บทที่ 3: ระดับพลังเทียนซุน!

ตอนที่ 3: พลังระดับเทียนซุน!

"ระบบจ๋า ตอนนี้ค่าบารมีของราชวงศ์เทียนเหยียนมีเท่าไหร่?"

【ค่าบารมีราชวงศ์เทียนเหยียน: 1,200 แต้มค่ะ】

【แจ้งเตือนพิเศษ: โฮสต์ต้องขึ้นครองราชย์ก่อนนะจ๊ะ ถึงจะสามารถอัปเกรดค่าบารมีของราชวงศ์ได้】

【ทุกๆ ครั้งที่ค่าบารมีเพิ่มขึ้น 100 แต้ม โฮสต์จะได้รับรางวัลหนึ่งอย่าง และนอกจากนี้ ยังมี 'รางวัลความสำเร็จ' ด้วยนะ】

【เมื่อค่าบารมีแตะถึง 2,000, 3,000, 5,000 หรือระดับที่สูงกว่านั้น ระบบจะมี 'กล่องของขวัญความสำเร็จ' ใบโตๆ มอบให้ รับรองว่าของข้างในเด็ดดวงแน่นอนค่ะสุดหล่อ~】

เมื่อได้ยินเสียงหวานๆ ของระบบในหัว ตงฟางหยวนก็พยักหน้าเบาๆ

"ดูท่า... ภารกิจเร่งด่วนตอนนี้คือต้องไปนั่งบนบัลลังก์ให้ได้ก่อน เรื่องอื่นค่อยว่ากัน"

ขณะที่ตงฟางหยวนกำลังวางแผนในใจ ทันใดนั้น เขาก็ได้ยินเสียงความวุ่นวายดังมาจากหน้าประตู

สี่องครักษ์สังหารเทพสัมผัสได้ถึงผู้บุกรุกและเตรียมจะลงมือสังหาร แต่ตงฟางหยวนยกมือห้ามไว้ก่อน

"หลังพ้นวันนี้ไป ราชวงศ์ต้าเหยียนก็จะตกเป็นขององค์ชายรองอย่างสมบูรณ์ พวกเราอดทนกันมานาน ในที่สุดก็จะได้เชิดหน้าชูตากับเขาเสียที"

"เอาจริงๆ ข้าก็ยังไม่เข้าใจ องค์ชายรองเก่งกาจระดับปีศาจขนาดนั้น ทำไมฝ่าบาทถึงไปตั้งเจ้าตงฟางหยวนเป็นรัชทายาทได้ วันๆ เอาแต่บ้ากาม ไร้ค่าสิ้นดี จะเอาอะไรไปเทียบกับองค์ชายรอง"

"จะไปสนทำไม ตอนนี้องค์ชายรองเรียกประชุมขุนนางที่ท้องพระโรงเตรียมขึ้นครองราชย์แล้ว เราแค่ลากศพไอ้ขยะตงฟางหยวนไปยืนยันผลงาน ก็จบภารกิจแล้ว"

ด้วยระดับพลังของตงฟางหยวนในตอนนี้ ต่อให้อยู่ไกลแค่ไหนก็ได้ยินเสียงกระซิบกระซาบของชายสองคนนั้นชัดแจ๋ว และเสียงฝีเท้าของพวกมันก็ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

พวกมันไม่เคาะประตูด้วยซ้ำ เพราะมั่นใจว่าเจ้าของห้องตายไปแล้ว จึงผลักประตูเข้ามาอย่างถือวิสาสะ

แอ๊ด...

ประตูเปิดออก ชายวัยกลางคนสองคนเดินวางก้ามเข้ามา แต่ทว่า... สีหน้าเรียบเฉยของพวกมันกลับเปลี่ยนเป็น "เหวอรับประทาน" ในเสี้ยววินาที เมื่อเห็นตงฟางหยวนนั่งจ้องตาแป๋วอยู่กลางห้อง!

"ตะ... ตงฟางหยวน!"

"เอ้ย ไม่ใช่... องค์... องค์รัชทายาท!"

"ทะ... ทำไมท่านถึง..."

สีหน้าของชายทั้งสองซีดเผือกราวกับไก่ต้ม พวกมันสวมชุดเกราะนายทหาร ยืนตัวแข็งทื่อ สมองรวนไปหมดเมื่อเห็นตงฟางหยวนและสี่องครักษ์ชุดทองยืนตระหง่านอยู่

เป็นไปได้ยังไง? ตงฟางหยวนยังไม่ตาย?

หรือว่าข่าวกรองขององค์ชายรองจะผิดพลาด?

คำถามมากมายตีกันยุ่งในหัว จนพวกมันยืนบื้อทำอะไรไม่ถูก

"ผู้กองหลี่, ผู้กองหลิน... พวกเจ้าสองคนบุกรุกตำหนักข้าโดยพลการ คิดจะทำอะไรมิทราบ?"

ตงฟางหยวนเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ แววตาฉายแววสนุกสนาน

"พวกข้า... คือว่า..."

สองนายทหารอึกอัก หาข้อแก้ตัวไม่ได้

"เมื่อกี้ข้าได้ยินแว่วๆ ว่าองค์ชายรองเรียกประชุมขุนนาง เตรียมจะขึ้นครองราชย์งั้นรึ?"

