บทที่ 13: แม้นอยู่ไกล ก็จักลงทัณฑ์

ปราณยุทธ์แปรเปลี่ยนเป็นรังสีดาบ สังหารสองยอดฝีมือในชั่วพริบตา!

ทุกคนตกตะลึงไปตามๆ กัน

ผู้คนที่อยู่ในร้านและเตรียมจะดูเรื่องสนุกต่างรู้สึกถึงความผิดปกติ จึงรีบพากันหนีออกไปด้วยแววตาตื่นตระหนก

ใครจะไปคิดว่าเด็กหนุ่มผู้นี้จะมีพลังยุทธ์สูงส่งและลงมือได้โหดเหี้ยมถึงเพียงนี้?

ผู้อาวุโสฉางลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก แววตาฉายความหวาดกลัว

หญิงสาวด้านหลังหน้าซีดเผือด ไร้สีเลือดบนใบหน้า

หลินเจิ้นเทียน ผู้นำตระกูลหลินคนปัจจุบันผู้ไม่เกรงกลัวสิ่งใดในเมืองฟ่าน บัดนี้มีสีหน้าเคร่งเครียด เขากล่าวอย่างยากลำบาก "ระดับสี่ขอบเขตนักรบลึกลับ... เจ้า... คือมู่ฟานแห่งเมืองชิงเฟิงใช่หรือไม่?"

เด็กหนุ่มตรงหน้าอายุไม่เกินสิบห้าปีแน่นอน แต่กลับมีพลังยุทธ์ถึงระดับสี่ขอบเขตนักรบลึกลับ! ในความทรงจำของหลินเจิ้นเทียน มีเพียงอัจฉริยะด้านวิทยายุทธ์ของตระกูลมู่เมื่อปีก่อนเท่านั้น มู่ฟาน!!

ยิ่งไปกว่านั้น ช่วงนี้ผู้คนในเมืองฟ่านต่างได้ยินข่าวลือหนาหูว่ามู่ฟานกลับมาฝึกยุทธ์ได้อีกครั้ง และพรสวรรค์ของเขาก็ล้ำเลิศยิ่งกว่าเดิม

ถ้าเป็นเช่นนั้น เด็กหนุ่มตรงหน้านี้มีความเป็นไปได้สูงที่จะเป็นมู่ฟาน!

"หากคนอื่นไม่มารังแกข้า ข้าก็จะไม่รังแกใคร"

"แต่หากใครมารังแกข้า ข้าจักลงทัณฑ์มันผู้นั้น ไม่ว่าจะอยู่ไกลเพียงใด!"

สิ้นเสียง มู่ฟานก็ลงมือ ร่างของเขาพุ่งทะยานออกจากจุดที่ยืนอยู่ รวดเร็วดั่งสายฟ้าฟาด ปล่อยหมัดเข้าใส่หลินเจิ้นเทียน

แม้หลินเจิ้นเทียนจะอยู่ระดับสองขอบเขตนักรบลึกลับ แต่ความเร็วของมู่ฟานนั้นเหลือเชื่อเกินไป เขาไม่มีเวลาแม้แต่จะตอบโต้ ร่างของเขาถูกหมัดของมู่ฟานซัดกระเด็น ลอยไปกระแทกเข้ากับร้านค้า ข้าวของพังเสียหาย เสียงดังสนั่น "ตูม"

หญิงสาวรีบเข้าไปประคองเขาขึ้นมา

เมื่อเผชิญหน้ากับมู่ฟาน ผู้อาวุโสฉางพยายามข่มใจให้สงบและกล่าวประจบสอพลอด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "เข้าใจผิดกันแล้ว! จอมยุทธ์น้อย เรื่องเมื่อครู่เป็นเรื่องเข้าใจผิดกันใหญ่โต!"

