บทที่ 10 ขับรถหรูไปทำงาน

หลี่เทียนอวี่ไม่สนใจแล้ว จะเป็นยังไงก็ช่าง ขอแค่ได้รถมาขับให้สะใจก่อนเป็นพอ

ชื่อรถ: Audi Q5L

ประเภทรถ: SUV

ยอดเงินที่ต้องเสียภาษี: 2,000 หยวน

…

ชื่อรถ: Mercedes-Benz E-Class

ประเภทรถ: รถเก๋ง

ยอดเงินที่ต้องเสียภาษี: 2,500 หยวน

…

ชื่อรถ: BMW 7-Series

ประเภทรถ: รถเก๋ง S-Class

ยอดเงินที่ต้องเสียภาษี: 3,000 หยวน

…

ชื่อรถ: Porsche Cayenne

ประเภทรถ: SUV

ยอดเงินที่ต้องเสียภาษี: 3,500 หยวน

หลี่เทียนอวี่มองดูรถทั้งสี่คันนี้ แล้วเลือก Porsche Cayenne อย่างไม่ลังเล

แม้ว่ารถคันนี้จะต้องเสียภาษีสูงสุดถึง 3,500 หยวน

นั่นเป็นจำนวนที่เกือบจะ "ซื้อ" บ้านในเมืองหลวงได้แล้ว แต่เมื่อเทียบกับราคาขายจริงของรถคันนี้ ก็แทบจะเหมือนได้มาฟรี ๆ

และหลี่เทียนอวี่ในตอนนี้ก็ถือเป็นผู้ชายที่มีเงินฝากกว่า สามแสนหยวน แล้ว เงินแค่ไม่กี่พันหยวนจะนับเป็นอะไรได้!

เมื่อหลี่เทียนอวี่ชำระภาษีเรียบร้อยแล้ว เขาก็นั่งรออยู่ในห้องประชุม

ก็ไม่รู้ว่ากุญแจรถหรูคันนี้ จะถูกส่งมาถึงมือหลี่เทียนอวี่ด้วยวิธีไหนกันแน่

ไม่นานนัก โทรศัพท์มือถือของหลี่เทียนอวี่ก็ดังขึ้น

ดูเบอร์ที่โทรเข้า ก็เป็นหมายเลขโทรศัพท์ท้องถิ่นของเมืองหลวง

หลี่เทียนอวี่กดรับสาย

“ฮัลโหล ใช่คุณหลี่ไหมครับ?”

“ใช่ครับ ผมเอง”

“สวัสดีครับ ผมชื่อหวังเฟิง เป็นฝ่ายขายของโชว์รูม Porsche ตึกเหว่ยกวง 4S เอกสารรถที่คุณสั่งซื้อเรียบร้อยแล้ว คุณสามารถมารับรถได้เลยครับ”

หลี่เทียนอวี่รีบถาม “คือรถ Porsche Cayenne คันนั้นใช่ไหมครับ?”

“ใช่ครับ ไม่ทราบว่าคุณสะดวกมารับรถเมื่อไหร่ดีครับ?”

ตึกเหว่ยกวงอยู่ใกล้มาก เดินไปเพียงไม่กี่นาทีก็ถึง

“ผมจะไปเดี๋ยวนี้เลย”

วางสายแล้ว หลี่เทียนอวี่ก็เก็บข้าวของ แล้วเดินทางไปที่โชว์รูม Porsche ตึกเหว่ยกวง 4S จากนั้นก็ไปพบหวังเฟิง ฝ่ายขายที่โทรมาหาเขา

หวังเฟิงชี้ไปที่รถคันหนึ่งในลานจอดรถ “คุณหลี่ครับ คือคันนี้ครับ”

สวยสุดยอดไปเลย

ตัวรถสีน้ำเงินฟ้า รูปทรง "กบยักษ์" ที่ดูทันสมัย คลาสสิก และโดดเด่น เป็น Porsche Cayenne ของจริงอย่างแน่นอน

หลี่เทียนอวี่มองดูแล้วก็อุทานในใจว่า "ให้ตายสิ" ป้ายทะเบียนรถถูกติดตั้งเรียบร้อยแล้ว และยังเป็นป้ายทะเบียนเมืองหลวงอีกด้วย

“นี่คือเอกสารของคุณครับ” หวังเฟิงพูดพร้อมรอยยิ้ม “เราได้จัดเตรียมพิธีรับมอบรถไว้ให้คุณแล้ว...”

พิธีรับมอบรถก็แค่จัดดอกไม้สีแดงดอกเล็ก ๆ ถ่ายรูปหนึ่งใบ ไม่มีประโยชน์อะไรเลย

“ไม่เป็นไรครับ ผมรีบ”

ท่าทางของหลี่เทียนอวี่ ดูเหมือนว่าถ้าเสียเวลาไปแม้แต่นาทีเดียว จะต้องขาดทุนหลายสิบล้าน

หวังเฟิงรีบพาหลี่เทียนอวี่ไปทำความคุ้นเคยกับวิธีการใช้งานบางอย่างของ Porsche Cayenne

ว่าไปแล้ว หลี่เทียนอวี่สอบใบขับขี่มานานแล้ว และมักจะขับรถที่บ้านเกิดเป็นประจำ จึงไม่ถือว่าเป็นมือใหม่

พอเขาขับรถออกสู่ถนน เขาก็ได้ค้นพบว่ารถหรูก็คือรถหรู มันขับง่ายมากจริง ๆ

การเลี้ยวบังคับนุ่มนวลและคล่องแคล่ว ระบบกันสะเทือนใต้ท้องรถก็ซับแรงกระแทกได้อย่างนุ่มนวลกำลังดี เมื่อนั่งอยู่ในรถ ก็แทบไม่ได้ยินเสียงภายนอกเลย

จะอธิบายความรู้สึกนี้ว่ายังไงดีนะ? ใช่แล้ว! ความรู้สึกหรูหราเต็มเปี่ยม!

