บทที่ 451: ต้นชานี่เอากลับไปปลูกได้มั้ย

คฤหาสน์ชิงหลิน

ห้องทำงาน

หลังจากที่ฉินหลินวางสายจากหลี่เฟยแล้วเขาก็เดินไปเปิดคอมพิวเตอร์

หลังจากนั้นไม่นานเครื่องปรินต์ก็เริ่มทำงานและปรินต์เอกสารและภาพถ่ายหลายชุดออกมา

นี่เป็นข้อมูลที่ส่งมาจากประเทศเหมี่ยน  เป็นข้อมูลเกี่ยวกับพื้นที่รกร้างที่มีมลพิษ  มีทั้งรูปถายรวมถึงข้อมูลของช้างติดเชื้อจากหนานยุนด้วย

ฉินหลินยังนึกไม่ถึงเหมือนกันว่าเรื่องของหลี่เฟยจะได้รับการจัดการอย่างรวดเร็วขนาดนี้

เมื่อได้ข้อมูลมาแล้วเขาจะมอบมันให้ฟาร์ม  และเมื่อถึงเวลาเขาจะให้หยางตงเขียนแนะนำสั้น ๆ ตามข้อมูลนี้และโปรโมตออกไป

ฉินหลินเอาข้อมูลเก็บใส่ลิ้นชักด้วยรอยยิ้มพอใจ

เรื่องนี้พักเอาไว้ก่อนก็ได้  แล้วเขาก็หันมาโฟกัสที่จอเกมแล้วให้ตัวละครไปขุดเหมืองน้ำพุต่ออีกครั้ง

น่าเสียดายที่ดูเหมือนเหมืองน้ำพุครั้งนี้เขาจะไม่มีโชค

ขุดมาครึ่งวันแล้วนอกจากดินวิเศษกับน้ำพุจากผืนโลกแล้วก็ไม่มีอะไรอื่นอีก

นี่มันโคตรแย่เลยจริง ๆ

[เลเวลตัวละครไม่พอไม่สามารถเข้าได้!]

เมื่อขุดถึงชั้น 60 ระบบจะแจ้งเตือนอีกครั้ง

ถึงขีดจำกัดอีกครั้งแล้ว

ฉินหลินให้ตัวละครให้กลับไปที่ฟาร์ม  และขณะที่กำลังคิดว่าจะเอาตัวละครไปขุดเหมืองทะเลสาบต่ออยู่นั้นเองจู่ ๆ หวงซินก็มาหาพร้อมกับกล่องที่ออกแบบมาเป็นพิเศษอย่างตื่นเต้นออกนอกหน้า

“ไปโดนตัวไหนมาล่ะถึงได้ดีดขนาดนี้” ฉินหลินถามหวงซินขณะที่เชิญไปนั่งที่โต๊ะน้ำชา

หวงซินอธิบายด้วยความรู้สึกถึงความสำเร็จ “ฉินหลิน  ตอนนี้ฉันสกัดแยกน้ำหอมได้แล้วนะ  นี่เป็นผลิตภัณฑ์ใหม่ที่ได้”

พูดพลางเปิดเปิดดังกล่าวซึ่งบรรจุมีขวดคริสตัลใสที่ใส่น้ำหอมไว้ภายใน

“สำเร็จแล้วเหรอ” ฉินหลินถามด้วยความประหลาดใจ

น้ำหอมสูตรที่เขาได้รับจากเกมก่อนหน้านี้ต้องขายอย่างจำกัดช่องทางเพราะมันให้ผลลัพธ์ที่อันตรายต่อทั้งชายและหญิง

แม้ว่าจะหลังจากได้ตัวแทนจำหน่ายอัจฉริยะอย่างหวางหยางเอาไปขายที่ไนต์คลับให้แล้วมันจะได้รับความนิยมอย่างกมากก็ตาม  แต่ตรงที่ติดขัดมันก็ยังคงติดขัดอยู่ดีนั่นแหละ

หากสามารถขจัดคุณสมบัติพิเศษของน้ำหอมที่มีต่อทั้งชายและหญิงออกไปได้ล่ะก็  ที่เหลืออยู่นั้นจะสามารถโฆษณาและขายได้อย่างเปิดเผย

ซึ่งตอนนี้หวงซินได้สกัดส่วนที่เป็นเฉพาะน้ำหอมออกมาได้แล้ว

“นายให้คนลองดูยัง” ฉินหลินถามอย่างระมัดระวัง

หวงซินพยักหน้า “ลองแล้ว  ให้คนลองดูเป็นร้อยแล้ว  ไม่มีคนไหนมีปัญหาเลย”

