บทที่ 30 ความเป็นไปได้ที่ถูกกำหนดไว้แล้ว

บทที่ 30 ความเป็นไปได้ที่ถูกกำหนดไว้แล้ว

"เยี่ยมไปเลย! ขบวนรถไฟแห่งดวงดาวได้สมาชิกถาวรเพิ่มอีกหนึ่งคนคือสเตล และสมาชิกกึ่งถาวรอย่างแอสต้า แบบนี้ต้องฉลองกันหน่อยไหม?" ฮิเมโกะพูดอย่างมีความสุข แล้วชูกาแฟในมือขึ้น

"ผมขอไปดูหน่อยว่างานของเวลท์คืบหน้าไปถึงไหนแล้ว" ตานเฮิงพูดจบก็หันหลังเดินหนี

"อ้อ หนูจะเอาของที่เพิ่งซื้อไปเก็บที่ห้อง แล้วเตรียมของใช้ให้สเตลด้วย" น้องเจ็ด (March 7th) ขยิบตาปริบๆ ส่งสัญญาณให้เซียวฮุย พอเห็นเขาไม่ขยับ ก็หันหลังเดินหนีไปอีกคน

เหลือแค่สเตลและแอสต้าที่มองฮิเมโกะด้วยความคาดหวัง ส่วนเซียวฮุยนั่งมองสถานีอวกาศนอกหน้าต่างอย่างสบายใจเฉิบ เหมือนเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเขา

"มาค่ะ แก้วแรกนี้หนูขอยกให้พี่เซียวฮุย ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ" สเตลและแอสต้ายื่นแก้วกาแฟแก้วแรกที่ฮิเมโกะชงให้ไปทางเซียวฮุยพร้อมกัน

เซียวฮุยยิ้มไม่ออกร้องไห้ไม่ได้ "นี่เป็นกาแฟที่ฮิเมโกะตั้งใจชงให้พวกเธอนะ ฉันจะไปแย่งได้ยังไง? พวกเธอดื่มก่อนเลย เดี๋ยวฉันกินแก้วที่สอง"

"ไม่ต้องห่วงจ้ะ มีอีกเพียบ" ฮิเมโกะไม่คาดคิดว่าวันหนึ่งกาแฟของเธอจะขายดีขนาดนี้ รีบรินให้เซียวฮุยและตัวเองอีกคนละแก้ว "มา... แด่การบุกเบิก"

เซียวฮุยเติมครีมเติมน้ำตาลจนพูน เตรียมจะกระดก...

ตุ๊บ! ตุ๊บ!

เสียงของหนักตกพื้นดังขึ้นสองครั้ง สเตลและแอสต้าล้มลงไปนอนกองกับพื้นพร้อมกัน เซียวฮุยรีบเทกาแฟในมือทิ้งลงกระถางต้นไม้ข้างๆ ทันที

หลังจากปฐมพยาบาลเบื้องต้นให้ทั้งสองคน...

"ฮิเมโกะ เกิดอะไรขึ้นคะ? ทำไมคุณถึงวางยากาแฟ?" แอสต้านอนหมดสภาพอยู่บนโซฟา หน้าซีดเผือด เซียวฮุยเพิ่งช่วยล้างท้องให้เธอ โชคดีที่วันนี้เธอยังไม่ได้กินอะไรมาก สเตลอาการดีกว่าหน่อย เกาะแขนเซียวฮุยแน่น ตัวสั่นงันงกมองฮิเมโกะอย่างหวาดกลัว

ฮิเมโกะทำหน้าเจื่อน "ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ดูสิ ฉันกับเซียวฮุยก็ปกติดีนะ"

ทั้งสองหันมามองเซียวฮุย เซียวฮุยหัวเราะแห้งๆ เขาเคยดื่มกาแฟฮิเมโกะมาหลายครั้งแล้ว แม้ร่างกายจะมีภูมิต้านทาน แต่รสชาติมันก็ชวนอ้วกอยู่ดี เขาเลยเลี่ยงไม่แตะถ้าไม่จำเป็น

แต่จากการวิเคราะห์ของเขา กาแฟของฮิเมโกะน่าจะได้รับอิทธิพลจากพลังแห่งการบุกเบิกที่ล้นทะลักออกมาจากตัวเธอ ซึ่งช่วยเติมพลังให้เพื่อนร่วมทางได้ เพียงแต่วิธีการมันออกจะ... รุนแรงไปหน่อย แม้แอสต้าจะโดนล้างท้อง แต่เซียวฮุยสัมผัสได้ว่าพลังแห่งการบุกเบิกในตัวเธอเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ถือเป็นเรื่องดี... มั้ง?

