24 - ปฏิบัติการทุบตีคนรวย (ตอนต้น)

24 - ปฏิบัติการทุบตีคนรวย (ตอนต้น)

เซี่ยงเฉียนบังคับแขนกลให้บรรจุปลาตัวใหญ่ลงในตู้คอนเทนเนอร์ ก่อนจะซิ่งรถกลับบ้านด้วยความเร็วสูง ทันทีที่ถึง เขาไม่รอช้ารีบลากซากปลาเข้าไปในห้องทำงานเพื่อเริ่มกระบวนการสกัดน้ำยาแกนยีนบริสุทธิ์ทันที

เขาง่วนอยู่กับงานจนกระทั่งถึงมื้อเที่ยง ในที่สุดความพยายามก็สัมฤทธิ์ผล ปลาตัวใหญ่หนึ่งตัวถูกแปรรูปเป็นน้ำยาแกนยีนบริสุทธิ์ขนาด 500 มิลลิลิตรได้ถึงแปดขวด

เมื่อเหลิ่งหนิงและเฒ่าหลี่ทราบข่าว ต่างก็รีบมาดูด้วยความตื่นเต้น ดวงตาของพวกเขาเป็นประกายยามจ้องมองขวดน้ำยาเหล่านั้น ทว่าครั้งนี้เซี่ยงเฉียนยืนกรานเสียงแข็งว่าจะไม่แบ่งให้ ไม่ว่าพวกเขาจะเกลี้ยกล่อมอย่างไร เพราะภารกิจในคืนนี้จำเป็นต้องใช้น้ำยาเหล่านี้เป็นแหล่งพลังงานสนับสนุน แต่เขาก็รับปากว่าจะออกไปล่าอีกครั้งในวันพรุ่งนี้ และน้ำยาที่สกัดได้รอบหน้าจะแบ่งให้พวกเขาทั้งสองคนละครึ่ง โดยที่เขาจะไม่แตะต้องเลยแม้แต่ขวดเดียว

หลังมื้อเที่ยง เซี่ยงเฉียนกลับเข้าห้องไปพักผ่อน การโหมงานโต้รุ่งทำให้เขาล้าไม่น้อย และภารกิจคืนนี้มีความสำคัญอย่างยิ่ง เขาจำเป็นต้องออมแรงไว้ หากเกิดข้อผิดพลาดเพียงนิดเดียว อาจหมายถึงจุดจบ

“ของที่สั่งเรียบร้อยแล้วหรือยัง” หลังตื่นนอน เซี่ยงเฉียนเช็กเวลาแล้วรีบบตรงไปหาเหลิ่งหนิง เพื่อตรวจสอบความพร้อมของยาสลบที่เขาสั่งทำ

“ประสิทธิภาพยังไม่ถึงขั้นที่คุณต้องการ แต่ถ้าเป้าหมายคือมนุษย์ แค่ 3 มิลลิลิตรก็เอาอยู่แล้ว ในนี้มี 1,000 มิลลิลิตร น่าจะพอให้เจ้าถลุงเล่นได้สบาย” เหลิ่งหนิงยื่นขวดแก้วให้พลางกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“พอแล้ว เหลือเฟือเลยด้วยซ้ำ” เซี่ยงเฉียนกล่าวพลางหรี่ตาลงเล็กน้อย โดยไม่ได้ใส่ใจน้ำเสียงประชดประชันของนาง

เซี่ยงเฉียนนำขวดแก้วไปวางบนโต๊ะทำงาน ก่อนจะรวบรวมเศษโลหะมาวางกองรวมกัน พลังของผู้ผลิตอุปกรณ์เริ่มทำงานทันที ยาสลบและกองโลหะบนโต๊ะเลือนหายไป สิ่งที่ปรากฏขึ้นแทนที่คือกระสุนชนิดพิเศษจำนวนสองร้อยนัด

กระสุนชุดนี้ถูกออกแบบมาเพื่องานนี้โดยเฉพาะ มันไม่มีอานุภาพสังหาร แต่มีฤทธิ์ทำให้เป้าหมายหลับใหลไปหลายชั่วโมง ส่วนหัวของกระสุนทำจากโลหะเปราะที่จะแตกตัวทันทีที่กระทบเป้าหมาย เผยให้เห็นเข็มขนาดเล็กที่ซ่อนอยู่ภายใน ตัวกระสุนมีโครงสร้างกลวงคล้ายหลอดฉีดยา อาศัยแรงเฉื่อยจากการยิงฉีดตัวยาเข้าสู่ร่างกายศัตรู ส่งผลให้เป้าหมายเป็นอัมพาตและหมดสติไปในทันที