“ดีแล้ว!” ฉินหลินโล่งใจ

หวงซินกล่าวอีกว่า “รายงานการตรวจสอบน้ำหอมนี้จะออกมาเร็ว ๆ นี้แหละ  คราวนี้บ้านไร่ชิงหลินของนายต้องช่วยฉันโฆษณาด้วยนะ”

“โอเค!” ฉินหลินไม่ปฏิเสธ

ท้ายที่สุดแล้วเขาคือผู้ถือหุ้นใหญ่ในบริษัทน้ำหอม

ในอดีตเขาไม่สามารถโฆษณาน้ำหอมได้เนื่องจากฤทธิ์อันพิเศษของมัน  แต่ตอนนี้สามารถเปิดเผยได้แล้วดังนั้นจึงไม่มีปัญหาในการโฆษณาผ่านช่องบ้านไร่ออฟฟิเชียล

ท้ายที่สุดแล้วมันก็เป็นของตัวเอง  ดังนั้นจึงไม่เห็นเป็นไร

ส่วนผลิตภัณฑ์ของบริษัทอื่นภายนอกนั้น  ต่อให้จ่ายหนักขนาดไหนก็อย่าหวัง

มีคนดังกี่คนแล้วที่ต้องถูกทำลายเพียงเพราะโฆษณาสินค้าโดยไม่ได้เลือกอย่างเหมาะสม  แน่นอนว่าเป็นธรรมดาที่จะไม่สามารถปฏิเสธได้ว่าตัวเองตาบอดที่ยอมโฆษณาให้ผลิตภัณฑ์ที่มีปัญหานั้น ๆ

คนนอกไม่รู้เรื่องนี้

“ว่าแต่นะฉินหลิน  ฉันมีเรื่องจะถามหน่อย”

จู่ ๆ หวงซินก็ถามขึ้นมาว่า “นายคิดไงกะหวางหยางอะ  น้ำหอมใหม่ออกมาแล้ว  บริษัทเราก็ต้องมีตัวแทนที่ขายในช่องทางปกติด้วย”

“สำหรับน้ำหอมก่อนหน้านี้หวางหยางเป็นตัวแทนที่ดีที่สุดแล้ว  ถึงขนาดดีกว่าตัวแทนอื่น ๆ ด้วยซ้ำ  ฉันเลยอยากให้หมอนั่นเป็นตัวแทนขายน้ำหอมตัวใหม่นี้ไปด้วยเลย”

เมื่อฉินหลินได้แบบนั้นก็หัวเราะ “หวงซินเอ๊ย  เรื่องผู้หญิงน่ะนะนายให้หวางหยางจัดการไปได้เลย  เรื่องนี้หมอนั่นไม่เคยทำให้ผิดหวังเลยซักครั้ง”

ใครที่ไหนกล้าสงสัยในความสามารถในการขายผลิตภัณฑ์สำหรับผู้หญิงของหวางหยางบ้าง  เมื่อนึกถึงกองทัพหญิงของอีกฝ่ายแล้วก็ควรสงสัยในตัวเองก่อนเถอะว่าความสามารถของตัวเองกับผู้หญิงพวกนั้นใครดีใครชั่วกว่ากัน

“ได้ยินนายว่างั้นก็โล่งใจละ” หวงซินพยักหน้า  จากนั้นก็ดื่มชาแล้วกลับออกไป

ฉินหลินหยิบขวดน้ำหอมที่หวงซินเอามาให้แล้วเข้าสู่โลกในเกมเพื่อไปอ่านข้อมูลรายละเอียด

[น้ำหอมดัดแปลงพิเศษ เลเวล 1!]

[น้ำหอมที่สกัดแยกและดัดแปลงมาเป็นพิเศษ  กลิ่นหอมทรงเสน่ห์ +1, ผู้ชายหลงเสน่ห์ +1, ทำให้ผู้ชายมีความสุข +1]

ฉินหลินอ่านข้อมูลแล้วแม้ว่าจะยังมีโบนัสคุณสมบัติผู้ชายหลงเสน่ห์กับทำให้ผู้ชายมีความสุขอยู่ก็ตาม  แต่โบนัสคุณสมบัติเร้ดโซนอย่างพวกกระตุ้น xxx ของผู้ชายได้หายไปแล้ว

