64 - ดาวเทียมต้านแรงโน้มถ่วง

64 - ดาวเทียมต้านแรงโน้มถ่วง

ตลอดสิบกว่าวันต่อมา เซี่ยงเฉียนไม่ได้เจอกับจางอี้เสวี่ยและพรรคพวกอีกเลย ช่วงครึ่งเดือนมานี้เขายุ่งจนหัวหมุน แต่ด้วยวัตถุดิบที่มีอยู่อย่างเพียงพอ ความเร็วในการก่อสร้างฐานทัพจึงเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว

ในขณะเดียวกัน อาจารย์ไช่ก็ไม่ทำให้ผิดหวัง ก้าวขึ้นเป็นผู้วิวัฒนาการระดับ 2 ขั้นต้นได้สำเร็จ สามารถสร้างอุปกรณ์อารยธรรมระดับ 2 ยุคต้นได้แล้ว ทำให้งานก่อสร้างหลายส่วน เซี่ยงเฉียนเพียงแค่มอบพิมพ์เขียวให้ อาจารย์ไช่ก็สามารถจัดการต่อจนเสร็จได้ โดยที่เซี่ยงเฉียนไม่ต้องวิ่งวุ่นไปทั่วเหมือนก่อน

อย่างไรก็ตาม อุปกรณ์เทคโนโลยีอารยธรรมระดับ 2 ยุคกลางและยุคปลาย ยังคงต้องให้เขาลงมือสร้างเอง เพราะปริมาณพลังนิวเคลียร์ยีนสำรองของอาจารย์ไช่ยังมีไม่พอ จึงไม่สามารถสร้างอุปกรณ์ระดับสูงเหล่านั้นได้

ในช่วงครึ่งเดือนนี้ จางอี้เสวี่ยและทีมงานจะติดต่อรัฐมนตรีหงประมาณทุกๆ 3 วัน เพื่อรายงานสถานการณ์ แต่ข้อมูลที่พวกเขามีล้วนเป็นข้อมูลพื้นฐานของฐานทัพ ต่อให้เบื้องบนรู้ไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร

รัฐมนตรีหงเคยคุยกับเซี่ยงเฉียนเรื่อง M3-A ครั้งหนึ่ง แต่ก็ถูกเซี่ยงเฉียนบ่ายเบี่ยงด้วยเหตุผลว่าช่วงนี้งานยุ่งเกินไปและฐานทัพยังสร้างไม่เสร็จ

นอกจากเรื่องพวกนี้แล้ว ทุกอย่างก็ดำเนินไปอย่างสงบราบรื่น

ซิงคงเพิ่งแจ้งเตือนเซี่ยงเฉียนว่า เหลิ่งหนิงวิจัยยาน้ำยาแบ่งตัวของเซลล์สำเร็จแล้ว

"เหลิ่งหนิง ทดลองน้ำยาแบ่งตัวของเซลล์หรือยัง มีผลข้างเคียงไหม แล้วยืดอายุขัยได้กี่ปี" เซี่ยงเฉียนเดินเข้าไปในห้องแล็บของเหลิ่งหนิงแล้วเอ่ยถาม

"ตอนนี้ทดลองกับกระต่ายขาวแล้วไม่พบผลข้างเคียงอะไรค่ะ แต่กับคนยังบอกไม่ได้ ส่วนจะยืดอายุได้กี่ปีก็พูดยาก เพราะจำนวนครั้งการแบ่งตัวของเซลล์และความเสื่อมสภาพของเซลล์แต่ละคนไม่เท่ากัน คงให้ตัวเลขที่แม่นยำเป๊ะๆ ไม่ได้

แต่จากข้อมูล คาดว่าจะช่วยให้เซลล์แบ่งตัวเพิ่มขึ้นจากเดิมได้อีกประมาณ 10 ครั้ง ถ้าคำนวณจากมนุษย์ที่มีการแบ่งตัวของเซลล์ 50 ครั้ง การเพิ่มขึ้นมา 10 ครั้งนี้น่าจะช่วยให้มีชีวิตยืนยาวขึ้นอีกสิบกว่าปี อย่างมากที่สุดก็ยืดอายุได้ 20 ปี" เหลิ่งหนิงเงยหน้าขึ้นตอบเซี่ยงเฉียน

เอาล่ะ ในที่สุดประวัติศาสตร์ก็ไม่เปลี่ยน เซี่ยงเฉียนถอนหายใจอย่างโล่งอก น้ำยาแบ่งตัวของเซลล์ขวดแรกที่เหลิ่งหนิงวิจัยได้ในประวัติศาสตร์ก็มีประสิทธิภาพตามที่เธอพูดเป๊ะ

