EP.31 การสำเร็จการศึกษาและจุดเริ่มต้น

EP.31 การสำเร็จการศึกษาและจุดเริ่มต้น

ขณะที่ซาโบรุปั่นจักรยานไปตามถนน อากาศเย็นสบายยามเย็นพัดผ่านใบหน้า แต่ความอบอุ่นจากความตื่นเต้นกลับทำให้เขารู้สึกกระปรี้กระเปร่า 'ในที่สุด! ฉันก็เรียนจบแล้ว! ตอนนี้ผมสามารถจดจ่อกับสิ่งที่สำคัญจริงๆ นั่นคือการเริ่มต้นบริษัทของฉันเอง' เขาคิดพลางกำแฮนด์จักรยานแน่นขณะปั่นกลับบ้านเร็วขึ้น

เมื่อเขาถึงบ้าน เขาก็แทบจะกระโดดลงจากจักรยานทิ้งไว้ที่ระเบียง แล้ววิ่งเข้าไปในบ้าน

"แม่! ผมเรียนจบก่อนกำหนดแล้ว!" เขาตะโกนด้วยน้ำเสียงที่เปี่ยมไปด้วยความภาคภูมิใจ

เคโกะที่กำลังหั่นผักเป็นอาหารเย็นอยู่ในครัว เธอได้เช็ดมือด้วยผ้าขนหนูแล้วเดินไปทักทายเขา

“ให้แม่ดูหน่อยสิ” เธอกล่าวพร้อมยิ้มขณะที่ซาโบรูส่งเอกสารการสำเร็จการศึกษาอย่างเป็นทางการให้กับเธอ

ขณะที่เธออ่านมัน ดวงตาของเธอก็เบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ "คะแนนเต็มเลยเหรอ ? ว้าว ซาโบรุลูกนี่ทำให้แม่ทึ่งได้ตลอดเลย!" เธอดึงเขาเข้ามากอดแน่น "พ่อต้องภูมิใจในตัวลูกมากแน่ ลูกชายของพ่อ ขอแสดงความยินดีด้วย!"

ซาโบรุยิ้มอย่างมีความสุขและดื่มด่ำกับคำชมเชยของเธอ

เคโกะปัดผมออกจากหน้าอย่างเบามือ “จำไว้นะ ก่อนเริ่มก่อตั้งบริษัทต้องปรึกษาพ่อก่อน พ่อเขานั้นมีข้อมูลและคอนเนคชั่นดีๆที่อาจช่วยลูกได้”

ซาโบรุพยักหน้า “แน่นอนครับแม่ คืนนี้ผมจะคุยเรื่องทั้งหมดกับพ่อ”

เคโกะยิ้มอย่างอบอุ่น “ดี งั้นไปพักผ่อนสักหน่อยเถอะ ลูกสมควรได้แล้ว”

...

ซาโบรุเดินเข้าห้อง ปิดประตูแล้วโยนกระเป๋าลงบนโต๊ะ นั่งลง หยิบสมุดบันทึกออกมา แล้วเริ่มจดไอเดียสำหรับแผนงานของบริษัท

แผนการของซาโบรุสำหรับ ZAGE :

กำหนดผลิตภัณฑ์

"ผลิตภัณฑ์หลักจะเป็นเครื่องคอนโซล ZEPS และเกมต่างๆของมัน เรื่องนี้ไม่สามารถต่อรองได้และกำลังดำเนินการอยู่ ฉันมีแผนที่ชัดเจนสำหรับเกมชุดแรก" เขาทำเครื่องหมายถูกในรายการแรกอย่างมั่นใจ

รับสมัครทีมงาน

"ฉันต้องการทีมงานเล็กๆแต่มีความสามารถ ทั้งโปรแกรมเมอร์ นักออกแบบเกม และครีเอทีฟ เพื่อช่วยผมพัฒนา ZEPS และสร้างเกมใหม่ๆ ฉันจะร่างโฆษณาสำหรับใบปลิว และอาจจะติดประกาศตามบอร์ดต่างๆในวิทยาลัยใกล้ๆ ด้วยการหาคนที่มีใจรักในงานด้านนี้ถือเป็นกุญแจสำคัญ"

พันธมิตรด้านการผลิต

"นี่เป็นส่วนที่ยากที่สุด ฉันต้องให้ผู้ผลิตผลิตฮาร์ดแวร์และเคสสำหรับเครื่องเล่นเกม ZEPS และตลับเกม โชคดีที่พ่อบอกว่าเขานั้นมีคอนเนคชั่นในวงการนี้ ฉันต้องถามเขาเรื่องนี้คืนนี้"

การตลาดและการจัดจำหน่าย

“ฉันจะเน้นที่โตเกียวก่อน ทีมขายเล็กๆก็เพียงพอแล้วที่จะโปรโมตสินค้าและดูแลการจัดจำหน่ายในพื้นที่ เมื่อเราได้รับแรงผลักดันแล้ว ฉันจะสามารถขยายไปยังภูมิภาคอื่นๆได้”

พื้นที่สำนักงาน

"ฉันต้องตัดสินใจว่าจะตั้งสำนักงานใหญ่ของบริษัทไว้ตรงไหน โรงรถของฉันน่าจะใช้งานได้สักพัก แต่ดูไม่เป็นมืออาชีพเท่าไหร่ เช่าบ้านหลังเล็กๆ หรือออฟฟิศน่าจะดีกว่า แม้ว่าจะแค่เพื่อความสวยงามก็ตาม"

...

