Divine King Of All Directions - 112
Divine King Of All Directions - 112
Divine King Of All Directions - 112
ท่าทางของโม่จี่ในตอนนี้หม่นหมองเป็นอย่างมาก ตั้งแต่เล็กจนโตมาไม่มีใครเคยหยามเขาได้ขนาดนี้
"ข้าจะบอกอีกครั้ง ปล่อยเขาซะแล้วข้าจะให้เจ้าตายอย่างมีความสุข !"
โม่จี่ได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก
หลินเทียนได้ยิ้มออกมาด้วยสีหน้าที่ดูถูก
กระบี่ในมือของเขาได้กดลงก่อนที่ลำคอของหลินเกิงจะมีเลือดไหลออกมา
"ยะ.........หยุด ! "
หลินเกิงได้พูดออกมา
มือขาดยังไม่เท่าไหร่แต่หากว่าถูกแทงคอก็บอกได้เลยว่าต่อให้เป็นเทพองค์ไหนก็ช่วยเขาไม่ได้
หลินเทียนได้มองลงมายังหลินเกิงพร้อมทั้งพูดว่า
"หยุด ? มันไม่ใช่ข้าที่เป็นคนตัดสินใจ ขอร้องผู้บัญชาการของเจ้านู้น ตราบใดที่มันยอมขอโทษข้าก็จะปล่อยเจ้าไป "
หลินเกิงได้แต่หันหน้ากลับไปมองโม่จี่
โม่จี่ได้ปลดปล่อยจิตสังหารออกมาอย่างบ้าคลั่งพร้อมทั้งพูดออกมาว่า
"หากว่าเจ้ากล้าสังหารเขาข้ารับประกันได้เลยว่าจะให้เจ้าได้ตายทั้งเป็น ! "
"ดูเหมือนว่าเจ้าที่เป็นหัวหน้าของพวกเขาจะไม่อยากจะช่วยลูกน้องงั้นสินะ ? "
หลินเทียนได้พูดออกมาด้วยรอยยิ้มแห้งๆ
"ปล่อยเขาซะ ! "
โม่จี่ได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชาอีกครั้ง
หลินเทียนยังคงแสดงสีหน้าที่ราบเรียบออกมาขณะที่พูดว่า
"ไม่ใช่ว่าเจ้าบอกว่าพวกเจ้าเป็นกองกำลังที่ช่วยเหลือกันงั้นหรอ ? ตอนนี้เพื่อนเจ้ากำลังจะตายอยู่แล้วแต่เจ้ากลับไม่คิดจะอ้าปากเลย ? "
หลายๆคนที่อยู่ด้านหลังโม่จี่ได้มองไปทางเขาพร้อมกับพูดว่า
"หะ......หัวหน้า.."
