บทที่ 30: ชัยชนะและการต่อสู้ครั้งใหม่

แน่นอนว่าไม่ใช่แค่หลัวซื่อ ศิษย์ระดับหกขอบเขตนักรบลึกลับขึ้นไปทุกคนต่างรู้ดีถึงช่องว่างมหาศาลระหว่างระดับหกและเจ็ด จึงทำให้พวกเขาอยากรู้อยากเห็น หลัวซื่อเป็นเพียงคนแรกที่ก้าวออกมาเท่านั้น

สองพันแต้มผลงานเป็นสิ่งล่อใจที่ยิ่งใหญ่

เมื่อจัดเตรียมการต่อสู้เรียบร้อย มู่ฟานก็กลับไปรวมกลุ่มก่อน

เหมือนเช่นเคย พวกเขาต้องรอให้การประลองคู่อื่นๆ จบลงก่อน

ไม่นานนัก คู่ประลองล่าสุดก็ปรากฏบนแผ่นหินด้านบน

เมื่อชื่อของมู่ฟานปรากฏขึ้นอีกครั้ง หลายคนก็ต้องตกตะลึง

แต่พอเห็นว่าคู่ต่อสู้ของมู่ฟานอยู่ระดับเจ็ดขอบเขตนักรบลึกลับ พวกเขาก็เข้าใจทันที!

เรื่องนี้ย่อมก่อให้เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์ระลอกใหม่ เพิ่งจะเอาชนะฉีเยว่ไปอย่างเหนือชั้น คราวนี้คู่ต่อสู้ของมู่ฟานกลับมีระดับพลังสูงกว่าถึงหนึ่งระดับ!

ศิษย์บางคนคิดว่ามู่ฟานมั่นใจเกินไปและน่าจะไม่ชนะ ในขณะที่บางคนเชื่อว่าเขาต้องมั่นใจในชัยชนะแน่ ดังนั้น การวางเดิมพันทั้งสองฝั่งจึงยังคงสูสีกัน

หวังหม่างไม่ลังเล วางเดิมพันหนึ่งพันแต้มผลงานที่จุดรับเดิมพันทันที

จากนั้น มู่ฟานและหวังหม่างก็ดูการต่อสู้ด้านล่างด้วยกัน

ตั้งแต่ต้นจนจบ มู่ฟานไม่เคยลงเดิมพันเลย เพราะเขาเชื่อมั่นแค่ในตัวเองและไม่ชอบฝากความหวังไว้กับคนอื่น

ส่วนหวังหม่างนั้นลงเดิมพันเล็กๆ น้อยๆ ในทุกคู่

ชั้นเจ็ดของลานพนันโดยทั่วไปไม่อนุญาตให้ศิษย์ธรรมดาเข้าได้ มีเพียงเจ้าหน้าที่พิเศษเท่านั้นที่ขึ้นมาได้

ในขณะนี้ บนชั้นเจ็ด ชายหนุ่มและชายวัยกลางคนกำลังคุยหัวเราะกัน สนทนาเรื่องมู่ฟาน

ชายวัยกลางคนไม่ใช่ใครอื่นนอกจากผู้ดูแลฮั่นที่เพิ่งขึ้นมาจากชั้นสอง

ชายหนุ่มดูอายุไม่เกินยี่สิบ สวมเครื่องแบบสำนัก คิ้วกระบี่ไม่หนาไม่บาง ดวงตาเรียวยาว จมูกโด่งเป็นสัน ทำให้เขาดูหล่อเหลาเป็นพิเศษ

ผู้ดูแลฮั่นสุภาพกับชายหนุ่มมาก "ว่ากันว่ามู่ฟานผู้นี้เกิดมาพร้อมชีพจรยุทธ์สูงสุด มันเคยสร้างความฮือฮาอยู่พักหนึ่ง แต่ต่อมาได้ยินว่าเขาพิการไป ไม่รู้แน่ชัดว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เขากลับมาฝึกยุทธ์ได้อีกครั้ง แสดงว่าเขาคงไม่เคยพิการจริงๆ"

ชายหนุ่มยิ้ม "ตอนนั้นหลายคนในแคว้นหลินสุ่ยก็เคยได้ยินเรื่องนี้"

...การต่อสู้ระหว่างมู่ฟานและหลัวซื่อมาถึงในไม่ช้า!

