62 - M3-A ที่ได้กลับคืนมา

62 - M3-A ที่ได้กลับคืนมา

เซี่ยงเฉียนกลับมาที่ห้องโถงบัญชาการ ตอนนี้บนหน้าจอขนาดใหญ่แสดงภาพของรัฐมนตรีหงแล้ว

"รัฐมนตรีหง ไม่ทราบว่ามีเรื่องด่วนอะไรจะคุยกับเด็กอย่างผมเหรอครับ" เซี่ยงเฉียนเดินเข้ามาในห้องโถงแล้วถามตรงๆ พูดจบก็นั่งลงบนเก้าอี้หยิบน้ำมาดื่ม

"เสี่ยวเฉียน เธอนี่ยุ่งจริงๆ นะ งั้นฉันก็จะไม่พูดมาก เดี๋ยวจะมีคนเอาของสิ่งหนึ่งไปส่งให้เธอ เธอแค่รับคนและของไว้ก็พอ" รัฐมนตรีหงพูดด้วยรอยยิ้ม

"เอ่อ... รัฐมนตรีหง ท่านอย่าล้อเล่นสิครับ ปกติมีแต่พวกเราคนข้างล่างส่งของขวัญให้พวกท่านข้างบน ไหงวันนี้กลับกันล่ะครับ" เซี่ยงเฉียนมึนงง ไม่รู้ว่านี่หมายความว่ายังไง

"ฮ่าๆ เธอไม่อยากรู้เหรอว่าของสิ่งนั้นคืออะไร" รัฐมนตรีหงทำท่าลึกลับ

"ไม่อยากครับ ไม่ว่าจะเป็นอะไร ผมก็ไม่อยากได้ รัฐมนตรีหง ผมไม่ขาดอะไรจริงๆ ไม่ต้องการของอะไรเลยครับ" เซี่ยงเฉียนไม่หลงกล ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร เขาตัดสินใจแล้วว่าจะไม่เอาเด็ดขาด ลาภลอยจากฟ้า มักจะหล่นทับคนตายได้ง่ายๆ

"งั้นเหรอ จริงๆ แล้วนี่ก็ไม่ถือเป็นการส่งของขวัญหรอก แต่เป็นการส่งของคืนเจ้าของเดิม ของสิ่งนี้พวกเราก็ใช้ไม่ได้ แต่ในเมื่อเสี่ยวเฉียนเธอไม่อยากได้ งั้นฉันคงต้องให้คนเอากลับมาแล้วล่ะ" รัฐมนตรีหงหยิบรูปถ่ายใบหนึ่งออกมา พูดด้วยรอยยิ้ม

พรูด...

เซี่ยงเฉียนเห็นรูปถ่ายแล้วถึงกับพ่นน้ำออกมา นั่นมันรูปของเครื่องจักรแม่ชีวภาพ M3-A

"รัฐมนตรีหง ท่านหมายความว่ายังไงครับ คิดจะให้ของสิ่งนี้กับผมจริงๆ เหรอ" เซี่ยงเฉียนถามตรงๆ แม้เขาจะไม่รู้ว่าเบื้องบนวางแผนอะไร แต่ไม่มีทางใจดีให้ของสิ่งนี้กับเขาเฉยๆ แน่

"เมื่อกี้ฉันก็บอกแล้วไง ว่าจะส่งคืนเจ้าของเดิม ถ้าเธอไม่รับ ฉันก็จะให้คนกลับไปแล้ว"

"...รัฐมนตรีหง พูดตรงๆ เถอะครับ ให้ของสิ่งนี้กับผม ผมต้องจ่ายค่าตอบแทนอะไร ผมยังไม่รู้เลยว่าผมมีอะไรที่รัฐบาลต้องการ ท่านพูดมาให้เคลียร์ๆ ดีกว่า ไม่งั้นของสิ่งนี้ผมไม่กล้ารับจริงๆ" เซี่ยงเฉียนคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็คิดไม่ออกว่ารัฐบาลต้องการอะไร เลยถามไปตรงๆ

"เสี่ยวเฉียน คนกันเองทั้งนั้น ของสิ่งนี้เธอเป็นคนค้นพบ พวกเราก็วิจัยไม่สำเร็จ ตามความคิดของพวกเรา ของสิ่งนี้อาจจะยอมรับเจ้านายแล้ว นอกจากเธอแล้วใครก็ใช้ไม่ได้ ดังนั้นเก็บไว้ที่เราก็เสียของเปล่า สู้เอาไปให้เธอวิจัยดีกว่า ไม่แน่เธออาจจะวิจัยสำเร็จก็ได้

แต่เธอก็รู้มูลค่าของสิ่งนี้ดี แม้ตอนนี้จะยังไม่รู้ประโยชน์ที่แน่ชัดของมัน แต่ข้อมูลที่มันพกพามานั้นสำคัญมาก ดังนั้นของสิ่งนี้ให้เธอได้ แต่ต้องมีคนของเราติดตามไปด้วย ถ้าเธอวิจัยประโยชน์ของมันได้ ผลประโยชน์ก็ต้องแบ่งให้รัฐบาลส่วนหนึ่ง เธอเข้าใจไหม?" รัฐมนตรีหงเริ่มจริงจังขึ้น

