บทที่ 25 เที่ยวไปโกยเงินไป

บทที่ 25 เที่ยวไปโกยเงินไป

เบิร์ต หวัง ลงพื้นอย่างนิ่มนวล เขาลุกขึ้นยืนและแสยะยิ้มเยาะใส่โทนี่ที่สภาพดูไม่จืด "โทนี่ นี่เหรอวิธีเอาตัวรอดของคุณ?"

โทนี่ทั้งหดหู่ทั้งโมโห "ทำไมคุณไม่มาให้เร็วกว่านี้!"

"ก็มีคนไม่ยอมให้ผมมาน่ะสิ! อะไรกัน ตัวเองทำพลาดเองแท้ๆ ยังจะมาโทษคนอื่นอีกเหรอ?"

เบิร์ต หวัง ย้อนเจ็บแสบจนโทนี่พูดไม่ออก จังหวะนั้น ราซา ก็จ้องมองเขาอย่างระแวดระวังและตะโกนถาม "แกเป็นใคร?"

เบิร์ต หวัง ตอบกลับ "คนที่มาช่วย โทนี่ สตาร์ค ไง!"

"ฝันไปเถอะว่าจะช่วยมันได้ ฆ่ามันซะ!"

ราซาออกคำสั่งทันที ขณะที่พวกผู้ก่อการร้ายกำลังจะเปิดฉากยิง แฟรงค์ ซึ่งอยู่บนเฮลิคอปเตอร์ก็เหนี่ยวไกปืนกลกราดยิงลงมาอย่างเมามัน—เพราะรู้ว่าจะต้องมีการปะทะ เบิร์ต หวัง จึงหาคนอื่นมาขับเฮลิคอปเตอร์แทนแฟรงค์!

ผู้ก่อการร้ายหลายคนถูกยิงพรุนคาที่ ส่วนพวกที่เหลือต่างตกใจและยิงสวนขึ้นฟ้าพร้อมหาที่กำบัง

ทันใดนั้น เฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธอีกสองลำก็บินเข้ามาสมทบจากทางอากาศ และกองทัพสหรัฐฯ ก็เปิดฉากโจมตีจากตีนเขา ฐานที่มั่นโกลาหลในพริบตา เต็มไปด้วยเสียงปืนและระเบิด!

"พวกแกคือกองทัพสหรัฐฯ?"

ราซาทั้งตกใจและโกรธแค้น เขาเมินโทนี่แล้วก้าวเข้ามาข้างหน้า ตวัดดาบโค้งฟันใส่เบิร์ต หวัง เสียงคมดาบแหวกอากาศดังหวีดหวิว

"เมื่อกี้เขาดื่มยาอะไรเข้าไป? สมรรถภาพร่างกายเพิ่มขึ้นอย่างน้อยสองถึงสามเท่า!"

เบิร์ต หวัง เอี้ยวตัวหลบดาบของราซาแล้วชกสวนเข้าที่ข้อศอก ราซายกแขนขึ้นกัน ทั้งสองแลกหมัดกันอย่างดุเดือดราวกับภาพยนตร์กังฟูที่เร่งความเร็ว

"ทำไมจู่ๆ หนังไซไฟถึงกลายเป็นหนังกังฟูไปได้ล่ะเนี่ย?"

โทนี่บ่นอุบอิบในชุดเกราะ เขาพยายามลุกขึ้น แต่เพราะเกราะหนักเกินไปและขาข้างหนึ่งพัง พอลุกขึ้นได้ก็ล้มตึงลงไปกองกับพื้น ขายขี้หน้าชะมัด!

โทนี่โกรธจัด "เสร็จเรื่องเมื่อไหร่ ฉันจะทำลายไอ้ผลงานห่วยๆ นี่ทิ้งซะ น่าอายชะมัด!"

"แกมันก็แค่มือใหม่ ไม่มีทางสู้ข้าได้หรอก!"

หลังจากประมือกับเบิร์ต หวัง ไม่กี่กระบวนท่า ราซาก็ประเมินสถานการณ์ได้และแสยะยิ้ม ดาบโค้งของเขาโจมตีต่อเนื่องรวดเร็วปานสายฟ้า!