หลินเจิ้นเทียนถูกพยุงขึ้นมา เลือดไหลซึมที่มุมปาก ใบหน้าซีดเซียวอย่างเห็นได้ชัด

หมัดที่มู่ฟานปล่อยออกมาสบายๆ นั้นมีความรุนแรงเกือบเทียบเท่าระดับเจ็ดขอบเขตนักรบลึกลับ การรับมันเข้าไปตรงๆ ย่อมไม่ใช่เรื่องง่าย!!

ในเวลานี้ หลินเจิ้นเทียนไหนเลยจะกล้าวางมาด เขารีบเออออตามผู้อาวุโสฉาง "ใช่แล้ว เรื่องเมื่อครู่เข้าใจผิดกันจริงๆ!"

ขณะพูด หลินเจิ้นเทียนก็หยิบทักษะยุทธ์การเคลื่อนที่ที่เพิ่งยึดมาได้ออกจากแหวนมิติ ส่งให้หญิงสาวข้างกาย "เสี่ยวอวิ๋น รีบเอาไปคืนให้จอมยุทธ์น้อยเร็วเข้า"

หญิงสาวพยักหน้าและยื่นทักษะยุทธ์ให้มู่ฟานด้วยสองมือ ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อย

มู่ฟานรับทักษะยุทธ์มา จากนั้นก็เรียกดาบจิงหงออกมา

ทันทีที่กุมดาบ กลิ่นอายทั่วร่างของเขาก็เปลี่ยนไป

"ฉัวะ!"

มู่ฟานไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาตวัดดาบฟันออกไปทันที รังสีดาบคมกริบพุ่งแหวกอากาศ

ศีรษะของผู้อาวุโสฉางหลุดกระเด็น เลือดสาดกระจายไปทั่ว

หญิงสาวตกใจกลัวจนรีบวิ่งหนีไป

มู่ฟานไม่สนใจผู้หญิงคนนั้น เขาก้าวเข้าไปหาหลินเจิ้นเทียนและกล่าวอย่างใจเย็น "ข้าบอกแล้วไง หากใครมารังแกข้า ข้าจักลงทัณฑ์มันผู้นั้น ไม่ว่าจะอยู่ไกลเพียงใด! ถ้าเจ้าคิดจะฆ่าข้า เจ้าก็ต้องเตรียมตัวตายด้วยมือข้าเช่นกัน!!"

หลินเจิ้นเทียนหวาดกลัวสุดขีด รีบอธิบาย "จอมยุทธ์น้อย นี่มันเป็นเรื่องเข้าใจผิดจริงๆ ย่างก้าวเมฆาคล้อยในมือท่านดูเหมือนจะมาจากตระกูลซ่งแห่งเมืองชิงเฟิง ท่านต้องมีความสัมพันธ์อันดีกับตระกูลซ่งใช่ไหม? ผู้สนับสนุนของตระกูลหลินเราก็คือตระกูลซ่งเหมือนกัน!"

ความสัมพันธ์ระหว่างขุมกำลังต่างๆ ก็เป็นเช่นนี้ ผู้อ่อนแอต้องส่งส่วยให้ผู้เข้มแข็ง มิฉะนั้นอาจถูกกวาดล้างได้ง่ายๆ

ในเมื่อผู้สนับสนุนของตระกูลหลินคือตระกูลซ่ง จึงไม่แปลกที่เขาจะจำย่างก้าวเมฆาคล้อยได้

"เสียใจด้วยนะ พอดีตระกูลซ่งเป็นศัตรูของข้า!"

พูดจบ มู่ฟานก็ลงมืออีกครั้ง แทงดาบเข้าใส่หลินเจิ้นเทียน

ความเร็วของเขานั้นรวดเร็วจนมองเห็นเป็นเพียงเงาเลือนราง

หลินเจิ้นเทียนรีบพยายามป้องกันตัว แต่ด้วยความแข็งแกร่งที่ต่างกันราวฟ้ากับเหว เขาต้านทานได้เพียงไม่กี่กระบวนท่า มู่ฟานก็หาช่องว่างเจอ เสียง "สวบ" ดังขึ้น ดาบจิงหงแทงทะลุหน้าอกของหลินเจิ้นเทียน

เลือดทะลักออกจากปากหลินเจิ้นเทียน เขาก้มมองดาบจิงหงที่ปักคาอก แววตาเต็มไปด้วยความไม่ยินยอม

"ชิ้ง!"

