เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Divine King Of All Directions - 197

Divine King Of All Directions - 197

Divine King Of All Directions - 197


Divine King Of All Directions - 197

 

 

คลื่นกระบี่ได้พุ่งออกไปทางจูหวูเต๋าอย่างรวดเร็ว

 

"ไอ้ชั่ว ! "

 

จูหยุนเชิงได้ส่งเสียงออกมาด้วยความโกรธถึงขีดสุดพลางพุ่งเข้าไปทางหลินเทียน

 

จูหวูเต๋านั้นเป็นลูกหลานที่โดดเด่นที่สุดในรุ่นนี้ดังนั้นถึงไม่สามารถปล่อยให้เป็นอะไรได้

 

"เป็นอะไรไป ? เขตแดนชีพจรเทวะระดับ 9 ด้วยกัน นี่เจ้าประเมินลูกหลานตัวเองต่ำขนาดนั้นเลย ? "

 

จ้าวสมาคมได้พูดออกมา

 

เขาได้เหวี่ยงฝ่ามือที่ผสมพลังวิญญาณเข้าปะทะจูหยุนเชิงอย่างรวดเร็ว

 

"ปกป้ององค์เหนือหัว ! "

 

แม่ทัพหลายๆคนต่างส่งเสียงออกมาอย่างดัง

 

ทหารทั้งหลายที่อยู่โดยรอบพร้อมใจกันพุ่งเข้าไปขวางหลินเทียนไว้ทันที

 

หอกในมือของเขาพวกเขาหันเข้าใส่หลินเทียนอย่างรวดเร็ว

 

"ไสหัวไปให้พ้น ! "

 

หลินเทียนได้คำรามออกมาอย่างดัง

 

กระบี่ในมือของเขาสั่นไหวขณะที่คลื่นกระบี่สายฟ้าเปลวเพลิงได้ถูส่งออกไปรอบทิศทาง

 

"พุฟฟ !"

 

"พุฟฟฟฟ !"

 

"พุฟฟ ! "

 

เลือดสาดกระจายไปทั่วขณะที่ทหารหลายคนได้ตกตายลงโดยทันที

 

"ระยำ ! "

 

จูเจียนฉีและคนอื่นๆเองต่างแสดงสีหน้าที่น่าเกลียดออกมา

 

ผ่านมาตั้งหลายชั่วอายุแต่ไม่เคยเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมาก่อนทว่าตอนนี้ผู้เชี่ยวชาญเขตแดนชีพจรเทวะกลับกล้าบุกเข้ามา , นี่มันเป็นการหยามจักรวรรดิอย่างใหญ่หลวง !

 

แกร๊ง !

 

เสียงคำรามของกระบี่ได้ถูกส่งออกมาขณะที่เสียงร้องโหยหวนยังคงดังก้อง

 

หลินเทียนยังคงก้าวเดินออกไปทางจูหวูเต๋าพร้อมทั้งฟาดฟันทุกอย่างที่ขวางทางเขาเอาไว้

 

จูหวูเต๋าที่กำลังที่กระบี่อยู่เองก็ได้ยินเพียงเสียง แกร๊ง ! ก่อนที่ร่างของเขาจะถูกส่งลอยเคว้งออกไปกระแทกกับเสาที่อยู่ห่างออกไป

 

"อ่อนแอเสียจริง "

 

ชินเฟิงได้พูดออกมาอย่างสบายอารมณ์

 

จูเจียนฉีและคนอื่นๆได้แต่แสดงสีหน้าที่น่าเกลียดออกมาเพราะพวกเขาทั้งหมดอยู่ในระดับเดียวกันถึงไม่สามารถปลีกตัวออกไปได้

 

หลินเทียนยังคงก้าวเดินต่อไปพร้อมทั้งพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า

 

"นางอยู่ไหน ! "

 

กระบี่ในมือของเขาได้ปลดปล่อยจิตสังหารที่เข้มข้นจนน่าสยดสยองออกมา

 

"แกร๊ง ! "

 

อีกฝั่งหนึ่ง , เจียงเหลินเหวินที่อยู่ห่างออกไปได้สำแดงทักษะเพลงกระบี่วิญญาณเยือกแข็งมาทางหลินเทียนจนทำให้ชินเฟิงและคนอื่นๆถึงกับมีท่าทางเปลี่ยนไป

 

