EP.14 ติดตั้งครั้งแรก

P.14 ติดตั้งครั้งแรก

แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดแสงเงาทอดยาวไปทั่วพื้น ขณะที่ซาโบรุเดินไปมาในห้องนั่งเล่นเล็กๆของเขา เขากำโทรศัพท์ในมือแน่น ความคิดของเขาแล่นวุ่นไปทั่วขณะคิดถึงแผนการขนย้ายเครื่อง ZAS ขนาดใหญ่ 5 เครื่องไปยังบากูดันอาร์เคด เครื่องเกมแต่ละเครื่องเป็นผลผลิตจากความพยายามอย่างหนักและอดหลับอดนอนหลายเดือน ล้วนเป็นผลรวมของความหลงใหลและความเฉลียวฉลาดของเขา เขาไม่อาจปล่อยให้เครื่องเหล่านี้เสียหายได้

เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วกดหมายเลขของ Tanaka Movers บริษัทขนย้ายของในท้องถิ่น สายนั้นต่อได้ด้วยน้ำเสียงห้าวๆแต่เป็นมิตร

"สวัสดี ฉันชื่อทานากะ มูฟเวอร์ส มีอะไรให้ฉันช่วยไหม"

"อรุณสวัสดิ์ครับ คุณทานากะ" ซาโบรุกล่าว โดยพยายามรักษาน้ำเสียงให้หนักแน่นและเป็นมืออาชีพ "ผมต้องการความช่วยเหลือในการย้ายอุปกรณ์บางอย่างจากบ้านของผมไปที่บาคุดันอาร์เคดของคุณโทกิครับ อุปกรณ์พวกนี้มีขนาดประมาณตู้เย็นเล็กๆนะครับ หนักประมาณ 10-15 กิโลกรัมต่อชิ้น แถมยังมีตั้ง 5 ชิ้น"

ทานากะหัวเราะคิกคักอย่างอารมณ์ดี "ไม่เป็นไรหรอก รถบรรทุกของฉันรับน้ำหนักได้เท่านี้ ราคา 2,000 เยน เดี๋ยวฉันส่งโคจิโร่ 1 ในคนสนิทของฉันไปช่วยยกของ เขาจะไปถึงในอีก 15 นาที โอเคไหม ?"

ซาโบรุพยักหน้า แม้ทานากะจะมองไม่เห็นก็ตาม "เยี่ยมเลย ขอบคุณนะครับคุณทานากะ"

เขาวางสายแล้วมองออกไปนอกหน้าต่างโรงรถ ซึ่งมีเครื่อง ZAS รออยู่ แม้จะมีความกังวลแล่นผ่าน แต่ความภาคภูมิใจก็ผุดขึ้นมาในอก เครื่องเหล่านี้ไม่ใช่แค่ตู้เกมอาเขต แต่มันคือสัญลักษณ์แห่งความมุ่งมั่นและความคิดสร้างสรรค์ของเขา

15 นาทีต่อมา เสียงคำรามเบาๆของรถบรรทุกที่กำลังวิ่งเข้ามาก็ทำลายความคิดของเขา รถขนาดกลางคันนึงแล่นเข้ามาในทางเข้าบ้าน และชายร่างท้วมวัย 30 ต้นๆก็ปีนออกมา รองเท้าบูททำงานของเขากระทบกับพื้นกรวดขณะที่เขากำลังเดินเข้ามาใกล้

"นี่บ้านซาโบรุใช่มั้ย ? ผมโคจิโร่ เรามาเริ่มกันเลยไหม" เขาพูดพร้อมรอยยิ้มสบายๆ

“ขอบคุณที่มานะครับ!” ซาโบรุตอบและพาเขาไปที่โรงรถแล้ว

เครื่องจักร ZAS ที่ดูสง่างามและสง่างามถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบในมุมห้อง พื้นผิวสีดำเงาสะท้อนกับแสงที่สาดส่องเข้ามาจากหน้าต่าง ทำให้ดูเหมือนอนุสาวรีย์แห่งอนาคต

โคจิโร่ผิวปากด้วยความชื่นชม "นี่มันตู้เกมเหรอ ? ดูน่าทึ่งจัง ค่อยๆใส่เข้าไปนะ"