มู่ฟานดึงดาบจิงหงออกและสะบัดเลือดทิ้ง ใบดาบจิงหงส่องประกายวาววับ ไม่มีเลือดติดอยู่แม้แต่หยดเดียว

ร่างของหลินเจิ้นเทียนค่อยๆ ทรุดลงกับพื้น

"เก็บดอกเบี้ยนิดหน่อยคงไม่มากเกินไปนะ"

มู่ฟานดึงแหวนมิติออกจากนิ้วของหลินเจิ้นเทียน

จากนั้นเขาก็เข้าไปในร้านและกวาดทรัพย์สินมีค่าทุกอย่างออกมา

น่าเสียดายที่ไม่มีของวิเศษที่ช่วยเพิ่มพลังยุทธ์ได้โดยตรง มีเพียงของที่ช่วยเสริมการฝึกตนเท่านั้น นอกจากโอสถระดับหนึ่งขั้นสูงไม่กี่เม็ด ของที่เหลือก็ไม่ได้มีประสิทธิภาพมากนัก

สมเหตุสมผลอยู่ ถ้ามีของดีจริง หลินเจิ้นเทียนคงใช้ไปนานแล้ว

ยังมีคนของตระกูลหลินอีกหลายคนในร้าน แต่เมื่อรู้ถึงความแข็งแกร่งของมู่ฟาน พวกเขาจึงไม่กล้าขยับตัว ทำได้เพียงแกล้งตายอยู่บนพื้น

พวกเขากลัวว่าจะไปสะดุดตามู่ฟานเข้า แล้วจะโดนจัดการไปด้วย!!

"การค้าขายดีๆ ดันต้องมาจบลงแบบนี้"

มู่ฟานบ่นอุบแล้วเดินออกจากร้าน

"หากคนอื่นไม่มารังแกข้า ข้าก็จะไม่รังแกใคร" คือหลักการของมู่ฟานจริงๆ แม้ว่าเขาจะมีพลังที่แข็งแกร่งก็ตาม

แต่ถ้ามีใครมาหาเรื่อง นั่นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

ทันทีที่ก้าวออกจากร้าน คนหลายสิบคนก็ตรงเข้ามาหาเขา

พวกเขาคือคนของตระกูลหลิน

นำโดยชายชราที่มีพลังยุทธ์ระดับหนึ่งขอบเขตนักรบลึกลับ

เมื่อเห็นศพของหลินเจิ้นเทียนบนพื้น ทุกคนต่างตื่นตระหนก

ผู้นำตระกูลหลินของพวกเขาตายแล้ว!

สำหรับตระกูลหลิน นี่ไม่ต่างอะไรกับสายฟ้าฟาดลงกลางวันแสกๆ

แววตาของชายชราแทบคลุ้มคลั่งขณะจ้องเขม็งไปที่มู่ฟาน "เจ้าช่างโหดเหี้ยมนัก!"

"โหดเหี้ยม?"

มู่ฟานยิ้ม "ถ้าเมื่อกี้ข้าไม่มีฝีมือ ข้าคงตายด้วยน้ำมือคนของตระกูลหลินไปแล้ว ตอนนั้นเจ้าจะเรียกตระกูลหลินว่าโหดเหี้ยมไหม?"

ชายชรากล่าว "ตระกูลซ่งไม่ปล่อยเจ้าไว้แน่!"

"ไม่ต้องห่วง ตระกูลซ่งก็จะตามไปลงนรกเหมือนกัน แต่ก่อนหน้านั้น พวกเจ้าต้องไปนรกรอพวกมันก่อน!"