"ปล่อยเขาซะ ! "
โม่จี่ยังคงจ้องมองอยู่ที่หลินเทียนพร้อมกับคำรามออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก
เมื่อมองไปยังโม่จี่แล้วหลินเทียนก็ได้แต่ส่ายศีรษะของเขา
กระบี่ในมือของเขาได้กดลงไปมากกว่าเก่า
หลินเกิงได้รีบพูดออกมาด้วยท่าทางที่เปลี่ยนไปกว่าเดิมมากว่า
"ยะ.....หยุด ! อย่าฆ่าข้า ! "
หลินเทียนได้มองไปที่เขาพร้อมกับพูดออกมาด้วยสีหน้าสบายอารมณ์ว่า
"พวกเจ้ายอมเสี่ยงโดนโทษประหาร 9 ชั่วโครตเพื่อโม่จี่แต่ตอนนี้เจ้าที่กำลังเผชิญความตายแต่เขากลับไม่ยอมที่จะลดอีโก้ลง ข้าล่ะเสียใจแทนเจ้าจริงๆเลย พูดก็พูดอย่าได้เกลียดข้าเลยเพราะว่าเจ้าต้องโทษตัวเองที่มันโง่เอง "
กระบี่ในมือของเขาได้ส่งเสียงคำรามออกมาอย่างดัง
"!!! "
หลินเกิงได้แต่ส่งเสียงร้องออกมาด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังและเสียใจ
ทันใดนั้นเองที่กระบี่ในมือของหลินเทียนได้แทงทะลุลำคอของเขาไป
ตอนนี้บรรยากาศโดยรอบได้เงียบลงอย่างมาก
พวกเขาที่มากันเป็นฝูงตอนนี้ได้ตายไปแล้ว 1 คน
หลายๆคนได้แต่มองไปยังโม่จี่พร้อมกับคำพูดของหลินเทียนที่ดังก้องอยู่ในสมองของพวกเขา , พวกเขาเสี่ยงโดนโทษประหาร 9 ชั่วโครตมาช่วยโม่จี่แต่ทั้งๆที่หนึ่งในพวกเขาต้องเผชิญหน้ากับความตายโม่จี่กลับมีท่าทีแบบนั้น
ณ ตอนนี้ท่าทางของพวกเขาเปลี่ยนเป็นน่าเกลียดอย่างมาก
ประกายตาของโม่จี่ได้เต็มไปด้วยจิตสังหารขณะที่เดินเข้าหาหลินเทียน
"ข้าจะให้เจ้าได้ตายทั้งเป็น ! "
โม่จี่ได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชาอีกครั้ง
แกร๊ง ! หอกยาวได้ถูกคว้ามาจากกลางหลังก่อนที่จะกวาดเข้าใส่หลินเทียนอย่างรวดเร็ว
นัยน์ตาของหลินเทียนได้หดเล็กลงก่อนที่จะยกกระบี่ขึ้นมารับ
แกร๊ง ! หลังจากที่กระบี่ทั้งสองได้ปะทะกันแล้วร่างของหลินเทียนก็ถูกผลักออกไปไม่กี่ก้าว
"อาวุธวิญญาณ "
หลินเทียนได้แสดงแววตาที่เปลี่ยนไปออกมา
ณ ตอนนี้โม่จี่ได้เปิดฉากโจมตีอีกครั้งพร้อมทั้งแทงหอกเข้าใส่เขาอย่างเร็ว
หลินเทียนได้ตอบรับด้วยทักษะกระบี่วายุสะท้าน , แม้ว่าเขาจะเกลียดโม่จี่แต่ก็ต้องยอมรับเลยว่ามันเป็นคนที่แข็งแกร่งมากๆ หากว่าสู้กันตรงๆเขาไม่ใช่คู่มือของมันอย่างแน่นอน
แกร๊ง !
ทั้งสองได้ปะทะกันก่อนที่หลินเทียนจะถูกผลักกลับไป ีกครั้ง
"ไอ้สัตว์เลื้อยคลาน ! "
โม่จี่ได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา
หลินเทียนได้แสยะพลางกวาดทักษะกระบี่วายุสะท้านเข้ารับอีกครั้ง ภาพของกระบี่มากมายได้เบ่งบานออกมาทั่วท้องฟ้า
โม่จี่ได้ตะโกนออกมาอย่างดังก่อนที่จะใช้หอกทำลายพวกมันทั้งหมด
ณ ตอนนี้ซูมู่หยางที่อยู่ห่างออกไปได้หยิบกระบี่ออกมาพร้อมทั้งฟาดฟันไปทางหลินเทียนอย่างรวดเร็ว
ท่าทางของหลินเทียนได้เปลี่ยนไปก่อนที่จะสำแดงทักษะก้าวย่างแห่งสวรรค์เพื่อหลบการโจมตีนี้
เขาได้หันกลับไปจ้องมองไปทางซูมู่หยางด้วยประกายตาที่เย็นชา
คิ้วของซูมู่หยางได้ขมวดเข้าหากันเพราะเขามักจะคิดว่าหลินเทียนมันแปลกๆ แม้จะถูกต้อนจนมุมโดยผู้เชี่ยวชาญมากมายขนาดนี้แล้วแต่กลับยังแสดงสีหน้าที่สุขุมออกมา เขามองไม่เห็นท่าทางลนลานเลยแม้แต่น้อย
เขาได้ส่ายศีรษะพร้อมทั้งฟาดฟันกระบี่ออกไปอีกครั้ง
"ต้องขอโทษด้วยแต่เจ้าต้องตายอยู่ที่นี่แหละ "
ซูมู่หยางได้พูดออกมาอย่างราบเรียบ
หลินเทียนได้หักตัวหลบการโจมตีนี้
โม่จี่ที่อยู่อีกทางเองก็แทงหอกออกไปจนเกือบทะลุหน้าอกของหลินเทียน
"วันนี้เจ้าต้องตาย !"
