ตำนานเทพปีศาจข้ามภพ บทที่ 1524 แยกทาง (อ่านฟรี)

ตำนานเทพปีศาจข้ามภพ บทที่ 1524 แยกทาง (อ่านฟรี)

แปลโดย iPAT  

“ขอให้โชคดี!”

ในนรก แก่นวิญญาณหยางของหลี่ฉิงซานตัดขาดการเชื่อมต่อสุดท้ายกับร่างหลัก

เมื่อความเจ็บปวดหายไป จิตใจของเขาก็หลุดพ้นจากความมึนงงทำให้เขาสามารถพิจารณาสถานการณ์ปัจจุบันของตนเองอีกครั้ง

สำหรับผู้ฝึกตนทั่วไป แก่นวิญญาณหยางคือดวงวิญญาณและทุกสิ่งของพวกเขา

การบ่มเพาะให้ความสำคัญกับจิตวิญญาณมากกว่าร่างกายมาตลอด พุทธศาสนากระทั่งเรียกร่างกายว่าถุงหนังที่น่ารังเกียจ

หากร่างกายถูกทำลาย ดวงวิญญาณสามารถกำเนิดใหม่ ผู้ฝึกตนแก่นวิญญาณหยินและผู้ฝึกตนแก่นวิญญาณหยางสามารถยึดครองร่างของผู้อื่น เมื่อพวกเขาบรรลุเป็นมนุษย์อมตะ พวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องมีร่างกายอีกด้วยไป แต่เมื่อแก่นวิญญาณอมตะของพวกเขาถูกทำลาย ทุกอย่างก็ยังจบสิ้น

เนื่องจากหลี่ฉิงซานฝึกฝนเคล็ดวิชาเก้าเทพปีศาจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากสร้างโลกใบเล็กขึ้นในร่างกาย แม้แก่นวิญญาณหยางของเขาจะถูกทำลาย เขาก็ไม่ตาย เขายังสามารถควบรวมมันขึ้นมาใหม่ได้อีกครั้งผ่านโลกใบเล็ก

ความเชื่อมต่อระหว่างเขากับแก่นวิญญาณหยางของเขาถูกตัดขาด แต่ทั้งสองยังแบ่งบันประสบการณ์ อารมณ์ กระบวนการคิด และชะตากรรมเดียวกัน ดังนั้นข้อมูลที่พวกเขามีจึงเหมือนกันทุกประการ

นั่นคือเหตุผลที่ความเสี่ยงเรื่องอัตลักษณ์จะไม่เกิดขึ้น เขาคือหลี่ฉิงซาน ไม่สำคัญว่าเป็นร่างหลักหรือร่างรอง มันเป็นเพียงว่าร่างใดแข็งแกร่งกว่าเท่านั้น

‘ข้ามีอาปังหัววัวเป็นผู้นำทางในรกซึ่งเป็นแผนการของพี่วัว อย่างน้อยมันก็เป็นเส้นทางที่นำไปสู่บางแห่ง แต่ข้าไม่แน่ใจเกี่ยวกับจุดจบของสรรพสิ่ง จิ้งจอกเก้าหางซูหมี่หรันเป็นผู้นำทางที่เชื่อถือไม่ได้มากที่สุด บางทีมันอาจเป็นทางตัน!’

‘ดังนั้นข้าต้องเตรียมตัวรับมือสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดเอาไว้ หากข้าไม่สามารถออกจากจุดจบของสรรพสิ่ง ข้าต้องฝึกฝนเคล็ดวิชาเก้าเทพปีศาจใหม่อีกครั้งเพื่อก้าวไปยังสวรรค์ทั้งเก้า! ไม่ นั่นไม่ใช่สถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด ข้าเป็นคนหน้าตาดีและน่ารัก แต่ข้าอาจทรยศตัวเอง ข้าอาจทำลายตัวข้าเอง!’