เบิร์ต หวัง ปัดป้องไม่กี่ครั้งก็เปิดช่องว่าง ราซาฉวยโอกาสฟันเข้าที่หน้าอกอย่างจัง!

ทันใดนั้น หมัดขวาของเบิร์ต หวัง ก็เปล่งแสงสีแดงเจิดจ้า เขาปล่อยหมัดสวนออกไปดุจสายฟ้าฟาด กระแทกดาบโค้งของราซากลับไปกระแทกหน้าอกเจ้าตัว ราซากรีดร้อง กระอักเลือดกระเด็นไปกระแทกผนังถ้ำจนดินร่วงกราว!

"ยังควบคุมพลังไม่ได้ดั่งใจ ไม่อย่างนั้นดาบนั่นน่าจะฝังเข้าไปในตัวมันแล้ว!"

เบิร์ต หวัง ส่ายหัว ราซาล้มลงกับพื้น ดึงดาบออกจากอกโดยไม่สนใจแผลที่เลือดไหลโกรก แล้วคำรามใส่เบิร์ต หวัง ด้วยความโกรธ "แกเป็นใครกันแน่?"

"ไอเอิร์นฟิสต์ (หมัดเหล็ก)! อ้อ เมื่อกี้ฉันใช้พลังหมัดเหล็กไปแค่ยี่สิบเปอร์เซ็นต์เองนะ!"

เบิร์ต หวัง เอามือไพล่หลังวางมาดปรมาจารย์—เขาไม่ได้โกหก เขาคือไอเอิร์นฟิสต์จริงๆ ส่วนอีกฝ่ายจะโยงไปถึงไอเอิร์นฟิสต์แห่งคุนหลุนหรือไม่ นั่นไม่ใช่ปัญหาของเขา!

"ไอเอิร์นฟิสต์? ไอเอิร์นฟิสต์แห่งคุนหลุน?"

ราซาเชื่อมโยงเรื่องราวได้ทันที เขาคำราม "พวกคุนหลุน คิดจะตั้งตัวเป็นศัตรูกับกลุ่มเท็นริงส์งั้นเรอะ?"

"ทำอย่างกับคุนหลุนกลัวกลุ่มเท็นริงส์นักนี่!"

เบิร์ต หวัง แสยะยิ้ม เขาไม่ได้โกหกอีกนั่นแหละ คุนหลุนไม่กลัวแมนดารินจริงๆ

ราซากัดฟันกรอด เขาหันไปมองลูกน้องที่กำลังถอยร่นเพราะการโจมตีจากทั้งทางบกและทางอากาศ คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตะโกนสั่งเป็นภาษาท้องถิ่น "ระเบิดคลังอาวุธซะ เราจะหนีทางช่องลับ!"

เมื่อได้ยินดังนั้น พวกผู้ก่อการร้ายก็ถอยหนีเข้าถ้ำพลางโยนคบเพลิงใส่กองอาวุธสตาร์ค—เชื้อเพลิงมีเพียบ โทนี่ สตาร์ค ขนมาไว้ให้เยอะแยะ!

"แย่แล้ว เบิร์ต รีบขี่หลังฉันเร็ว! คนอื่นถอยไป!"

โทนี่รู้ฤทธิ์เดชของอาวุธตัวเองดี เขาลุกขึ้นตะโกนลั่น เบิร์ต หวัง เหลือบมองชุดมาร์ควันแล้วเบ้ปาก "น่าเกลียดเกินไป ปฏิเสธ!"

โทนี่เลือดขึ้นหน้า ถึงมาร์ควันจะน่าเกลียดจริงๆ แต่นาทีนี้ยังจะมาห่วงหล่ออีกเรอะ?

"หย่อนบันไดลิงลงมา แล้วเจอกันที่ปากถ้ำ!"

