ตอนที่ 27 : วันนั้นมาถึงแล้ว

ตอนที่ 27 : วันนั้นมาถึงแล้ว

ลู่เอินอารมณ์ดีขึ้น ยืนยิ้มอยู่ข้างหลังโรเจอร์ มองดูเขาเถียงกับกลอริโอซ่า

โรเจอร์ตัดสินใจเด็ดขาดแล้วว่าจะเลี้ยงแชงค์ส

ดังนั้นไม่ว่ากลอริโอซ่าจะพยายามเกลี้ยกล่อมแค่ไหน ก็ไม่มีทางเอาแชงค์สไปจากเรือลำนี้ได้

"ดูเหมือนการผจญภัยครั้งใหม่กำลังจะเริ่มขึ้นแล้วสินะ" ลู่เอินพูดกับโรเจอร์จากด้านหลัง

"ใช่แล้ว ฮ่าฮ่า!" โรเจอร์ชูแชงค์สขึ้นสูงและตะโกนลั่น:

"ทุกคน! ออกเรือ! เราจะกลับไปแกรนด์ไลน์กัน!"

เมื่อประกาศออกไปแล้ว ก็ไม่มีใครขัดใจกัปตันได้

อย่างไรก็ตาม การที่มีทารกที่ไม่ร้องไห้และเอาแต่ยิ้มเพิ่มมาอีกคน อาจจะเพิ่มสีสันความสนุกสนานได้บ้าง

ใบหน้าของทุกคนเต็มไปด้วยความคาดหวัง ตามมาด้วยรอยยิ้มและแรงจูงใจที่พุ่งพล่าน

ข่าวการตายของร็อคส์แพร่กระจายไปทั่วโลกอย่างรวดเร็ว รายละเอียดถูกบิดเบือน และการ์ปถูกผลักดันขึ้นสู่เวทีแห่งความยุติธรรมอย่างไม่เต็มใจ กลายเป็นวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ที่สังหารร็อคส์

บางคนร้องไห้ให้กับการตายของเขา ร้องไห้อย่างเจ็บปวดรวดร้าว

นั่นคือเพื่อนสนิทของเขาจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์แมรี่จัวส์ ฮารัลด์

แล้วก็โลกิ ที่มองร็อคส์เป็นไอดอล

และยิ่งไปกว่านั้น ในอาณาจักรลูลูเซีย ภรรยาและลูกชายของร็อคส์ อลิซและทีช

แต่ส่วนใหญ่แล้ว มีแต่เสียงโห่ร้องยินดีของชาวบ้านที่ไม่รู้ความจริง ในสายตาของคนทั้งโลก มันก็แค่การตายของโจรสลัดชั่วร้ายที่ทำลายความสงบเรียบร้อยและสร้างความหวาดกลัว

นอกจากคนใกล้ชิดไม่กี่คน ไม่มีใครไว้อาลัยให้กับการตายของร็อคส์

นี่คือเส้นทางของโจรสลัด: ไม่ประสบความสำเร็จจนถึงจุดสูงสุดเยี่ยงราชา ก็ล้มเหลวและกลายเป็นขยะที่โลกเหยียดหยาม

ไม่นานหลังจากโรเจอร์กลับมาที่แกรนด์ไลน์ ชื่อเสียงของพวกเขาก็ยิ่งโด่งดังขึ้นจากเหตุการณ์ก็อดวัลเลย์ และพวกเขาก็ได้ต้อนรับผู้ท้าชิงหน้าใหม่นับไม่ถ้วน

การล่มสลายของผู้ยิ่งใหญ่แห่งยุคสมัย ก่อให้เกิดขุมพลังและเรื่องราวใหม่ๆ มากมาย

ในระหว่างกระบวนการท้าทายนี้ ขณะที่พวกเขาจอดเรือเพื่อเติมเสบียง ทารกอีกคนที่มีผมสีฟ้าและจมูกกลมสีแดงโดยกำเนิด ก็แอบคลานขึ้นมาบนเรือโอโร แจ็คสัน อย่างเงียบเชียบระหว่างเกิดเหตุชุลมุน

บนเรือกลุ่มโจรสลัดโรเจอร์ ชื่อของสองรองกัปตัน 'ราชานรก' และ 'ราชาฮาคิ' ดังกึกก้องไปทั่วโลก...

