บทที่ 15 คำเชิญงานเลี้ยงน้ำชา

นัคเคิ้ล ผู้พิทักษ์แห่งอรุณของวองโกเล่รุ่น1

นักมวยอมตะที่ได้ชื่อว่าแข็งแกร่งที่สุด แต่แข็งแกร่งเกินไปซึ่งนั่นทำให้เขาพลั้งมือฆ่าคู่ต่อสู้ของเขาในการแข่งขันชกมวย ตั้งแต่นั้นมาเขาก็แขวนนวมและกลายเป็นบาทหลวง และไม่เคยกลับไปที่เวทีมวยอีกเลย

แต่!

นี่คือโลกของโจรสลัด และเขาไม่จำเป็นต้องผนึกำปั้นอีก...ที่นี่ เขาสามารถไล่ตามเป้าหมายของเขาได้อีกครั้ง การได้ชื่อว่าแข็งแกร่งที่สุด!

"มันไม่สมเหตุสมผลเลยที่จะยืนหยัดอยู่แบบนี้ ถ้าตอนนี้นายไม่เอาคืนการใส่ร้ายวองโกเล่ ฉันคงทำได้แค่ล้มนาย!"

นัคเคิ้ลดูน่าเกลียดเล็กน้อยในเวลานี้ เขาไม่ได้ตั้งใจจะใส่ใจมากเกินไป

แต่เขาได้ยินสองคนนี้พูดใส่ร้ายวองโกเล่ต่อหน้าเขา ซึ่งทำให้เขาทนไม่ได้เล็กน้อย ในฐานะผู้พิทักษ์ของแฟมิลี่ เขาสามารถทนต่อการถูกดูถูกดูแคลนจากผู้อื่นได้ แต่เขาจะยอมให้อีกฝ่ายหนึ่งดูถูกแฟมิลี่ของเขาไม่ได้

เพราะวองโกเล่แฟมิลี่ เขาผู้ซึ่งดำรงอยู่ในฐานะผู้พิทักษ์เช่นนี้จึงต้องเชื่อมั่นในสิ่งนี้!

"ฉันจะเข้าใจได้ว่าสิ่งที่แกพูดเมื่อกี้เป็นตัวแทนของวองโกเล่และประกาศสงครามกับครอบครัวชาร์ลอตต์ของเรา"

โอเว่นซึ่งมีผมสีส้มทอง แสดงท่าทางดุร้ายในขณะนี้ จ้องมองไปที่นัคเคิ้ลซึ่งสวมชุดบาทหลวง และเสียงเย็นชาดังออกมาจากปากของเขา

ในฐานะลูกชายคนที่สี่ของตระกูลชาร์ลอตต์ แม้ว่าเขาจะอายุเพียงยี่สิบเศษ แต่จำนวนโจรสลัดที่เขาสังหารนั้นมีมากมายหลายแสนคนแล้ว และเขายังมีชื่อเสียงมากในนิวเวิลด์อีกด้วย

หากเผชิญหน้ากับวองโกเล่ จีอ๊อตโต้ ผู้ซึ่งได้ถูกตั้งเงินรางวัล 500 ล้าน และครั้งหนึ่งเคยเป็นลูกเรือบนเรือราชาโจรสลัด เขาจะต้องเกรงกลัวอยู่บ้าง ส่วนคนอื่นๆนั้น...

ไม่ต้องพูดถึงเด็กที่ดูเหมือนอ่อนแอและไร้ชื่อเสียง แม้แต่ฟรานที่ได้รับค่าหัว 330 ล้านเบรี เขาก็ไม่สนใจมันเลย!

"ประกาศสงครามอะไรกัน..."

"เมื่อแกเหยียบเกาะไซเคนและขอให้เราส่งอาหารทุกเดือน ก็เท่ากับว่าแกได้ประกาศสงครามกับวองโกเล่แฟมิลี่ของเราแล้ว"

ทันใดนั้น ด้วยเสียงของเสียงนี้ จีอ๊อตโต้ก็ปรากฏตัวขึ้นในขอบเขตการมองเห็นของทุกคน ฝีเท้าของเขามั่นคงและแข็งแกร่ง และเขาไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวหรือตื่นตระหนกใดๆ เนื่องจากการมาถึงของครอบครัวชาร์ลอตต์

เขาแค่ไม่อยากเผชิญหน้ากับบิ๊กมัมโดยตรงในเวลานี้ แต่ถ้าเขาต้องการเผชิญหน้าจริงๆมันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร!