ซาโบรุพยักหน้า ชื่นชมในความเป็นมืออาชีพของโคจิโร่ พวกเขาช่วยกันห่มผ้าห่มให้แต่ละยูนิต รัดสายรัดให้แน่น แล้วค่อยๆยกขึ้นรถบรรทุก ความเชี่ยวชาญของโคจิโร่เปล่งประกายเมื่อเขาตรวจสอบสายรัดแต่ละจุด 2 ครั้ง เพื่อให้แน่ใจว่าเครื่องจักรจะไม่ขยับแม้แต่น้อยระหว่างการขนส่ง

หลังจากทำงานอย่างพิถีพิถันเกือบ 20 นาที โคจิโร่ก็เช็ดหน้าผากและผายมือไปที่รถแท็กซี่ "พร้อมแล้ว ไปส่งของพวกนี้ที่บาคุดันอาร์เคดกันเถอะ"

การเดินทางของรถบรรทุกเป็นไปอย่างเชื่องช้าและมั่นคง รถต้องควบคุมอย่างระมัดระวังเพื่อไม่ให้สินค้าอันมีค่าถูกกระแทก โคจิโร่วางมือบนพวงมาลัยอย่างมั่นคง ทำลายความเงียบด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"ถ้าเธอไม่รังเกียจที่ฉันถามนะ ฉันขอถามหน่อยว่าเครื่องจักรพวกนั้นคืออะไรกันแน่ เพราะพวกดูเหมือนของถูกสั่งทำพิเศษเลยนะ"

"ใช่ครับ" ซาโบรูพูดพร้อมรอยยิ้ม "ผมออกแบบและสร้างมันเอง พวกมันเป็นเครื่องเกมตู้ และวันนี้เป็นการเปิดตัวครั้งใหญ่ครั้งแรกที่บากูดันอาร์เคด"

โคจิโร่เหลือบมองเขาด้วยความประทับใจอย่างแท้จริง "เธอสร้างมันเองเหรอ ? เหลือเชื่อจริงๆ โดยเฉพาะกับคนอายุเท่าเธอ เด็กม.ปลายส่วนใหญ่ที่ฉันรู้จักมัวแต่เล่นเกมจนไม่มีเวลาคิดจะประดิษฐ์มันขึ้นมา"

ซาโบรุหัวเราะพลางเกาหัว "มันไม่ได้น่าประทับใจขนาดนั้นหรอก..."

"อย่าดูถูกมันเลยเจ้าหนู" โคจิโร่พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นแต่ให้กำลังใจ "สิ่งที่เธอกำลังทำอยู่มันพิเศษนะ เธอนั้นมีอนาคตที่สดใสรออยู่ข้างหน้า"

คำชมเชยดังกล่าวทำให้ซาโบรูรู้สึกอบอุ่นหัวใจ และในวันนั้นเป็นครั้งแรกที่ความกังวลของเขาเริ่มสงบลง

เมื่อพวกเขามาถึงบาคุดันอาร์เคด โทกิและผู้ช่วยของเขา ซากากิ นักศึกษาพาร์ทไทม์ กำลังรออยู่ข้างนอกแล้ว โทกิ ชายร่างผอมสูงวัย 40 ปลายๆ ยิ้มแย้มแจ่มใส โบกมือเรียกพวกเขาให้เข้าไป

"มาเร็วจีงนะ ซาโบรุ!" เขาตะโกน

กระบวนการขนถ่ายเริ่มต้นขึ้น และอีกครั้งที่ความเป็นมืออาชีพของโคจิโร่ก็ปรากฏชัด เขาจัดการเครื่อง ZAS แต่ละเครื่องราวกับว่ามันทำจากแก้ว พร้อมให้คำแนะนำแก่ซาโบรุและซากากิเกี่ยวกับวิธีการรักษาสมดุลของตัวเครื่อง หลังจากนั้นอีก 20 นาที เครื่องทั้ง 5 เครื่องก็พร้อมเข้าที่

ซาโบรุยื่นเงิน 2,500 เยนให้โคจิโร่ ซึ่งเป็นโบนัสเล็กๆน้อยๆ สำหรับความเอาใจใส่เป็นพิเศษของเขา

"ขอบคุณครับคุณโคจิโร่ที่ดูแลเครื่องจักรอย่างดี ขอบคุณมากจริงๆ"