ยิ่งไปกว่านั้น รถที่ระบบจัดเตรียมให้หลี่เทียนอวี่ ก็ไม่ใช่รุ่นพื้นฐานราคาต่ำ ๆ แต่เป็นรุ่นท็อปสุดที่มีราคาสูงเกือบ สองล้านหยวน อย่างแน่นอน พร้อมเครื่องยนต์เทอร์โบ 2.9T กำลังเครื่องยนต์ยอดเยี่ยมสุด ๆ

หลี่เทียนอวี่ขับรถตะลอนไปตามถนนอย่างสนุกสนาน จนเกือบจะลืมเรื่องสำคัญไปเสียแล้ว

ยังโชคดีที่ไม่มีการจราจรติดขัด หลี่เทียนอวี่จึงมาถึงสถานที่จัดงาน จอดรถไว้ที่ลานจอดรถกลางแจ้ง แล้วเดินเข้าไป

งานแสดงสินค้าใกล้จะเริ่มขึ้นในอีกไม่กี่วันข้างหน้า ภายในสถานที่จัดงานจึงเต็มไปด้วยเจ้าหน้าที่จากบริษัทต่าง ๆ ที่กำลังจัดเตรียมพื้นที่กันอยู่

บริษัทที่หลี่เทียนอวี่ทำงานอยู่ชื่อ "อวิ๋นกวงเทคโนโลยี" เขาเดินหาอยู่พักใหญ่ ในที่สุดก็พบกับพื้นที่ของบริษัทจนได้

ในเวลานั้น หลิวม่านฉีและเฟิงหยังกำลังสื่อสารกับพนักงานของบริษัทจัดเตรียมสถานที่ที่ร่วมงานกันอยู่พอดี

หลี่เทียนอวี่เดินเข้าไปใกล้และฟังอยู่ครู่หนึ่ง สิ่งที่พูดคุยกันโดยส่วนใหญ่ก็คือรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่น ตรงนี้ควรวางกระเช้าดอกไม้ ตรงนั้นควรวางโคมไฟอะไรทำนองนั้น

ทั้งสามคนหารือกันไปรอบหนึ่งแล้วก็แยกย้ายกันชั่วคราว

หลี่เทียนอวี่เห็นว่าตัวเองช่วยอะไรไม่ได้ จึงไปซื้อน้ำอัดลมจากตู้ขายอัตโนมัติมาหนึ่งกระป๋อง แล้วนั่งจิบอย่างสบายอารมณ์อยู่บนที่นั่งข้าง ๆ

ไม่นานนัก หลิวม่านฉีกับเฟิงหยังก็เดินมาหา

“หลี่เทียนอวี่ คุณมาที่นี่ได้ยังไงคะ?” หลิวม่านฉีถามด้วยความสงสัย

เฟิงหยังหัวเราะเยาะ “นายเนี่ยนะ? ก็คงมาด้วยรถไฟใต้ดินสิ เรียกแท็กซี่คงไม่นานขนาดนี้หรอก”

“นี่ถือเป็นงานนอกสถานที่ บริษัทสามารถเบิกค่าแท็กซี่ได้นะคะ คุณเก็บใบเสร็จค่าแท็กซี่ไว้ให้ดีก็พอ” หลิวม่านฉีเตือนหลี่เทียนอวี่ด้วยความหวังดี

หลี่เทียนอวี่ตอบกลับอย่างใจเย็น “ไม่เป็นไรครับ ผมขับรถมาเอง”

“ขับรถ? คุณเนี่ยนะ?”

หลิวม่านฉีและเฟิงหยังได้ฟังก็ตกตะลึงกันไปหมด

หลี่เทียนอวี่ไม่มีรถไม่ใช่เหรอ? ขับรถของใครมา? หมอนี่ไม่ได้กำลังคุยโม้ใช่ไหม?

ใช่แล้ว ยิ่งเป็นคนจนมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งชอบคุยโม้มากเท่านั้น

เฟิงหยังคิดมาถึงตรงนี้ กำลังจะพูดจาเหน็บแนม แต่ก็เห็นคนจากบริษัทจัดนิทรรศการเดินเข้ามา

คน ๆ นี้ชื่อ จ้าวเสี่ยวเหล่ย เป็นผู้หญิง และเป็นผู้รับผิดชอบโครงการที่บริษัทจัดนิทรรศการส่งมาติดตามงาน

“ฉันมีข้อเสนอแนะจะให้พวกคุณหน่อยค่ะ”

“คุณจ้าวคะ เชิญค่ะ” หลิวม่านฉีตอบรับ

“ตรงกลางพื้นที่จัดงานของพวกคุณ ควรจะวางของชิ้นใหญ่ ๆ สักชิ้น จะช่วยดึงดูดผู้เข้าชมได้มากขึ้น”

“ของชิ้นใหญ่? อะไรคือของชิ้นใหญ่?” เฟิงหยังถาม

จ้าวเสี่ยวเหล่ยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกล่าวว่า “อย่างเช่น... รถหรู... ไม่สิ ซูเปอร์คาร์ อะไรแบบนั้นค่ะ”