โม่จี่ได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือกพร้อมกับกลิ่นอายที่พวยพุ่งออกมาอย่างบ้าคลั่ง
หลินเทียนสัมผัสได้ถึงแรงกดดันนี้และรู้ทันทีว่าการโจมตีนี้ต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน กระบี่ในมือของเขาได้สั่นไหวก่อนที่จะสำแดงทักษะกระบี่สายฟ้ามรกตออกมารับการโจมตีแทน
โครม !
เมื่อกระบี่สายฟ้ามรกตได้สำแดงพลังออกมานั้นส่งผลให้มิติโดยรอบต่างระงมไปด้วยเสียงคำรามของสายฟ้า
"แกร๊ง !"
"แกร๊ง !"
"แกร๊ง !"
กระบี่และหอกได้ปะทะกันก่อนที่หลินเทียนจะถูกผลักออกไปอีกครั้ง
"กระบี่พินาศ ! "
น้ำเสียงอันเย็นยะเยือกได้ดังขึ้น
ซูมู่หยางได้พุ่งเข้าประชิดก่อนที่จะเหวี่ยงกระบี่เข้าใส่เขา
หลินเทียนที่เพิ่งปะทะกับโม่จี่มาเองก็สัมผัสได้ถึงแรงกดดันอันรุนแรงจากซูมู่หยางโดยทันที
เขาได้กระโดดหลบออกไปพร้อมทั้งยกกระบี่ขึ้นมาป้องกันเอาไว้
แกร๊ง ! กระบี่คืนสู่หยวนของเขาและกระบี่ของซูมู่หยางได้ปะทะกัน
หลินเทียนได้ถูกผลักออกไปอีกครั้งพร้อมกับพูดออกมาว่า
"อาวุธวิญญาณระดับสูง ! "
ตัวเขาก็ไม่คิดว่ามันน่าแปลกใจอะไรนักที่ซูมู่หยางจะมีมันเพราะถึงอย่างไรก็ตามมันก็เป็นถึงศิษย์ภายในลำดับที่ 1 ในตอนนี้
"แกร๊ง !"
"แกร๊ง !"