และเป็นคู่ที่ศิษย์หลายคนตั้งตารอคอย

เสียงเชียร์ดังกึกก้องปะทุขึ้นตรงเวลา

มู่ฟานอายุเพียงสิบสามปี รูปร่างของเขาจึงดูบอบบางเมื่อเทียบกับหลัวซื่อที่อายุเกือยยี่สิบ

แต่กลิ่นอายพลังที่เขาปลดปล่อยออกมานั้นไม่ได้อ่อนด้อยไปกว่าเลย

ปราณยุทธ์หมุนวนรอบตัวหลัวซื่อราวกับเปลวเพลิง แผ่ความร้อนระอุออกมา เห็นได้ชัดว่าเขาฝึกเคล็ดวิชาธาตุไฟ พร้อมกันนั้น ดาบสงครามเล่มหนึ่งก็ปรากฏในมือเขา

ด้วยแรงขับเคลื่อนจากปราณยุทธ์เพลิง ใบดาบสงครามดูเหมือนจะลุกไหม้ด้วยไฟ

มู่ฟานเรียกดาบจิงหงออกมา เตรียมพร้อมรับมือ

"ฟุ่บ!"

โดยไม่พูดพร่ำทำเพลง ทันทีที่ได้ยินสัญญาณเริ่มการต่อสู้ หลัวซื่อก็ลงมือทันที ร่างของเขาพุ่งเข้าหามู่ฟาน ดาบสงครามฟาดลงมาตามแรงส่ง

ปราณยุทธ์เพลิงแปรเปลี่ยนเป็นรังสีดาบ

มู่ฟานตวัดดาบรับ อานุภาพดุจสายฟ้าฟาด

เพียงแค่เสียง "เคร้ง" ดังสนั่น เขาก็ปัดป้องการโจมตีได้อย่างง่ายดาย

สัมผัสได้ถึงพลังที่แฝงอยู่ในดาบยาวของมู่ฟาน หลัวซื่อตกใจในใจ เขาถอยหลังครึ่งก้าว หมุนตัว แล้วแทงดาบสงครามสวนกลับไปอีกครั้ง

มู่ฟานไม่อยากชนะเร็วเกินไป จึงออมมือไว้ เพราะเขายังมีคู่ที่สาม คู่ที่สี่...

ความเร็วของทั้งสองนั้นรวดเร็วมาก พุ่งไปมาทั่วลานประลองที่กว้างขวาง มองแวบเดียวเห็นเป็นเพียงเงาสองสายปะทะกันไม่หยุด

ดาบของทั้งคู่ปะทะกัน เกิดเสียง "เคร้ง! เคร้ง!" ดังต่อเนื่อง

ศิษย์จำนวนมากที่เดิมพันข้างหลัวซื่อเริ่มรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี เมื่อเห็นมู่ฟานรับมือหลัวซื่อ ยอดฝีมือระดับเจ็ดขอบเขตนักรบลึกลับ ได้อย่างสูสี

"นี่มันเกิดอะไรขึ้น?"

ช่องว่างหนึ่งระดับเชียวนะ หลัวซื่อแข็งแกร่งกว่าฉีเยว่เมื่อครู่มาก แต่กลับชิงความได้เปรียบจากมู่ฟานไม่ได้เลย

แม้กระทั่งตอนที่หลัวซื่อใช้ทักษะยุทธ์ที่รุนแรง มู่ฟานก็ยังป้องกันได้

หลังจากการปะทะกันหลายสิบกระบวนท่า มู่ฟานก็ 'เอาชนะ' หลัวซื่อได้ในที่สุด!

ผู้ดูแลประกาศผลทันที "การประลองเดิมพันรอบนี้ มู่ฟานชนะ!"

ทั้งลานประลองระเบิดเสียงฮือฮา!

การเอาชนะคู่ต่อสู้ที่ข้ามระดับไปหนึ่งขั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจริงๆ!

ขณะที่ทุกคนทึ่งในความแข็งแกร่งของมู่ฟาน พวกเขาก็นึกถึงเรื่องแต้มผลงานที่เดิมพันไป

"ข้าแทงถูกอีกแล้ว ฮ่าๆ..."

"บัดซบ! ไอ้เด็กมู่ฟานทำข้าเสียแต้มผลงานติดๆ กันเลย!" ศิษย์หลายคนแทบจะสบถออกมาดังๆ

"ชู่ว!"

มีคนทำท่าให้เงียบและดุ "อยากตายรึไง? ถ้ามู่ฟานได้ยิน ไม่รู้เขาจะจัดการเจ้ายังไง!"

"ใช่ ไอ้เด็กมู่ฟานนั่นโหดจะตาย!"