"ดูเหมือนว่าจะพอมีน้ำยาอยู่บ้าง สมแล้วที่เข้าร่วมกับนิกายได้ "

 

ผู้อาวุโสจินได้พูดออกมา

 

หลินเทียนก้าวถอยหลังกลับไปก่อนที่จะปลดปล่อยเจตจำนงแห่งกระบี่ที่รุนแรงกว่าเก่าพลางฟาดฟันเพื่อส่งคลื่นกระบี่เข้าปะทะ

 

การโจมตีของเจียงเหลินเหวินได้ถูกทำลายลงโดยทันที

 

"ไสหัวไปซะ ! "

 

หลินเทียนได้พุ่งเข้าประชิดร่างของอีกฝ่ายพร้อมทั้งยกเท้าถีบไปที่หน้าท้องของเจียงเหลินเหวิน

 

โครม ! ร่างของเจียงเหลินเหวินได้ปลิวออกไปไกลกว่า 20 เมตรก่อนที่จะสำลักเลือดออกมา

 

"ดูเหมือนว่าผู้มีพรสวรรค์ของเราจะเหนือกว่านะ "

 

ผู้อาวุโสเนี่ยได้หัวเราะออกมา

 

หลังจากที่ได้ยินเช่นนั้นแล้วเจียงเหลินเหวินที่ถูกถีบปลิวออกไปก็ได้แต่แสดงสีหน้าที่ดุร้ายออกมามากกว่าเก่า

 

อ๊าก ! เจียงเหลินเหวินได้พยุงตังเองขึ้นมาพร้อมทั้งปลดปล่อยกลิ่นอายที่รุนแรงไม่แพ้กับชายชราเขตแดนผู้รอบรู้คนก่อนหน้านี้ , เขาหยิบกระบี่ขึ้นพร้อมทั้งพุ่งออกไปด้วยความเร็วดั่งเสือก่อนที่จะฟาดฟันกระบี่เข้าใส่หลินเทียน

 

"ข้าคือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในรุ่นนี้ ! "

 

เจียงเหลินเหวินได้พูดออกมาด้วยใบหน้าที่บิดเบี้ยวและดุร้าย , เขาพ่ายแพ้ให้กับหลินเทียนมาหลายครั้งถึงได้ทำให้ความเกลียดซึมเข้าไปในกระดูกดำ หากว่าไม่มีหลินเทียนอยู่เขาก็คงจะได้เป็นที่ 1 ของเมืองหลวงนี้ เขายอมไม่ได้ที่จะมีคนที่แข็งแกร่งกว่าเขา !

 

"โครม ! "

 

คลื่นกระบี่ได้พุ่งผ่านเข้ามาอย่างรวดเร็วและส่งผลให้อากาศโดยรอบแข็งตัวโดยทันที

 

หลินเทียนที่กำลังเดินเข้าไปหาจูหวูเต๋าเองก็ได้แต่แสดงประกายตาที่โกรธจัดออกมาหลังจากที่หันมองไปทางเจียงเหลินเหวิน , ณ ตอนนี้เขาได้สำแดงทักษะก้าวย่างแห่งสวรรค์พร้อมทั้งส่งคลื่นกระบี่สายฟ้าเปลวเพลิงออกไปทำลายการโจมตีของอีกฝ่ายก่อนที่จะพุ่งเข้าประชิดร่างของเจียงเหลินเหวินแล้วเหวี่ยงฝ่ามือเข้าใส่

 

เจียงเหลินเหวินรู้สึกปวดแสบปวดร้อนที่แก้มขณะที่ร่างของเขาได้ลอยเคว้งลงไปกระแทกกับพื้นด้านล่าง , หลินเทียนยังคงเดินเข้าไปหาเจียงเหลินเหวินพร้อมทั้งตบเขาซ้ำอีกครั้ง

 

"เพรี้ย ! "

 

เสียงตบดังสนั่นส่งร่างของเจียงเหลินเหวินปลิวออกไปไกลอีกครั้ง

 

หลินเทียนได้พุ่งออกไปพร้อมทั้งยกเท้าเตะอัดไปที่ศีรษะของเจียงเหลินเหวิน

 

การโจมตีนี้ค่อนข้างป่าเถื่อนและส่งผลให้เลือดเปรอะไปทั่ว

 

ผู้คนที่อยู่โดยรอบเอ ก็ต่างแสดงสีหน้าที่ตกตะลึงออกมาตามๆกัน ผู้สืบทอดของตระกูลเจียงที่ได้ชื่อว่าเป็นอันดับ 1 ของตารางสายลมและหมู่เมฆกลับตกอยู่ในสภาพอนาถขนาดนี้ !

