บทที่ 6: บั่นคอหมู่ถัง

ร่องรอยของมู่ฟานถูกค้นพบ ผู้คนโดยรอบจึงรีบตีวงล้อมเข้ามาอย่างรวดเร็ว

แม้ในกลุ่มนี้จะมีเพียงมู่ถังที่อยู่ระดับเก้าขอบเขตนักรบเหลือง แต่ก็ยังมีคนระดับเจ็ดและแปดขอบเขตนักรบเหลืองอยู่อีกหลายคน

หากไม่สามารถทำความเข้าใจในขอบเขตพลังได้ ไม่ว่าจะใช้เวลาสะสมปราณยุทธ์นานแค่ไหน ก็ไม่อาจทะลวงผ่านระดับไปได้

นี่คือเรื่องของพรสวรรค์ หลายคนมักจะติดแหง็กอยู่ในระดับเดิมเป็นเวลาหลายปีโดยไม่สามารถก้าวข้ามไปได้

"ผู้อาวุโสรองเดาได้แม่นยำจริงๆ แกซ่อนตัวอยู่ในเทือกเขานี้จริงๆ ด้วย" มู่ถังกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

ใบหน้าที่ยังดูอ่อนเยาว์ของมู่ฟานยังคงสงบนิ่ง "ดูแกจะดีใจมากนะ?"

"แน่นอนสิ!"

มู่ถังตอบ "วันนี้ นอกจากข้าจะได้ล้างแค้นให้ลูกชายแล้ว ข้ายังจะได้รับรางวัลเป็นหินวิญญาณอีกด้วย บอกข้าสิ จะไม่ให้ข้าดีใจได้อย่างไร?"

"งั้นข้าคงต้องทำให้แกผิดหวังซะแล้ว!"

ขณะที่พูด มู่ฟานก็เรียกดาบจิงหงออกมาจากแหวนมิติ และกล่าวเสียงเย็น "ลูกชายแกสมควรตาย ส่วนสายของผู้อาวุโสใหญ่ พวกแกทุกคนต้องตาย ไม่มีใครรอดไปได้แม้แต่คนเดียว"

มู่ถังมองดูแหวนมิติและดาบจิงหงในมือมู่ฟานด้วยความอิจฉาวูบหนึ่งในแววตา เขาไม่มีทั้งแหวนมิติและศาสตราวุธวิญญาณ "วันนี้ข้าจะส่งแกไปลงนรก ทุกคนบุก! ใครทำให้มู่ฟานบาดเจ็บได้ มีรางวัล!"

ตราบใดที่เขาฆ่ามู่ฟานได้ ทุกสิ่งบนตัวมู่ฟานก็จะตกเป็นของเขาทั้งหมด!

เมื่อได้ยินดังนั้น คนที่อยู่ด้านหน้าก็พุ่งเข้าโจมตีทันที ด้วยกลัวว่าคนอื่นจะแย่งความดีความชอบไป

พวกเขาแกว่งดาบสงครามหรือดาบยาวสุดแรงเกิดเข้าใส่มู่ฟานด้วยความตื่นเต้น

ฟุ่บ—

ร่างของมู่ฟานแทบจะเลือนหายไป ปราณยุทธ์เอ่อท้นปกคลุมร่าง ความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นจนมองเห็นเป็นเพียงเงาเลือนราง

"เร็วขนาดนี้เลยรึ?"

การโจมตีของทุกคนพลาดเป้า

จังหวะที่มู่ฟานปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง เขาก็ตวัดดาบจิงหงในมือออกไป

ฉัวะ!

ศีรษะร่างหนึ่งหลุดกระเด็น เลือดสาดกระเซ็นไปทั่ว

ภาพนี้ทำให้หลายคนหน้าถอดสี

มู่ฟานไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาโจมตีต่อเนื่อง คนที่เหลือรับมือได้ไม่กี่กระบวนท่าก็ตกตายใต้คมดาบของเขาทั้งหมด ในบรรดาคนเหล่านั้น คนที่แข็งแกร่งที่สุดคือระดับแปดขอบเขตนักรบเหลือง

ตั้งแต่เริ่มจนจบการต่อสู้ ผ่านไปเพียงหนึ่งหรือสองอึดใจเท่านั้น!

มันรวดเร็วเกินไป!