แกรนด์ไลน์, ศูนย์บัญชาการกองทัพเรือ, ศูนย์กักกันใต้ดิน

การ์ปที่ฟื้นขึ้นมาและยังบาดเจ็บอยู่ มาเยี่ยมลูกชายที่ถูกขังอยู่ในศูนย์กักกันข้อหากบฏต่อผู้บังคับบัญชาและขู่ฆ่าพวกเขา

การ์ปยืนอยู่หน้าห้องขังที่ดราก้อนถูกขังอยู่ สีหน้าเคร่งขรึม ล้วงกระเป๋า

"ตาแก่ ผมไม่อยากเป็นทหารเรือแล้ว!" ดราก้อนที่ได้เห็นด้านมืดของโลกและรู้จากหนังสือพิมพ์ฉบับล่าสุดว่าการ์ปกลายเป็นวีรบุรุษเพราะปกป้องเผ่ามังกรฟ้า ไม่แม้แต่จะมองหน้าเขา

"อืม..." การ์ปตอบกลับด้วยสีหน้าเรียบเฉย รับรู้ประสบการณ์ของลูกชายมาแล้ว เขาแค่ตอบรับเงียบๆ ยอมรับในใจแล้ว

ได้ยินพ่อตอบตกลง ดราก้อนหันขวับมามอง สายตาเต็มไปด้วยความเกลียดชังอย่างที่สุด:

"ผมอยากจะบอกว่า ผมดูถูกพ่อ!"

ได้ยินคำพูดนี้ การ์ปไม่ได้มีความรู้สึกวูบไหวในใจมากนักและตอบกลับต่อไป:

"อืม..."

เผชิญกับความโกรธและคำด่าทอของดราก้อน เขาแค่ยอมรับมันเงียบๆ สุดท้ายก็โยนกุญแจคุกเข้าไปในกรงขัง แล้วเดินจากไปเงียบๆ

ลูกชายของเขาสามารถเอาแต่ใจและเลือกที่จะจากไปได้หลังจากรับรู้ความดำมืดของรัฐบาลโลก แต่เขาทำไม่ได้

ภายใต้หน้าผานี้ มีสิ่งมากมายเหลือเกินที่เขาต้องปกป้อง...

หนึ่งสัปดาห์หลังเหตุการณ์ก็อดวัลเลย์

แกรนด์ไลน์ ยามค่ำคืน ภายในห้องกัปตันบนเรือโอโร แจ็คสัน

เรลี่ย์ กาบัน ลู่เอิน และโรเจอร์ ยืนอยู่หน้ารถเข็นเด็กด้วยสีหน้างุนงง จ้องมองทารกสองคนข้างใน

"นี่มันชักจะหลอนๆ แล้วนะ โรเจอร์ อย่าบอกนะว่านี่เป็นโชคชะตาพามาอีกแล้ว!"

"คราวนี้เป็นทารกผมฟ้าจมูกแดงกลมอีก! ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป กลุ่มโจรสลัดของเราได้กลายเป็นสถานรับเลี้ยงเด็กแน่!"

ฟังเรลี่ย์และกาบันบ่น สีหน้าของโรเจอร์กระตุก เขาเอื้อมมือไปตบไหล่ลู่เอินข้างๆ อยากให้ช่วยแก้ต่างให้หน่อย

"อะไร?" ลู่เอินเหลือบมองเขา "ฉันจะไปรู้ได้ไงว่าเกิดอะไรขึ้น? ผมสีฟ้านี่... ผมของร็อคส์ก็มีสีฟ้าแซมอยู่นะ หรือว่าจะเป็นลูกของหมอนั่น?"

"หา?!"

"นายพูดว่าอะไรนะ?"

"ร็อคส์ตายไปอาทิตย์กว่าแล้วนะเว้ย!"

ทั้งสามมองลู่เอินด้วยความตกใจ แล้วหันกลับไปมองทารกผมฟ้าในรถเข็น

"ร็อคส์จมูกกลมเหรอ? ไม่น่าใช่นะ!"

"พันธุกรรมมาจากแม่ด้วยก็ได้นี่นา ถ้าแม่ของเขาจมูกกลมแดงล่ะ?!" ลู่เอินแถสีข้างถลอก แม้จะเดายากก็ตาม

แต่เขารู้ว่าทารกผมฟ้าคนนี้คือบากี้ อย่างไม่ต้องสงสัย

ในรถเข็น แชงค์สจ้องมองพวกเขาพร้อมหัวเราะร่าเริง ในขณะที่บากี้ดึงทึ้งแชงค์สไม่หยุด ดูซุกซนมาก ราวกับเป็นคู่ปรับกันมาแต่ชาติปางก่อน

"เฮ้อ ยังไงซะ เราก็ทิ้งเขาไม่ได้ใช่ไหมล่ะ?" โรเจอร์พูดอย่างจนใจ เอามือกุมหน้า

"ก็แค่เพิ่มขวดนมกับนมผงอีกชุด เลี้ยงๆ ไปก่อนเถอะ"

ไม่นาน พวกเขาก็แยกย้ายกันกลับห้องไปพักผ่อน

ในรถเข็น แชงค์สและบากี้ก็หลับสนิทโดยมีจุกนมคาปาก

เช้าวันรุ่งขึ้น แสงแดดสดใส

หลังจากกินข้าว ลู่เอินออกกำลังกายฟื้นฟูร่างกายในห้อง บาดแผลจากก็อดวัลเลย์ยังคงปวดตุบๆ ไปทั่วตัว

