บทที่ 11 ซูเปอร์คาร์ ต้องเป็นคันที่แพงเท่านั้น

“ซู... ซูเปอร์คาร์?”

จ้าวเสี่ยวเหล่ยกล่าวว่า “ใช่ค่ะ ตอนนี้แม้ว่าการออกแบบสถานที่จัดงานจะไม่มีปัญหา แต่ก็ขาดจุดดึงดูดความสนใจไป ซูเปอร์คาร์ ดึงดูดสายตาได้มากที่สุด เมื่อวางไว้กลางพื้นที่จัดงาน รับรองว่าได้ผลดีแน่นอนค่ะ”

หลิวม่านฉีและเฟิงหยังอดไม่ได้ที่จะมองหน้ากัน

ซูเปอร์คาร์จะหามาง่าย ๆ ได้อย่างไร?

แม้ว่าตอนนี้จะมีบริษัทให้เช่าซูเปอร์คาร์อยู่ไม่น้อย แต่ก็ต้องมีการตรวจสอบคุณสมบัติ และงานแสดงสินค้าก็ใกล้จะเริ่มแล้ว จะหามาได้ทันเวลาหรือไม่ ก็เป็นปัญหาอย่างมากแล้ว

แต่หลิวม่านฉีอยากจะจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย จึงกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้น... คุณจ้าวคะ พวกเราจะไปขอคำปรึกษาจากผู้บริหารก่อน ถ้าผู้บริหารเห็นชอบ พวกเราก็จะเริ่มหาดูค่ะ”

“ได้ค่ะ ถ้าอย่างนั้นพวกคุณก็ทำงานกันไปก่อน”

พูดจบ จ้าวเสี่ยวเหล่ยก็เดินจากไป

“ทำยังไงดี? โทรหาคุณจางดีไหม?” หลิวม่านฉีหันไปถามเฟิงหยัง โดยที่ไม่ได้ตั้งใจละเลยการมีอยู่ของหลี่เทียนอวี่ไปโดยสิ้นเชิง

การละเลยหลี่เทียนอวี่ก็ไม่น่าแปลกใจ เพราะเขาทำตัวเหมือนคนไร้สาระมาโดยตลอด จึงไม่น่าเชื่อถือ ดังนั้น จึงเป็นเรื่องปกติที่จะไม่มีใครสนใจว่าเขาจะมีความเห็นอะไรหรือไม่

“ตกลง ถามความเห็นของหัวหน้าจางดูก่อน” เฟิงหยังตอบกลับ

หัวหน้าจางก็คือจางฉางฟาง หัวหน้าฝ่ายบริหารนั่นเอง

หลิวม่านฉีโทรหาจางฉางฟาง

ทางด้านจางฉางฟางในโทรศัพท์ก็ลำบากใจมากเช่นกัน เพราะการเช่าซูเปอร์คาร์นั้นค่อนข้างยุ่งยาก ค่าเช่าไม่น่าเป็นปัญหา แต่ตอนนี้เวลาจำกัดเกินไป การไปติดต่อบริษัทให้เช่าคงจะไม่ทันแล้ว

อย่างไรก็ตาม ในที่สุดจางฉางฟางก็กล่าวว่า จะไปขอคำปรึกษาจากผู้บริหารระดับสูงของบริษัทอีกครั้ง ดูว่ามีใครพอจะยืมซูเปอร์คาร์มาใช้เพื่อสร้างสีสันได้หรือไม่

จางฉางฟางยังบอกด้วยว่า ให้เตรียมการไว้ทั้งสองทาง และลองคิดหาวิธีอื่น ๆ ดู ว่ามีสิ่งของชิ้นใหญ่อื่น ๆ นอกเหนือจากซูเปอร์คาร์อีกไหม

หลังจากคุยโทรศัพท์เสร็จ หลิวม่านฉีก็ลำบากใจมากเช่นกัน

นอกจากซูเปอร์คาร์แล้ว จะมีตัวเลือกอื่น ๆ อะไรอีก? จะให้หาพริตตี้สาว ๆ มาเต้นก็คงไม่เหมาะกระมัง?

“เฟิงหยัง นายไม่ใช่คนที่มีคอนเนกชันเยอะเหรอ? นายลองถามเพื่อน ๆ ของนายดูหน่อยสิ ว่ามีใครพอจะให้ยืมซูเปอร์คาร์สักคันได้ไหม”

เฟิงหยังรู้สึกจนปัญญาเล็กน้อย “ถึงฉันจะมีคอนเนกชันมากแค่ไหน ก็ไม่มีเพื่อนที่ขับซูเปอร์คาร์หรอกนะ ของแบบนั้นมันเป็นสินค้าฟุ่มเฟือย คนทั่วไปซื้อไม่ไหวหรอก”

ในเวลานั้น หลิวม่านฉีก็สังเกตเห็นหลี่เทียนอวี่

“จริงสิ หลี่เทียนอวี่ นายมีช่องทางยืมซูเปอร์คาร์ได้ไหม?”