เบิร์ต หวัง เมินโทนี่ แล้วพุ่งเข้าไปในถ้ำเพื่อแบก 'ร่าง' ของอีธานออกมา จากนั้นเขากลับมาที่หน้าถ้ำ ถีบตัวส่งจนพื้นยุบเป็นรอยเท้าลึก พุ่งตัวขึ้นไปในอากาศคว้าบันไดลิงที่หย่อนลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ไว้ได้

เมื่อเห็นเบิร์ต หวัง ขึ้นเครื่องเรียบร้อย เฮลิคอปเตอร์ก็รีบบินหนีออกไปทันที ขณะเดียวกัน กองทัพสหรัฐฯ ภายใต้การนำของพันเอกโรดส์ก็รีบถอยทัพเช่นกัน!

"ฉันเกลียดพวกเป็นกังฟูชะมัด!"

โทนี่สบถ เปิดระบบการบิน เปลวไฟและควันดำพวยพุ่งออกจากเท้าของชุดมาร์ควัน พาเขาลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างช้าๆ!

ทันทีที่มาร์ควันลอยตัวขึ้น คลังอาวุธสตาร์คก็ระเบิดตูมตาม ท่ามกลางการระเบิดรุนแรง กลุ่มควันไฟมหึมาพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า เบิร์ต หวัง หันกลับมามองพลางเดาะลิ้นชมเชย ฉากนี้อลังการกว่าในหนังเยอะเลยแฮะ!

เทียบกับเบิร์ต หวัง ที่ยังมีอารมณ์ชมวิว โทนี่อาการหนักกว่ามาก—ชุดมาร์ควันของเขาถูกแรงระเบิดซัดปลิว แล้วร่วงกระแทกพื้นทรายอย่างแรงราวกับอุกกาบาต ฝุ่นทรายฟุ้งกระจายไปทั่ว!

เมื่อฝุ่นจางลง ชุดมาร์ควันก็พังยับเยิน เหลือเพียงโทนี่ที่ถูกฝังอยู่ในทรายและเศษเหล็กอย่างน่าเวทนา!

เฮลิคอปเตอร์บินมาอยู่เหนือศีรษะโทนี่ เบิร์ต หวัง ปล่อยมือกระโดดลงมาพร้อมกับอีธาน แล้วเหน็บแนม "นี่เหรอคุณภาพของสตาร์คอินดัสทรีส์? ไม่ค่อยเท่าไหร่เลยนะ?"

"นี่มันของดัดแปลงชั่วคราว ไม่นับเว้ย!"

โทนี่ตะเกียกตะกายขึ้นมาจากทราย ตั้งท่าจะเถียงเบิร์ต หวัง แต่พอเหลือบไปเห็น 'ศพ' ของอีธาน เขาก็หดหู่ลงทันที!

เบิร์ต หวัง แขวะ "จะมาแกล้งทำหน้าเศร้าทำไม? นายเป็นคนฆ่าเขาเองกับมือไม่ใช่เหรอ?"

โทนี่แก้ตัว "ฉันไม่ได้ฆ่าเขา ถ้าเขาทำตามแผน..."

"จนป่านนี้แล้ว นายยังไม่ยอมรับผิดอีกเหรอ? โทนี่ สตาร์ค เขาตายเพราะนาย ถ้านายไม่ดื้อด้าน ไม่ห่วงหน้าตา เขาคงไม่ตาย!"

เบิร์ต หวัง ตำหนิอย่างรุนแรง โทนี่อยากจะเถียง แต่พอมองศพอีธาน เขาก็กุมศีรษะด้วยความเจ็บปวด "นายพูดถูก ฉันฆ่าเขา ฉันน่าจะยอมรับความช่วยเหลือจากนายตั้งแต่แรก!"

เบิร์ต หวัง ตบไหล่โทนี่ "โทนี่ รักษาชีวิตตัวเองให้ดี มีคนดีๆ มากมายยอมเสียสละเพื่อชีวิตนาย!"

โทนี่ให้คำมั่นสัญญาอย่างหนักแน่น "ฉันจะรักษาชีวิตนี้ไว้อย่างดี จะไม่ให้อีธานตายเปล่า!"

"แบบนี้ วิญญาณของอีธานบนสวรรค์คงนอนตายตาหลับ!"

