บทที่ 10: ดูดซับวงแหวนวิญญาณหมื่นปี และกระดูกวิญญาณภายนอก!

บทที่ 10: ดูดซับวงแหวนวิญญาณหมื่นปี และกระดูกวิญญาณภายนอก!

เฉียนอวี่ตื่นตระหนกทันที รีบอุ้มนาเอ๋อร์แล้ววิ่งหนีอย่างไม่คิดชีวิต

แม้เฉียนอวี่จะเป็นผู้ข้ามมิติที่มีวิญญาณยุทธ์ทรงพลังถึงสองอย่าง แต่เขายังไม่ถือว่าเป็นวิญญาจารย์เต็มตัวด้วยซ้ำ

สัตว์วิญญาณสองตัวตรงหน้าชัดเจนว่าดุร้ายกว่าพวกระดับพันปีมาก ดีไม่ดีอาจถึงระดับหมื่นปีเสียด้วยซ้ำ

สัตว์วิญญาณระดับนี้สามารถบดขยี้เฉียนอวี่ให้ตายได้ง่ายๆ

ใครจะโง่อยู่ให้โดนกินเล่า วิ่งสิครับรออะไร!

ทว่า ในขณะนั้นเอง อินทรียักษ์ก็กระพือปีก

ชั่วพริบตา พายุหมุนมหาศาลก็กวาดกระหน่ำออกไป

ทั่วทั้งท้องฟ้าเต็มไปด้วยพายุเฮอริเคนอันรุนแรง

เฉียนอวี่รู้สึกเพียงอาการมึนงงกะทันหัน ฝีเท้าโซเซจนเกือบจะล้มลงไปกองกับพื้น

แรงลมพายุนี้ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก

แต่ดูเหมือนว่าอินทรียักษ์จะไม่ได้เล็งเป้ามาที่เขา

มันเมินเฉยต่อเขาโดยสิ้นเชิง แล้วโฉบลงมาตะปบงูหลามยักษ์ที่อยู่ตรงหน้าเฉียนอวี่ทันที

เมื่อเห็นดังนั้น เฉียนอวี่ก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

จากนั้นอินทรียักษ์ก็หิ้วงูหลามยักษ์ขึ้นไปบนฟ้าแล้วเหวี่ยงมันลงมากระแทกพื้นอย่างแรง

"ตูม!"

เสียงกระแทกดังสนั่นหวั่นไหว พื้นดินสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น

"ฟ่อ ฟ่อ ฟ่อ ฟ่อ"

พร้อมกันนั้น งูยักษ์ก็กรีดร้องด้วยความเจ็บปวด

เฉียนอวี่เพ่งมองดูดีๆ ก็เห็นงูหลามยักษ์ถูกอินทรียักษ์จับฟาดลงกับพื้นอย่างโหดเหี้ยม

อินทรียักษ์ฉีกกระชากหางของงูยักษ์ขาดกระเด็น

งูยักษ์ดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง ปีกขนาดมหึมาของมันตีปีกพึ่บพั่บ

แต่มันก็ไร้ผล

เพราะมันบาดเจ็บสาหัสและไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอินทรียักษ์เลย

ในที่สุด อินทรียักษ์ก็ฉีกหางขนาดมหึมาของงูยักษ์ออกจนขาด จากนั้นก็คาบหางขนาดใหญ่ไว้ในปากแล้วบินจากไป

ตอนนี้ เหลือเพียงงูหลามยักษ์ที่ใกล้ตาย นอนหายใจรวยรินอยู่ต่อหน้าเฉียนอวี่และนาเอ๋อร์

เฉียนอวี่อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายลงคอขณะมองดูงูหลามยักษ์ตรงหน้า

ถ้าไม่ได้เห็นกับตาตัวเอง ใครจะไปเชื่อว่างูหลามขนาดมหึมาขนาดนี้จะถูกฉีกหางขาดได้ในเวลาเพียงไม่กี่นาที

เฉียนอวี่มองดูงูหลามยักษ์ มันยังพอมีลมหายใจเหลืออยู่เฮือกสุดท้าย แต่ก็ใกล้จะสิ้นใจเต็มที

ทันใดนั้น วิญญาณยุทธ์เมล็ดพันธุ์ของเฉียนอวี่ดูเหมือนจะเกิดอาการตื่นเต้นขึ้นมา

มือขวาของเฉียนอวี่ ราวกับควบคุมไม่ได้ เถาวัลย์ขนาดใหญ่ควบแน่นขึ้นมาทันที

เถาวัลย์แหลมคมพุ่งเสียบเข้าใส่ร่างงูหลามยักษ์ที่กำลังจะตายอย่างรวดเร็ว

เถาวัลย์ทะลวงเข้าไปในสมองของงูหลามยักษ์ในพริบตา

ชั่วอึดใจเดียว งูหลามยักษ์ก็ถูกเฉียนอวี่สังหาร

เฉียนอวี่รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ทำไมวิญญาณยุทธ์เมล็ดพันธุ์ของเขาถึงอยู่เหนือการควบคุม?