...ยังมีระบบยอมรับเจ้านายอีก นึกว่าเป็นของวิเศษในนิยายหรือไง

เซี่ยงเฉียนก็นึกไม่ถึงว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ เดิมทีเครื่องจักรแม่ชีวภาพ M3-A ถูกรัฐบาลยึดไป เขาก็ไม่ได้สนใจ ยังไงสุดท้ายของสิ่งนี้ก็ต้องกลับมาอยู่ในมือเขาอยู่ดี แต่คงต้องหลังจากออกจากโลกไปแล้ว

แต่ครั้งที่แล้วเขาโม้ไปชุดใหญ่ นึกไม่ถึงว่าจะทำให้รัฐบาลตัดสินใจคืนของสิ่งนี้ให้เขา แม้จะส่งคนมาคอยจับตาดู แต่การได้ครอบครองเครื่องจักรแม่ชีวภาพก่อนเวลาตั้งหลายปี สิ่งล่อใจนี้มันใหญ่หลวงมาก

โดยเฉพาะถ้ามีเครื่องจักรแม่ชีวภาพ ความเป็นไปได้ที่แผนการหลายอย่างของเขาจะสำเร็จก็เพิ่มขึ้นมหาศาล

"รัฐมนตรีหง ผมจะวิจัยได้หรือไม่นั้นก็เป็นปัญหาหนึ่ง แต่ผมก็ยอมให้พวกท่านมายึดฐานที่ผมสร้างมาอย่างยากลำบากเพราะของสิ่งนี้ไม่ได้ ดังนั้นคนที่พวกท่านส่งมาต้องไม่เยอะ ห้ามเกินสามคนเด็ดขาด ถ้าคนเยอะกว่านี้ของสิ่งนี้ผมก็ไม่เอาแล้ว" เซี่ยงเฉียนพูดอย่างจริงจังเช่นกัน

เซี่ยงเฉียนกะไว้แล้วว่ารัฐบาลไม่รู้ประโยชน์ของ M3-A ถึงได้พูดแบบนี้ คาดว่าที่รัฐบาลส่งของชิ้นนี้ให้เขา หลักๆ คืออยากได้ข้อมูลจากเขามากขึ้น และส่งคนมาประจำอยู่ที่นี่ ไม่พูดถึงขั้นควบคุมเขา แต่ก็เพื่อจับตาดูเขา นี่ถือว่ายิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว ยังไงรัฐบาลก็ไม่ขาดทุน

"ตกลง สามคนก็สามคน แต่เธอต้องรับรองความปลอดภัยของสามคนนี้ ฉันจะติดต่อคุยกับพวกเขาเป็นระยะ ถ้าพวกเขาเป็นอะไรไป ฉันไม่ปล่อยเธอไว้แน่ แน่นอนว่าพวกเขาจะไม่แทรกแซงการทำงานของเธอ ขอแค่เธอไม่ทรยศชาติ รัฐบาลก็จะไม่เล่นงานเธอเด็ดขาด" รัฐมนตรีหงพยักหน้าตกลง

"ได้ ไม่มีปัญหา พวกเขาอยู่ที่ไหน ผมจะส่งคนไปรับ" เซี่ยงเฉียนฟังแล้วก็ตอบรับทันที สามคนไม่มีผลกระทบอะไรกับเขาหรอก อีกอย่าง ต่อให้ปล่อยให้ดูตามสบาย ก็ดูไม่ออกหรอก

"ตอนนี้พวกเขาอยู่ข้างบนฐานของพวกเธอ ทางเข้าถงเถี่ยหลิ่ง"

"ได้ครับ ตอนนี้ผมจะส่งคนไปรับ รอพวกเขามาถึงฐาน ผมค่อยติดต่อท่านไป"

เซี่ยงเฉียนพูดจบก็ตัดการติดต่อ ไปที่โกดังสร้างเครื่องเจาะดินหนึ่งเครื่อง แล้วสร้างรถขนส่งอีกหนึ่งคัน เพื่อไปรับคนมาที่ฐาน จริงๆ แล้วฐานของเซี่ยงเฉียนไม่ได้อยู่ใต้ถงเถี่ยหลิ่ง ปากถ้ำนั้นอยู่ห่างจากฐานไปสิบกว่ากิโลเมตร

สิ่งที่เซี่ยงเฉียนกลัวคือการโจมตีจากอาวุธบนอวกาศ (Space-based weapon) ตอนนี้ต่อให้อาวุธบนอวกาศโจมตีใส่ถงเถี่ยหลิ่ง ก็ทำอะไรฐานของเซี่ยงเฉียนไม่ได้แม้แต่ขนหน้าแข้ง