ทั้งสองคนได้ปะทะกันก่อนที่โม่จี่จะเข้ามาช่วยรุมหลินเทียนซ้ำ
เขตแดนชีพจรเทวะระดับ 4 และ 3 ช่วยกันรุมโดยอาศัยอาวุธวิญญาณระดับสูงนี่มันสร้างแรงกดดันให้หลินเทียนอย่างมาก
อย่างไรก็ตามท่าทางของเขาก็ยังคงราบเรียบเหมือนเดิม
"มา ! "
หลินเทียนได้ฉีกยิ้มออกมาอย่างเย็นชาพร้อมทั้งส่งกระบี่วายุสะท้านออกไป
ภาพคลื่นกระบี่นับร้อยได้เวียนว่ายอยู่ในอากาศขณะที่ส่งแรงกดดันออกมา
คลื่นกระบี่เหล่านี้รุนแรงอย่างมากแต่เมื่ออยู่ต่อหน้าโม่จี่และซูมู่หยางแล้วมันก็ไม่ถือว่าอันตรายอะไรเลย
กระบี่ในมือของซูมู่หยางได้ทำลายภาพกระบี่ทั้งหมด
หลังจากนั้นเขาก็ได้มองไปข้างหลังแล้วตะโกนออกมาว่า
"จะยืนอยู่ทำอะไรกัน ! ฆ่ามันให้เร็วที่สุด ! วันนี้เราห้ามให้มันได้หนีไปได้เด็ดขาด ! "
ทั้งสิบกว่าคนได้หันไปมองโม่จี่พร้อมกับเริ่มเปิดฉากโจมตีโดยทันที
"ตาย ! "
พวกเขาได้โห่ร้องออกมา
ผู้เชี่ยวชาญนับสิบคนได้ร่วมมือกัน บางคนใช้มีดบางคนใช้กระบี่หรือหอกและอื่นๆ
"โครม ! "
ทันใดนั้นเองที่แรงกดดันได้ทำลายสภาพพื้นที่โดยรอบทันที
ท่าทางของหลินเทียนเองก็เปลี่ยนไปเพราะว่าคนเหล่านี้มันไม่ธรรมดาเลย แกร๊ง ! เขาได้สำแดงกระบี่สายฟ้ามรกตออกมาก่อนที่คลื่นกระบี่อันรุนแรงจะกวาดเข้าใส่พวกเขาทั้งหมดรอบทิศทาง
"!!! "
โม่จี่ได้คำรามออกมาอย่างดัง
ปลายหอกแหลมได้พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วขณะที่หลินเทียนที่ใช้กระบี่ป้องกันนั้นได้กระเด็นออกไปไกล
เกือบในเวลาเดียวกันนี้เองที่ซูมู่หยางได้เข้าประชิดพร้อมทั้งฟาดฟันเข้าใส่เขา
มือขวาของหลินเทียนได้สั่นไหวเล็กน้อยก่อนที่จะส่งทักษะกระบี่ทำลายล้างออกไปปะทะ
"กระบี่โลหิต !"
"ตาย !"
"3 กระบี่ชิงชีวิต ! "
น้ำเสียงที่เย็นชาได้ถูกเปล่งออกมา
หลังจากนั้นซูมู่หยาง โม่จี่และคนอื่นๆได้โจมตีร่วมกันอย่างรุนแรง
ท่าทางของหลินเทียนได้เปลี่ยนไปเล็กน้อยแต่ก็ไม่แสดงให้เห็นถึงความกลัวเลยแม้แต่น้อย
"!!! "
ประกายตาของเขาเย็นชาขณะที่กวาดกระบี่สายฟ้ามรกตออกไปโดยรอบ
คลื่นกระบี่อันรุนแรงได้ปะทะกันก่อนที่ร่างของเขาจะถูกผลักกระเด็นออกไปพร้อมกับเลือดที่ไหลซิบออกมาทางมุมปาก
"ตาย !"
โม่จี่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว
หอกยาวในมือของเขาได้เหวี่ยงเขามาด้วยจิตสังหารที่รุนแรง
หลินเทียนได้ยกกระบี่ขึ้นมารับมันไว้ขณะที่ซูมู่หยางที่อยู่ด้านข้างก็โจมตีเข้าใส่เขาเช่นกัน
หลินเทียนยังคงแสดงสีหน้าที่ไร้อารมณ์พร้อมกับปัดการโมตีของโม่จี่ด้วยกระบี่ในมือขวาแล้วส่งหมัดซ้ายเข้าปะทะกับคลื่นกระบี่ของซูมู่หยาง
"แกร๊ง !"
"ตุ๊บบบบ !!"
