บทที่ 23 ฟีนิกซ์ มัลโก้
บทที่ 23 ฟีนิกซ์ มัลโก้
ต้องบอกเลยว่าเบลล์เป็นอัจฉริยะจริงๆ ในฐานะนักฆ่า พรสวรรค์ของเขามาถึงระดับที่เรียกได้ว่าน่าสะพรึงกลัว
หากคู่ต่อสู้ของเขาไม่ใช่คนอย่างไดม่อน โจสที่มีพลังป้องกันเกือบเต็มแม๊กซ์แล้ว ภายใต้พรของสถานที่ดังกล่าว เขาสามารถกวาดล้างคู่ต่อสู้ได้อย่างง่ายดาย
แต่แม้ว่าเขาจะเสียเปรียบ เขาก็ยังคงใช้ความสามารถพิเศษของเขาได้ เหมือนกับมีดบินที่ทิ้งรอยไว้บนแขนของโจสในตอนนี้
การใช้ความสามารถในการแยกของเปลวไฟดับเครื่องชนธาตุวายุ บวกกับการคำนวณของเขาทุกครั้งที่เขาขว้างมีด มันตกลงบนจุดเดียวกันบนแขนของโจสอย่างสมบูรณ์แบบ การป้องกันที่แข็งแกร่งจะเริ่มแตกสลายภายใต้ผลกระทบต่อเนื่องนี้ สิ่งที่เรียกว่าน้ำหยดบนหินนั้นเป็นความจริง
ยิ่งกว่านั้น ศิลปะการรุกไล่และการตามล่าคู่ต่อสู้แบบค่อยเป็นค่อยไปนี้สามารถทำให้เบลล์เพลิดเพลินและมีความสุขเป็นพิเศษ
ในขณะนี้ใบหน้าของโจสมืดมนมากจนเกือบจะหยดเป็นน้ำ เห็นได้ชัดว่าตัวเขาเองมีพละกำลังที่จะบดขยี้คู่ต่อสู้ได้ แต่เนื่องจากข้อจำกัดต่างๆ จึงไม่มีทางที่จะโจมตีคู่ต่อสู้โดยตรงได้ และเขาทำได้เพียงตั้งรับไว้เฉยๆ
การต่อสู้แบบนี้ไม่เพียงทำให้ผิดหวัง แต่ยังทำให้ผู้คนโมโหมากด้วย!
"ชิชิ! ดูจากสีหน้าของแกแล้ว แกน่าจะไม่พอใจกับสถานการณ์ปัจจุบันใช่มั๊ยล่ะ? ถ้าอย่างนั้น เรามาทำให้การต่อสู้ครั้งนี้เข้มข้นขึ้นกันเถอะ ฉันขอเตือนแกก่อนนะ ปฏิกิริยาตอบโต้ของแกมันต้องเร็วกว่านี้ ไม่อย่างนั้นลูกน้องของแกจะตาย”
ดูเหมือนว่าเบลล์จะเป็นคนครองเกม มองโจสด้วยใบหน้าเย่อหยิ่ง เสียงเย็นชาที่ทำให้คนรู้สึกเหน็บหนาวออกมาจากปากของเขา: "ยังไงก็ตาม ฉันได้ยินมาว่าทุกคนในกลุ่มโจรสลัดหนวดขาว เป็นเหมือนกับครอบครัวของแกนิ ดังนั้นแกคงจะไม่ทอดทิ้งพวกมันแน่ๆ ใช่มั๊ยล่ะ?”
เมื่อสิ้นเสียง เบลล์ก็โยนมีดบินนับโหลออกมาทีละเล่ม มีดบินเหล่านี้ติดอยู่กับเปลวไฟดับเครื่องชนธาตุวายุ และลมกระโชกที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติบนเกาะนี้ดูราวกับว่ามันรู้ความคิดของเบลล์ มันโหมคำรามอย่างบ้าคลั่งในขณะนี้
ภายใต้การชี้นำของสายลมแรง มีดบินหลายสิบเล่มบินจากทิศทางที่ยุ่งยากต่างๆไปยังสมาชิกของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวทันที
เมื่อเห็นฉากดังกล่าว โจสไม่สามารถคิดถึงกลยุทธ์ใดๆได้อีกต่อไป เขาเตะเท้าลงบนพื้นอย่างแรงทันที และร่างกายของเขาก็พุ่งออกไปราวกับลูกกระสุนปืนใหญ่ เขาไม่สนใจแม้แต่จะยกแขนขึ้นเพื่อต่อต้านมีดที่ขว้างปาเหล่านั้น ทั้งตัวของเขาถูกเปลี่ยนเป็นเพชรโดยตรง ทำให้ร่างกายของเขากลายเป็นเกราะกำบังที่แข็งแกร่งเพื่อปกป้องสหายของเขา!