ลานพนันก็เป็นเช่นนี้ ทุกการแข่งขัน มีคนได้แต้มผลงานมากมาย และก็มีคนเสียไปมากมายเช่นกัน

ทั้งมู่ฟานและหลัวซื่อไปที่โต๊ะลงทะเบียนชั้นสอง

เห็นแต้มผลงานหายไปจากป้ายถึงสองพันแต้ม หลัวซื่อรู้สึกเจ็บปวดหัวใจ เขาคร่ำครวญในใจ "ว่าแล้วเชียว ของฟรีไม่มีในโลก!"

เดิมทีหลัวซื่อคิดว่าเขาโชคดีจะได้สองพันแต้มผลงานฟรีๆ ไม่คิดเลยว่าจะเสียมันไปแทน

จริงสิ ถ้ามู่ฟานไม่มีฝีมือ ทำไมเขาถึงกล้าเสี่ยงเดิมพันสองพันแต้ม?

มีแต่คนที่ได้สู้กับมู่ฟานเท่านั้นที่จะเข้าใจความรู้สึกสิ้นหวังในระหว่างการต่อสู้ มันไม่มีทางรับมือเขาได้เลย

แต้มผลงานในป้ายของมู่ฟานตอนนี้พุ่งสูงถึงห้าพันสองร้อยกว่าแต้มแล้ว!

นี่ไม่ใช่จำนวนน้อยๆ เลย

หลังจากรับป้ายคืนมา มู่ฟานยังไม่จากไป

สิ่งนี้ทำให้คนรอบข้างตระหนักถึงเจตนาของเขาทันที

"หรือว่า... มู่ฟานจะเดิมพันต่อ?" ศิษย์คนหนึ่งอดสงสัยไม่ได้

ปรากฏว่าความคิดของศิษย์ผู้นั้นถูกต้อง

เพราะมู่ฟานพูดขึ้นแล้ว "จัดให้อีกคู่ เดิมพันสองพันแต้มผลงาน คู่ต่อสู้ขอเป็นระดับแปดขอบเขตนักรบลึกลับ"

คราวนี้ ผู้คนรอบข้างนั่งไม่ติดแล้ว

จะไม่ให้ดูออกได้ยังไงว่ามู่ฟานแข็งแกร่งจริงๆ? เขาต้องการกอบโกยแต้มผลงานทีละนิด!

แต่ทว่า คราวนี้มู่ฟานตั้งใจจะสู้ข้ามระดับถึงสองขั้น!

ทั่วทั้งสำนัก มีศิษย์กี่คนกันที่สู้ข้ามระดับได้ถึงสองขั้น?

"หรือว่ามู่ฟานจะเป็นอัจฉริยะระดับสอง?" ศิษย์คนหนึ่งพึมพำอย่างเหม่อลอย

การสู้ข้ามระดับหนึ่งขั้นได้ เรียกว่าอัจฉริยะระดับหนึ่ง

การสู้ข้ามระดับสองขั้นได้ เรียกว่าอัจฉริยะระดับสอง... แน่นอนว่านี่ไม่รวมการข้ามขอบเขตใหญ่

เพราะช่องว่างระหว่างขอบเขตใหญ่นั้นมหาศาล เทียบไม่ได้กับความต่างระหว่างระดับย่อยในขอบเขตเดียวกัน

"ถ้ามู่ฟานเป็นอัจฉริยะระดับสองจริง เขาก็ต่อกรกับยอดฝีมือระดับแปดขอบเขตนักรบลึกลับได้!"

"อัจฉริยะระดับสอง? ทั้งสำนักมีไม่ถึงสิบคนด้วยซ้ำมั้ง!"

ด้วยความอยากรู้ว่ามู่ฟานจะท้าประลองต่อหรือไม่ ผู้ดูแลฮั่นจึงขึ้นมาที่ชั้นสองโดยเฉพาะ เขาไม่คาดคิดว่ามู่ฟานจะต้องการไปต่อจริงๆ โดยไม่เสียเวลา เขาอนุมัติการจับคู่ประลองเดิมพันสองพันแต้มทันที

เพราะยิ่งช่องว่างระดับพลังห่างกันมากเท่าไหร่ คู่ต่อสู้ก็ยิ่งมั่นใจว่าจะชนะมากเท่านั้น จึงมีคนรับคำท้ามากมาย

หลัวซื่อยืนอึ้ง เขาไม่ได้โง่ ตอนนี้เขารู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้งที่ท้าประลองกับมู่ฟาน

เพราะเห็นได้ชัดว่ามู่ฟานยังซ่อนความแข็งแกร่งที่แท้จริงไว้อีกมาก

เขาและฉีเยว่กลายเป็นคนโง่ที่เอาแต้มผลงานไปแจกให้มู่ฟานฟรีๆ!