มู่ถังได้สติกลับมา ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ เขาชี้หน้ามู่ฟาน "พลังยุทธ์ของแกอยู่ระดับเจ็ดขอบเขตนักรบเหลือง!"

เขาไม่คาดคิดเลยว่ามู่ฟานจะกลับมาฝึกยุทธ์ได้อีกครั้ง!

ชีพจรยุทธ์สูงสุดของมู่ฟานฟื้นฟูแล้วอย่างนั้นหรือ?

นี่มันเป็นปริศนาชัดๆ

แถมมู่ฟานยังก้าวไปถึงระดับเจ็ดขอบเขตนักรบเหลืองแล้ว ต่อให้เขาเคยฝึกฝนไปถึงขอบเขตนักรบลึกลับมาก่อน ก็ไม่น่าจะเร็วขนาดนี้ได้ไม่ใช่หรือ?

ที่สำคัญที่สุดคือ แม้จะอยู่เพียงระดับเจ็ดขอบเขตนักรบเหลือง แต่เขากลับสังหารคนระดับแปดขอบเขตนักรบเหลืองได้อย่างง่ายดาย และยังทำให้มู่ถังที่อยู่ระดับเก้าขอบเขตนักรบเหลืองรู้สึกกดดันอย่างหนัก!

มู่ฟานโจมตีต่อเนื่อง ใช้วิชาย่างก้าวเงาวายุ ความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลขณะแทงดาบจิงหงเข้าใส่มู่ถัง

ตั้งแต่เริ่มฝึกยุทธ์ มู่ฟานก็ฝึกฝนวิชาดาบมาโดยตลอด และคุ้นเคยกับดาบจิงหงเป็นอย่างดี

สีหน้าของมู่ถังมืดมนลง เขารีบสั่งให้คนกลับไปรายงานข่าวทันที ในขณะเดียวกัน ปราณยุทธ์ชั้นหนึ่งก็ปกคลุมหอกในมือขณะที่เขาพุ่งตัวออกไป

วิชาตัวเบาที่เขาฝึกฝนก็คือย่างก้าวเงาวายุเช่นกัน!

แม้ว่าย่างก้าวเงาวายุจะเป็นเพียงวิชาระดับมนุษย์ขั้นสูง แต่มันก็เป็นวิชาตัวเบาที่ดีที่สุดในตระกูลมู่

พรสวรรค์ของมู่ถังนั้นด้อยกว่ามู่ฟานมาก แม้จะฝึกฝนมานานกว่า แต่เขาก็ยังไปไม่ถึงขั้นสมบูรณ์แบบ ดังนั้นความเร็วที่เพิ่มขึ้นจึงสู้มู่ฟานไม่ได้

แม้จะมีระดับพลังยุทธ์สูงกว่า แต่เขาก็ไม่ได้เร็วกว่ามู่ฟาน เพราะความเร็วเริ่มต้นของมู่ฟานนั้นไม่ด้อยไปกว่าระดับเก้าขอบเขตนักรบเหลืองเลย!

ราวกับว่ามู่ฟานเองก็อยู่ระดับเก้าขอบเขตนักรบเหลืองเช่นกัน

เคร้ง!

ในการปะทะกันครั้งแรก ปราณยุทธ์ของทั้งสองกระแทกเข้าหากัน พลังสะท้อนแผ่กระจายออกไป

มู่ถังถูกกระแทกถอยหลังไปหลายก้าวก่อนจะทรงตัวได้ เขากล่าวด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "มันอยู่แค่ระดับเจ็ดขอบเขตนักรบเหลือง แต่ทั้งความเร็วและพละกำลังกลับเหนือกว่าข้า!"

นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว

มู่ฟานโจมตีอีกครั้ง อัดฉีดปราณยุทธ์เข้าสู่ดาบจิงหง พลังของศาสตราวุธวิญญาณถูกกระตุ้น ช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้เขาอย่างมาก

"ทุกคน บุกพร้อมกัน!"