ทำไมมันถึงล่าสัตว์วิญญาณด้วยตัวเอง?

ทันทีที่งูหลามยักษ์สิ้นใจ วงแหวนวิญญาณสีดำก็ค่อยๆ ควบแน่นขึ้นมาช้าๆ

เฉียนอวี่ตกตะลึงอย่างยิ่ง งูตัวนี้เป็นสัตว์วิญญาณระดับหมื่นปีจริงๆ ด้วย!

ในตอนนั้นเอง เขาก็นึกถึงจุดประสงค์ของวิญญาณยุทธ์เมล็ดพันธุ์นี้ขึ้นมาได้ แล้วมองไปที่มือขวาของตนพลางเอ่ยว่า

"เจ้าคงไม่ได้อยากจะดูดซับวงแหวนวิญญาณหมื่นปีวงนี้หรอกนะ ใช่ไหม!"

ทันใดนั้น ใบไม้ใบหนึ่งบนเถาวัลย์ที่มือของเฉียนอวี่กลับพยักหน้าตอบรับเขา

"วงแหวนวิญญาณแรกระดับหมื่นปี ข้าคงไม่ตัวแตกตายหรอกนะ?"

เฉียนอวี่ในชาติก่อนเคยเห็นข้อมูลการตั้งค่าต่างๆ ขีดจำกัดในการดูดซับวงแหวนวิญญาณแรกนั้นต่ำกว่าสี่ร้อยสามสิบสองปี

ใครหน้าไหนจะไปทนรับการดูดซับวงแหวนวิญญาณแรกระดับหมื่นปีไหว?

ทว่า วิญญาณยุทธ์เมล็ดพันธุ์กลับไม่เปิดโอกาสให้โต้แย้ง ระบบการทำงานทั้งหมดในร่างกายของเฉียนอวี่ถูกกระตุ้นขึ้นทันที

วงแหวนวิญญาณหมื่นปีลอยเข้ามาหาเฉียนอวี่

วงแหวนวิญญาณมาหยุดอยู่ตรงหน้าเฉียนอวี่และเริ่มหลอมรวมเข้าสู่ร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง

ในขณะนี้ เฉียนอวี่รู้สึกเจ็บปวดทรมานอย่างแสนสาหัสไปทั่วทั้งร่าง

มันเหมือนกับถูกมดนับหมื่นตัวรุมกัดกิน เจ็บปวดเจียนตาย

"เจ็บเหลือเกิน!"

เฉียนอวี่ร้องโอดครวญ

จากนั้น ผิวหนังของเฉียนอวี่ก็เริ่มปริแตก

กระดูกทุกชิ้นในร่างกายเริ่มส่งเสียงลั่นเปรี๊ยะ

"กร๊อบ แกร๊บ..."

พร้อมกันนั้น เส้นลมปราณทั่วร่างกายก็เริ่มฉีกขาด

"บัดซบ เอ็งกะจะเอาให้ข้าตัวแตกตายจริงๆ ใช่ไหม? ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป ข้าตายแน่!"

ทันใดนั้นเอง วิญญาณยุทธ์เมล็ดพันธุ์ก็งอกเงยขึ้นอีกครั้ง ก่อตัวเป็นต้นไม้เล็กๆ

บริเวณที่ปริแตกบนร่างกายของเฉียนอวี่ ซึ่งมีเลือดไหลซึมออกมา ล้วนเริ่มมียอดอ่อนแทงออกมา

จะอธิบายสภาพของเฉียนอวี่ในตอนนี้ได้อย่างไรดี?

เขาดูเหมือนมนุษย์ต้นไม้ไม่มีผิด!

ทว่า น่าแปลกที่ต้นไม้เล็กๆ เหล่านั้นเริ่มเปล่งแสงสีเขียวอ่อนนวลตา และแสงสีเขียวนั้นก็เยียวยาร่างกายของเฉียนอวี่อย่างต่อเนื่อง

ค่อยๆ ที่สีหน้าของเฉียนอวี่เริ่มกลับมามีเลือดฝาด ผิวหนังที่เคยปริแตกก็เริ่มสมานตัวเข้าหากัน

ไม่เพียงแค่นั้น กระดูกและเนื้อเยื่อของเฉียนอวี่ก็เติบโตขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดก็หลอมรวมเข้ากับตัวเขาได้อย่างสมบูรณ์

ไม่นานนัก เฉียนอวี่ก็ฟื้นตัวกลับมาเป็นปกติ

ไม่ว่าจะเป็นผิวหนัง เนื้อ หรือกระดูก ทุกอย่างดูใสกระจ่างดุจคริสตัล

ราวกับว่าแม้แต่เซลล์ของเขาก็บริสุทธิ์ยิ่งขึ้น

ในตอนนี้ เฉียนอวี่เริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมเขาถึงรอดชีวิตจากการโจมตีสาหัสของถังเฮ่ามาได้

เขาสำรวจวิญญาณยุทธ์เมล็ดพันธุ์ของตน วิญญาณยุทธ์นี้สามารถเติบโตเป็นพืชได้หลากหลายชนิด

ยิ่งไปกว่านั้น มันยังมีฟังก์ชันที่ฝืนลิขิตสวรรค์ นั่นคือ: การรักษาเยียวยา

ดูเหมือนว่าตอนที่เขาใกล้จะตาย ก็เป็นวิญญาณยุทธ์เมล็ดพันธุ์นี้นี่เองที่ช่วยรักษาอาการบาดเจ็บของเขา

ทำให้เขาฟื้นคืนชีพกลับมาได้

แต่นี่มันวิญญาณยุทธ์เทพทรูอะไรกันเนี่ย?

