EP.30 การสำเร็จการศึกษาก่อนกำหนด

EP.30 การสำเร็จการศึกษาก่อนกำหนด

เมื่อแสงแดดส่องลอดผ่านม่านเข้ามา ซาโบรุก็ตื่นขึ้น จิตใจของเขานั้นเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความมุ่งมั่น หลังจากอาบน้ำและรับประทานอาหารเช้าอย่างรวดเร็ว เขาคว้ากระเป๋านักเรียนแล้วมุ่งหน้าไปยังโรงเรียนมัธยมปลายฮิบานะ โดยพร้อมที่จะเริ่มแผนการของเขา

ชั้นเรียนตอนเช้าผ่านไปอย่างเลือนราง ความคิดของเขาหมกมุ่นอยู่กับสิ่งที่เขาจะพูดกับอาจารย์ใหญ่คาโอรุ ซายามะ เมื่อเสียงระฆังพักกลางวันดังขึ้น ซาโบรุก็ไม่รอช้าและมุ่งหน้าไปยังห้องทำงานของอาจารย์ใหญ่ทันที

เขาเคาะประตูเบาๆแล้วได้ยินเสียงอันสงบจากข้างใน “เข้ามา”

ข้างใน คาโอรุ ซายามะได้นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานและจดจ่ออยู่กับกองเอกสาร เธอเงยหน้าขึ้นมองเมื่อเขาเดินเข้ามา "อ้อ นักเรียนเหรอ ? เชิญนั่งก่อน บอกชื่อและเรื่องที่ต้องการคุยด้วยมาเลย"

ซาโบรุโค้งคำนับอย่างสุภาพแล้วนั่งลง "อาจารย์ใหญ่ซายามะ ผมชื่อซาโบรุ เรนโคนัน จากห้อง ม.6-A ผมอยากสมัครเรียนจบก่อนกำหนดครับ"

คาโอรุเลิกคิ้วอย่างสนใจ "เธอบอกว่าเรียนจบก่อนกำหนดงั้นเหรอ ? แล้วทำไมเธอนั้นถึงอยากเรียนจบเร็วล่ะ เรนโคนันคุง ?"

ซาโบรุสบตาเธอด้วยความมุ่งมั่น "ผมอยากเริ่มธุรกิจของตัวเองครับอาจารย์ใหญ่"

สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปเล็กน้อย ผสมปนเปกันระหว่างความประหลาดใจและความสงสัย “ธุรกิจเหรอ ? ธุรกิจอะไร แล้วพ่อแม่เธออนุมัติหรือยัง ?”

ซาโบรุพยักหน้าอย่างมั่นใจ “ใช่ครับ ธุรกิจนี้มุ่งเน้นไปที่เครื่องเล่นเกมวิดีโอ ซึ่งผมกำลังทำอยู่พักนึงแล้ว”

พอได้ยินแบบนี้ คาโอรุก็อดรู้สึกไม่ค่อยประทับใจเล็กน้อยไม่ได้ แต่เธอก็ยังคงความเป็นมืออาชีพเอาไว้ "เข้าใจแล้ว ถ้าได้รับอนุมัติจากผู้ปกครองแล้ว นี่คือแบบฟอร์ม กรอกและให้ผู้ปกครองเซ็นชื่อ พรุ่งนี้เอากลับมา ถ้าไม่มีปัญหาอะไรก็เริ่มสอบได้เลย"

เธอยื่นแบบฟอร์มให้เขา และซาโบรูก็รับไว้พร้อมกับโค้งคำนับอย่างสุภาพ "ขอบคุณมากครับอาจารย์ใหญ่ พรุ่งนี้ผมจะเอามาคืนครับ"

...

หลังเลิกเรียน ซาโบรุได้กลับบ้าน เขาพบแม่ของเขาอยู่ในครัว ส่วนพ่อของเขายังคงทำงานอยู่

“แม่ ผมต้องการให้พ่อกับแม่เซ็นแบบฟอร์มนี้” เขากล่าวขณะอธิบายขั้นตอนการสำเร็จการศึกษาล่วงหน้า

เคโกะยิ้มอย่างอบอุ่นขณะอ่านแบบฟอร์ม “แน่นอนซาโบรุ แม่ภูมิใจในตัวลูกที่ก้าวเดินมาจนถึงจุดนี้” เธอเซ็นชื่อในแบบฟอร์มโดยไม่ลังเล แล้วจึงส่งคืน

เย็นวันนั้น ซานิจิได้กลับมาจากที่ทำงาน หลังจากผ่อนคลายกับชาสักถ้วยและเล่นคอนโซล ZEPS ซาโบรุก็เดินเข้าไปหาเขา

“คุณพ่อช่วยเซ็นต์แบบฟอร์มนี้หน่อยได้ไหมครับ มันเป็นแบบฟอร์มสำหรับงานรับปริญญาล่วงหน้าของผม”

ซานิจิเหลือบมองเอกสารแล้วมองลูกชาย “นี่ลูกจริงจังกับเรื่องนี้มากเลยใช่มั้ย”

“แน่นอนครับ” ซาโบรุตอบด้วยน้ำเสียงที่แน่วแน่

ซานิจิหัวเราะเบาๆ แล้วเซ็นเอกสาร "โอเค เสร็จแล้ว โชคดีนะเจ้าลูกชาย"

"ขอบคุณพ่อ!" ซาโบรุยิ้มกว้างพร้อมกับกำแบบฟอร์มที่กรอกเสร็จแล้วไว้

...