 

"ระยำ ! ยังไม่หยุดมืออีกงั้นรึ ! "

 

จูเจียงฉีได้คำรามออกมาอย่างดัง

 

ผู้อาวุโสเนี่ยเองก็ได้ยิ้มออกมาพร้อมทั้งเหวี่ยงฝ่ามือเข้าใส่พลางพูดว่า

 

"ดูเหมือนว่าพวกราชวงนี่จะหน้าไม่อายทั้งนั้นเลยนะ "

 

"เจ้า.........."

 

จูเจียงฉีได้แต่คำรามออกมาด้วยความโกรธพร้อมทั้งเหวี่ยงฝ่ามือเข้าปะทะ

 

หลินเทียนที่กำลังถือกระบี่อยู่เองก็ได้หันหน้าไปมองจูยี่ที่อยู่ห่างออกไปพร้อมทั้งเดินเข้าไปทางเจียงเหลินเหวินอีกครั้ง

 

"ข้าบอกแล้วว่าวันนี้ข้าจะตัดแขนเจ้าซะ "

 

เขาได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เย็นยะเยือก

 

แม้ว่าก่อนหน้านี้เขาจะไม่ต้องการความเมตตาที่จูยี่เรียกร้องให้เขาแต่เขาก็ยังรู้สึกซาบซึ้งอย่างมากที่อีกฝ่ายปฏิบัติต่อเขาเช่นเพื่อนแต่เจียงเหลินเหวินกลับใช้มือขวาตบจูยี่จนปลิวออกไปไกลดังนั้นเขาถึงต้องชำระความแค้นนี้

 

ไม่ ! เขาจะต้องเหี้ยมยิ่งกว่านั้น !

 

"แกร๊ง ! "

 

หลินเทียนได้ยกกระบี่ขึ้นมาเพื่อเตรียมการโจมตีต่อไป

 

สีหน้าของเจียงเหลินเหวินเปลี่ยนไปอย่างมากพร้อมทั้งยกกระบี่ขึ้นมาป้องกันไว้ที่หน้าอก

 

"แกร๊ง ! "

 

คลื่นกระบี่ของหลินเทียนนั้นรุนแรงอย่างมากและแม้ว่าเจียงเหลินเหวินจะป้องกันเอาไว้แต่ก็ยังคงถูกผลักกระเด็นออกไป

 

แกร๊ง ! คลื่นกระบี่ต่อไปได้พุ่งออกมา

 

เจียงเหลินเหวินตั้งรับอย่างรวดเร็วแต่ก็ยังคงถูกส่งกระเด็นออกไปไกล

 

ณ ตอนนี้หลินเทียนได้พุ่งออกไปอย่างรวดเร็วพร้อมทั้งอาศัยจังหวะนี้ฟาดฟันไปยังแขนขวาของอีกฝ่าย

 

สีหน้าของเจียงเหลินเหวินเปลี่ยนไปอย่างมากพร้อมทั้งพยายามล่าถอยแต่ก็ยังไม่สามารถหนีรอดจากระยะการโจมตีของหลินเทียน

 

"เหอะ ! "

 

ทันใดนั้นเองที่มีเสียงแสยะหนึ่งดังขึ้นจากฟากฟ้า

 

หลินเทียนรู้สึกเพียงแค่ไอเย็นที่กำลังปกคลุมร่างกายของเขาเอาไว้ดังนั้นถึงได้รีบมองขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วยสีหน้าที่เปลี่ยนไปทันที

 

ในตอนนี้เองที่คนอื่นๆเห็นเพียงแค่ว่ามีชายวัยกลางคนๆหนึ่งกำลังยืนอยู่กลางอากาศในชุดสีเหลือง

 

ยืนอยู่กลางอากาศ !

 

"นี่ ? !"

