ตำนานเทพปีศาจข้ามภพ บทที่ 96 ราชาหนู

ตำนานเทพปีศาจข้ามภพ บทที่ 96 ราชาหนู

แปลโดย iPAT  

ฟันและเขาพุ่งชนกันทำให้เกิดเสียงเหมือนโลหะปะทะกันดังขึ้น

“บึม!” ถ้ำทั้งหมดสั่นสะเทือน

ปีศาจหนูถูกผลักออกไป หลี่ฉิงซานกระเด็นกลับหลังไปชนกำแพงหิน แม้พละกำลังจะเป็นสิ่งที่เขาภาคภูมิใจ แต่เขาก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของปีศาจหนูตัวนี้ หลังจากทั้งหมดสัตว์อสูรที่ไม่มีแก่นปีศาจกับสัตว์ปีศาจที่สามารถควบรวมแก่นปีศาจเป็นสองสิ่งที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง สังหรณ์ร้ายในใจเขาทวีความรุนแรงมากขึ้นเมื่อเขาเห็นดวงตาของปีศาจหนูที่ส่องประกายด้วยความเจ้าเล่ห์ ทันใดนั้นหนานดินก็พุ่งออกมาจากกำแพงถ้ำและแทงไปที่หลี่ฉิงซาน

เสี่ยวอันกวัดแกว่งกระบี่อ่อนไปที่ลำคอของปีศาจหนู แต่หางยาวของมันราวกับแส้เหล็กที่ปัดเขาออกไป

ซวนเยว่โจมตีในที่สุด กรงเล็บที่แหลมคมของนางทำให้เกิดแสงสี่สาย มันสามารถทะลวงผ่านปราณปีศาจของปีศาจหนูได้อย่างง่ายดาย สุดท้ายปีศาจหนูก็ถูกแยกร่างออกเป็นชิ้นๆและตายไป ณ จุดนั้น

ซวนเยว่เป็นขุนพลปีศาจที่ก้าวข้ามภัยพิบัติสวรรค์มาแล้ว นางย่อมแข็งแกร่งกว่าสัตว์ปีศาจทั่วไปอย่างไม่ต้องสงสัย

หลี่ฉิงซานเตะศพของปีศาจหนูทิ้งไป แก่นปีศาจหยุดนิ่งอยู่ในมือของเขา เขาสัมผัสหนามที่ยื่นออกมาจากกำแพงหิน หากซวนเยว่ช้ากว่านี้อีกเล็กน้อย เขาจะได้รับบาดเจ็บสาหัสแม้เขาจะรอดชีวิตก็ตาม

“เจ้าช่างโง่เขลานัก!” ซวนเยว่กล่าว

“หากไม่ใช่เพราะเจ้า เหตุใดข้าถึงอยู่ในสภาพนี้?”  หลังจากทั้งหมดหลี่ฉิงซานพึ่งฝึกฝนมาเพียงครึ่งปีขณะที่ปีศาจหนูมีอายุร้อยปีเป็นอย่างน้อย ก่อนที่เขาจะแข็งแกร่งขึ้น มันไม่ง่ายเลยที่เขาจะเอาชนะคู่ต่อสู้ระดับนี้

เมื่อซวนเยว่ต้องการโต้กลับ นางพลันรู้สึกถึงบางสิ่งที่ทำให้การแสดงออกของนางเปลี่ยนไป “ไปกันเถอะ! เราต้องเปลี่ยนที่พัก!”

หลี่ฉิงซานไม่รู้สึกถึงสิ่งใดเลย แต่เมื่อเขาเห็นความจริงจังของซวนเยว่ เขาก็คว้าเสี่ยวอันและจากไปทันที

เป็นเพียงเวลานี้ที่ถ้ำเกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ทางเข้าที่กว้างหลายเมตรราวกับมีชีวิต มันหดตัวเข้าหากันและปิดผนึกถ้ำไว้อย่างสมบูรณ์ กระทั่งแสงก็ไม่สามารถเล็ดลอดเข้าไป

ซวนเยว่กล่าวเบาๆ “เก็บปราณปีศาจของเจ้าและปกปิดตัวเองด้วย”

หลี่ฉิงซานพยายามอย่างเต็มที่เพื่อเก็บซ่อนกลิ่นอายและปกปิดตนเอง

ทันใดนั้นเสียงสายหนึ่งก็ดังมาจากส่วนลึกของถ้ำ

หนูตัวใหญ่โผล่ออกมา มันยืนสองเท้าเหมือนมนุษย์! มันไม่ได้มองหลี่ฉิงซานขณะที่มันตะโกนเสียงดังว่า “ราชาหนูผู้ยิ่งใหญ่มาถึงแล้ว!”