เป้าหมายในคืนนี้คือการปล้นคลังเสบียงทหาร และผู้คุมกันก็คือทหาร เขาไม่ได้ต้องการคร่าชีวิตใคร ในชีวิตก่อนหน้าเขามีความรู้สึกที่ดีต่อเหล่าทหารหาญ หากปราศจากทหารกว่าสองล้านนายที่สู้ถวายหัวหลังวันสิ้นโลก เขาคงตายไปนับครั้งไม่ถ้วนแล้ว

โดยเฉพาะช่วงหลังจากที่ต้องอพยพออกจากโลก ไม่ว่าจะเผชิญอันตรายกี่ครั้ง ทหารคือกลุ่มสุดท้ายที่ยืนหยัดปกป้องประชาชน เพื่อให้ผู้คนได้ขึ้นยานแม่และรอดชีวิต นั่นคือเหตุผลที่เขาสั่งให้เหลิ่งหนิงผลิตยาสลบ เพื่อหลีกเลี่ยงการนองเลือด

เมื่อกระสุนพร้อม เซี่ยงเฉียนก็สั่งการแมลงนาโนให้เริ่มกระบวนการสร้าง ‘ชุดเกราะยุทธวิธีส่วนบุคคล’ แม้ชื่อจะฟังดูอลังการ แต่เทคโนโลยีไม่ได้ซับซ้อนนัก เมื่อมีแมลงนาโนเพียงพอ ไม่นานชุดบอดี้สูทนาโนสีดำสนิทที่แนบไปกับลำตัวคล้ายชุดสไปเดอร์แมนก็ก่อตัวขึ้น ตามด้วยชิ้นส่วนเกราะและอุปกรณ์เสริมสำหรับปฏิบัติการที่ประกอบเข้าตามจุดสำคัญต่างๆ

ไม่ถึงสิบนาที ชุดเกราะยุทธวิธีก็เสร็จสมบูรณ์ ตัวชุดเป็นสีดำตัดกับแถบแสงสีน้ำเงินเรืองรอง หมวกยุทธวิธีสีดำเงาวับเข้าชุดกับแว่นตาที่มีเส้นสายโฉบเฉี่ยวพร้อมอินเทอร์เฟซแสงสีฟ้า ภาพรวมของเขาตอนนี้ดูราวกับหลุดออกมาจากหนังไซไฟโลกอนาคต

เซี่ยงเฉียนในเวลานี้ดูเหมือนทหารแห่งโลกอนาคต และเมื่อเขาคว้าปืนใหญ่รางแม่เหล็กขึ้นมาถือ รูปลักษณ์ของเขาก็ดูน่าเกรงขามถึงขีดสุด

สิ่งเดียวที่ขัดใจเซี่ยงเฉียนคือหมวกยุทธวิธีใบนี้ไม่มีระบบ AI อัจฉริยะ การปรับเปลี่ยนฟังก์ชันต่างๆ ยังต้องทำด้วยมือ ไม่สามารถสั่งการด้วยเสียงได้ นี่ไม่ใช่ข้อจำกัดด้านฮาร์ดแวร์ แต่เป็นเพราะซอฟต์แวร์ยังล้าหลังเกินไป

แม้เซี่ยงเฉียนจะเขียนโปรแกรมง่ายๆ ได้ แต่การสร้างปัญญาประดิษฐ์ที่มีความซับซ้อนนั้นยากยิ่งกว่าการปีนขึ้นสวรรค์ ดังนั้นอุปกรณ์สุดล้ำที่เขาสร้างขึ้นในตอนนี้ แม้รูปลักษณ์และฟังก์ชันจะยอดเยี่ยม แต่ระบบควบคุมยังคงเป็นแบบแมนนวลทั้งหมด

