Divine King Of All Directions - 167
Divine King Of All Directions - 167
Divine King Of All Directions - 167
คำพูดสั้นๆนี้ได้ถูกส่งออกมาจากปากของหลินเทียนแต่ก็ทำให้ท่าทางของผู้คนโดยรอบเปลี่ยนไปอย่างมาก
"เจ้านี่มันยังกล้าพูดแบบนั้นต่อหน้าเจียงเหลินเหวินอีกนะ ไปเอาความกล้ามาจากไหนกัน ? "
หลายๆคนได้ส่งเสียงออกมา
ต๊วนเหวินโปเองก็ได้แต่จ้องมองไปทางหลินเทียนด้วยสีหน้าที่สนใจ
"อวดดีนักนะ !"
"รนหาที่ตาย !"
ศิษย์ตำหนักราชาที่เหลือได้ส่งเสียงออกมา
หลินเทียนได้มองไปทางพวกเขาก่อนที่จะส่งคลื่นกระบี่ออกไปแล้วพูดว่า
"ไสหัวไปไกลๆ ! "
คลื่นกระบี่เปลี่ยนเป็นพายุอันรุนแรงก่อนที่จะส่งศิษย์ตำหนักราชาที่กำลังจะเปิดปากพูดลอยออกไปไกล
"เจ้านี่มันแข็งแกร่งจริงๆ "
หลายๆคนได้พูดออกมา
เจียงเหลินเหวินได้จ้องมองไปทางหลินเทียนด้วยสีหน้าที่ราบเรียบเช่นเคย
"เจ้าไม่เคยได้ยินหรือว่าก่อนจะตีสุนัขให้ดูเจ้าของมันก่อน ? "
"เคยได้ยินอยู่แต่น่าเสียดายจริงๆที่เจ้าไม่มีคุณสมบัติพอที่จะทำให้ข้ารู้สึกอะไรดังนั้นเสียใจด้วยที่สุนัขเจ้าต้องโชคร้ายแบบนั้น "
หลินเทียนได้พูดออกมาก่อนที่จะพูดต่อว่า
"ต้องพูดว่าอะไรนะ ? อ่อใช่นึกออกแล้ว ต้องโทษที่มันมีเจ้าของผิดคนไงล่ะ "
เมื่อพูดแบบนั้นออกไปแล้วเหล่าศิษย์ตำหนักราชาทั้งหลายเองก็ถึงกับมีสีหน้าที่ซีดเผือดไปทันที
อับอาย !
นี่มันเป็นการหยามพวกเขา !
เจียงเหลินเหวินได้แสดงสีหน้าที่ตกต่ำลงก่อนที่จะเดินไปทางหลินเทียนแล้วพูดว่
"เจ้าหนู ปากคอเราะร้ายนักนะ "
ตอนนี้เองที่แรงกดดันมหาศาลได้โถมเข้าใส่ร่างของหลินเทียนเหมือนภูเขาลูกยักษ์
"ปึก !"
เมื่อเจียงเหลินเหวินก้าวต่อไปอีกก้าวแล้วกลิ่นอายของเขาก็ยิ่งรุนแรงขึ้นกว่าเก่า แรงกดดันของเขาเปรียบเสมือนคลื่นยักษ์ที่กำลังซัดเข้าใส่ร่างของหลินเทียนในตอนนี้
ผู้คนโดยรอบต่างมองไปทางเจียงเหลินเหวินพลางสูดหายใจเข้าลึกและคิดว่าชายตรงหน้านี่มันน่ากลัวจริงๆ กลิ่นอายรุนแรงขนาดนี้ผู้เชี่ยวชาญเขตแดนผู้รอบรู้จะต้านทานไหว ?