มู่ถังคำราม แกว่งหอกในมือ ปราณยุทธ์ของเขาราวกับมีชีวิต พันรอบตัวเขาดั่งมังกรยักษ์

มู่ชาง ระดับแปดขอบเขตนักรบเหลืองที่เหลืออยู่ พร้อมกับผู้ฝึกยุทธ์ระดับเจ็ดขอบเขตนักรบเหลืองอีกสองคน พุ่งเข้าโจมตีพร้อมกัน

ส่วนคนอื่นๆ ไม่กล้าผลีผลามโจมตีอีกต่อไป

ช่องว่างของความแข็งแกร่งนั้นกว้างเกินไป ขืนเข้าไปก็เท่ากับรนหาที่ตาย

สำหรับชาวเมืองวัวคลั่ง พวกเขาหนีไปซ่อนตัวอยู่ห่างๆ ตั้งนานแล้ว

ฉัวะ!

การจัดการกับระดับเจ็ดและแปดขอบเขตนักรบเหลืองย่อมง่ายกว่า มู่ฟานมีความเร็วเหนือชั้น หลังจากการปะทะกันหลายครั้ง เขาก็หาช่องว่างเจอและแทงผู้ฝึกยุทธ์ระดับเจ็ดขอบเขตนักรบเหลืองคนหนึ่งจนตาย

แม้จะมีมู่ชางและมู่สือ ซึ่งอยู่ระดับเจ็ดขอบเขตนักรบเหลืองอีกคน ร่วมมือกัน แต่ก็เห็นได้ชัดว่ารับมือได้ยากลำบาก

"ทุกคน ถอยออกมา!"

จังหวะนั้น เสียงของมู่ถังก็ดังขึ้น

มู่ชางและมู่สือรีบถอยฉากออกมาทันที

"เพลงหอกมังกรเริงระบำ กระบวนท่าที่หนึ่ง: มังกรทะยานฟ้า!"

มู่ถังคำรามก้อง ปราณยุทธ์พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าขณะที่เขาแทงหอกไปข้างหน้า

พร้อมกับเสียงคำรามของมังกร ร่างเงาของมังกรยักษ์ที่ก่อตัวจากปราณยุทธ์ก็พุ่งเป็นเกลียวเข้าหามู่ฟาน

นี่เป็นทักษะยุทธ์ระดับมนุษย์ขั้นสูงเช่นกัน และมู่ถังก็ฝึกฝนกระบวนท่าแรกนี้จนเชี่ยวชาญในระดับสูงแล้ว

"ตะวันตกดินดั่งเลือด!"

เมื่อเผชิญกับการโจมตีด้วยหอกเช่นนี้ มู่ฟานก็รู้สึกกดดันเช่นกัน เขาไม่กล้าประมาทและใช้กระบวนท่าแรกของเพลงดาบตะวันตกดินเข้าต้านทาน

เพลงดาบตะวันตกดินมีทั้งหมดสามกระบวนท่า เนื่องจากเป็นทักษะยุทธ์ระดับวิญญาณขั้นต่ำ อานุภาพของกระบวนท่าแรกก็เหนือกว่าทักษะยุทธ์ระดับมนุษย์ขั้นสูงที่ฝึกฝนจนถึงขั้นสมบูรณ์แบบแล้ว!

พริบตาเดียว รังสีดาบนับสิบสายก็ปรากฏขึ้นรอบตัวมู่ฟาน พุ่งทะยานออกไปพร้อมกัน ทิ้งร่องรอยไว้กลางอากาศ

ตูม!

พลังทั้งสองปะทะกันอย่างรุนแรงกลางอากาศ เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว

คลื่นกระแทกจากพลังนั้นรุนแรงไม่เบา ทำให้มู่ชางและมู่สือต้องรีบถอยหนี

ร่างเงาหอกมังกรถูกห่าฝนดาบทำลายจนแหลกสลาย หายไปจนหมดสิ้น

"บ้าเอ๊ย นั่นมันเพลงดาบตะวันตกดินของตระกูลมู่เรานี่!"

เมื่อเห็นรังสีดาบพุ่งเข้าใส่ สีหน้าของมู่ถังก็ดูไม่ได้ เขารีบแกว่งหอกปัดป้อง

แม้แต่การโจมตีด้วยหอกเช่นนี้ยังถูกมู่ฟานสลายได้อย่างง่ายดาย!