"เดิมทีข้ากะว่าจะไปแล้ว แต่คำพูดของเจ้าทำให้ข้าเปลี่ยนใจได้สำเร็จ!"

มู่ฟานยกดาบขึ้นและพุ่งเข้าใส่ทันที

รังสีดาบพาดผ่านไปมา เลือดสาดกระเซ็น เสียงกรีดร้องโหยหวนดังระงมอย่างต่อเนื่อง

เพียงไม่กี่อึดใจ ผู้ฝึกยุทธ์หลายสิบคน รวมถึงคนระดับขอบเขตนักรบลึกลับ ต่างตกตายจนหมดสิ้น ไม่มีใครรอดชีวิต

ยังไม่หนำใจ มู่ฟานบุกตรงไปยังคฤหาสน์ตระกูลหลินและกวาดทรัพย์สินมีค่าทั้งหมดออกมา

ใครขวางทาง เขาฆ่าทิ้งทันที

"การที่ข้าไม่ฆ่าล้างโคตรพวกเจ้า ก็ถือว่าข้าเมตตามากแล้ว!"

นี่คือประโยคที่มู่ฟานทิ้งไว้ก่อนจากไป

ผู้คนในเมืองต่างพากันถอนหายใจด้วยความตื่นตะลึง

ตระกูลหลินที่ครองเมืองฟ่านมานานหลายปี กลับถูกทำลายด้วยน้ำมือของเด็กหนุ่มเพียงคนเดียว!

"เด็กหนุ่มคนนี้โหดเหี้ยมจริงๆ!"

"เขาเป็นใครกัน? อายุแค่นี้แต่กลับมีฝีมือขนาดนี้ หรือจะเป็นคุณชายจากตระกูลใหญ่ภายนอก?"

"น่าจะเป็นมู่ฟาน!"

ชายหนุ่มคนหนึ่งพูดด้วยความตื่นเต้น "ข้าไปเมืองชิงเฟิงเมื่อไม่นานมานี้และเห็นใบประกาศจับ เด็กหนุ่มคนนี้คือมู่ฟานจริงๆ! ไม่คิดเลยว่าพลังยุทธ์ของเขาจะฟื้นคืนมาแล้ว!!"

"มู่ฟาน? เขาไม่ได้กลายเป็นคนพิการไปแล้วหรือ?"

"ข่าวของเจ้ามันเก่าเก็บไปแล้ว ข้าได้ยินมาว่าเมื่อเดือนก่อน มู่ฟานตัดขาดจากตระกูลมู่ และกลับมาฝึกยุทธ์ได้อีกครั้ง แถมยังฆ่าคนของตระกูลมู่และตระกูลซ่งไปตั้งเยอะ!"

"มู่ฟานกลับมาฝึกยุทธ์ได้แล้วจริงๆ!!!"

...ในเวลาเดียวกัน ณ คฤหาสน์อีกแห่งหนึ่ง ตัวอักษรขนาดใหญ่สามตัวถูกแกะสลักไว้อย่างอลังการบนประตูทางเข้า: "พรรคมังกรสวรรค์"

"ฮ่าฮ่า..."

เสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งดังออกมาจากด้านในคฤหาสน์

"สู้กับตระกูลหลินมาตั้งหลายปี ไม่คิดเลยว่าวันนี้พวกมันจะถูกทำลายลง นับจากนี้ไป เมืองฟ่านจะเป็นของพรรคมังกรสวรรค์ของข้าแต่เพียงผู้เดียว!"

ยอดฝีมือขอบเขตนักรบลึกลับทั้งสองคนของตระกูลหลินถูกมู่ฟานสังหารจนหมดสิ้น และยอดฝีมือขอบเขตนักรบเหลืองกว่าครึ่งก็ตกตายไปเช่นกัน ผลลัพธ์ย่อมถูกกำหนดไว้แล้วอย่างชัดเจน