"ดูเหมือนว่าเจ้าหลินเทียนได้จบชีวิตแน่ "
หลายๆคนได้แต่ส่ายศีรษะ
"ปึก ! "
เจียงเหลินเหวินได้ก้าวต่อไปอีกก้าวขณะที่แรงกดดันที่ส่งออกมานั้นเหมือนดั่งราชาผู้อยู่เหนือทุกสิ่ง
ไม่นานเขาก็ได้เดินไปถึงตรงหน้าของหลินเทียนก่อนที่จะยกมือขวาขึ้นแล้วเหวี่ยงเข้าใส่แก้มของหลินเทียน
แน่นอนว่าเขาต้องการจะสั่งสอนหลินเทียนก่อนเป็นอย่างแรก
หลินเทียนได้ยกมือขึ้นมาจับที่ข้อมือของอีกฝ่ายด้วยสีหน้าที่ไม่แยแส
"นี่....."
"ป้องกันไว้ได้ ? "
"เป็นไปได้ไงกัน !"
หลายๆคนได้แสดงสีหน้าที่ไม่อยากจะเชื่อออกมาเพราะว่าอีกฝ่ายนั้นเป็นถึงผู้เชี่ยวชาญเขตแดนชีพจรเทวะระดับ 9 ตอนปลายซึ่งฝ่ามือของเขามีน้ำหนักหลายพันกิโลกรัมแต่กลับถูกหลินเทียนป้องกันเอาไว้ได้อย่างสบายอารมณ์
"ดูเหมือนว่าร่างกายของเจ้าหลินเทียนนี่จะแข็งแกร่งไม่แพ้กันเลยนะ "
ต๊วนเหวินโปได้พูดกับตัวเอง
เจียงเหลินเหวินได้แสดงสีหน้าที่ดุร้ายออกมาก่อนที่จะพูดว่า
"ปล่อยซะ !"
"เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใคร ? "
หลินเทียนได้ตอบกลับอย่างราบเรียบ
มือขวาของเจียงเหลินเหวินได้ ะบัดออกพร้อมทั้งปลดปล่อยเจตจำนงแห่งกระบี่ออกมา
สีหน้าของหลินเทียนในตอนนี้ยังคงราบเรียบเช่นเคยก่อนที่จะปล่อยมือของอีกฝ่ายไปแล้วร่นถอยกลับไปเพราะว่าคลื่นกระบี่นี้มันรุนแรงมากๆ
เจียงเหลินเหวินยังคงแสดงสีหน้าที่ไม่แยแสพร้อมทั้งก้าวออกไปอีกก้าวก่อนที่จะเข้าประชิดร่างของหลินเทียนพลางเหวี่ยงหมัดเข้าใส่อย่างจัง
หลินเทียนเองก็ตอบสนองอย่างรวดเร็วโดยการยกมือขวาขึ้นมาแล้วเหวี่ยงหมัดออกไปปะทะ
โครม ! หมัดทั้งสองได้ปะทะกันก่อนที่หลินเทียนจะรู้สึกว่าร่างกายของเขาถูกกระแทกด้วยพลังอันรุนแรง , เขาได้ก้าวถอยหลังกลับไปขณะที่รู้สึกถึงก้อนเลือดที่ชุ่มอยู่ในลำคอก่อนที่จะกลืนกลับลงไป
แม้ว่าจะเป็นแบบนั้นแต่สีหน้าของเขายังคงซีดลงอยู่ดี
"พี่เขย !"