 

หลายๆคนได้มีสีหน้าเปลี่ยนไปโดยทันทีไม่เว้นแม้แต่จ้าวสมาคม

 

"ยืนอยู่บนท้องฟ้าได้โดยไม่ต้องอาศัยปัจจัยภายนอก นี่ ใช่.........ผู้เชี่ยวชาญเขตแดนจักรพรรดินภา ? "

 

หลายๆคนได้แต่แสดงสีหน้าที่ตกตะลึงออกมาอย่างมาก

 

เจียงเหลินเหวินที่อยู่อีกฝั่งเองก็ได้พูดออกมาด้วยท่าทางที่มีความสุขว่า

 

"ท่านผู้อาวุโส ! "

 

เมื่อได้ยินเช่นนั้นแล้วสีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปทันที

 

"นั่นคือคนจากนิกายที่เจียงเหลินเหวินเข้าร่วม ? "

 

หนึ่งในพวกเขาได้ส่งเสียงออกมา

 

หลินเทียนเองก็ได้แต่จ้องมองไปยังอีกฝ่ายพร้อมกับรู้สึกขนหัวลึก เขาไม่ลังเลเลยที่จะก้าวถอยกลับไปอย่างรวดเร็ว

 

"คิดจะหนีอีกงั้นรึ ! "

 

ชายวัยกลางคนได้แสยะออกมาอย่างเย็นชาพร้อมทั้งเหวี่ยงมือขวาเพื่อส่งคลื่นกระบี่ออกไปทางหลินเทียน

 

สีหน้าของหลินเทียนเปลี่ยนไปอย่างหนักเพราะแม้ว่ามันอาจดูเหมือนการโจมตีธรรมดาๆแต่มันปิดกั้นช่องทางหนีของเขาเอาไว้ทั้งหมด เขาไม่มีทางหลบออกไปได้ !

 

"แกร๊ง ! "

 

ตอนนี้เองที่มีเสียงคำรามของกระบี่ดังขึ้นขณะที่การโจมตีของชายวัยกลางคนได้สลายหายไปทันที

 

"ยี่เจิ้งฉาง ดูเหมือนจะมีความสามารถมากหนิ อยู่ในเขตแดนจักรพรรดินภาแต่กล้ารังแกศิษย์ของพ่อคนนี้ อยากจะขยับกล้ามเนื้อกันหน่อยไหม ! "

 

ชายขี้เมาวัยกลางคนที่ยืนอยู่กลางอากาศได้ส่งเสียงออกมาขณะที่เดินเข้ามาทีละก้าว

 

หลายๆคนถึงกับมีสีหน้าเปลี่ยนไปอีกครั้ง

 

นี่มันผู้เชี่ยวชาญเขตแดนจักรพรรดินภาอีกคน !

 

"เป็นเขา ! "

 

สีหน้าของจูหวูเต๋าได้เปลี่ยนเป็นน่าเกลียดไปทันทีเพราะว่าเขารู้จักชายขี้เมาคนนี้ดี มันเป็นชายที่เอาตัวหลินเทียนไปเมื่อวานนี้และแม้ว่าเขาพอจะเดาได้ว่าชายคนนี้แข็งแกร่งมากแต่ก็ไม่คิดเลยว่าจะเป็นผู้เชี่ยวชาญเขตแดนจักรพรรดินภาที่เป็นตัวตนในตำนาน สิ่งที่สำคัญที่สุดคืออีกฝ่ายเป็นอาจารย์ของหลินเทียน !!

 

ชายวัยกลางคนชุดเหลืองที่อยู่กลางอากาศได้มองไปทางเฒ่าขี้เมาพร้อมกับพูดว่า

 

"ไอ้เฒ่าอย่างเจ้านี่รับลูกศิษย์กับเขาด้วยงั้นรึ !"

 

"แล้วพ่อคนนี้จะรับไม่รับมันเกี่ยวอะไรกับเจ้า ! "

 

เฒ่าขี้เมาได้พูดออกมาอย่างไม่ไว้หน้า

 

หลังจากที่พูดจบแล้วเขาก็ได้หยิบเอาเหล้าขึ้นมาดื่ม

 

ผู้คนรอบข้างได้แต่มองไปยังตัวตนในตำนานเหล่านี้

 

หลินเทียนเองก็ได้เหลือบมองไปทางเฒ่าขี้เมาเล็กน้อยก่อนที่จะก้าวเข้าไปทางเจียงเหลินเหวินอีกครั้ง

 

"แกร๊ง ! "

 

คลื่นกระบี่สายฟ้าเปลวเพลิงได้ถูกส่งออกมาโดยทันที

 

"กล้านักนะ ! "

 

ชายวัยกลางคนชุดเหลืองได้คว้าออกไปทางหลินเทียนด้วยสีหน้าที่เย็นชาถึงขีดสึด

 