เมื่อคลื่นสัตว์กลายพันธุ์บุกมาในปีหน้า เขาจำเป็นต้องเฟ้นหาโปรแกรมเมอร์ฝีมือดีมาร่วมทีมให้ได้ มิฉะนั้นของเล่นไฮเทคที่เขาสร้างขึ้นคงไม่สามารถแสดงประสิทธิภาพได้เต็มร้อย

เวลาสี่ทุ่มตรง เซี่ยงเฉียนแบกอุปกรณ์ครบมือ ขับรถมุ่งหน้าสู่อ่างเก็บน้ำเหล่าซานเพียงลำพัง เพื่อเริ่ม ‘ปฏิบัติการทุบตีคนรวย’ เมื่อเทียบกับทรัพยากรระดับประเทศที่กองทัพมี เขาเปรียบเสมือนคนยากไร้ การปล้นครั้งนี้จึงไม่ต่างอะไรกับการทุบตีเศรษฐีเพื่อเอาทรัพย์สินมาแจกจ่าย

คลังเสบียงทหารแห่งนี้ตั้งอยู่เหนืออ่างเก็บน้ำเหล่าซาน พื้นที่ภายในถูกขุดเจาะเข้าไปในภูเขา กินอาณาบริเวณกว้างขวาง เพราะต้องรองรับการส่งกำลังบำรุงให้กับกองพลทหารราบยานเกราะ กองพันรถถัง และหน่วยบินทหารบกบางส่วนในเขตทหารหนานจิง แต่สิ่งที่เก็บไว้ส่วนใหญ่คือกระสุนปืน ลูกปืนใหญ่ และจรวด ส่วนขีปนาวุธมีน้อยมาก อย่างมากก็แค่หลักร้อยลูก และล้วนเป็นขีปนาวุธต่อต้านอากาศยาน

เซี่ยงเฉียนรู้จักที่นี่ดี เพราะในชาติที่แล้วตอนเกิดวิกฤตคลื่นสัตว์ ผู้รอดชีวิตจำนวนมากหนีมาหลบภัยที่นี่ และเขาก็เป็นหนึ่งในนั้น

ถนนยามสี่ทุ่มร้างไร้ผู้คน อุณหภูมิที่ดิ่งลงต่ำกว่าลบหกสิบองศาทำให้แม้แต่รถยนต์ยังเสี่ยงที่จะพัง ไม่ต้องพูดถึงมนุษย์ ผลกระทบจากจุดดับบนดวงอาทิตย์ทำให้ไฟฟ้าดับสนิท โลกจมอยู่ในความมืดมิด มีเพียงแสงจันทร์ที่สะท้อนกับหิมะขาวโพลนเท่านั้นที่พอให้แสงสว่าง

รถแล่นผ่านเขตมหาวิทยาลัยที่เงียบสงัด ประตูสถาบันถูกน้ำแข็งเกาะหนาเตอะ ต้นไม้ใหญ่ริมทางหักโค่นลงมาขวางถนนเพราะรับน้ำหนักหิมะไม่ไหว ภาพที่น่าตกใจที่สุดคือหลังคาสถานีบริการน้ำมันแห่งหนึ่งที่พังถล่มลงมาทั้งแถบ

เพียงสิบนาที เซี่ยงเฉียนก็มาถึงพื้นที่เหนืออ่างเก็บน้ำเหล่าซาน

เรดาร์ระบุว่าป้อมรักษาการณ์ภายนอกไร้สัญญาณชีพ ทหารยามสองผลัดที่ควรจะประจำการอยู่กลับหายไปจนหมด ส่วนภายในคลังแสงตรวจพบสัญญาณชีพกว่าสามสิบจุด แต่ทุกคนรวมกลุ่มกันอยู่ที่จุดเดียว ไม่มีใครเฝ้าเวรยามที่ประตูแม้แต่คนเดียว

เมื่อเห็นสถานการณ์เป็นใจ เซี่ยงเฉียนจึงขับรถตรงไปยังประตูใหญ่ทันที ในเมื่อไม่มีทหารยามและกล้องวงจรปิดก็พังเพราะพายุแม่เหล็กสุริยะ เขาจึงไม่ต้องกังวลว่าจะถูกใครพบเห็น

เขาใช้แขนกลที่มีฟังก์ชันตัดเชื่อมโลหะตัดทำลายประตูเหล็กยืดหดด้านนอก แล้วพุ่งรถเข้าไปอย่างอุกอาจ