เขาเปิดประตูทิ้งไว้ และทารกสองคนก็คลานไปทั่วทางเดินเรือโอโร แจ็คสัน ซุกซนไปทั่ว

ลู่เอินที่เหงื่อท่วมตัวขณะซิทอัพฟื้นฟูร่างกาย เห็นทั้งสองคลานเข้ามาในห้อง

เดี๋ยวก็คลานขึ้นไปตีกันบนเตียง เดี๋ยวก็คลานวุ่นวายรอบตัวเขา

ขณะที่พวกเขาคลานไปมา ทุกคนต้องระวังไม่ให้เหยียบโดน

"ฉันขอแค่อย่างเดียว อย่าฉี่หรืออึในห้องฉัน..."

ทันทีที่ลู่เอินเตือนทั้งสองคน แชงค์สและบากี้ก็ไปอยู่ที่มุมห้อง แอ่นก้นน้อยๆ และระเบิดพลัง

"ฉันจะฆ่าพวกแก!" ได้กลิ่นเหม็นโชยมา ลู่เอินโกรธจนไฟลุกท่วมตัว ไล่กวดทารกทั้งสองไปทั่วเรือ ตีพวกเขาตั้งแต่เช้ายันค่ำ และไม่มีใครห้ามเขาได้

ทุกคนบนเรือรู้ดีว่าลู่เอินรักความสะอาดขนาดไหนในชีวิตประจำวัน

หลังจากเหตุการณ์นี้ แม้จะเป็นทารก ทั้งสองก็ไม่กล้ามาซ่าในห้องลู่เอินอีกเลย ฝังใจกลัวเขาจนขึ้นสมอง

ในโลกหลังการตายของอดีตเจ้าแห่งโลกใหม่ ร็อคส์

คลื่นมนุษย์ที่ออกทะเลเป็นโจรสลัดเพื่อชื่อเสียง ระดมท้าทายกลุ่มโจรสลัดโรเจอร์ที่เคยยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กับกลุ่มโจรสลัดร็อคส์อย่างต่อเนื่อง

ฉายาอย่าง ราชานรก, ราชาฮาคิ และ ผู้กลืนกินขุนเขา ยิ่งโด่งดังมากขึ้นเรื่อยๆ

ผู้ที่กล้าท้าทายราชานรกถูกสังหารอย่างไร้ความปรานีและส่งไปทัวร์นรกเที่ยวเดียว

ผู้ที่กล้าท้าทายราชาฮาคิถูกเผาจนถึงกระดูกและกลายเป็นเถ้าถ่าน

ในช่วงเวลานี้ ราชาคนยักษ์ฮารัลด์ยอมทิ้งศักดิ์ศรีด้วยความสมัครใจ ถึงขั้นยอมเป็นทาสเพื่อสวามิภักดิ์ต่อรัฐบาลโลก เพียงเพื่อให้เอลบัฟได้เข้าร่วมกับประชาคมโลก

ภาคีอัศวินเทพเปิดฉากลอบโจมตีกลุ่มโจรสลัดโรเจอร์หลายครั้งเพื่อชิงตัวแชงค์สคืน แต่ก็ถูกจมเรือหรือขับไล่กลับไปทุกครั้ง

อดีตผู้บริหารกลุ่มโจรสลัดร็อคส์ต่างแข่งขันกันแย่งชิงอาณาเขตและขยายอิทธิพลในโลกใหม่

ลู่เอินเองก็ตามโรเจอร์ไปจนจบการเดินทางครั้งสุดท้าย

25 ปีก่อนตามปฏิทินไคเอ็น, เซาท์บลู, ชายฝั่งเกาะบาทิริลล่า

หลังจากเสร็จสิ้นการผจญภัยรอบโลกและไปถึงเกาะสุดท้ายที่พวกเขาตั้งชื่อว่า "ราฟเทล" กลุ่มโจรสลัดโรเจอร์ก็มาถึงที่นี่

ความลับของโลก ความหมายของตระกูล D ความจริงแห่งหนึ่งพันปี และคำทำนายที่ว่าโลกจะจมลงสู่ทะเลในที่สุด

"สมบัติลับสุดยอด" ที่คนทั้งโลกถวิลหา เป็นที่รู้กันในหมู่พวกเขา

ในวันนี้ ภายในเรือโอโร แจ็คสัน ลู่เอินในวัย 51 ปี กำลังดื่มเหล้าอย่างหนักในห้อง พยายามอย่างสุดความสามารถที่จะทำให้ตัวเองเมามายไม่ได้สติ

ตั้งแต่วินาทีที่เขามาถึงโลกนี้และได้พบกับโรเจอร์ จนถึงการติดตามเขาก่อตั้ง "กลุ่มโจรสลัดโรเจอร์" จนถึงตอนนี้ เขารู้ดีว่าวันนี้ต้องมาถึงในที่สุด