ซาโบรุเอนหลังเคาะปากกาลงบนสมุดบันทึก ชิ้นส่วนต่างๆค่อยๆเข้าที่เข้าทาง แต่ก็ยังมีอีกหลายสิ่งที่ต้องทำ

"นี่แค่เริ่มต้นเท่านั้น" เขาพึมพำพลางจ้องมองเพดาน "แต่ฉันจะทำให้มันสำเร็จ"

...

นาฬิกาตีบอกเวลา 20.00 น. และเสียงเปิดประตูหน้าบ้านที่คุ้นเคยเป็นสัญญาณว่าซานิจิ พ่อของซาโบรุได้กลับมาจากที่ทำงานแล้ว ซาโบรูุได้เก็บเอกสารและเดินลงบันไดมาทันที

ซานิจิกำลังนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น โดยคลายเนคไทออกเล็กน้อย ขณะจิบชา

“ยินดีต้อนรับกลับบ้านครับพ่อ” ซาโบรูกล่าวทักทายขณะนั่งอยู่ตรงข้ามเขา

"สวัสดีตอนเย็นนะซาโบรุ ดูเหมือนลูกจะตื่นเต้นกับอะไรบางอย่างนะ" ซานิจิพูดพร้อมหัวเราะคิกคัก

"ใช่แล้ว! ฉันจบการศึกษาก่อนกำหนดอย่างเป็นทางการแล้ว!" ซาโบรุพูดพร้อมกับยื่นเอกสารให้

ซานิจิเลิกคิ้วขณะตรวจดูเอกสาร "คะแนนเต็มเหรอ ? เก่งมากเลยเจ้าลูกชาย เก่งกว่าพ่ออีกนะเนี่ย"

“ขอบคุณครับพ่อ แต่ผมมีเรื่องอยากขอคำแนะนำจากพ่อหน่อย” ซาโบรุพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“คำแนะนำ ? เกี่ยวกับอะไร ?”

ซาโบรุได้สูดหายใจเข้าลึกๆ "ผมอยากเริ่มบริษัท ZAGE ของผมโดยเร็วที่สุด ผมวางแผนไว้แล้ว แต่ต้องการความช่วยเหลือด้านการผลิต พ่อบอกว่าพ่อนั้นมีคอนเนคชั่นใช่มั้ย"

ซานิจิวางเอกสารลงแล้วเอนหลังพิงเก้าอี้ “อืม พ่อรู้จักคนในวงการผลิตอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์อยู่บ้างนะ แต่ซาโบรุ การเริ่มต้นบริษัทมันไม่ใช่แค่เรื่องการผลิตนะ ลูกเคยคิดถึงเรื่องเงินทุน โลจิสติกส์ และการตลาดบ้างไหม”

"ผมมีครับ" ซาโบรุตอบอย่างมั่นใจ เขาโชว์สมุดบันทึกให้ซานิจิดู พร้อมอธิบายแผนการของเขาแต่ละขั้นตอน

ซานิจิพยักหน้าอย่างครุ่นคิดขณะฟัง “ไม่เลวเลย ลูกได้คิดเรื่องนี้มาดีแล้ว พรุ่งนี้พ่อจะโทรหาคนเพื่อดูว่าใครสนใจมาร่วมเป็นหุ้นส่วนกับลูก แต่จำไว้นะว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น ลูกจะต้องเผชิญกับความท้าทายที่ลูกนั้นไม่เคยคิดถึงมาก่อน”

“ผมพร้อมสำหรับพวกมันแล้ว” ซาโบรุพูดด้วยความมุ่งมั่นฉายชัดในดวงตาของเขา

ซานิจิยิ้ม “นั่นแหละคือจิตวิญญาณ ตกลง พ่อจะช่วยลูกเอง แต่ส่วนใหญ่แล้วลูกนั้นต้องจัดการงานเอง เพราะท้ายที่สุดแล้วนี่ก็เป็นความฝันของลูก”

"แน่นอนครับพ่อ ขอบคุณมากเลยนะครับ!"

...

คืนนั้น ขณะที่ซาโบรุนอนอยู่บนเตียง เขาได้รู้สึกถึงความสำเร็จและความคาดหวัง การเดินทางสู่การสร้าง ZAGE ของเขาได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว

"นี่แหละ" เขาคิดพลางจ้องมองเพดาน "ก้าวแรกสู่การเปลี่ยนแปลงอุตสาหกรรมเกมไปตลอดกาล"

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________