นี่เป็นทางเลือกเดียวของเขาในตอนนี้!
"บัดซบ บัดซบ!"
โจสอดไม่ได้ที่จะตะโกนและก่นด่าเสียงดังในตอนนี้ ท้ายที่สุดแล้วตอนนี้ เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากระบายความโกรธด้วยการสบถสองสามคำ
แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกทึ่งในพรสวรรค์การต่อสู้ที่น่ากลัวของคู่ต่อสู้ เห็นได้ชัดว่าสภาพอากาศในโลกใหม่นั้นควบคุมได้ยากแค่ไหน ฝ่ายตรงข้ามสามารถคาดเดาเสียงลมพายุได้โดยไม่ผิดพลาดแม้แต่ครั้งเดียว
“แกหยุดมันไม่ได้แล้ว ไอ้โง่เพชร!”
ในขณะนั้นเอง เบลล์ก็เย้ยหยัน
จู่ๆ สายลมก็เปลี่ยนทิศทางตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง และมีดทั้งสามก็บินไปตามลม ไปยังตำแหน่งอื่นด้วยกัน
โจสไม่รู้จักท่าเดินชมจันทร์ของรูปแบบทั้งหก เขาพุ่งขึ้นไปในอากาศแล้ว และเขาไม่มีความสามารถที่จะเปลี่ยนทิศทางได้เลย เขาทำได้เพียงเฝ้าดูมีดบินสามเล่มที่บินไปหาคนของเขา
"หลบเร็วเข้า!" โจสตะโกนอย่างกระวนกระวาย แต่โจรสลัดทั่วไปจะหลบมีดขว้างของเบลล์ได้ยังไงกัน?
เมื่อเห็นมีดบินเหล่านั้นพุ่งเข้าหาลูกน้องของเขาโจสก็กัดฟันแทบแหลก แต่ในเวลานี้เขานั้นไร้พลัง!
“ถ้ายิ่งเห็นลูกน้องกระอักเลือดแกจะยิ่งโกรธหรือเปล่านะ ชิชิชิ!” สีหน้าของเบลล์ดุร้ายและบ้าคลั่งมากขึ้นเรื่อยๆ
“ว่าไงนะ……”
ทันใดนั้น เสียงหนึ่งดังขึ้น และเปลวไฟสีฟ้าปรากฏขึ้นในสายตาของทุกคน: "มันจะง่ายอย่างนั้นเลยเหรอที่จะฆ่าครอบครัวของฉันน่ะ!"
เปลวไฟได้กลืนกินมีดบินทั้งสามเล่ม จากนั้นปีกเพลิงคู่นั้นก็หดกลับและจากนั้นในเปลวไฟก็ปรากฏหัวพังก์สีทองที่มีใบหน้าดุร้ายที่มีความเย้ยหยันเล็กน้อยบนใบหน้าของเขา
กลุ่มโจรสลัดหนวดขาว กัปตันหน่วยที่ 1 ฟีนิกซ์ มัลโก้!
“กัปตันมัลโก้!”
“ทันเวลาพอดี คุณสมควรแล้วที่เป็นกัปตันจริงๆ!”
โจรสลัดที่หนีรอดจากความตายอดไม่ได้ที่จะตะโกนด้วยความตื่นเต้นในขณะนี้
ในเวลาเดียวกัน พวกเขายังรู้ว่าตั้งแต่กัปตันมัลโก้ปรากฏตัวที่นี่ การต่อสู้ที่เหมือนเรื่องตลกนี้อาจยุติลงได้
ฝ่ายตรงข้ามสามารถกักกัปตันโจสด้วยวิธีการที่น่าขยะแขยงนี้ แต่ไม่มีทางที่จะกักกัปตันมัลโก้ในเวลาเดียวกันได้!