วันรุ่งขึ้นตอนรับประทานอาหารกลางวัน ซาโบรุกลับไปที่ห้องทำงานของอาจารย์ใหญ่และยื่นแบบฟอร์มที่ลงนามแล้ว

คาโอรุทบทวนแล้วพยักหน้า “เยี่ยมเลย นี่ข้อสอบ 5 ชุดนะ ต้องทำให้เสร็จก่อนเลิกเรียน ใช้ห้องพิเศษข้างโกดังเก็บของก็ได้ มันทั้งเงียบสงบเหมาะกับการทำงานที่ต้องใช้สมาธิ”

ซาโบรุหยิบเอกสารแล้วมุ่งหน้าไปที่ห้องที่กำหนด ซึ่งเขาได้พบอาจารย์ยูมิที่กำลังรอเขาอยู่

"ซาโบรุคุง ฉันไม่นึกว่าเธอจะเลือกเรียนจบก่อนกำหนดนะ" เธอพูดพลางถอนหายใจ "อีกแค่ 5 เดือนก็จะเรียนจบแล้วแท้ๆ"

"5 เดือนสำหรับผมมันเหมือนนานมากเลยนะครับ อาจารย์ยูมิ" เขาตอบพร้อมรอยยิ้ม "มาเริ่มกันเลยดีกว่า"

ยูมิพยักหน้าและผายมือไปที่โต๊ะ “เอาล่ะ นั่งตรงนี้แล้วเริ่มได้เลย”

ซาโบรุลงมืออย่างรวดเร็ว จิตใจของเขาเฉียบคมและจดจ่อ ด้วยความสามารถในการเจาะลึก เขาสามารถจดจำข้อมูลทุกอย่างได้อย่างชัดเจน ในชาติที่แล้วเขานั้นเรียนจบมหาวิทยาลัยแล้ว กับแค่คำถามระดับมัธยมปลายเหล่านี้จึงง่ายดายราวกับหลุดลอยไป

'นี่มันง่ายเกินไปแล้ว' ซาโบรุคิดพลางเติมคำตอบด้วยความมั่นใจ

ยูมิได้มองดูเขาทำงาน พร้อมกับประทับใจกับความเร็วและความนิ่งของเขา “เด็กคนนี้นี่ไม่เหมือนใครเลยจริๆ” เธอครุ่นคิด

หลังจากผ่านไปเพียง 1 ชั่วโมง 40 นาที ซาโบรุก็ลุกขึ้นยืน "เสร็จแล้วครับ อาจารย์ยูมิ"

เธอกระพริบตาด้วยความประหลาดใจ “เธอยังมีเวลาเหลืออีกตั้งชั่วโมงกว่าๆ แน่ใจนะว่าไม่ได้พลาดอะไรไป ?”

เขาเกาหัวอย่างเขินอาย “ผมแน่ใจ ผมตรวจสอบทุกอย่างแล้ว”

ยูมิถอนหายใจแล้วรับเอกสารมา "ตกลง ฉันจะตรวจทีหลัง แล้วพรุ่งนี้เธอจะรู้ผล โชคดีนะซาโบรุคุง"

“ขอบคุณครับอาจารย์” เขาโค้งคำนับแล้วออกไป ก่อนจะกลับไปที่ห้องเรียนของเขาเพื่อใช้เวลาที่เหลือของวัน

...

เช้าวันรุ่งขึ้น ซาโบรุถูกเรียกตัวไปที่ห้องทำงานของอาจารย์ใหญ่ คาโอรุทักทายเขาด้วยรอยยิ้มที่หาได้ยาก

"ยินดีด้วยนะเรนโคนันคุง เธอสอบผ่านด้วยคะแนนเต็ม" เธอยื่นใบประกาศนียบัตรชั่วคราวให้เขา "นี่คือหลักฐานการสำเร็จการศึกษา ใบประกาศนียบัตรอย่างเป็นทางการจะมอบให้พร้อมกับนักเรียนคนอื่นๆในอีก 6 เดือนข้างหน้า จนกว่าจะถึงตอนนั้น เธอไม่จำเป็นต้องมาโรงเรียนอีกต่อไป"

หัวใจของซาโบรุพองโตด้วยความภาคภูมิใจ “ขอบคุณมากเลยครับอาจารย์ใหญ่!” เขาโค้งคำนับอย่างลึกซึ้ง

คาโอรุพยักหน้า “ด้วยความยินดี ขอให้โชคดีกับธุรกิจของเธอนะ เรนโคนันคุง”

เมื่อซาโบรุออกจากออฟฟิศ เขาก็ตระหนักได้ว่าในที่สุดเขาก็เป็นอิสระที่จะไล่ตามความฝันของตัวเองแล้ว แล้วขั้นตอนต่อไปคืออะไร ? การสร้างบริษัท ZAGE ไง

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________