แต่แอสต้าและสเตลยังมองฮิเมโกะอย่างระแวง ทำเอาฮิเมโกะจิตตก สมาชิกใหม่ผู้น่ารักสองคนกลัวเธอขนาดนี้ อนาคตจะอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขได้ยังไง? เธอแอบตั้งปณิธานเงียบๆ ว่าจะต้องศึกษาวิธีชงกาแฟให้แตกฉาน

เห็นดังนั้น เซียวฮุยจึงอธิบายให้ฮิเมโกะฟังคร่าวๆ ทุกคนถึงได้ผ่อนคลายลง

เสบียงจากสถานีอวกาศถูกทยอยขนขึ้นมา แอสต้าในฐานะลูกค้ากึ่งถาวรและผู้สนับสนุนรายใหญ่ เลือกพักห้องข้างๆ น้องเจ็ด สองสาวผมชมพูจะได้เม้าท์มอยกันสะดวก ส่วนสเตล เนื่องจากตู้นอนตู้แรกเต็มแล้ว เซียวฮุยเลยพาไปดูตู้ที่สองและห้องเก็บของดาดฟ้า

สเตลไม่อยากอยู่คนเดียวแน่นอน เธอเลยเลือกห้องเก็บของเหนือตู้ปาร์ตี้ ซึ่งกว้างขวางและสะดวกสบาย ทุกคนสามารถขึ้นมาสังสรรค์กันได้

ตกลงกันตามนี้ ที่เหลือก็เป็นเรื่องการตกแต่งห้องของสาวๆ เซียวฮุยนั่งดูข้อความที่เฮอร์ตา (ร่างต้น) ส่งมา

"ผมเพิ่งสังเกตว่าตั้งแต่เซียวฮุยเข้าร่วมทีม จำนวนคนบนรถไฟก็เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว เขาเป็นดาวนำโชคจริงๆ นะครับเนี่ย" ลุงเวลท์นั่งอยู่ข้างๆ ยิ้มอย่างมีความสุข

"นั่นสิ เซียวฮุย นายเนื้อหอมในหมู่สาวๆ จริงๆ หรือว่านายมีออร่าดึงดูดสาวๆ ติดตัวมาด้วย?" ฮิเมโกะแซวบ้าง

"เป็นไปได้ไงครับ? เรื่องบังเอิญทั้งนั้น" เซียวฮุยแก้ตัว

"งั้นเหรอ? ลองนึกดูสิ น้องเจ็ด, สเตล, แอสต้า... บังเอิญหมดเลยเหรอ? ฉันสังหรณ์ใจว่าในอนาคตจะมีคนเข้าร่วมทีมเรามากขึ้นเรื่อยๆ และส่วนใหญ่ต้องเป็นสาวสวยแน่ๆ" ฮิเมโกะหัวเราะคิกคัก เธอย่อมอยากให้ทีมเติบโต จะได้มีคนร่วมเดินทางบุกเบิกมากขึ้น

แม้เธอจะรู้สึกได้ว่าสาวๆ มีความรู้สึกพิเศษกับเซียวฮุย แต่นั่นสำคัญเหรอ? ยิ่งมีสาวๆ เยอะ ขบวนรถไฟก็ยิ่งมีชีวิตชีวา ใครบ้างจะไม่ชอบสาวสวย?

"อาจจะมั้งครับ?" แม้แต่เซียวฮุยก็กำหนดอนาคตไม่ได้ ปล่อยไปตามธรรมชาติเถอะ เซียวฮุยหัวเราะ "ผมขอตัวลงไปข้างล่างก่อนนะ เฮอร์ตามีธุระด่วน"

ฮิเมโกะพยักหน้า ขบวนรถไฟจะออกเดินทางในอีกไม่กี่วัน ช่วงนี้ให้สเตลและแอสต้าจัดห้องและเช็กของไปก่อน คนอื่นก็ไม่มีอะไรทำ เซียวฮุยบอกลาแล้วเดินลงไป

ที่ห้องเฮอร์ตา

"มีอะไรเหรอ? จู่ๆ ก็บอกว่ามีเรื่องด่วน"

"เรื่องของฉันไม่ด่วนพอรึไง?" เฮอร์ตากลอกตาใส่เซียวฮุย "แล้วยัยหนูสเตลลารอนล่ะ? ทำไมไม่มาด้วยกัน?"

"เธอกำลังจัดห้องบนรถไฟอยู่ คุณเรียกหาเธอทำไม?"

"จะมีอะไรอีกล่ะ? ก็ให้มาทดสอบ ซิมูเลเต็ด ยูนิเวิร์ส ให้ฉันน่ะสิ ตอนนี้มีสองเครื่องแล้ว เครื่องนึงเป็นของเก่าที่ซ่อมเสร็จและมีกฎที่นายสร้างขึ้น อีกเครื่องสร้างใหม่ตามเทมเพลตเดิมเป๊ะ พวกเธอแบ่งกันคนละเครื่องเลย"

"อ้อ..."