เบิร์ต หวัง กล่าวอย่างโล่งใจ โทนี่กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ต้องผงะเมื่อเห็นอีธานที่ 'ตาย' ไปแล้วหันหน้ามามองเขา นี่มันซอมบี้เหรอ?

อีธานมองโทนี่แล้วพูดเสียงแผ่ว "เอ่อ โทนี่ ผมซึ้งใจกับคำพูดคุณมากนะ แต่ผมยังไม่ตาย!"

เบิร์ต หวัง วางอีธานลงอย่างระมัดระวังแล้วหัวเราะร่า "ตื่นแล้วเหรอ? นึกว่าจะสลบไปนานกว่านี้ซะอีก!"

โทนี่ตะโกนลั่นอย่างไม่อยากเชื่อ "ยังไม่ตาย? เป็นไปไม่ได้ นายโดนยิงพรุนขนาดนั้น!"

อีธานบอก "คงเป็นเพื่อนคุณที่ช่วยผมไว้! ถึงผมจะไม่รู้ว่าเขาช่วยยังไงก็เถอะ!"

เบิร์ต หวัง ยิ้ม "วิธีที่ไม่ค่อยจะเป็นวิทยาศาสตร์เท่าไหร่น่ะ!"

โทนี่เพิ่งได้สติ ชี้หน้าเบิร์ต หวัง แล้วโวยวาย "ไอ้เด็กบ้า นายหลอกฉันเหรอ?"

เบิร์ต หวัง ยักไหล่ "หลอกก็คือหลอก ต้องดูฤกษ์ยามด้วยหรือไง?"

โทนี่กัดฟันกรอด เดิมทีเขาอยากจะขอบคุณที่ช่วยอีธาน แต่ตอนนี้... ไม่มีทาง!

แน่นอนว่าเรื่องไม่ขอบคุณก็เรื่องหนึ่ง แต่โทนี่จำบุญคุณครั้งนี้ไว้แม่นและจะหาทางตอบแทนแน่ๆ เพียงแต่ไอ้เด็กนี่ดันรวยล้นฟ้า จะตอบแทนยังไงดีล่ะเนี่ย!

เมื่อก่อนโทนี่แค่โปรยเงินใส่ก็จบ แต่ตอนนี้วิธีนั้นคงใช้ไม่ได้ผล

จังหวะนั้น เฮลิคอปเตอร์ของกองทัพสหรัฐฯ ก็มาถึง พันเอกโรดส์กระโดดลงมาเป็นคนแรก เขามองสภาพมอมแมมของโทนี่แล้วถามอย่างเซ็งๆ "คราวหน้าจะยังนั่งรถจี๊ป 'แฮปปี้' อีกไหม?"

โทนี่นอนแผ่หราบนพื้นทราย "ขอดับเบิ้ลชีสเบอร์เกอร์สักชิ้นได้ไหม? หมดแรงแล้ว!"

โรดส์พูดไม่ออก ที่นี่ใกล้รังโจรเกินไป เขาไม่กล้าอยู่นาน หลังจากพาโทนี่และอีธานขึ้นเครื่อง เขาก็สั่งถอนกำลังทันที!

เบิร์ต หวัง ไม่ได้เตือนให้โรดส์เก็บซากชุดมาร์ควันกลับไปด้วย เพราะเขาต้องการให้ 'ไอเอิร์นมองเกอร์' ถือกำเนิดขึ้น นี่เป็นเหตุผลที่เขาไม่ฆ่าราซาและพวกสมุนให้หมด!

ถ้าเบิร์ต หวัง เอาจริง เขาฆ่าพวกผู้ก่อการร้ายหมดได้ภายในนาทีเดียว ครั้งนี้ตั้งแต่ต้นจนจบ เขาแค่มา... เที่ยวชมกองถ่าย!

ทัวร์กองถ่าย 'ไอรอนแมน' หนึ่งวัน!

เบิร์ต หวัง แสยะยิ้ม "ถ้าโอบาไดห์ไม่กลายเป็นไอเอิร์นมองเกอร์ แล้วฉันจะฮุบหุ้นของเขาได้ยังไง?"

บนเครื่องบิน โทนี่ถามเบิร์ต หวัง "เบิร์ต ใครส่งนายมาช่วยฉัน?"