และข้างล่างทางเข้าถงเถี่ยหลิ่งนั้นมีเส้นทางสลับซับซ้อน มีอุโมงค์เชื่อมต่อกับสายแร่มากมาย อุโมงค์ที่เชื่อมไปสู่ฐานจริงๆ ถูกเซี่ยงเฉียนอุดตายไปแล้ว ครั้งนี้จะขึ้นไปรับคน ต้องขุดเปิดทางใหม่

"ซิงกง แจ้งพี่หลี่ให้มาที่นี่หน่อย" หลังจากเซี่ยงเฉียนสร้างเครื่องเจาะดินและรถขนส่งเสร็จ ก็พูดกับซิงกง

ไม่ถึงสองนาที หลี่เฉิงก็มาถึงโกดัง

"พี่หลี่ ตอนนี้ว่างไหมครับ พอดีมีเรื่องอยากรบกวนให้พี่ไปทำธุระหน่อย"

"ว่างสิ ตอนนี้วันๆ หมกตัวออกกำลังกายอยู่ในฟิตเนส เบื่อจะตายอยู่แล้ว มีอะไรให้ทำยิ่งดี" หลี่เฉิงพูดอย่างยิ้มแย้ม

"งั้นดีเลย เดี๋ยวพี่นั่งรถขนส่งคันนี้ขึ้นไปรับคนบนพื้นดิน รถจะถูกควบคุมโดยซิงกง พี่รับผิดชอบแค่รับคน แล้วพอกลับมาถึงฐาน ก็พาคนมาที่ห้องโถงบัญชาการก็พอ จริงสิ พวกเขามีทั้งหมดสามคน กับอุปกรณ์อีกหนึ่งชิ้น ถ้าเกินมาคนหนึ่ง ก็อย่าให้ขึ้นรถนะครับ" เซี่ยงเฉียนกำชับหลี่เฉิง

"ได้เลย เกินมาคนเดียวฉันก็ไม่ให้ขึ้น" หลี่เฉิงพูดจบก็เดินขึ้นรถไป

เซี่ยงเฉียนออกคำสั่งกับซิงกง ให้ควบคุมรถขึ้นไป แล้วขากลับให้ทำลายอุโมงค์ทิ้งไปด้วย หลังจากสั่งงานเสร็จเซี่ยงเฉียนก็กลับไปที่ห้องโถงบัญชาการ รอการมาถึงของคนเหล่านั้น

สำหรับคนที่รัฐบาลส่งมา คิดจะมาก่อเรื่องในฐานนี้ เป็นไปไม่ได้เลย หลังจากนาโนแมชชีนเข้าสู่ร่างกายของพวกเขา เซี่ยงเฉียนสามารถควบคุมชีวิตของพวกเขาได้ทุกเมื่อ ยกเว้นว่ารัฐบาลจะส่งผู้วิวัฒนาการมา แต่เรื่องนั้นเป็นไปไม่ได้

ดังนั้นเรื่องนี้สำหรับเซี่ยงเฉียนแล้วมีผลดีมากกว่าผลเสีย เมื่อมี M3-A หลายเรื่องก็สามารถดำเนินการก่อนกำหนดได้

ในขณะเดียวกันเขายังสามารถแต่งเรื่องหลอกรัฐบาลต่อได้ ให้รัฐบาลวางแผนยุทธศาสตร์จักรวาลตามความคิดของเขา แต่มีจุดหนึ่งที่เขาต้องระวัง คือต้องไม่ให้รัฐบาลเสียหายมากเกินไป แต่ก็ต้องไม่ให้รัฐบาลไม่เสียหายเลย ระดับความพอดีนี้ต้องกะให้ดี

"สงครามจักรวาล... เผ่าหลี่หลาน... อย่างมากก็อีกสามปี..." เซี่ยงเฉียนพิงเก้าอี้ หรี่ตาลงพึมพำ

"เจ้านาย หลี่เฉิงพาคนมาถึงหน้าประตูแล้วค่ะ" ผ่านไปครู่ใหญ่ จู่ๆ ซิงกงก็พูดขึ้น

"อืม... ให้พวกเขาเข้ามา" เซี่ยงเฉียนลุกขึ้นยืน พูดกับซิงกง

พอเซี่ยงเฉียนพูดจบ ประตูห้องโถงบัญชาการก็เปิดออก หลี่เฉิงพาหญิงหนึ่งชายสองเดินเข้ามา

เมื่อเห็นสามคนนี้ เซี่ยงเฉียนก็ชะงัก เพราะสามคนนี้เขาเคยเจอ พวกเขาคือคนที่เอาเครื่องจักรแม่ชีวภาพ M3-A ไปจากเซี่ยงเฉียนนั่นเอง เซี่ยงเฉียนยังจำได้ไม่ลืม ไม่ใช่ว่าเขาเจ้าคิดเจ้าแค้น แต่เพราะหัวหน้าจางเป็นคนสวย คนสวยอยู่ที่ไหนก็น่าจดจำเสมอ

………….