หลี่ฉิงซานตกตะลึง ไม่เพียงความจริงที่ว่าหนูพูดได้ทำให้เขาประหลาดใจแต่ความมีมารยาทและพิธีรีตองของมันทำให้เขารู้สึกประหลาดใจยิ่งกว่า

หลังจากไม่นาน หนูสิบหกตัวที่ยืนสองเท้าก็โผล่ออกมาจากส่วนลึกของถ้ำพร้อมกับเกี้ยวที่แบกไว้บนบ่า

บนเกี้ยวมีก้อนไขมันขนาดใหญ่วางอยู่ มันสวมมงกุฎไว้บนศีรษะเหมือนราชา อย่างไรก็ตามภาพลักษณ์ของมันดูชั่วร้าย ฉลาดแกมโกง และมีหางหนูอยู่ข้างหลัง

ด้านหลังมันมีหนูตัวเมียสองตัวที่ดูเหมือนสาวใช้ แต่ละตัวถือพัดขนาดใหญ่เอาไว้ในมือ

ซวนเยว่พบว่าเรื่องนี้ค่อนข้างน่าขัน แต่หลี่ฉิงซานไม่สามารถหัวเราะออกมาได้ เมื่อได้รับร่างมนุษย์ มันก็หมายความว่าอย่างน้อยที่สุดเจ้าหนูอ้วนตัวนี้ก็ต้องเป็นขุนพลปีศาจ ปราณปีศาจที่มันปลดปล่อยออกมาเหนือกว่าปราณปีศาจของปีศาจหนูตัวก่อนหน้าอย่างไม่สามารถเปรียบเทียบ

ราชาหนูกล่าวอย่างเกียจคร้าน “ผู้ใดบุกรังหนูดำของข้าและฆ่าแม่ทัพเขี้ยวขาวผู้ยิ่งใหญ่ของข้า!” เขาเพิกเฉยต่อหลี่ฉิงซานที่ยืนอยู่ตรงหน้าอย่างสิ้นเชิง หากไม่ใช่เพราะเสียงที่แหลมสูง เขาคงดูเหมือนราชามากกว่านี้

หนูที่ดูเหมือนขันทีตะโกน “ราชาผู้ยิ่งใหญ่ เป็นเขา!” หนูทั้งหมดกล่าวพร้อมกัน “ราชาผู้ยิ่งใหญ่!”

ราวกับราชาหนูพึ่งสังเกตเห็นหลี่ฉิงซาน มันเริ่มตรวจสอบอีกฝ่าย “เจ้าเป็นปีศาจชนิดใด?” มันมองหลี่ฉิงซานอย่างระมัดระวัง โดยปกติแล้วมีเพียงขุนพลปีศาจเท่านั้นที่สามารถครอบครองร่างมนุษย์

อย่างไรก็ตามมันไม่สามารถสัมผัสปราณปีศาจจากร่างของหลี่ฉิงซาน ดังนั้นมันจึงต้องระวังตัวให้มากขึ้น ศพปีศาจหนูที่ถูกทิ้งไว้บนพื้นเป็นสิ่งพิสูจน์ความแข็งแกร่งของเขาเช่นกัน

หลี่ฉิงซานสัมผัสได้ถึงการแสดงออกที่เปลี่ยนแปลงไปของราชาหนู นั่นทำให้เขาเข้าใจทันทีว่าเหตุใดซวนเยว่จึงบอกให้เขาเก็บซ่อนปราณปีศาจ เขาอดไม่ได้ที่จะชื่นชมความคิดที่รวดเร็วของนาง เขากล่าวอย่างกล้าหาญ “ข้าคือปีศาจเฒ่าแห่งภูเขาดำ แม่ทัพเขี้ยวขาวของเจ้าใจร้อนเกินไป เขาลอบโจมตีข้า ข้าเลยฆ่าเขาไปแล้ว ตอนนี้เจ้าพยายามขวางทางข้า เจ้าต้องการสู้กับข้าจนตัวตายด้วยหรือไม่?” เขาแสดงตัวเป็นปีศาจเฒ่าในภาพยนตร์จีนที่เขาเคยดูขณะก้าวเท้าออกไปข้างหน้า

ความสูงของหลี่ฉิงซานในร่างปีศาจทำให้เขาดูยิ่งใหญ่มาก เขากระทิงบนศีรษะของเขาเหมือนหอกอันแหลมคมขณะที่กรงเล็บของเขาเหมือนใบมีด

ราชาหนูหดหัวลง มันมีธรรมชาติที่ขี้ขลาดเหมือนหนู หากหลี่ฉิงซานเป็นปีศาจทั่วไป มันคงกระโจนเข้าฉีกร่างของเขาออกเป็นชิ้นๆไปแล้ว แต่ตอนนี้มันสงสัยว่าหลี่ฉิงซานเป็นขุนพลปีศาจ ดังนั้นมันจึงตัดสินใจล่าถอยและยอมแพ้ที่จะล้างแค้นให้ผู้ใต้บังคับบัญชาของมัน “นี่เป็นเรื่องเข้าใจผิด! เข้าใจผิด! ข้าขอถามนามของท่านได้หรือไม่? ผู้บัญชาการปีศาจตนใดที่ท่านรับใช้อยู่?”