ซินเชิงหยุนอดส่งเสียงออกมาไม่ได้เพราะเขาไม่เคยเห็นหลินเทียนอยู่ในสภาพแบบนี้มาก่อน
เจียงเหลินเทียนได้กวาดตามองไปทางซินเชิงหยุนด้วยสีหน้าที่ไม่แยแสก่อนที่จะหันกลับไปมองหลินเทียนอีกครั้ง
"เอาหญ้าวิญญาณสีฟ้าของข้ามา "
เขาได้พูดออกมา
หลินเทียนยังคงแสดงสีหน้าที่ราบเรียบเช่นเคย เขารู้ดีว่าอีกฝ่ายนั้นแข็งแกร่งมากๆและไม่ใช่อะไรที่เขาจะต่อกรได้ในตอนนี้แต่อย่างไรก็ตามแม้จะเป็นแบบนั้นเขาก็ยังได้แต่แสยะแล้วเรียกเอาหญ้าวิญญาณสีฟ้าอันสุดท้ายออกมา
"อยากได้ก็เข้ามาเอาสิ "
เขาได้ส่งเสียงออกมา
ผู้คนรอบข้างต่างมองไปทางสิ่งของในมือหลินเทียนด้วยสีหน้าที่ประหลาดใจเป็นอย่างมาก
"หอมจริงๆ นั่นคือหญ้าวิญญาณสีฟ้างั้นรึ ? "
"ได้ยินว่ามันมีมูลค่าหลายล้านเลยนะ ! "
หลายๆคนคนได้แต่กลืนน้ำลายลงไป
เจียงเหลินเหวินได้จ้องมองไปทางเขาพลางพูดว่า
"มันมีทั้งหมด 3 ต้น เอาออกมาให้หมด "
"ข้าดูดกลืนไปแล้ว "
หลินเทียนได้ตอบกลับด้วยรอยยิ้ม
ประกายตาของเจียงเหลินเหวินได้เปลี่ยนเป็นเย็นยะเยือกก่อนที่จะก้าวออกไปพลางพูดว่า
"ของๆข้ายังกล้าที่จะดูดกลืนอีกนะ !"
แรงกดดันมหาศาลได้ถูกส่งออกมาจนทำให้ผู้คนรอบข้างถึงกับมีสีหน้าเปลี่ยนไป
"นี่....... น่ากลัวจริงๆ"
"ภายใต้เขตแดนผู้รอบรู้จะมีใครต่อกรได้อีก ? "
"หลินเทียนนั่นตายแน่ๆ "
หลายๆคนได้แสดงสีหน้าที่เสียดายออกมา
เจียงเหลินเหวินนั้นแข็งแกร่งเกินไปและแม้หลายๆคนจะรู้ว่าหลินเทียนไม่ได้ผิดแต่ก็ไม่กล้าออกความคิดเห็น
หลินเทียนในตอนนี้รู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดที่ผิวหน้าของเขา
"พี่เขย !"
ซินเชิงหยุนได้ส่งเสียงออกมาด้วยท่าทางที่ตื่นตระหนกและแม้จะรู้ว่าตัวเองช่วยอะไรไม่ได้แต่ก็ยังคงวิ่งออกมาจากที่พัก
"กลับไปซะ "
หลินเทียนได้พูดออกมา
ซินเชิงหยุนได้หยุดเท้าลงและคิดไม่ออกเลยว่าทำไมหลินเทียนถึงได้ยังคงแสดงสีหน้าที่ราบเรียบออกมา
หลินเทียนได้หันหลังกลับไปมองพร้อมทั้งพูดว่า
"ข้าบอกไปแล้วไงว่าวันนี้จะให้เจ้าได้ดูเรื่องสนุกๆ กลับไปข้างในซะ "
ซินเชิงหยุนได้ชะงักไปก่อนที่จะถอยกลับไปแม้จะสงสัยก็ตาม
ณ ตอนนี้เจียงเหลินเหวินนั้นอยู่ห่างจากหลินเทียนไม่ไกลนักซึ่งแรงกดดันที่อีกฝ่ายส่งออกมาก็ปะปนคลื่นกระบี่ไว้ด้วย
แม้ว่าจะอยู่ภายใต้แรงกดดันนี้แต่หลินเทียนยังคงแสดงสีหน้าที่ราบเรียบออกมาพลางเก็บหญ้าวิญญาณสีฟ้ากลับไปแล้วยกกระบี่ขึ้นก่อนที่จะพูดว่า
"เจียงเหลินเหวิน ถ้าตายก็อย่าโทษข้าแล้วกัน "
หลังจากที่พูดจบแล้วพื้นดินได้สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
ตอนนี้เองที่รัศมี 10เมตร รอบข้างหลินเทียนนั้นต่างปกคุลมไปด้วยคลื่นกระบี่มากมายลอยอยู่กลางอากาศซึ่งส่งผลให้เหล่าผู้คนที่สังเกตการณ์อยู่รอบนอกล้วนมีสีหน้าที่เปลี่ยนไป
"นี่มัน.........."