วิญญาณยุทธ์เมล็ดพันธุ์นี้ยังสามารถเปลี่ยนเป็นเถาวัลย์เพื่อโจมตีได้ด้วย ซึ่งแข็งแกร่งกว่าไห่ถังเก้าสารัตถะที่เน้นแต่การรักษาเพียงอย่างเดียวถึงร้อยเท่า!

วิญญาณยุทธ์ทูตสวรรค์ และวิญญาณยุทธ์เมล็ดพันธุ์ปริศนานี้ วิญญาณยุทธ์ทั้งสองล้วนเป็นตัวตนที่ฝืนลิขิตสวรรค์อย่างที่สุด

แล้วสายเลือดของเขามาจากไหนกันแน่?

การมีวิญญาณยุทธ์คู่หมายถึงเขามีพลังวิญญาณสมบูรณ์แต่กำเนิด ดังนั้นเฉียนอวี่จึงสามารถดูดซับวงแหวนวิญญาณได้ในตอนนี้

วิญญาณยุทธ์ทูตสวรรค์นั้นสืบทอดมาจากสำนักวิญญาณยุทธ์ แต่เจ้าวิญญาณยุทธ์เมล็ดพันธุ์นี่ล่ะ?

มันสามารถรักษาได้และเกี่ยวข้องกับชีวิต?

หรือจะเป็นทายาทของเทพธิดาแห่งชีวิต?

งั้นตัวตนของเขาคือคนของตระกูลเฉียน ที่เกิดจากทายาทของเทพธิดาแห่งชีวิตงั้นหรือ?

ในนิยายต้นฉบับ เขาไม่เคยได้ยินชื่อคนในตระกูลเฉียนนอกจากเฉียนเต้าหลิวและเฉียนสวินจีเลย

และไม่เคยได้ยินเรื่องทายาทของเทพธิดาแห่งชีวิตในทวีปโต้วหลัวด้วย!

เฉียนอวี่ปวดหัวตึบ ทำไมความทรงจำก่อนอายุหกขวบของเขาถึงหายไปนะ?

เฉียนอวี่คิดไม่ตก จึงเลิกคิดเสียดื้อๆ

เขาตั้งสมาธิไปที่การดูดซับวงแหวนวิญญาณหมื่นปี

ด้วยการรักษาจากต้นไม้แห่งชีวิต เฉียนอวี่ไม่ต้องกังวลอีกต่อไปว่าร่างกายจะทนรับวงแหวนวิญญาณหมื่นปีนี้ไม่ไหว

บางที ในอนาคต เขาอาจจะไม่ต้องสนใจขีดจำกัดของวงแหวนวิญญาณอีกต่อไป ยิ่งดูดซับวงแหวนวิญญาณระดับสูงเท่าไหร่ก็ยิ่งดี

แม้กระบวนการดูดซับจะยังคงเจ็บปวดมาก แต่เฉียนอวี่ก็ทนได้ทุกความเจ็บปวด

ขอแค่ไม่ตาย เจ็บแค่นิดหน่อยไม่เป็นไรหรอก!

เฉียนอวี่อยากแข็งแกร่งขึ้น แข็งแกร่งกว่าถังเฮ่าหลายเท่า

เพราะยังไงซะ เฉียนอวี่ก็ยังต้องไปแก้แค้นถังเฮ่าให้ได้!

เฉียนอวี่กัดฟันทนความเจ็บปวดและดูดซับวงแหวนวิญญาณหมื่นปีจนสำเร็จ

ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกว่าร่างกายเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังอันมหาศาลที่พร้อมจะระเบิดออกมา

แต่ทว่า ในตอนนั้นเอง เฉียนอวี่รู้สึกเจ็บจี๊ดที่มือ จากนั้นฝ่ามือของเฉียนอวี่ก็ปริแยกออกกะทันหัน

เงี่ยงกระดูกแทงทะลุออกมาจากฝ่ามือของเฉียนอวี่ในพริบตา

ส่วนปลายของเงี่ยงกระดูกนั้นแหลมคมกริบ ตัวกระดูกมีสีเดียวกับงูหลามยักษ์ เปล่งประกายเจิดจ้าภายใต้แสงอาทิตย์

เฉียนอวี่ตกใจเล็กน้อย และหลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง คำศัพท์คำหนึ่งก็ค่อยๆ ผุดขึ้นมาในหัวของเขา

"กระดูกวิญญาณภายนอก!"