"วองโกเล่! การมาถึงของเราแสดงถึงเจตจำนงของหม่าม้า ในฐานะสมาชิกเรือราชาโจรสลัดดั้งเดิม แกควรเข้าใจอย่างชัดเจนเกี่ยวกับความแข็งแกร่งของแม่ใช่มั๊ยล่ะ? หากแกทำสงครามกับตระกูลชาร์ลอตต์ของเรา วองโกเล่แฟมิลี่ของแกและเกาะแห่งนี้จะจมลงสู่ก้นทะเล.!"

มือของไดฟูกุอยู่ใกล้เข็มขัดของเขา เขาพร้อมที่จะต่อสู้ และคำพูดของเขาเต็มไปด้วยการคุกคาม: "เราสามารถเพิกเฉยต่อความผิดของผู้ใต้บังคับบัญชาของแก แต่ฉันขอแนะนำให้แกพิจารณาคำขอของหม่าม้าอย่างรอบคอบ มิฉะนั้น  แม้ว่าแกจะมีค่าหัวถึง 500 ล้าน แกก็จะถูกหม่าม้าบดขยี้!”

เขาไม่เคยเห็นจีอ๊อตโต้ต่อสู้ และเขาไม่รู้ว่าจีอ๊อตโต้แข็งแกร่งแค่ไหน

อย่างไรก็ตาม เขาชัดเจนมากว่าแม้ว่าอีกฝ่ายจะมีพละกำลังที่ดี แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะเปรียบเทียบกับแม่ของเขาเอง ในทะเลปัจจุบัน โจรสลัดที่เทียบเท่ากับแม่ของพวกเขามีเพียงคนที่คุ้นหน้า

ส่วนเงินรางวัล 500 ล้านนั้น...

ฮ่าฮ่า คนที่ชื่อจินเจ่า หัวสว่านนั่นก็มีรางวัล 500 ล้านเหมือนกัน ดูสิว่าเขาจะกล้าอวดดีต่อหน้าแม่หรือเปล่า?

“ถ้าฉันปฏิเสธล่ะ?” แสงอันเย็นยะเยือกส่องประกายในดวงตาของจีอ๊อตโต้และอ่อร่าอันทรงพลังของเขาก็เหมือนกับภูเขาที่ส่งเสียงเหมือนคลื่นสึนามิ และเขาก็พุ่งตรงไปยังไดฟูกุ และ โอเว่น

ในเวลาเดียวกัน สมาชิกวองโกเล่ในชุดสูทก็ยกหอกพร้อมเพรียงกัน หลังจากการฝึกรีบอร์น พวกเขาไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะเป็นโจรสลัดตัวใหญ่ บิ๊กมัม พวกเขาจำเป็นต้องทำตามการกระทำของบอสเท่านั้น ต่อต้านเจ้านายของพวกเขา ต่อต้านตระกูลวองโกเล่ นั่นก็คือศัตรู!

สิ่งเดียวที่ศัตรูจะต้องเผชิญคือดาบและปากกระบอกปืน ไม่ว่าเบื้องหลังของคู่ต่อสู้จะเป็นเช่นไร ก็ตาม!

“แม้ว่าตอนนี้ฉันอยากจะอาเจียน แต่ก็ดูไม่เหมาะ โมจิสีฟ้าและเปลวไฟสีส้มที่อยู่ฝั่งตรงข้าม หากพวกเขาต้องการจะต่อสู้ บอสของฉันสามารถไปกับแกจนสุดทาง...”

ฟรานก็ยืนอยู่ข้างจีอ๊อตโต้เช่นกัน แม้ว่าน้ำเสียงของเขาจะดูเกียจคร้าน แต่ดวงตาของเขาเหมือนงูเห่า ขังครอบครัวชาร์ลอตต์ทั้งสองไว้

ตราบใดที่ฝ่ายตรงข้ามขยับเล็กน้อย เขาจะสู้โดยไม่ลังเล

เขาเชื่อว่าภายใต้ภาพลวงตาของเขา ไดฟูกุ  และโอเว่นวัยหนุ่มไม่มีความสามารถในการต้านทานได้เลย!

“พวกแกกำลังดูถูก...”