หลี่ฉิงซานไม่เคยคิดว่าปีศาจจะให้ความสำคัญกับลำดับชั้นมากเช่นนี้ พวกมันกระทั่งได้รับการคุ้มครองจากปีศาจระดับสูงกว่า

ซวนเยว่กระซิบบางชื่อที่ข้างหูหลี่ฉิงซานเบาๆ

หลี่ฉิงซานกล่าว “ข้ารับใช้ท่านโม่อวี๋ นายท่านส่งข้ามาที่เทือกเขาไร้ขอบเขตเพื่อจัดการบางเรื่อง”

ราชาหนูเร่งแสดงความเคารพ มันกระทั่งกระโดดลงมาจากเกี้ยว “ดังนั้นท่านก็มาจากทะเลดำ ท่านเป็นทูตของท่านโม่อวี๋ มันเกี่ยวกับปีศาจแมวตนนั้นใช่หรือไม่?”

หลี่ฉิงซานรู้สึกประหลาดใจอยู่ภายในแต่เขายังพยักหน้าตอบ “ใช่!”

ราชาหนูกล่าว “เราได้รับคำสั่งมาแล้วเช่นกัน ตราบเท่าที่เราพบปีศาจแมว เราต้องจับนาง เราจะไม่ทำให้ท่านโม่อวี๋ผิดหวัง!” ในเวลาเดียวกันมันก็คิดกับตนเองว่า ‘ไม่แปลกใจเลยที่คนผู้นี้ถูกส่งมา เขาสามารถซ่อนปราณปีศษจ เขาเหมาะที่จะค้นหาบางคน’

ดวงตาของหลี่ฉิงซานกระตุก เขาไม่แปลกใจอีกต่อไปว่าเหตุใดซวนเยว่จึงใช้ผนึกจันทราของนางอย่างต่อเนื่อง ปรากฏว่าไม่เพียงมนุษย์แต่กระทั่งปีศาจก็ยังตามหานาง นางไม่มีที่พึ่งเลย อันตรายของภารกิจนี้เกินความคาดหมายของเขาไปอย่างสิ้นเชิง

หากนางเปิดเผยตัวเองในเวลานี้และเข้าร่วมในการต่อสู้ที่วุ่นวาย นางจะยั่วยุปีศาจทั้งหมดบนเทือกเขาไร้ขอบเขต แม้นางจะได้รับชัยชนะ พวกมันทั้งหมดก็จะออกไล่ล่านางและทำให้ความพยายามในการหลบหนีของนางล้มเหลว

หลี่ฉิงซานเริ่มระวังตัวมากขึ้น เขาเย้ยหยัน “น่าขัน เจ้าเป็นหนูและนางเป็นแมว เจ้าไม่กลัวถูกนางกินเป็นอาหารงั้นหรือ?”

ซวนเยว่ใช้กรงเล็บจิกแผ่นหลังหลี่ฉิงซาน ‘เหตุใดข้าต้องกินของสกปรกเช่นนี้!?’

ราชาหนูกล่าวกับขันทีหนูที่รับผิดชอบในการประกาศการปรากฏตัวของมัน “บอกเขา ฉายาของราชาผู้นี้คือสิ่งใด?”

ขันทีหนูกล่าว “หนูกินแมว!” หนูตัวอื่นกล่าวซ้ำ “ราชาฉลาดล้ำเลิศ!”

ซวนเยว่กัดฟันด้วยความโกรธขณะที่นางหยิกแผ่นหลังหลี่ฉิงซานอย่างดุเดือด

ราชาหนูหัวเราะด้วยความพึงพอใจ จากนั้นมันก็เห็นใบหน้าของหลี่ฉิงซานที่กลายเป็นบิดเบี้ยว “มีสิ่งใดผิดปกติงั้นหรือ?”

หลี่ฉิงซานกัดฟันตอบ “ไม่มี! เอาล่ะ ข้ามีเรื่องสำคัญที่ต้องจัดการ ลาก่อน”

ราชาหนูโบกมือและทำให้ปากถ้ำกลับสู่สภาพเดิม

หลี่ฉิงซานหันหลังกลับและจากไป ราชาหนูลูบหนวนของมันและกล่าว “เหตุใดข้าจึงรู้สึกเหมือนมีบางสิ่งผิดปกติ? ที่นี่คือภูเขาหนูดำ ข้าควรเป็นปีศาจเฒ่าแห่งภูเขาดำมิใช่หรือ?”

พวกหนูตะโกนพร้อมกัน “ราชาฉลาดล้ำเลิศ!”

หลี่ฉิงซานออกจากภูเขาหนูดำและเดินทางต่อไปอีกหลานสิบกิโลเมตร

ซวนเยว่สบถ “ข้าจะทอดปีศาจหนูเหล่านั้นด้วยน้ำมันร้อนๆไม่ช้าก็เร็ว!”

หลี่ฉิงซานคำราม “หยุดหยิกข้าก่อน!”