โคจิโร่เก็บเงินเข้ากระเป๋าพร้อมรอยยิ้ม "ด้วยความยินดีครับคุณซาโบรุ ขอให้โชคดีกับเครื่องพวกนี้นะครับ ผมรู้สึกว่ามันต้องฮิตแน่ๆ"

ขณะที่โคจิโร่ขับรถออกไป ซาโบรุก็หันกลับมาเผชิญหน้ากับภารกิจข้างหน้า นั่นคือการตั้งเครื่องต่างๆ บรรยากาศในร้านเงียบสงบ มีเพียงเสียงฮัมจากไฟฟลูออเรสเซนต์ที่ส่องอยู่เหนือศีรษะ การจัดวางเครื่องนั้นเรียบง่ายแต่มีประสิทธิภาพ มีเครื่องอยู่สามเครื่องอยู่ด้านหนึ่ง อีกสองเครื่องอยู่อีกด้านหนึ่ง หันหน้าเข้าหากันเป็นแถวอย่างเรียบร้อย

ตลอด 40 นาทีต่อจากนี้ ซาโบรุทำงานอย่างเป็นระบบ ทั้งต่อสาย ทดสอบแหล่งจ่ายไฟ และตรวจสอบให้แน่ใจว่าหน้าจอแต่ละจอแสดงผลได้อย่างสมบูรณ์แบบ โทกิและซากากิเฝ้าดูเขาทำงาน ด้วยความอยากรู้อยากเห็นของพวกเขา

"เฮ้ เธอ" ซาคากิพูดหลังจากติดตั้งอุปกรณ์เสร็จ "ขอฉันลองหน่อยได้ไหม"

โทกิยิ้มเยาะ "แน่นอน แต่มันเป็น 10 เยนสำหรับ 3 ชีวิต"

"10 เยนเหรอ?!" ซาคากิคราง "เธอกำลังปล้นฉันอยู่นะ ก็ได้ ก็ได้..."

เขาหย่อนเหรียญลงในช่องของเครื่อง ZAS อย่างไม่เต็มใจ จากนั้นเครื่องก็ไปที่รายการเกมถัดไป ซึ่งแสดง Pac-man , Donkey Kong , Mario Bros , Super Mario bros เมื่อไฮไลต์รายการใดรายการนึง พื้นหลังของหน้าจอก็เปลี่ยนไปที่เกมนั้นๆ ซาซากิรู้สึกสนใจในเรื่องนี้ แล้วเขาก็เลือก Pac-Man เกมก็เริ่มมีชีวิตชีวาขึ้น พร้อมกับเสียงเพลงประกอบที่ร่าเริงที่ดังไปทั่วร้านเกม

"สุดยอดไปเลย!" ซากากิกล่าวขณะบังคับตัวละครสีเหลืองผ่านเขาวงกต

แต่หลังจากผ่านไปห้านาที เขาก็ถูกผีจับได้ "อะไร! นี่มันยากกว่าที่คิดไว้เยอะเลย!"

ซาโบรุยิ้มกว้างอยู่ข้างสนาม "ผมปรับระดับความยากแล้ว มันยากกว่าเวอร์ชันคอนโซลนิดหน่อย ทำให้ผู้เล่นกลับมาเล่นต่อเรื่อยๆ"

โทกิพยักหน้าเห็นด้วย "ฉลาดดีนะซาโบรุ แบบนี้เธอจะต้องได้กำไรแน่ๆ"

ซากากิไม่ย่อท้อ เขาหยอดเหรียญอีกเหรียญเข้าไปในเครื่อง เมื่อเวลาผ่านไปหลายนาที ร้านเกมก็เริ่มมีชีวิตชีวาขึ้น บานประตูหน้าต่างถูกปิดลง แสงแดดสาดส่องเข้ามาด้านใน และลูกค้ากลุ่มแรกก็ทยอยเดินเข้ามา

ซาโบรุก้าวถอยหลัง หัวใจเต้นแรงด้วยความคาดหวัง นี่คือช่วงเวลาที่เขากำลังมุ่งหน้าสู่เป้าหมาย นั่นคือโอกาสที่จะได้เห็นผลงานสร้างสรรค์ของเขาทำงานจริง เครื่อง ZAS ตั้งตระหง่านพร้อมแล้ว เปล่งประกายระยิบระยับใต้แสงไฟในตู้เกม รอที่จะสร้างสรรค์ผลงาน

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________