กระบี่ในมือขวาได้รับคมหอกเอาไว้ขณะที่มือซ้ายรับการโจมตีของซูมู่หยางนั้นส่งผลให้ร่างของเขากระเด็นออกไปไกลพลางกระอักเลือดออกมากลางอากาศ
"วุ้สสสส !"
ณ ตอนนี้เองที่เองที่ลูกธนูได้พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ
"จบสักที ! "
หลายๆคนได้แสดงสีหน้าที่ดุร้ายออกมาเพราะตอนนี้หลินเทียนลอยอยู่กลางอากาศดังนั้นมันไม่สามารถหลบลูกธนูนี้ได้แน่นอน มันต้องตาย !
อย่างไรก็ตามวินาทีต่อมานั้นท่าทางของทุกคนได้เปลี่ยนไปทันที
หลินเทียนที่อยู่กลางอากาศได้เหยียบอากาศโดยใช้เท้าขวาและทำให้ร่างของเขาเปลี่ยนทิศทางไปทันที
ลูกธนูสีเงินได้พุ่งเขาไปปักอยู่ในพุ่มไม้ที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล
แน่นอนว่ามันเป็นการโจมตีที่รุนแรงมากๆ !
"เป็นไปได้ไงกัน ! มันขยับตัวกลางอากาศได้ไงกัน ! "
หลายๆคนได้แต่แสดงสีหน้าที่ตกตะลึงออกมา
โม่จี่เองก็แสดงสีหน้าที่ดุร้ายสิ่งกว่าเก่าขณะที่จ้องมองไปทางหลินเทียน
ซูมู่หยางที่อยู่ข้างๆกันเองก็ได้แต่ขมวดคิ้วด้วยความรู้สึกแปลกมากกว่าเดิม
หลินเทียนที่กลับลงมาที่พื้นเองก็ได้มองไปยังจุดที่ธนูถูกยิงมาและเห็นว่ามีชายวัยกลางคนกำลังมองมาทางเขาด้วยสีหน้าที่ไม่อยากจะเชื่อ
"เขตแดนชีพจรเทวะระดับ 1 ! ดูเหมือนว่าตระกูลโม่ก็มีคนตาดีนี่ !"
หลินเทียนได้แสยะออกมา
ลูกธนูเมื่อครู่นี้ถูกเรียกว่าเป็นการโจมตีที่สมบูรณ์แบบมากๆ หากว่าเขาไม่ได้ฝึกทักษะก้าวย่างแห่งสวรรค์ก็คงไม่มีทางหลบพ้นและต้องตายอย่างแน่นอน
เขาได้ปาดเลือดที่มุมปากพร้อมทั้งมองไปรอบๆด้วยท่าทางที่ไม่หวาดกลัวแม้แต่น้อย หลังจากที่เห็นว่าไม่มีใครโผล่ออกมาแล้วเขาก็ได้ยิ้มออกมาแล้วสำแดงทักษะก้าวย่างแห่งสวรรค์เพื่อพุ่งออกไป
"อย่าคิดว่าจะหนีพ้นเลย ! "
หนึ่งในคนของโม่จี่ได้ตะโกนออกมาพร้อมทั้งพุ่งเข้าโจมตีเขาอย่างรวดเร็ว
"ไสหัวไปซะ !"
หลินเทียนได้คำรามออกมาอย่างเย็นชาพร้อมทั้งเหวี่ยงกระบี่เข้าปะทะพร้อมทั้งต่อยออกไปด้วยมือซ้าย
โครม ! ชายคนนั้นได้ลอยเคว้งไปไกลก่อนที่จะปะทะเข้ากับต้นไม้โดยที่กระอักเลือดออกมาแล้วแน่นิ่งไป
แน่นอนว่าเมื่อครู่เขาได้ใช้หมัดทลายฟ้าไปดังนั้นการโจมตีเมื่อกี้เป็นการสังหารชายคนนั้นทันที
"เจ้าหนีไม่พ้นหรอก !"