ณ ตอนนี้เองที่คลื่นกระบี่ได้พุ่งเข้ามาปะทะกับเขาจนทำให้กระเด็นออกไปไกล

 

เฒ่าขี้มาที่ยืนอยู่บนท้องฟ้าเองก็ได้หัวเราะออกมาซ้ำแล้วซ้ำเล่าพลางพูดว่า

 

"สมแล้วที่เป็นศิษย์ของข้า ! มันต้องอย่างงี้ ! "

 

หลินเทียนยังคงต้อนไปทางเจียงเหลินเหวินขณะที่ฟาดฟันคลื่นกระบี่ออกไปไม่หยุด

 

"เจ้า......."

 

"โครม ! "

 

เจียงเหลินเหวินที่ยังพูดไม่ทันจบได้กระเด็นออกไปพลางกระอักเลือดออกมาทันที

 

"บังอาจ ! "

 

ชายวัยกลางคนชุดเหลืองที่อยู่บนฟ้าได้ยกมือคว้าไปทางหลินเทียนอีกครั้ง

 

"เจ้าสกุลยี่ นี่หน้าไม่อายเลยหรือไง อยากจะสู้นักงั้นพ่อคนนี้จะเล่นด้วยเอง !"

 

เฒ่าขี้เมาได้ส่งการโจมตีออกไปปะทะ

 

แกร๊ง ! แม้ว่าในมือของเฒ่าขี้เมาจะไม่มีกระบี่แต่เขาได้สร้างกระบี่ยาว 15 เมตรออกมาจากพลังฉีพร้อมทั้งฟาดฟันออกไปอย่างรวดเร็ว

 

สีหน้าของชายวัยกลางคนชุดเหลืองได้เปลี่ยนไปทันทีก่อนที่จะรีบเบี่ยงออกไปด้านข้าง

 

คลื่นกระบี่ได้ตกกระทบกับตำหนักเบื้องล่างก่อนที่จะส่งผลให้เกิดหลุมยักษ์ความกว้างกว่า 21 เมตร , ตำหนักทั้งหลังได้ถูกทำลายลงในพริบตา

 

ผู้คนโดยรอบต่างสูดหายใจเข้าลึกหลังจากที่มองไปยังภาพตรงหน้า

 

นี่มันพลังทำลายอะไรกัน ?

 

ณ ตอนนี้จูหยุนเชิงและคนอื่นๆมีสีหน้าน่าเกลียดเป็นอย่างมาก พวกเขาไม่คิดเลยว่าจะได้พบกับตัวตนในตำนานวันนี้แต่หนึ่งในนั้นกลับเป็นอาจารย์ของหลินเทียน !

 

หลินเทียนยังคงพุ่งเข้าไปทางเจียงเหลินเหวินโดยไม่สนใจสถานการณ์รอบข้างแม้แต่น้อยพร้อมทั้งฟาดฟันกระบี่ออกไป

 

"พุฟฟฟ ! "

 

เลือดฟุ้งกระจายอยู่ในอากาศขณะที่ร่างของเจียงเหลินเหวินได้ลอยออกไปไกล

 

"โครม ! "

 

หลินเทียนได้ยกเท้าขึ้นมากระทืบที่หน้าอกของเจียงเหลินเหวินก่อนที่จะเตะเขากระเด็นออกไปไกลกว่า 15 เมตร

 

เฒ่าขี้เมาได้หัวเราะออกมาพร้อมกับพูดว่า

 

"เจ้าสกุลยี่ ดูเจ้าผู้มีพรสวรรค์ที่เจ้าเพ่งเล็งกำลังถูกศิษย์ข้าบดอยู่สิ ! "

 

สีหน้าของชายวัยกลางคนชุดเหลืองได้ตกต่ำลงโดยทันที

 

ณ ตอนนี้ทุกคนที่อยู่ใ ที่แห่งนี้ล้วนแต่หยุดมองการต่อสู้ของหลินเทียนและเจียงเหลินเหวินด้วยสีหน้าที่ตื่นเต้นอย่างมาก , ณ ตอนนี้สภาพของเจียงเหลินเหวินนั้นอนาถเป็นอย่างมาก เสื้อผ้าของเขาเต็มไปด้วยรอยเท้าและคราบเลือดมากมาย

 

"โครม ! "

 

ร่างของเจียงเหลินเหวินได้ลอยเคว้งออกไปอีกครั้ง

 