เมื่อแก่นวิญญาณหยางของเขาถูกทรมานด้วยเพลิงและน้ำแข็งอย่างต่อเนื่อง เจตจำนงของเขาอาจเปลี่ยนไปและเกิดความคิดที่จะทำลายล้างตัวเอง

‘หวังว่าตัวข้าอีกคนจะไม่ทำให้ผิดหวัง!’

แก่นวิญญาณหยางของหลี่ฉิงซานเดินช้าลงแต่ยังก้าวต่อไปบนธารน้ำแข็ง

ยักษ์น้ำเงินลอบสั่นสะท้านอยู่ภายใน มันสัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่ไม่สามารถอธิบายได้เกิดขึ้นในร่างของเขา เมื่อมันพิจารณาอย่างถี่ถ้วน มันก็ค้นพบว่าเขาเข้าใกล้ภูเขาน้ำแข็งมากขึ้นเรื่อยๆ

“เกิดสิ่งใดขึ้น?”

ก่อนที่ผู้ใดจะรู้ตัว ความแตกต่างก็เกิดขึ้นแล้ว พวกเขาทั้งสองคือหลี่ฉิงซาน แต่มันกลับไม่ใช่หลี่ฉิงซานคนเดิมอีกต่อไป

สภาพแวดล้อมที่แตกต่างกันอย่างมหาศาลระหว่างจุดจบของสรรพสิ่งกับนรกส่งผลกระทบต่อร่างหลักและแก่นวิญญาณหยางของเขาในรูปแบบที่แตกต่างกัน เช่นเดียวกับแฝดที่เกิดมาในสภาพแวดล้อมที่ต่างกัน

ร่างหนึ่งทุกข์ทรมาน ขณะที่อีกร่างได้รับการดูแลอย่างดี และดวงวิญญาณที่ไร้ร่างกายก็ถูกบิดเบือนเจตจำนงได้ง่าย หากเฉาเทียนเจียวสูญเสียร่างกายของนาง นางจะถูกกลืนกินโดยพลังของซวนอู่ นางจะไม่สามารถก้าวข้ามภัยพิบัติสวรรค์ครั้งที่หก

ข้อดีและข้อเสียที่เกี่ยวข้องไม่สามารถอธิบายได้โดยง่าย แต่มีสิ่งหนึ่งที่ทุกคนแน่ใจ นั่นคือยิ่งร่างกายแข็งแกร่งมากเท่าใด มันก็จะส่งอิทธิพลต่อจิตใจมากเท่านั้น

หลี่ฉิงซานมีสายเลือดของเทพและปีศาจหลายสาย แต่ละสายเลือดล้วนมีเจตจำนงที่ทรงพลังเป็นของตนเอง แม้พวกมันจะสามารถรักษาสมดุลระหว่างกัน แต่สายเลือดเหล่านั้นก็ยังส่งอิทธิพลอย่างลึกซึ้งต่อแก่นวิญญาณหยางของเขา

บัดนี้อิทธิพลนั้นค่อยๆหายไปเหมือนดวงอาทิตย์ที่กำลังตกดิน เมื่อเขาหันกลับไปมองอีกครั้ง เขาจะพบว่ามันเป็นเวลากลางคืนแล้ว

หากพวกเขาฝึกฝนเคล็ดวิชาเดียวกัน บางทีอาจมีทางแก้ไข แต่บังเอิญว่าคัมภีร์สวรรค์แห่งอิสรภาพและเคล็ดวิชาเก้าเทพปีศาจมีความแตกต่างกันอย่างมาก แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังต้องดินรนเพื่อคาดเดาผลลัพธ์ที่จะเกิดขึ้น

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ หากเป็นผู้ฝึกตนทั่วไป มันจะนำพวกเขาไปสู่เส้นทางที่แตกต่างกันและขัดแย้งกัน

เนื่องจากหลี่ฉิงซานเริ่มปฏิบัติต่อตัวเองราวกับเป็นคู่ต่อสู้ในจินตนาการและเตรียมพร้อมรับมือกับสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด เขาจึงไม่สนใจการสูญเสียใดๆ เขารู้สึกมีอิสระมากและมีแรงเหลือเฟือที่จะชื่นชมความงามของโลกน้ำแข็งและทุ่งเพลิง