มู่ฟานฉวยโอกาสรุกคืบเข้าประชิดตัว ดาบจิงหงร่ายรำในมือ การโจมตีด้วยดาบดุดันดั่งสายฟ้าฟาด รังสีดาบที่แปรเปลี่ยนจากปราณยุทธ์ถูกปลดปล่อยออกมาอย่างต่อเนื่อง

มู่ถังถูกกดดันอย่างหนัก และไม่นานก็เกิดบาดแผลจากคมดาบหลายแห่งบนร่างกาย

การจะฝึกฝนเพลงดาบตะวันตกดินได้นั้น ผู้ฝึกต้องเป็นผู้ฝึกยุทธ์สายดาบ

นอกจากนี้ ทักษะยุทธ์ระดับวิญญาณมักจะฝึกฝนได้ยากมาก ยากกว่าระดับมนุษย์อย่างเห็นได้ชัด คนทั่วไปอาจใช้เวลาฝึกฝนหลายสิบปี แต่ก็ยังยากที่จะก้าวหน้า

"พวกเราก็ลุยด้วย!"

มู่สือและมู่ชางรีบเข้าร่วมวงต่อสู้ทันที

ทว่า มันก็ยังไม่อาจเปลี่ยนสถานการณ์ได้

ดาบจิงหงในมือมู่ฟานตวัดฟันด้วยความเย็นชาที่เพิ่มขึ้น ผนวกกับเพลงดาบตะวันตกดิน หลังจากการปะทะกันหลายสิบกระบวนท่า เขาก็แทงมู่สือที่อ่อนแอที่สุดจนตายเป็นคนแรก

"พี่ถัง ท่านยันไว้ก่อน ข้าจะกลับไปตามกำลังเสริม!"

มู่ชางมีบาดแผลหลายแห่งบนร่างกายและเลือดไหลไม่หยุด เมื่อตระหนักถึงความร้ายกาจของมู่ฟาน เขาก็หันหลังวิ่งหนีเอาตัวรอดทันที

คนอื่นๆ หนีเตลิดไปไกลแล้ว

มู่ถังโกรธจนแทบคลั่ง เขาเองก็อยากจะหนี แต่ถูกมู่ฟานขวางทางไว้

"อย่าหวังว่าจะรอดไปได้!"

ร่างของมู่ฟานแผ่รังสีดาบคมกริบขณะแทงเข้าที่หน้าอกของมู่ถัง

ประสบการณ์การต่อสู้ของมู่ถังนั้นโชกโชนไม่เบา เขาตวัดหอกปัดดาบจิงหงออกไปได้

ในความชุลมุน มู่ฟานหาช่องว่างเจออย่างรวดเร็วและแทงดาบทะลุหน้าอกมู่ถัง

"อย่าฆ่าข้า..."

มู่ถังล้มลงกับพื้น เลือดกบปาก พูดจาไม่เป็นคำ เมื่อเผชิญกับความตายตรงหน้า เขาก็หวาดกลัวจนสติแตก

มู่ฟานชักดาบจิงหงกลับ เลือดไหลหยดลงตามใบดาบ โดยไม่ทิ้งรอยขีดข่วนใดๆ บนใบดาบหรือคมดาบเลย

มู่ฟานเค้นถาม "การลอบสังหารเมื่อหนึ่งปีก่อน และเมื่อสามปีก่อน—มีใครในตระกูลมู่เกี่ยวข้องบ้าง?"

มู่ถังคาดไม่ถึงว่ามู่ฟานจะรู้เรื่องนี้ เขากัดฟันตอบ "เป็นสายของผู้อาวุโสใหญ่ พวกเขาต้องการยึดอำนาจในตระกูลมู่ เลยเลือกที่จะจัดการกับเจ้า!"

"ใครเป็นคนฆ่าแม่ข้า?" มู่ฟานถามต่อ นัยน์ตาเย็นชา

มู่ถังตอบ "เป็นคนของตระกูลซ่ง พวกเขาสมรู้ร่วมคิดกันทั้งภายในและภายนอก..."

ฉัวะ!

มู่ฟานกำด้ามดาบจิงหงด้วยสองมือ และปักคมดาบลงกลางอกของมู่ถัง

ดวงตาของมู่ถังเบิกกว้าง ร่างกายสั่นเทิ้มไปทั้งตัว และเพียงไม่กี่อึดใจ เขาก็สิ้นลมหายใจอย่างสมบูรณ์

เมื่อมองดูซากศพตรงหน้า มู่ฟานก็ยิ้มออกมา แววตาแฝงไปด้วยความเคียดแค้น "เรื่องนี้ยังไม่จบแค่นี้แน่!"

...