เบิร์ต หวัง ตอบ "เพ็กกี้ คาร์เตอร์ และ ชิลด์"

"อาคาร์เตอร์? ชิลด์?"

โทนี่อึ้ง เด็กนี่รู้จักกับอาคาร์เตอร์ด้วยเหรอ? แล้วชิลด์ไม่ใช่หน่วยงานสายลับเหรอ? ทำไมถึงส่งคนมาช่วยเขา?

เพ็กกี้ คาร์เตอร์ เป็นเพื่อนสนิทของ โฮเวิร์ด พ่อของโทนี่ โทนี่กับคาร์เตอร์จึงสนิทกันมาก อันที่จริง คาร์เตอร์เคยดัดนิสัยโทนี่อยู่ช่วงหนึ่ง จนโทนี่ค่อนข้างจะกลัวเธอ!

เบิร์ต หวัง ยิ้ม "ความสัมพันธ์ของนายกับชิลด์มันลึกซึ้งกว่าที่นายจินตนาการไว้เยอะ!"

โทนี่ทำหน้าไม่พอใจ "ฉันจะมีความสัมพันธ์กับชิลด์หรือไม่ ฉันจะไม่รู้ตัวเองรึไง?"

เบิร์ต หวัง มองโทนี่ด้วยสายตาเวทนา โทนี่หงุดหงิดมาก อยากจะถามต่อแต่กลัวเสียฟอร์ม เลยได้แต่นั่งหน้าบูดอยู่ข้างๆ!

เบิร์ต หวัง หัวเราะเบาๆ "ยังเด็กจริงๆ ด้วยแฮะ!"

...

วันที่สาม ทุกคนเดินทางกลับนิวยอร์กด้วยเครื่องบินทหาร เปปเปอร์และแฮปปี้ บอดี้การ์ดของโทนี่ มารอรับที่สนามบินแล้ว เมอร์คิวรี่ ผู้ช่วยของเบิร์ต หวัง ก็มารับพร้อมสวมหน้ากากไฮเทค

เมื่อโทนี่ในสภาพพันแผลเต็มตัวเห็นเปปเปอร์ สีหน้าเขาก็เปลี่ยนไปทันที เขารีบเอาตัวบังเธอไว้ พร้อมตะโกนใส่เบิร์ต หวัง ที่กำลังเดินลงมา "เบิร์ต หวัง ห้ามมองนะ!"

"โทนี่ คุณทำอะไรคะ?"

เปปเปอร์งงเป็นไก่ตาแตก แล้วหันไปมองเบิร์ต หวัง นี่น่ะเหรอ เบิร์ต หวัง ที่โทนี่พูดถึง ยังเด็กอยู่เลย ทำไมถึงกลับมาพร้อมโทนี่ได้ล่ะ?

"สวัสดีครับ คุณพอตส์!"

เบิร์ต หวัง เมินโทนี่ที่กำลังร้อนรน เขาเดินไปข้างเปปเปอร์แล้วยื่นมือทักทาย "ผม เบิร์ต หวัง จาก บลัดก็อดกรุ๊ป ยินดีที่ได้รู้จักครับ!"

"สวัสดีค่ะ คุณหวัง!"

เปปเปอร์กำลังจะจับมือตอบ แต่โทนี่ขวางไว้ เขาจ้องเบิร์ต หวัง ตาเขียวปัด แล้วตะโกนสั่งแฮปปี้ "แฮปปี้ รีบมาบังเปปเปอร์ไว้เร็ว!"

"โทนี่ แบบนี้เสียมารยาทนะคะ!"

เปปเปอร์ไม่พอใจ โทนี่รีบอธิบาย "ผมกำลังปกป้องคุณอยู่นะ ไอ้เด็กนี่มันมองทะลุเสื้อผ้าได้!"

"มองทะลุ? คุณแน่ใจนะว่าไม่ได้ล้อเล่น?"