"แล้วคุณลองทดสอบกับสัตว์วิวัฒนาการหรือยัง" เซี่ยงเฉียนมองกระต่ายขาวในกรงแล้วถาม ที่ใช้กระต่ายเพราะหาหนูขาวไม่ได้ และกระต่ายตัวนี้ก็เป็นกระต่ายวิวัฒนาการที่ถูกสกัดยีนจนกลายเป็นสีขาว

"ยังเลย ทำไมต้องทดลองกับสัตว์วิวัฒนาการด้วยล่ะ" เหลิ่งหนิงถามด้วยความแปลกใจ

"เดี๋ยวคุณลองแล้วก็จะรู้เอง ผมไปก่อนนะ" เซี่ยงเฉียนพูดจบก็เดินจากไปโดยไม่สนใจคำถามของเหลิ่งหนิง

และก็เป็นไปตามคาด ผ่านไปไม่ถึงสองวัน เหลิ่งหนิงก็มาหาเซี่ยงเฉียนหลังมื้ออาหาร

"คุณรู้ได้ยังไงว่าน้ำยาแบ่งตัวของเซลล์ไม่มีผลกับสัตว์วิวัฒนาการ" เหลิ่งหนิงสงสัยมาก สองวันนี้เธอลองทดสอบดู พบว่าพอนฉีดน้ำยาเข้าสู่ร่างกายสัตว์วิวัฒนาการ มันก็ถูกย่อยสลายไปอย่างรวดเร็ว ไม่เกิดผลใดๆ เลย

"ไม่แค่กับสัตว์วิวัฒนาการนะ กับพวกเราที่เป็นผู้วิวัฒนาการก็ไม่มีผลเหมือนกัน เพราะพอนฉีดเข้าไป สสารลึกลับในพลังนิวเคลียร์ยีนจะย่อยสลายน้ำยานี้ทันที ทำให้ไม่เกิดผลอะไรเลย

จำได้ไหม น้ำยาเสริมแกร่งเซลล์ที่คุณวิจัยคราวก่อน ผมดื่มไปก็ไม่มีผลอะไรเลย ผมเลยเดาว่าน้ำยาแบ่งตัวของเซลล์ตัวนี้ก็น่าจะเหมือนกัน คือไม่มีประโยชน์กับพวกเรา" เซี่ยงเฉียนยิ้มตอบ

"ถ้าอย่างนั้นก็แปลว่า ผู้วิวัฒนาการจะไม่ได้ประโยชน์จากการพัฒนาทางเทคโนโลยีเลยเหรอ ต่อไปถ้าเทคโนโลยีก้าวหน้าจนทำให้น้ำยาแบ่งตัวของเซลล์ทำให้เซลล์แบ่งตัวได้ไม่จำกัด พวกเราก็อดใช้น่ะสิ" เหลิ่งหนิงพูดด้วยความประหลาดใจ

"คิดอะไรอยู่ คุณไม่สังเกตเหรอว่าร่างกายคุณตอนนี้ดีขึ้นขนาดไหน ผมลองแล้ว หลังจากผมเป็นผู้วิวัฒนาการระดับ 2 สมรรถภาพร่างกายผมดีกว่าคนที่กินน้ำยาเสริมแกร่งเซลล์เสียอีก ตอนคุณเพิ่งเป็นผู้วิวัฒนาการ โรคหัวใจพิการแต่กำเนิดก็หายไปไม่ใช่เหรอ ผมเดาว่าต่อให้เราไม่ใช้น้ำยา ขอแค่เราอัปเลเวลต่อไป อายุขัยเราก็น่าจะเพิ่มขึ้นเองแหละ"

เซี่ยงเฉียนรู้อยู่แล้วว่าผู้วิวัฒนาการมีอายุขัยจำกัด และข้อจำกัดนี้เทคโนโลยีช่วยไม่ได้ คนธรรมดาใช้น้ำยาได้ แต่ผู้วิวัฒนาการต้องอัปเลเวลเท่านั้น

จะยืดได้เท่าไหร่เขาไม่แน่ใจ แต่หลังจากเขาเป็นระดับ 3 เขาอยู่มาสี่ร้อยกว่าปีก็ยังดูเหมือนคนหนุ่ม ไม่รู้สึกแก่เลย ตอนนั้นเหลิ่งหนิงเคยวิจัยเซลล์ผู้วิวัฒนาการ พบว่าตามอัตราความเสื่อมปกติ ระดับ 2 จะมีอายุขัย 1,000 ปี ส่วนระดับ 3 อยู่ได้ถึง 5,000 ปี

แต่น่าเสียดาย ในจักรวาลโอกาสที่ผู้วิวัฒนาการจะแก่ตายมีน้อยมาก ถ้าไม่ถูกเผ่าพันธุ์อื่นฆ่า ก็มักจะตายระหว่างทางไปสู่อารยธรรมระดับ 9 มีแค่ผู้วิวัฒนาการในอารยธรรมตกค้างที่ถูกจำกัดระดับอารยธรรมเท่านั้นที่จะแก่ตาย