นอกจากนี้คุณสมบัติของน้ำหอมธรรมดาก็ยังดึงดูดผู้ชายได้เป็นทุนเดิมอยู่แล้วด้วย

สำหรับผู้หญิงนั้นนอกจากทำให้ตัวเองพอใจแล้ว  น้ำหอมยังมีไว้เพื่อดึงดูดเพศตรงข้ามไม่ใช่หรือ

ท้ายที่สุดแล้วผู้หญิงจำนวนมากไม่เพียงแต่ซื้อน้ำหอมราคาแพงเพื่อดึงดูดเพศตรงข้ามเท่านั้น  แต่ยังมีผู้หญิงอีกจำนวนไม่น้อยที่ถึงกับซื้อน้ำหอมแบบเฉพาะเจาะจงเพราะรู้ว่าแฟนของพวกเธอชอบกลิ่นไหนด้วย

และแน่นอนว่าย่อมมีผู้หญิงอีกส่วนหนึ่งที่คัดค้านมุมมองนี้อยู่  แต่ถ้าคัดค้านนักก็แค่ไม่ต้องซื้อน้ำหอมใช้  เพราะไม่มีใครบังคับให้ต้องซื้อ  เพราะงั้นไม่ถึงขั้นต้องมาตบตีทำร้ายร่างกายกันหรอก

หวงซินออกจากคฤหาสน์กลับถึงบริษัทปุ๊บก็โทรหาหวางหยางทันทีเลย

เมื่อมีผลิตภัณฑ์ใหม่ออกมา  โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากน้ำหอมทั้งสองชนิดไม่ได้ขายผ่านช่องทางการขายเดียวกัน  การหาตัวแทนจำหน่ายที่เชื่อถือได้จึงเป็นสิ่งสำคัญ

เนื่องจากฉินหลินเห็นด้วยว่าการให้หวางหยางไปจัดการนั้นไม่มีปัญหาหวงซินย่อมต้องเชื่อเป็นธรรมดา  ดังนั้นเขาเลยโทรหาข้อสรุปกับอีกฝ่ายทันที

............................................................................................

มณฑลฝูเจี้ยน

ในอาคารสำนักงาน

หวางหยางมองดูพื้นที่ห้องทำงานแห่งใหม่แล้วพูดกับเฟยเฟย (ใครอีกวะ) ที่อยู่ข้าง ๆ “เป็นไง่มั่ง  การตกแต่งโอเคมั้ย”

เฟยเฟยพยักหน้า “ดีกว่าเดิมมากเลยค่ะพี่หยาง”

“จากนี้ไปเธอรับผิดชอบแผนกน้ำหอมนะ” หวางหยางดึงเฟยเฟยเข้าไปในห้องทำงานด้วยรอยยิ้ม

เขาไม่ได้ย้ายแผนกชายามว่างชิงหลินเดิมมาที่นี่ด้วย  แต่แยกธุรกิจน้ำหอมออกมาสร้างสำนักงานไว้ที่นี่อีกแห่งแทน

เรื่องนี้ช่วยไม่ได้จริง ๆ เพราะสุดท้ายแล้วต่อให้มีชายามว่างชิงหลินกับเหล้าสมุนไพรชิงหลินอยู่ด้วยเขาก็รับมือเจ๊หลิงหลิงกับเฟยเฟยคนนี้พร้อมกันไม่ไหวจริง ๆ

เป็นเรื่องดีที่เจ๊หลิงหลิงกับเฟยเฟยไม่มีความขัดแย้งใด ๆ ต่อกัน  หากพวกเธอทะเลาะกันล่ะก็เจ๊หลิงหลิงก็จะเข้ามาในห้องทำงานเพื่อระบายความโกรธใส่เขา  และหากเฟยเฟยรู้เข้าเธอก็จะไม่มีความสุขและไม่มั่นใจ  ซึ่งหลังจากผ่านไประยะหนึ่งเฟยเฟยเธอก็จะมาหาเขาอย่างแน่นอน

ประเด็นสำคัญคือตอนนี้เมียก็คลอดแล้วด้วย  ดังนั้นเขาต้องแจกจ่ายอาหารเพิ่มอีก  โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากว่าจู่ ๆ ทุกคนเกิดมีความต้องการในวันเดียวกันนี่ไม่ตายห่าเอาจริง ๆ เหรอ

แถมที่ผ่านมายังเจอที่มาวันเดียวกันไม่ใช่แค่ครั้งเดียวแล้วด้วย

แล้วจะไม่ทำให้เขาโทรมได้ยังไงกันล่ะ  และเพื่อสุขภาพของตัวเองแล้วเขาก็ได้แค่ทำแบบนี้