โอเว่นอารมณ์ขึ้นทันที ตอนที่เขากำลังจะโจมตีใส่วองโกเล่อย่างโกรธจัด ไดฟูกุก็หยุดเขาทันทีที่เขายื่นมือออกไป เมื่อเทียบกับอารมณ์รุนแรงของโอเว่นแล้ว ไดฟูกุมีเหตุผลมากกว่าอย่างเห็นได้ชัด

เขามีความภาคภูมิใจในตระกูลชาร์ลอตต์ แต่เขาก็รู้สถานการณ์ปัจจุบันเช่นกัน เมื่อรวมกันแล้ว เขาและโอเว่นไม่ได้เป็นคู่ต่อสู้ของตระกูลวองโกเล่เลย

ในตอนนี้ เมื่อจีอ๊อตโต้ปลดปล่อยอ่อร่าที่ส่งเสียงหวีดหวิวราวกับคลื่นสึนามิ เขาก็รู้สึกได้ถึงแรงกดดันที่ไม่ธรรมดา และความกดดันแบบนั้นจะปรากฏขึ้นเมื่อเขาเผชิญหน้ากับคาตาคุริและแม่ของเขาเท่านั้น

แม้ว่าออร่าจะไม่ได้แสดงถึงความแข็งแกร่งอย่างสมบูรณ์ แต่ความกดขี่ก็เพียงพอที่จะอธิบายได้มากมาย

"วองโกเล่ แกมีเวลามากขึ้นในการพิจารณาข้อเสนอในตอนนี้"

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ไดฟุกุก็จ้องไปที่จีอ๊อตโต้และพูดว่า "ครั้งนี้เราไม่ได้มาที่นี่เพื่อประกาศสงคราม นอกจากข้อเสนอในตอนนี้ ยังมีสิ่งที่สำคัญกว่า..."

เมื่อพูดอย่างนั้น เขาก็หยิบจดหมายเชิญออกมาและโยนให้จีอ๊อตโต้และในขณะเดียวกันก็พูดว่า: "ฉันเชื่อว่าวองโกเล่ควรจะชัดเจนมากว่าจดหมายเชิญนี้หมายถึงอะไร งานเลี้ยงน้ำชาของแม่แตกต่างจากที่เราเพิ่งเสนอไป แกปฏิเสธข้อเสนอของเราได้ที่นี่ แต่ไม่ว่าแกจะอยู่ที่ไหนก็ปฏิเสธคำเชิญไปงานเลี้ยงน้ำชาไม่ได้...ลาก่อน!"

เมื่อพูดจบ ไดฟูกุก็หันหลังและจากไปพร้อมกับโอเว่นที่โกรธจัด ยังไงก็ตาม มันไม่ฉลาดเลยที่จะสู้กับวองโกเล่ที่นี่

ขณะที่พวกเขาจากไป สายตาของจีอ๊อตโต้เปลี่ยนไปเล็กน้อย เพราะเมื่อครู่นี้ มีเสียงหนึ่งดังขึ้นในจิตวิญญาณของเขาโดยตรง

"เปิดใช้งานภารกิจ: งานเลี้ยงน้ำชาของบิ๊กมัม"

"เข้าร่วมงานเลี้ยงน้ำชาของบิ๊กมัมและปฏิเสธการชักชวนของบิ๊กมัม  เพื่อรับรางวัลความสำเร็จ"

จีอ๊อตโต้ซึ่งไม่ได้ตั้งใจจะทำตามอีกฝ่าย เลิกคิ้วในเวลานี้และพูดเบาๆว่า “หนึ่งเดือนต่อมา? ไม่เป็นไร ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของนายนะ รีบอร์น? ฉันจะไปกับนัคเคิ้ลและฟราน ฉันหวังว่าสัตว์ประหลาดตัวนั้นจะน่าสนใจกว่านี้สักหน่อย ไม่อย่างงั้นก็...”

"งั้นฉันจะให้นายจัดการ นัคเคิ้ล!"

หากมีคนอื่นโดนหม้อที่ขว้างออกมาแบบนี้ เขาจะโยนกลับอย่างแน่นอน แต่นัคเคิ้ลไม่ใช่คนธรรมดา ดังนั้นปฏิกิริยาของเขาคือ:

"โอ้! ถ้าอย่างนั้นก็ลงมือเลย!"*

*******************************************

สำหรับผู้ที่สนใจ นิยายเรื่องนี้กำลังจะเปิดกลุ่มนะคะ แล้วจะมีการแจ้งอีกครั้งนะคะ

สำหรับชื่อเรื่องต้นฉบับแปะอยู่ตรงหน้าแรกสุดเลยนะคะ