"คลื่นกระบี่ ? ทำไมถึงได้มีเยอะขนาดนี้ ! นี่มัน....อะไรกัน ? "
"หลินเทียนเป็นคนทำ ? "
ใบหน้าของหลายคนได้ซีดเผือดลงอย่างมาก
ณ ตอนนี้แม้แต่ต๊วนเหวินโปเองก็ยังมีสีหน้าที่เปลี่ยนไปเช่นกัน
คลื่นกระบี่อันรุนแรงที่อยู่โดยรอบนั้นปกคลุมร่างของเจียงเหลินเหวินที่อยู่เบื้องล่างเอาไว้ทั้งหมดทุกทิศทาง
"เจ้าทำอะไรลงไป ! "
เขาได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำเพราะว่าสัมผัสได้ถึงความน่ากลัวของคลื่นกระบี่เหล่านี้อย่างชัดเจน
"เปล่าหนิ "
หลินเทียนได้ตอบกลับไป
หลังจากที่พูดจบแล้วคลื่นกระบี่สายฟ้าสีมรกตหลายเล่มได้พุ่งลงมาจากฟากฟ้า
มันได้ส่งเสียงคำรามของสายฟ้าออกมาถึงขึ้นทำให้ผู้คนแข็งค้างด้วยความตกตะลึง
ตั้งแต่ตอนที่รู้ว่าเจียงเหลินเหวินต้องการให้เขาไปขอโทษแล้วเอาหญ้าวิญญาณสีฟ้าไปคืนนั้นเขาก็ไม่ได้นิ่งเฉยเพราะว่าตัวเขาได้เริ่มสร้างข่ายอาคมผสานรวมถึงข่ายอาคมคุกโดดเดี่ยวนับร้อยม้วนก่อนที่จะนำพวกมันไปฝังเอาไว้รอบๆที่พักเพื่อรอการมาถึงของอีกฝ่าย
"แกร๊ง ! "
เสียงคำรามของกระบี่ได้ถูกส่งออกมาอย่างดัง
ใบหน้าของเจียงเหลินเหวินได้หม่นหมองลงก่อนที่จะพูดว่า
"เล่นลูกไม้กับข้างั้นรึ ! "
หลังจากที่พูดจบแล้วกระบี่ก็ได้ปรากฏขึ้นในมือของเจียงเหลินเหวินซึ่งมันเป็นอาวุธสมบัติระดับกลาง , เห็นเพียงแค่ว่าเขาได้ฟาดฟันออกไปก่อนที่จะส่งผลให้มิติโดยรอบถูกปกคลุมไปด้วยกลิ่นอายความเย็น
"เพลงกระบี่วิญญาณเยือกแข็งของตระกูลเจียง !"
"แข็งแกร่งมาก !"
"มันเป็นทักษะเขตแดนผู้รอบรู้ซึ่งเจียงเหลินเหวินได้เชี่ยวชาญมันกว่า 70 % แล้ว ! "
หลายๆคนได้ส่งเสียงออกมา
คลื่นกระบี่อันรุนแรงได้ปะทะเข้ากับคลื่นกระบี่สายฟ้าอย่างจัง
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เองที่คลื่นกระบี่สายฟ้ามากมายได้พุ่งลงมาปะทะกับร่างของเจียงเหลินเหวิน
คลื่นกระบี่ที่เจียงเหลินเหวินส่งออกมาได้ถูกทำลายลงก่อนที่คลื่นกระบี่สายฟ้านับสิบจะปะทะเข้ากับร่างของเขา
พุฟฟฟ ! มันได้พุ่งทะลุหัวไหล่ของเขาออกไปก่อนที่เลือดมากมายจะทะลักออกมา
"นี่มัน........."
"เจียงเหลินเหวินได้รับบาดเจ็บ !"
"เป็นไปได้ไงกัน !"
