมปราณของบุรุษผู้นี้เหมือนกับคนที่ท่านเคยสังหารไปก่อนหน้านี้ ระบบจะไม่ให้รางวัลซ้ำซ้อน]

เมื่อได้ยินดังนั้น โจวหยวนก็เข้าใจในทันที เขาพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะเปิดดูแผงสถานะของตน

[นายท่าน: โจวหยวน]

[ระดับพลัง: ขอบเขตหลอมปราณขั้น 7 204/700]

[อายุขัย: 21/567]

[พรสวรรค์: สี่ธาตุ]

[ค่าดวงชะตา: 44]

[ทักษะ: เวทลูกไฟขั้นกลาง, เคล็ดค่ายกลรวมวิญญาณขั้นต่ำ]

[ความสามารถพิเศษ: เคล็ดพันหน้า, วิชาปกปิดพลัง]

เมื่อสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้น โจวหยวนรู้สึกยินดีอย่างยิ่ง ในใจอดไม่ได้ที่จะกล่าวว่า ระบบจอมโจรปล้นชิงนี่สุดยอดจริง ๆ!

[ติ้ง! ระบบแจ้งเตือนนายท่าน: หากค่าดวงชะตาถึง 100 ท่านจะปลดล็อกระบบร้านค้า]

[ในร้านค้าจะมีเคล็ดลมปราณ ทักษะการต่อสู้ คำสาป อักขระลับ โอสถ และอื่น ๆ อีกมากมาย ที่สามารถช่วยให้นายท่านกลายเป็นจอมโจรผู้ยิ่งใหญ่แห่งจักรวาล!]

เสียงแจ้งเตือนทำให้โจวหยวนตื่นเต้นจนตัวสั่น ที่แท้ค่าดวงชะตาก็ใช้แลกสิ่งของได้!

"ไม่ได้การ! ข้าต้องรีบเพิ่มค่าดวงชะตาให้ถึง 100 โดยเร็ว!"

โจวหยวนคิดในใจ ‘ในเมื่อข้าปะทะกับสำนักพยัคฆ์ขาวแล้ว เช่นนั้นก็ใช้พวกมันเป็นแหล่งสะสมค่าดวงชะตาก็แล้วกัน!’