เฟิงหยังหัวเราะแห้ง ๆ “เขาเนี่ยนะ? ไม่ต้องหวังเลย”

หลิวม่านฉีไม่ได้พูดอะไร เธอแค่ถามไปตามมารยาท และก็ไม่ได้หวังว่าหลี่เทียนอวี่จะช่วยอะไรได้จริง ๆ

“ซูเปอร์คาร์เหรอ น่าจะไม่มีปัญหา”

ได้ยินคำพูดของหลี่เทียนอวี่ ทั้งสองคนก็ยังไม่ทันได้ตอบสนองในทันที

“อ้าว!? นายยืมซูเปอร์คาร์ได้เหรอ?” หลิวม่านฉีถามด้วยความประหลาดใจ

หลี่เทียนอวี่ยิ้มเล็กน้อย และพูดด้วยน้ำเสียงที่มั่นใจว่า “ได้สิ”

เฟิงหยังไม่เชื่อเลยแม้แต่น้อย หมอนี่ไม่ต้องพูดถึงเรื่องยืมเลย แม้แต่เคยเห็นด้วยตาตัวเองหรือไม่ก็ยังไม่แน่

“นาย... นายรู้ไหมว่าซูเปอร์คาร์คืออะไร?”

“พูดเป็นเล่น นายคิดว่าฉันอยู่มานานขนาดนี้แล้วไม่รู้อะไรเลยเหรอ?”

เฟิงหยังยังคงคิดว่าหลี่เทียนอวี่กำลังคุยโม้อยู่

“ถ้าอย่างนั้นก็ได้ นายยืมรถอะไรได้บ้าง?”

“นายไม่ต้องสนใจหรอก เดี๋ยวฉันไปโทรศัพท์ก่อน”

พูดเสร็จ หลี่เทียนอวี่ก็ไม่สนใจเฟิงหยังอีกต่อไป ลุกขึ้นเดินออกไป

เฟิงหยังมองแผ่นหลังของหลี่เทียนอวี่ แล้วหัวเราะเยาะอีกครั้ง “ทำเป็นอวดเก่งจริง ๆ”

“เขาจะยืมซูเปอร์คาร์ได้จริง ๆ เหรอ?” หลิวม่านฉีแสดงสีหน้ากังวล

“เธอเชื่อจริงเหรอ? หมอนี่ก็แค่คิดว่าคุยโม้แล้วไม่เสียภาษี เขาแค่ยืมรถ Chery QQ ได้ก็เก่งแล้ว”

“โอ้...” สำหรับการคุยโม้ของหลี่เทียนอวี่ หลิวม่านฉีก็เห็นจนชินแล้ว ไม่ใช่ว่าเมื่อไม่กี่วันก่อนเขายังพูดว่าจะซื้อบ้านในวงแหวนรอบสามของเมืองหลวงอยู่เลยเหรอ

เฟิงหยังพูดก็ไม่ผิดนัก หลี่เทียนอวี่กำลังคุยโม้จริง ๆ เพียงแต่เขาต้องเสียภาษีเท่านั้นเอง

หลี่เทียนอวี่เดินไปที่มุมที่ไม่มีคน แล้วเปิดหน้าจอระบบ ปรากฏว่าใน “ศูนย์รวมคำสั่งซื้อ” มีซูเปอร์คาร์หลากหลายชนิดให้เลือกจริง ๆ

ชื่อรถ: Porsche 911

ประเภทรถ: ซูเปอร์คาร์

ยอดเงินที่ต้องเสียภาษี: 4,000 หยวน

…

ชื่อรถ: Ferrari 458

ประเภทรถ: ซูเปอร์คาร์

ยอดเงินที่ต้องเสียภาษี: 4,500 หยวน

…

ชื่อรถ: Pagani Zonda

ประเภทรถ: ซูเปอร์คาร์

ยอดเงินที่ต้องเสียภาษี: 6,500 หยวน

…

ชื่อรถ: Bugatti Veyron

ประเภทรถ: ซูเปอร์คาร์

ยอดเงินที่ต้องเสียภาษี: 12,000 หยวน

…

หลี่เทียนอวี่มองดูรายการแล้ว ก็โล่งใจในที่สุด

เดิมทีเขาเป็นกังวลว่าซูเปอร์คาร์เหล่านี้จะต้องเสียภาษีสูงมาก

ขีดจำกัดการเสียภาษีรายวันมีเพียง หนึ่งหมื่นหยวน เมื่อสักครู่ใช้ไปแล้ว 3,500 หยวน จึงเหลือขีดจำกัดเพียง 6,500 หยวน เท่านั้น

โชคดีที่ซูเปอร์คาร์ก็มีรุ่นที่ไม่แพงมาก อย่างเช่น Ferrari และ Porsche ต่างก็มีซูเปอร์คาร์รุ่นที่ราคาต่ำกว่าอยู่บ้าง

ส่วน Pagani Zonda นั้นต้องเสียภาษี 6,500 หยวน ซึ่ง “พอดี” กับยอดรวม หนึ่งหมื่นหยวน

หลี่เทียนอวี่กัดฟัน แล้วเลือกรถ Pagani Zonda คันนี้

คติประจำใจในการใช้ชีวิตข้อที่สองของหลี่เทียนอวี่ก็คือ “อวดอ้าง ต้องอวดอ้างให้สุดขั้ว”

ในเมื่อเขาพูดโอ้อวดต่อหน้าคนสองคนนั้นไปแล้ว ก็ต้องหาคันที่แพงที่สุดเท่าที่จะทำได้!

เรื่องเกี่ยวกับหน้าตาแบบนี้ จะมาขี้เหนียวไม่ได้เด็ดขาด