หลังจากล็อกประตูห้องทำงานแล้วหวางหยางก็กำลังจะให้เฟยเฟยนั่งยอง ๆ ลงไป  แต่จู่ ๆ มือถือก็ดังขึ้นซะก่อน

และเมื่อเห็นว่าเป็นสายจากหวงซินเขาก็รีบหยุดเฟยเฟยซะก่อน  และรีบดึงเธอให้ลุกขึ้นโดยสายตาของเจ้าตัวเหมือนจะบ่นใส่

แม้ว่าเขาจะทำผิดพลาดอย่างที่ผู้ชายหลายคนทำ  แต่เขาก็ยังรู้จักจัดลำดับความสำคัญและรีบรับสายของหวงซิน

...............................................................................................

หลังจากที่ฉินหลินอ่านข้อมูลน้ำหอมที่หวงซินให้มาเสร็จแล้วเขาก็ออกจากเกมแล้วให้ตัวละครไปทำกิจวัตรประจำวันของวันนี้ต่อให้เสร็จ

วันนี้เขาโชคดี  ตอนเข้าไปในภูเขานอเทรอดามก็ได้เจอต้นหวงฮัวหลีกับต้นจันทน์แดง

ถึงตอนนี้ความต้องการไม้มีชื่อทั้งสองนี้ของเขาจะยังไม่มากนักก็ตาม

แต่ในเมื่อมันรีเฟรชขึ้นมาแล้วก็แค่ตัดแล้วเอามาเก็บไว้ก่อนซะก็พอ  เผื่ออนาคตอาจได้ใช้อีกจริงมั้ย

คนสมัยก่อนมักพูดถึงโลงศพไม้เก่าว่าเป็นทองคำ  แล้วมันจะต่างอะไรกับไม้หวงฮัวหลีและไม้จันทน์แดง

หลังจากที่ฉินหลินตัดต้นไม้ทั้งหมดที่รีเฟรชในภูเขานอเทรอดามแล้วเขาก็ให้ตัวละครไปยังจุดที่มีของป่าต่อเลย

และคราวนี้ดูเหมือนจะมีโชคจริง ๆ

เพราะมีของป่ารีเฟรชขึ้นมาแล้วและยังเป็นชาทิกวนอิมป่า

[ขอแสดงความยินดี  ได้รับทิกวนอิมป่า 30 จิน!]

หลังจากที่ฉินหลินให้ตัวละครให้เก็บใบชาป่าเสร็จต้นหนึ่งแล้วก็ไปที่ต้นถัดไป  และขณะที่กำลังจะกดเก็บอยู่นั้นเองก็พลันนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

เขาตัดสินใจเข้าสู่โลกในเกม

ฉินหลินตอนนี้กำลังยืนมองต้นชาที่สูงกว่าตัวเองตรงหน้า  ดวงตาที่จ้องมองนั้นกำลังลุกวาวอยู่

ก่อนที่เขาจะเข้าสู่โลกในเกมนั้นเขาไม่มีทางไปไหนหรือทำอะไรอย่างอื่นได้เลยก็เลยไม่ได้คิดอะไรมาก  แต่ตอนนี้เขาสามารถเข้ามาสำรวจภูเขานอเทรอดามด้วยตัวเองได้แล้ว  และเมื่อกำลังจะกดเก็บใบชาเมื่อกี๊ก็เกิดปิ๊งไอเดียขึ้นมา

นั่นคือเมื่อก่อนเขากินไข่ทีละฟอง  แต่ตอนนี้ถ้าเอาแม่ไก่กลับไปเลี้ยงก็สามารถกินไข่ได้ทีละหลายฟอง

หรือก็คือตอนนี้ที่เขาสามารถเข้ามาในภูเขานอเทรอดามและเจอกับต้นชาของจริงตรงหน้านี้  แทนที่เขาจะเก็บใบชาแค่ครั้งเดียวแล้วรอมันรีเฟรชใหม่ตามเซตติ้งของเกม  จะไม่ดีกว่าเหรอถ้าจะขุดต้นชาทั้งต้นเอาไปปลูกข้างนอกเลย

หากสามารถปลูกต้นชาได้สำเร็จ  อย่างน้อย ๆ เขาก็สามารถเก็บเกี่ยวใบชาในโลกจริงตอนที่ใบชาแตกยอดอ่อนได้เลยใช่มั้ยล่ะ

...