หลังจากขับเข้าไปได้ห้าสิบเมตร เมื่อถึงประตูชั้นใน เซี่ยงเฉียนก็ลงจากรถ โชคดีที่ประตูบานนี้เปิดค้างอยู่ หากมันปิด เขาคงต้องเสียเวลาเปิดและอาจทำให้ทหารด้านในรู้ตัว

เซี่ยงเฉียนอยู่ในชุดเกราะเต็มยศ จะมีก็แต่เป้สะพายหลังใบใหญ่ที่ดูขัดตาเล็กน้อย แต่มันบรรจุน้ำยาแกนยีนบริสุทธิ์ไว้ เขาจึงจำต้องแบกมันติดตัวไปด้วย

แผนที่ดิจิทัลนำทางเซี่ยงเฉียนไปยังห้องที่กลุ่มทหารรวมตัวกันอยู่ได้อย่างแม่นยำ

เขามองผ่านช่องว่างของประตู เห็นทหารกว่าสามสิบนายกำลังล้อมวงผิงไฟจากฮีตเตอร์ไฟฟ้า บ้างเล่นไพ่ บ้างจับกลุ่มคุยกัน โดยไม่รู้เลยว่าหายนะในคราบแขกไม่ได้รับเชิญมาถึงหน้าประตูแล้ว

จะโทษพวกเขาก็ไม่ได้ ในสภาพอากาศเลวร้ายเช่นนี้ ใครจะคิดว่าจะมีคนบ้าฝ่าหิมะมาถึงที่นี่ได้ แม้แต่เสบียงส่งกำลังบำรุงยังขาดช่วงไปหลายวัน หากไม่มีอาหารกระป๋องในคลัง พวกเขาคงอดตายไปแล้ว ใครจะไปคิดว่าจะมีคนมาปล้นคลังแสง

เซี่ยงเฉียนไม่ลังเล เขาถีบประตูเข้าไปพร้อมกับสาดกระสุนใส่ทุกคนในห้องทันที สร้างความตื่นตระหนกจนทำอะไรไม่ถูก

ลองจินตนาการดูว่า จู่ๆ มีคนสวมชุดเกราะล้ำยุค ถืออาวุธหน้าตาประหลาด บุกเข้ามาในห้องแล้วกราดยิงใส่ โดยเฉพาะปืนใหญ่รางแม่เหล็กที่ไร้เสียงระเบิดดินปืน ยิ่งทำให้พวกเขาสับสนจนตั้งตัวไม่ติด

กว่าทหารที่เหลือจะเริ่มได้สติและคิดต่อสู้ เพื่อนร่วมทีมเกือบครึ่งก็ลงไปกองกับพื้นแล้ว แต่รอบตัวพวกเขากลับว่างเปล่าไร้อาวุธ ใครจะพกปืนกลขณะนั่งผิงไฟหรือเล่นไพ่ โดยเฉพาะในเขตทหารที่ปลอดภัยเช่นนี้

ไม่ถึงสิบวินาที ทหารทั้งสามสิบนายก็ถูกเก็บเรียบ สาเหตุที่ใช้เวลานานขนาดนี้เพราะเซี่ยงเฉียนต้องเล็งอย่างระมัดระวัง ไม่ให้ใครโดนกระสุนซ้ำหลายนัดเกินไป

เซี่ยงเฉียนเดินตรวจสอบจนแน่ใจว่าทุกคนสลบไปแล้ว จึงลากพวกเขามารวมกัน จัดแจงปูผ้านวมและวางฮีตเตอร์ล้อมรอบเพื่อให้ความอบอุ่น ก่อนจะเดินออกจากห้องโดยแง้มประตูไว้เล็กน้อยเพื่อให้อากาศถ่ายเท

ภารกิจราบรื่นจนถึงตอนนี้ แต่เซี่ยงเฉียนไม่ประมาท เขาเร่งฝีเท้าไปยังห้องควบคุมกลาง เป้าหมายคือการเข้ายึดซูเปอร์คอมพิวเตอร์ของฐานทัพ ภารกิจคืนนี้จะปลอดภัย 100% ก็ต่อเมื่อเขาควบคุมระบบทั้งหมดได้แล้วเท่านั้น

.....................