สีหน้าของหลายๆคนได้เปลี่ยนไปทันที
ซินเชิงหยุนที่อยู่ภายในที่พักเองก็ถึงกับมีนัยน์ตาเบิกกว้างด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
"นี่ นี่ นี่......."
ณ ตอนนี้ริมฝีปากของเขาได้แต่สั่นสะท้านไม่หยุด
คลื่นกระบี่มากมายนั้นให้ความรู้สึกที่น่าสยดสยองไปถึงดวงวิญญาณ
สีหน้าของเจียงเหลินเหวินน่าเกลียดลงอย่างมากพร้อมทั้งปลดปล่อยจิตสังหารออกมารอบทิศทาง
"ข้าจะให้เจ้าได้ตายทั้งเป็น ! "
เมื่อจ้องมองไปทางหลินเทียนแล้วเขาได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก
หลินเทียนได้ตอบกลับอย่างไม่สนใจว่า
"ข้าขอคืนคำพูดให้แล้วกัน "
หลังจากที่พูดจบแล้วเขาได้ส่งความคิดออกไปก่อนที่คลื่นกระบี่มากมายจะสั่นไหวแล้วพุ่งลงมาจากฟากฟ้า ทักษะกระบี่สายฟ้ามรกตนี้เดิมทีก็เป็นของเขตแดนผู้รอบรู้แถมตอนนี้เขายังเชี่ยวชาญมันกว่า 60% แล้วแถมเพื่อผสมกับความสามารถของสัญลักษณ์ที่มือขวาถึงได้ทำให้คลื่นกระบี่ของเขาไม่ต่างอะไรไปจากของผู้เชี่ยวชาญเขตแดนผู้รอบรู้แม้แต่น้อย
"กระบี่วิญญาณเยือกแข็งคำราม ! "
เจียงเหลินเหวินได้ส่งเสียงออกมาก่อนที่ไอเย็นจะแผดกระจายไปทั่วพื้นที่
อย่างไรก็ตามสิ่งเหล่านี้ก็ยังคงไร้ประโยชน์ พวกมันถูกฉีกออกด้วยคลื่นกระบี่สายฟ้าในพริบตาก่อนที่คลื่นอีก 7 เล่มจะพุ่งทะลุร่างของเจีงเหลินเหวินออกไป , ตอนนี้ร่างของเขาชโลมไปด้วยเลือดมากมายและอดไม่ได้ที่จะกระอักเลือดออกมาคำโตด้วยใบหน้าที่ซีดลง
หลินเทียนได้มองไปทางเขาพร้อมกับพูดว่า
"ไม่ต้องเป็นห่วงเพราะข้าเลี่ยงจุดตายไว้แล้ว เรามาเล่นกันช้าๆแล้วกัน "
ใบหน้าของเจียงเหลินเหวินได้หม่นหมองลงพลางกำหมัดแน่น
ณ ตอนนี้หลินเทียนได้โบกมือของเขาก่อนที่คลื่นกระบี่อีกสิบกว่าเล่มจะพุ่งลงมา
"พุฟฟ !"
"พุฟฟฟฟ !"
"พุฟฟ!"
เลือดสาดกระจาบไปทั่วขณะที่ร่างของเจียงเหลินเหวินได้ถูกคลื่นกระบี่พุ่งทะลุออกไป
การโจมตีเหล่านี้มุ่งเป้าไปที่ร่างกายโดยไม่ได้มีอันตรายต่อชีวิตของเขาแต่แม้จะเป็นเช่นนั้นก็อดไม่ได้ที่จะส่งผลให้เจียงเหลินเหวินต้องก้าวถอยออกไปด้วยสีหน้าที่ตกต่ำ
"ไง ? ไม่ใช่ว่าเจ้าคือเจียงเหลินเหวิน ? ทำไมถึงได้อนาถแบบนั้น ? เสียชื่อหมดแล้ว ? "
หลินเทียนที่ยังยืนอยู่ที่เดิมได้ส่งเสียงออกมา