"? ยืนบื้ออยู่ทำไม? รีบส่งข้อความตามสิ"

หลังจากเซียวฮุยส่งข้อความหาสเตล เขาก็ถูกเฮอร์ตาจับยัดเข้า ซิมูเลเต็ด ยูนิเวิร์ส ระบบความปลอดภัยของรุ่นใหม่ดีขึ้นมาก มีระบบตัดการเชื่อมต่ออัตโนมัติเมื่อพลังงานถึงขีดจำกัด และดีดตัวคนข้างในออกมา

ในที่สุดเซียวฮุยก็ได้ทดสอบ ซิมูเลเต็ด ยูนิเวิร์ส อย่างเต็มรูปแบบ แต่เขาใช้เวลาไปเต็มๆ วันนึง จนเฮอร์ตาต้องแยกเตาปฏิกรณ์พลังจินตภาพมาจ่ายไฟให้เครื่องของเขาโดยเฉพาะ

สเตลทดสอบเสร็จไปนานแล้ว และมานั่งเฝ้าเซียวฮุยจนเขาออกมา

ถ้าไม่มีเสียงเฮอร์ตาคอยเตือนสติเป็นระยะ เซียวฮุยคงคิดว่าตัวเองหลงอยู่ในโลกจำลองไปแล้ว

"เป็นไง? รู้สึกยังไงบ้างที่ได้เป็นเทพดารา?" เฮอร์ตาหัวเราะคิกคัก แต่ก็ไม่ลืมตรวจร่างกายเซียวฮุยเพื่อความปลอดภัย

เซียวฮุยมองสเตลที่หลับปุ๋ยอยู่ข้างๆ "แปลกดีครับ พอออกมาแล้วรู้สึกว่างเปล่าแปลกๆ จะว่าไป เวลาที่คุณตั้งไว้นานจัง โชคดีที่ผมพลังจิตแข็งแกร่ง ไม่งั้นคงโดนครอบงำไปแล้ว"

"จริงๆ แล้วแค่สิบนาทีเอง สเตลครบกำหนดก็ออกมาแล้ว แต่ไม่รู้ทำไมนายถึงไม่ออกมา ระบบดีดตัวไม่ทำงาน แม้ฉันจะบังคับตัดได้ แต่เห็นสภาพนายยังดีอยู่เลยปล่อยเลยตามเลย ไม่นึกว่าจะได้ข้อมูลเพียบขนาดนี้" เฮอร์ตาเฝ้าสังเกตอาการเซียวฮุยตลอด โชคดีที่การทดสอบครั้งนี้คุ้มค่ามาก

"จะว่าไป ท่านเทพดาราแห่งโชคชะตาที่เคารพ ทำไมท่านถึงเดินบน Path แห่ง 'ปาฏิหาริย์' (Miracle) ไปพร้อมกันด้วยล่ะ?" เฮอร์ตาอยากรู้ ในความคิดของเธอ เซียวฮุยจะเป็นเทพดาราได้แน่ แค่เรื่องของเวลาเท่านั้น

เซียวฮุยเคาะหัวเฮอร์ตา "ยัยอัจฉริยะบ๊อง โชคชะตากับปาฏิหาริย์เป็นของคู่กัน โชคชะตาคือเส้น ปาฏิหาริย์คือจุดที่ประกอบกันเป็นเส้น จุดพวกนี้เชื่อมต่อกันกลายเป็นโชคชะตาไง"

"อ้อ" เฮอร์ตาปัดมือเซียวฮุยออก ในฐานะอัจฉริยะ เธอเข้าใจความหมายนั้นดี เธอแค่ทึ่ง ไม่คิดว่าคนที่เธอเก็บมาได้มั่วๆ สุดท้ายจะกลายเป็นเทพดาราที่ทรงพลังที่สุด ผู้สามารถต่อกรกับ 'ความว่างเปล่า' (Nihility) ได้ หรือแม้แต่ความว่างเปล่าเองก็เป็นรูปแบบหนึ่งของโชคชะตา

"มิน่าล่ะ ตอนแรกเทพดาราทุกองค์ถึงยอมช่วยนาย" เฮอร์ตามองเซียวฮุยด้วยความรู้สึกท่วมท้น หรือว่าตอนนี้พวกเขากำลังถูกเหล่าเทพดาราจับตามองอยู่ แต่ทุกคนตกลงกันว่าจะเฝ้าดูการเติบโตของเซียวฮุยเงียบๆ?