เปปเปอร์ทำหน้าสงสัย เบิร์ต หวัง ชักมือกลับแล้วยิ้ม "คุณพอตส์ครับ ผมอยากเชิญคุณมาเป็นรองประธานของบลัดก็อดกรุ๊ป คุณสตาร์ครู้เรื่องนี้แล้วกลัวผมจะแย่งตัวคุณไป เลยกุเรื่องโกหกที่แม้แต่เด็กสามขวบยังไม่เชื่อขึ้นมา!"

"รองประธาน?"

เปปเปอร์ตกใจ แล้วหันไปดุโทนี่ "โทนี่ คุณทำเกินไปแล้วนะ ฉันจะตกลงหรือไม่มันสิทธิ์ของฉัน!"

โทนี่รีบแก้ตัว "ไอ้เด็กนั่นมันพูดเองนะว่ามันมองทะลุได้!"

"ผมเปล่า ไม่ใช่ผม อย่ามาใส่ร้าย!"

เบิร์ต หวัง ปฏิเสธหน้าตาย แล้วหันไปพูดกับเปปเปอร์ "คุณพอตส์ ถ้าคุณสนใจ เรานัดดื่มชาคุยกันได้เสมอนะครับ!"

"ขอบคุณที่ให้เกียรติค่ะคุณหวัง แต่ตอนนี้ฉันยังไม่มีแผนจะเปลี่ยนงาน!"

เปปเปอร์ผลักโทนี่ออกไป แล้วยื่นมือไปจับมือเบิร์ต หวัง ด้วยตัวเอง "แล้วก็... ต้องขอโทษแทนโทนี่ด้วยนะคะ บางทีเขาก็ชอบทำตัวเป็นเด็กเอาแต่ใจ!"

โทนี่แทบคลั่ง เปปเปอร์เชื่อไอ้เด็กนั่นสนิทใจ แต่ไม่เชื่อเขาเลย เขาหันไปเห็นเมอร์คิวรี่ จึงเดินเข้าไปถาม "คุณเป็นพนักงานของบลัดก็อดกรุ๊ปเหรอ?"

เมอร์คิวรี่ปรายตามองโทนี่แล้วตอบเสียงเรียบ "ดิฉันเป็นผู้ช่วยของคุณหวังค่ะ!"

"มาช่วยผมไหม เงินเดือนตกลงกันได้!"

โทนี่เสนอ เมอร์คิวรี่มองเขาด้วยสายตาดูแคลน ไม่แม้แต่จะตอบ แล้วเดินเร็วๆ ไปหาเบิร์ต หวัง

โทนี่กระพริบตาปริบๆ เมื่อกี้มันสายตามองแมลงสาบชัดๆ! เขา โทนี่ สตาร์ค ชายในฝันของสาวๆ ทั่วโลก กลับโดนผู้หญิงมองเหมือนตัวเชื้อโรคเนี่ยนะ?

โทนี่เริ่มสติแตก!

"โทนี่!"

เปปเปอร์ดุเสียงเขียว แล้วหันมาขอโทษเบิร์ต หวัง "คุณหวังคะ ต้องขอโทษจริงๆ โทนี่เพิ่งเจอเรื่องหนักๆ มา สภาพจิตใจเลยไม่ค่อยปกติ"

"ไม่เป็นไรครับ ผมเข้าใจเขาดี! คุณพอตส์ ผมขอตัวก่อนนะครับ!"

เบิร์ต หวัง ยิ้มแล้วเดินจากไปพร้อมเมอร์คิวรี่และแฟรงค์ ก่อนไปเขายังส่งสายตายั่วยวนกวนประสาทให้โทนี่ จนโทนี่แทบอกแตกตาย!

ไอ้เด็กนี่มันกวนตีนจริงๆ!

เมอร์คิวรี่ถาม "ท่านเทพโลหิต โทนี่ สตาร์ค กลับมาแล้ว เราควรหยุดชอร์ตหุ้นไหมคะ?"

"ไม่ต้อง ที่จริงตอนนี้แหละคือเวลาโกยเงินก้อนโต!"

เบิร์ต หวัง ยิ้ม "คุณสตาร์คของเรากำลังจะประกาศเรื่องที่จะช็อกคนทั้งโลกในงานแถลงข่าว!"