"ดูท่าทาง... การที่ข้ายังไม่ตาย คงทำให้เขาผิดหวังน่าดูสินะ" ตงฟางหยวนจ้องมองทั้งสองด้วยท่าทีสบายๆ

ได้ยินดังนั้น สองนายทหารก็สะดุ้งโหยง

"ท่าน... ท่านรู้?" หนึ่งในนั้นถามเสียงหลง

"คิดจะส่งผู้หญิงมาเก็บข้า แล้วนึกว่าจะสำเร็จงั้นรึ?"

"ดูถูกข้าเกินไปหน่อยมั้ง"

ตงฟางหยวนพูดข่มไปอย่างนั้นเอง เพราะถ้าเป็นเจ้าของร่างเดิมจริงๆ ป่านนี้คงไปยมโลกตั้งแต่ผู้หญิงคนนั้นถอดเสื้อแล้ว

สองนายทหารได้ยินเช่นนั้นก็ตัวสั่นเทา ก่อนจะหันมามองหน้ากัน สื่อสารทางสายตาและตัดสินใจเด็ดขาดในพริบตา

ฟึ่บ! ฟึ่บ!

ทั้งสองพุ่งตัวออกไปพร้อมกัน ชักมีดสั้นออกมา พลังระดับ "มังกรท่อง" ระเบิดออก สร้างแรงกดดันปิดล้อมทางหนีของตงฟางหยวนทุกทิศทาง

"ตงฟางหยวน! ในเมื่อเป็นแบบนี้ พวกข้าจะสงเคราะห์ส่งเจ้าไปลงนรกอีกรอบเอง!"

"ความยิ่งใหญ่ขององค์ชายรอง ไม่ใช่สิ่งที่ขยะอย่างเจ้าจะมาขัดขวางได้!"

ทั้งสองประสานงานเข้าโจมตีซ้ายขวา

ในเมื่อความแตกแล้วก็ต้องฆ่าให้ตาย! ขอแค่ลากศพมันไปที่ท้องพระโรงได้ ภารกิจก็ถือว่าสำเร็จ!

เห็นคมมีดพุ่งเข้ามา ตงฟางหยวนกลับยืนนิ่งไม่ไหวติง สีหน้าไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย ยังคงยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น

ตูม!

ในจังหวะที่อาวุธกำลังจะถึงตัวตงฟางหยวน ประกายแสงสีทองสายหนึ่งก็กวาดผ่านวูบเดียว!

รังสีดาบที่รุนแรงปานพายุหมุนกระแทกใส่ร่างทั้งสองจนกระเด็น ยอดอกยุบ กระดูกหัก เส้นลมปราณขาดสะบั้น ร่างร่วงลงไปกองกับพื้นอย่างหมดสภาพ

องครักษ์สังหารเทพคนหนึ่งลงมือ...

เขาไม่ได้ชักดาบด้วยซ้ำ เพียงแค่ใช้นิ้วชี้และนิ้วกลางรวบเข้าด้วยกันแล้วตวัดเบาๆ ปราณกระบี่ก็ซัดศัตรูจนพิการได้ในพริบตา

"อั่ก!"

"ปะ... เป็นไปไม่ได้..."

"ข้างกายเจ้า... มียอดฝีมือระดับนี้ได้ยังไง?!"

สองนายทหารกระอักเลือดคำโต มองดูองครักษ์ชุดทองด้วยความหวาดกลัวสุดขีด

ตงฟางหยวนยิ้มบางๆ ก่อนจะค่อยๆ ปลดปล่อยแรงกดดันระดับ "เทียนซุน" ออกมาเพียงเสี้ยวเดียว โดยควบคุมให้อยู่แค่ในห้องนี้

"ระ... ระดับเทียนซุน!!"

สองนายทหารที่นอนพะงาบๆ เบิกตากว้างจนแทบถลน ตะโกนออกมาพร้อมกันด้วยความสิ้นหวัง

เหมือนเห็นผีกลางวันแสกๆ!

ไอ้ขยะที่ใครๆ ก็ดูถูก วันๆ เมาหัวราน้ำ... จู่ๆ กลายเป็นยอดยุทธ์ระดับเทียนซุน?!

นี่มันระดับผู้ยิ่งใหญ่สูงสุดของแดนเหนือเลยนะ!

ในราชวงศ์เทียนเหยียนยังไม่มีใครถึงระดับนี้ด้วยซ้ำ แล้วไอ้ขยะนี่มันเป็นไปได้ยังไง?!

และในขณะที่พวกมันกำลังช็อกสุดขีด ตงฟางหยวนก็เพิ่มแรงกดดันขึ้นอีกนิด

โพละ! โพละ!

ร่างของสองนายทหารระเบิดออกทันที ทนรับแรงกดดันไม่ไหว กลายเป็นละอองเลือดฟุ้งกระจายหายไปในอากาศ

หลังจากบี้มดปลวกสองตัวทิ้ง ตงฟางหยวนก็แสยะยิ้มชั่วร้าย

"ขุนนางเต็มท้องพระโรง... พิธีราชาภิเษกงั้นรึ..."

"อยากรู้จริงๆ ว่าถ้าพวกมันเห็นข้า สีหน้าจะเป็นยังไง"

"ไป! ไปท้องพระโรงกัน!"

"พ่ะย่ะค่ะ!" สี่องครักษ์ขานรับเสียงเข้ม