เขาไม่สนใจสิ่งใดเลย ภูเขาน้ำแข็งที่ดูเหมือนไกลกลับไม่ไกลอีกต่อไป

ขณะที่เขาก้าวไปข้างหน้า เขาก็ไตร่ตรองเกี่ยวกับเรื่องนี้และเดาได้อย่างคลุมเครือ

ในช่วงหลายปีที่เขาใช้เวลาอยู่ในหอคัมภีร์สวรรค์  เขาอ่านหนังสือทุกเล่มที่อยู่ที่นั่น เขาศึกษาและวิเคราะห์คัมภีร์สวรรค์แห่งอิสรภาพผ่านความสามารถของเต่าจิตวิญญาณ และเขาก็ได้รับคำชี้แนะจากผู้อาวุโสจิตวิญญาณมหาสมุทรหลายครั้ง

เต่าแก่ตัวนั้นกระตือรือร้นมากเมื่อมันเกี่ยวข้องกับคัมภีร์สวรรค์ โดยเฉพาะคัมภีร์สวรรค์แห่งอิสรภาพที่ไม่มีผู้ใดเคยฝึกฝนมาก่อน ดังนั้นเขาจึงต้องตรวจสอบด้วยตนเอง

ตามการวิจัยของเต่าทั้งสอง เส้นทางแห่งอิสรภาพแตกต่างจากเส้นทางสายอื่น มันต้องละทิ้งร่างกายเพื่อบรรลุถึงอิสรภาพที่แท้จริง

หลี่ฉิงซานบรรลุความเข้าใจสูงสุดเกี่ยวกับคัมภีร์สวรรค์แห่งอิสรภาพมานานแล้ว อย่างไรก็ตามหลังจากควบรวมแก่นวิญญาณหยาง เขาก็ไม่มีความก้าวหน้าใดๆ บางทีอาจเป็นเพราะสาเหตุนี้

แต่ถึงกระนั้นมันก็เป็นเพียงทฤษฎี ไม่มีผู้ฝึกตนคนใดยินดีละทิ้งร่างกายของตนโดยสมัครใจ

แม้หลังจากก้าวข้ามภัยพิบัติสวรรค์ครั้งที่หก สถานะของผีอมตะก็ยังด้อยกว่ามนุษย์อมตะมาก หากเฉาเทียนเจียวไม่สามารถรักษาร่างกายของนางเอาไว้ ไม่ต้องกล่าวถึงการเป็นผู้นำกลุ่มหกเจีย นางจะไม่แม้แต่จะสามารถเข้าร่วมกลุ่มหกเจีย

โอกาสที่หลี่ฉิงซานจะทิ้งร่างกายของตนยิ่งน้อยลงไปอีก หลังจากทั้งหมดเคล็ดวิชาเก้าเทพปีศาจสำคัญกว่าคัมภีร์สวรรค์แห่งอิสรภาพมาก และเขาก็ใช้เวลาที่ผ่านมาทั้งหมดกับการยกระดับเต่าจิตวิญญาณ ดังนั้นเขาจึงไม่เคยทดลองทฤษฎีดังกล่าว

อย่างไรก็ตามชีวิตไม่สามารถคาดเดา สถานการณ์ปัจจุบันของเขาไม่ต่างจากศพเดินได้ ไม่มีความเชื่อมต่อระหว่างร่างกายของเขากับแก่นวิญญาณหยางของเขาแม้แต่น้อย

คำสาปและพรมักมาคู่กันเสมอ การแยกทางครั้งนี้กลายเป็นโอกาส

‘ร่างกายของข้าแข็งแกร่งกว่าข้ามาก หากข้าตัดสินใจทรยศและต่อต้านเขา ข้าคงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา แต่หากข้าสามารถควบแน่นแก่นวิญญาณอมตะ ข้าจะมีความสามารถป้องกันตัวจากร่างหลักของข้าอย่างแน่นอน ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ความคิดนี้ไม่เลว!’