ด้วยพลังการต่อสู้ของกัปตันทั้งสอง อาจกล่าวได้ว่านอกจากโจรสลัดกลุ่มใหญ่เพียงหยิบมือเดียวแล้ว ไม่มีคู่ต่อสู้ใดที่พวกเขาจัดการไม่ได้!
"ตอนนี้ชักจะลำบากแล้วสิ"
เมื่อเห็นรูปลักษณ์ของมัลโก้ คิ้วของเบลเฟกอลก็ขมวดทันที แม้ว่าผมสีทองของเขาจะบังตาของเขาไปหมด ดังนั้นจึงไม่มีใครเห็นได้ว่าเขาขมวดคิ้วหรือไม่ก็ตาม
อย่างไรก็ตาม การปรากฏตัวของมัลโก้ทำให้เขารู้สึกอันตราย โจส เพชรนั่นก็เป็นปัญหามากพอแล้ว ตอนนี้ด้วยฟีนิกซ์มัลโก้ที่แข็งแกร่งกว่า เขาสามารถพูดได้ว่าเขาไม่มีโอกาสชนะเลย
มันคงไม่เป็นไรถ้าเขาสามารถใช้อาวุธกล่องได้ แต่เขาไม่รู้ว่าทำไม อาวุธกล่องของเขาตอนนี้อยู่ในสภาพที่ใช้งานไม่ว่าเขาจะฉีดเปลวไฟดับเครื่องชนไปเท่าไหร่ก็ไม่มีการตอบสนองเลย
"โอ้ ความจริงแล้วมันไม่ได้เป็นปัญหามากเกินไป ในเมื่อแกต่อสู้กับครอบครัวของฉัน แกก็ควรจ่ายราคาตามความเหมาะสม!"
ในพริบตา มัลโก้พุ่งไปข้างหน้าเบลล์ เปลวไฟสีฟ้าลุกไหม้อีกครั้ง เท้าของเขากลายเป็นกรงเล็บ ใช้แรงเฉื่อยของการบินด้วยความเร็วสูง เขาเตะเขาไปทางเบลล์อย่างรวดเร็ว
ในเวลานี้เบลล์ไม่มีเวลาที่จะหลบ แม้ว่าเขาจะมีพรสวรรค์ในการต่อสู้ที่แข็งแกร่ง แต่ความสามารถในการต่อสู้ในระยะประชิดนั้นไม่ได้แข็งแกร่งขนาดนั้น
"บูม!"
เสียงดังสนั่น แต่ในขณะนี้ ดวงตาของมัลโก้หันไปชั่วขณะ และใบหน้าของโจสที่คิดว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี ก็กลับมาน่าเกลียดอีกครั้ง
ในตอนนั้นเอง เปลวไฟสีส้มก็พุ่งมาจากระยะไกล กั้นกลางระหว่างมัลโก้และเบลล์
เช่นเดียวกับตอนที่มัลโก้ปรากฏตัวเมื่อครู่นี้ จีอ๊อตโต้ก็ปรากฏตัวขึ้นจากไฟดับเครื่องชน มือขวาของเขาคว้ากรงเล็บที่มัลโก้ยกขึ้น ทำให้ไม่สามารถกลับได้
“ดูเหมือนว่าเราไม่ได้เจอกันนานเลยนะ มัลโก้”
จีอ๊อตโต้เงยหน้าขึ้นมองร่างที่มีเปลวไฟสีฟ้าลุกโชนอยู่ข้างหน้าเขา แล้วพูดเสียงทุ้มว่า "เรื่องนี้สามารถเห็นแก่หน้าของฉันได้หรือเปล่า ให้มันจบแค่นี้"
“ตอนนี้มันไม่สามารถหยุดด้วยคำพูดเดียวของนายได้!”
เมื่อได้ยินคำปฏิเสธของมัลโก้ จีอ๊อตโต้ก็ถอนหายใจในใจเช่นกัน ตามที่คาดไว้ เขาแตกต่างจากแชงค์ส และเขาไม่ใช่คนที่มีความสามารถในการรักษาหน้า