สายตาของหลินเทียนในตอนนี้เย็นชาอย่างมาก เขายังคงก้าวต่อไปพลางชี้กระบี่ไปทางแขนขวาของเจียงเหลินเหวิน

 

"หยุด ! "

 

ณ ตอนนี้เองที่มีเสียงหนึ่งดังขึ้น

 

หลินเทียนได้มองตามเสียงไปพร้อมกับพบว่าที่มุมหนึ่งของลานนั้นมีแม่ทัพคนหนึ่งกำลังลากตัวจี่หยูเข้าไปหาจูหวูเต๋า , ตอนนี้ใบหน้าของนางซีดเซียงเป็นอย่างมากแถมร่างกายยังถูกมัดไว้ด้วยเชือกขนาดใหญ่

 

ดวงตาของหลินเทียนได้เปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำขณะที่ปลดปล่อยจิตสังหารออกมาอย่างบ้าคลั่ง

 

คลื่นกระบี่สายฟ้าเปลวเพลิงได้ถูกส่งออกไปกระแทกกับเจียงเหลินเหวินจนทำให้ร่างของเขากระเด็นออกไปไกลอีกครั้ง

 

"เจ้ากำลังรนหาที่ตาย ! "

 

เขาได้จ้องมองออกไปตรงหน้าด้วยสายตาที่ดุร้ายเหมือนดั่งสัตว์อสูรที่น่าสยดสยอง

 

จี่หยูที่ถูกมัดอยู่เองก็ได้จ้องมองไปทางหลินเทียนด้วยสีหน้าที่มีความสุขพลางพูดว่า

 

"ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้าต้องไม่เป็นอะไร ! "

 

"ข้ามาพาเจ้ากลับไป "

 

หลินเทียนได้พูดออกมา

 

เขาก้าวออกไปพร้อมๆจิตสังหารที่รุนแรง

 

"หยุด ! "

 

จูหวูเต๋าได้ส่งเสียงคำรามออกมาพร้อมทั้งยกกระบี่จี้ลำคอของจี่หยูเอาไว้พลางพูดว่า

 

"วางกระบี่ลงไม่งั้นข้าไม่รับประกันว่ากระบี่ของข้าจะทะลุลำคอของนางรึไม่ ข้าคิดว่าเจ้าเองก็คงไม่อยากเห็นภาพแบบนั้นหรอก"

 

จูหวูเต๋ารู้ดีว่าตราบใดที่หยุดหลินเทียนได้สถานการณ์ทุกอย่างก็จะจบลงทันทีดังนั้นถึงได้สั่งการให้คนไปนำตัวจี่หยูมาอย่างลับๆและดูเหมือนว่ามันจะมีประโยชน์อย่างมาก

 

หลินเทียนได้หยุดเท้าลงพร้อมกับจิตสังหารที่พวยพุ่งออกมามากกว่าเก่า

 

"จูหวูเต๋า ข้าจะให้เจ้าได้ตายทั้งเป็น !"

 

เขาได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เย็นยะเยือก

 

กระบี่ในมือของเขาได้ถูกเหวี่ยงออกไปปักอยู่ในเสาที่อยู่ข้างๆ

 

"หลินเทียน เจ้าไม่ต้องไปฟังคำพูดของเขา ! "

 

จี่หยูได้รีบพูดออกมาด้วยท่าทางที่กระวนกระวายอย่างมาก

 

เฒ่าขี้เมาที่อยู่บนท้องฟ้าเองก็อดถอนหายใจออกมาไม่ได้

 

"เจ้าหนูนี่มันดีทุกอย่างยกเว้นเรื่องมิตรภาพที่เกินไปหน่อย แม้ว่ามันจะดีก็จริงแต่ในโลกผู้บ่มเพาะมันจะเป็นจุดอ่อนที่ร้ายแรง "

 

หลังจากที่พูดจบแล้วเขาก็ได้มองไปทางจี่หยูพร้อมกับพูดกับตัวเองว่า

 

"แปลกแหะ ทำไมตุ๊กตาน้อยตัวนี้ถึงได้มีกลิ่นอายของเคล็ดวิชากระบี่บัวหิมะกัน ? นั่นมันเป็นความลับของนิกายพิณใต้พิภพที่ห้ามเปิดเผยไม่ใช่รึไง "

 

จบบทที่ Divine King Of All Directions - 197

คัดลอกลิงก์แล้ว