แฟรงค์หัวเราะ "เว่อร์ไปมั้ง เขาจะปิดสตาร์คอินดัสทรีส์หรือไง?"

เบิร์ต หวัง หันขวับมาทำหน้าตกใจ "คุณรู้ได้ไง?"

"หน้าตาคุณมันฟ้อง ผมเกือบเชื่อแล้วนะเนี่ย!"

แฟรงค์แสยะยิ้ม "โทนี่ สตาร์ค ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ถ้าจะปิดสตาร์คอินดัสทรีส์!"

เบิร์ต หวัง ส่ายหน้า "เขาไม่ได้ปิดสตาร์คอินดัสทรีส์ แต่จะปิดแผนกผลิตอาวุธ!"

"มันต่างกับปิดบริษัทตรงไหน?"

แฟรงค์ไม่เชื่อ เมอร์คิวรี่ก็เหมือนกัน แต่ไม่นานหลังจากนั้น พวกเขาก็ได้เห็นโทนี่ สตาร์ค ประกาศผ่านหน้าจอโทรทัศน์ต่อหน้าคนทั้งโลก "ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป แผนกอาวุธของสตาร์คอินดัสทรีส์จะปิดตัวลงอย่างเป็นทางการ!"

แฟรงค์อ้าปากค้าง "ตอนนี้ผมชักสงสัยแล้วว่าโทนี่ สตาร์ค หัวกระแทกตอนหนีออกมาแน่ๆ!"

ส่วนเมอร์คิวรี่พูดด้วยความตื่นเต้น "ท่านเทพโลหิต เรารวยเละแล้วค่ะ!"

เบิร์ต หวัง รวยเละจริงๆ แค่วันเดียว หุ้นสตาร์คอินดัสทรีส์ร่วงกราวรูดไป 40 จุด มูลค่าตลาดหายวับไปหลายแสนล้าน!

เบิร์ต หวัง ที่ชอร์ตหุ้นไว้ล่วงหน้า ฟันกำไรมหาศาล ทรัพย์สินพุ่งกระฉูด!

เบิร์ต หวัง สั่งการ "รอให้หุ้นสตาร์คตกอีกสิบจุด แล้วค่อยซื้อคืนส่งโบรกเกอร์เพื่อปิดสถานะ จากนั้นกว้านซื้อหุ้นสตาร์คในนามบลัดก็อดกรุ๊ป ไม่ต้องเยอะ เอาแค่ 4% พอ มากกว่านี้ต้องแจ้งตลาดหลักทรัพย์ เดี๋ยวโดนตรวจสอบ วุ่นวายเปล่าๆ!"

"ท่านเทพโลหิต ท่านไม่ได้คิดจะเทคโอเวอร์สตาร์คอินดัสทรีส์ใช่ไหมคะ? รัฐบาลไม่ยอมแน่!"

เมอร์คิวรี่ตกใจรีบเตือน เธอก็รู้ว่าสตาร์คอินดัสทรีส์สำคัญแค่ไหน!

เบิร์ต หวัง ยิ้ม "ไม่ต้องห่วง ผมแค่จะหาเงิน สตาร์คอินดัสทรีส์ไม่มีค่าอะไรสำหรับผม!"

เมอร์คิวรี่โล่งอก พยักหน้าแล้วรีบไปสั่งการบริษัทการเงิน!

จังหวะนั้น โทรศัพท์ของเบิร์ต หวัง ก็ดังขึ้น เจมส์รายงานเสียงตื่นเต้น "ท่านเทพโลหิต ผมเจอตัว อันตวน แวนโก้ และ ไอแวน แวนโก้ แล้วครับ พวกเขายอมมาพบท่านที่นิวยอร์ก แต่ติดปัญหาเรื่องเอกสารเข้าเมืองนิดหน่อย!"

"เจมส์ ทำดีมาก เดี๋ยวผมจะให้คนเอาบัตรผ่านชั่วคราวไปให้ รีบพาตัวพวกเขากลับมาให้เร็วที่สุด!"

เบิร์ต หวัง พูดอย่างตื่นเต้น ข่าวดีมักจะมาเป็นคู่จริงๆ!