"ก็ได้ หวังว่าที่คุณพูดจะถูก แต่ฉันก็ยังอยากวิจัยดูว่าจะสร้างน้ำยาที่ใช้กับผู้วิวัฒนาการได้ไหม" เหลิ่งหนิงเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูด

"ได้ แต่ห้ามเสียเวลามากเกินไปนะ คุณยังมีงานอื่นอีกเยอะ ให้เวลาวิจัยเต็มที่ครึ่งเดือน ถ้ายังไม่มีแนวทางหรือความคืบหน้า ก็ให้หยุด" เซี่ยงเฉียนอยากบอกว่าอย่าเสียเวลาเลย มันเป็นไปไม่ได้ แต่ก็ไม่อยากทำร้ายจิตใจเธอ จึงกำหนดเวลาไว้ กันไม่ให้เธอดันทุรังจนเสียงาน

"อืม วางใจเถอะ ฉันรู้ลิมิต" เหลิ่งหนิงรับคำแล้วรีบเดินจากไปอย่างกระตือรือร้น

เซี่ยงเฉียนมองตามหลังเธอแล้วส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ ก่อนจะหันหลังเดินไปที่ห้องควบคุมหลัก

"ซิงคง ส่งดาวเทียมขึ้นสู่พื้นดินหรือยัง"

"เจ้านาย ดาวเทียมถึงตำแหน่งที่กำหนดแล้ว พร้อมปล่อยตัวได้ทุกเมื่อ"

"ดี รอให้เมฆฝนเคลื่อนมาบังยอดเขาที่ตั้งดาวเทียมก่อน แล้วค่อยปล่อยขึ้นฟ้า ควบคุมความเร็วด้วย อย่าให้เร็วเกินไป ให้ค่อยๆ ลอยขึ้นไป"

"รับทราบ เจ้านาย คาดว่าอีก 22 นาที เมฆฝนจะเคลื่อนมาถึง"

เวลาผ่านไปช้าๆ เมื่อเมฆฝนปกคลุมยอดเขาถงเถี่ย ต้นไม้ต้นหนึ่งบนยอดเขาก็ล้มลง แล้ว... ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

แต่บนหน้าจอแสดงผล ดาวเทียมสามดวงกำลังลอยขึ้นช้าๆ ด้วยความเร็วเพียง 10 เมตรต่อวินาที ด้วยความเร็วระดับนี้ กว่าจะถึงวงโคจรระดับต่ำ (LEO) ต้องใช้เวลาอย่างน้อย 3 ชั่วโมง

"ซิงคง มีดาวเทียมดวงไหนจับภาพตรงนี้ได้ไหม ค่ากัมมันตภาพรังสีเพิ่มขึ้นหรือเปล่า" เซี่ยงเฉียนมองดาวเทียมที่ค่อยๆ ลอยขึ้นแล้วถามด้วยความกังวลเล็กน้อย

แม้ดาวเทียมทั้งสามดวงจะสร้างจากโลหะพิเศษอุณหภูมิต่ำและติดตั้งอุปกรณ์ต้านแรงโน้มถ่วงแบบแม่เหล็กไฟฟ้า ทำให้ลอยขึ้นได้โดยไม่ต้องใช้จรวดขับดัน แถมผิวนอกยังเคลือบสารดูดซับคลื่นไมโครเวฟเพื่อพรางตัวและมีระบบจำลองภาพโฮโลแกรม ทำให้ตรวจจับได้ยากที่สุด แต่ก็ประมาทไม่ได้ เผื่อมีดาวเทียมดวงไหนฟลุ๊คมาเจอเข้า

ถ้าไม่มีดาวเทียมในอวกาศ ก็เหมือนคนตาบอด ประวัติศาสตร์เปลี่ยนไปเล็กน้อยแล้ว เซี่ยงเฉียนจะใช้ความทรงจำชาติก่อนมาตัดสินสถานการณ์ปัจจุบันร้อยเปอร์เซ็นต์ไม่ได้ ถ้าพลาดขึ้นมาถึงตายได้เลย ดังนั้นเขาต้องส่งดาวเทียมขึ้นไปก่อนภูเขาไฟระเบิดทั่วโลก เพื่อเฝ้าระวังอวกาศ

"เจ้านาย ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ" ซิงคงสแกนแล้วรายงาน

"ดี ถ้าถูกตรวจเจอไม่ต้องแจ้งผม ให้ระเบิดทำลายตัวเองทันที แต่ถ้าไม่เจอ ก็ส่งพวกมันเข้าสู่วงโคจรค้างฟ้าที่กำหนด แล้วเริ่มทำแผนที่จำลองโลกทันที"

สั่งงานเสร็จ เซี่ยงเฉียนก็กลับไปนอน เขาไม่มานั่งรอตั้ง 3 ชั่วโมงหรอก ถ้าตอนนี้ไม่โดนเจอ ก็น่าจะรอดแล้ว

---