โม่จี่ได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก
หลังจากที่พูดจบแล้วเขาก็ยังคงไล่ล่าไม่หยุดยั้ง
"ตามไป !"
ซูมู่หยางได้ตะโกนออกมาอย่างดัง
ท่าทางของคนอื่นๆในตอนนี้เองที่เปลี่ยนเป็นจริงจังพร้อมทั้งไล่ตามไปด้วยความเร็วสูงสุด พวกเขาต้องสังหารหลินเทียนให้ได้เพราะหากว่ามันหนีไปได้แล้วสิ่งที่รอพวกเขาอยู่คือหายนะ
เสียงลมดังได้ส่งมาทางด้านหลังของเขาขณะที่ร่างมากมายกำลังพุ่งผ่านป่าตามมาอย่างรวดเร็ว
หลินเทียนได้กวาดตามองพร้อมทั้งฟาดฟันกลับไปด้านหลัง
ไม่นานเมื่อพบกับพื้นที่กว้างตรงหน้าแล้วหลินเทียนก็ได้หยุดเท้าลง
"วิ้ส !"
"วิ้ส !"
"วิ้ส !"
เสียงดังยังคงตามหลังเขามาขณะที่โม่จี่ได้มาถึงเป็นคนแรกแล้วตามมาด้วยคนอื่นๆซึ่งเข้ามาล้อมรอบหลินเทียนเอาไว้มันที
"หนีสิ ! ทำไมไม่หนีอีกล่ะ ! "
โม่จี่ได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก
ซูมู่หยางยังคงยืนอยู่กับที่ขณะที่จ้องมองไปทางหลินเทียนด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึม
"หนี ? "
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้เชี่ยวชาญเขตแดนชีพจรเทวะเป็นสิบนั้นเขาที่อยู่ตรงกลางไม่ได้แสดงสีหน้าหวาดหวั่นออกมาแม้แต่น้อยทว่ากลับเป็นสีหน้าที่เย็นชาพร้อมทั้งพูดออกมาด้วยรอยยิ้มที่มีความสุขว่า
"จะให้ข้าหนีไปภายในถิ่นข้าเนี่ยนะ ? "
เมื่อได้ยินเช่นนั้นแล้วท่าทางของทุกคนถึงกับเปลี่ยนไปทันที
ไม่นานหนึ่งในนั้นก็ได้หัวเราะออกมา
"ถิ่นเจ้า ? มุขนี้ตลกดีหนิ ! "
คนๆนี้ได้พูดออกมาด้วยท่าทางสบายอารมณ์
โม่จี่ได้ก้าวเดินออกไปพร้อมกับพูดว่า
"ข้าจะตัดแขนตัดขาเจ้าแล้วเอาร่างเจ้าไปขอโทษหน้าหลุมศพน้องชาย ! "
หลังจากที่พูดจบแล้วโม่จี่ก็กระโจนเข้าใส่หลินเทียนอีกครั้ง
การโจมตีนี้รุนแรงมากๆถึงขั้นส่งผลให้ซูมู่หยางมีท่าทางเปลี่ยนไป
หลินเทียนยังคงแสดงสีหน้าที่ราบเรียบออกมาเหมือนไม่มีท่าทีว่าจะหลบแม้แต่น้อย
"รักมันมากใช่ไหม ดีๆ วันนี้จะส่งไปอยู่ด้วยกันเลยแล้วกันนะ "
หลินเทียนได้จ้องมองไปทางโม่จี่พร้อมทั้งยิ้มออกมาอย่างชั่วร้ายแล้วพูดต่อว่า
"ข่ายอาคมสายฟ้ามรกตจงทำงาน !"
"แกร๊ง ! "
พริบตานี้เองที่คลื่นกระบี่มากมายได้พวยพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าขณะที่พื้นที่โดยรอบได้ถูกครอบคลุมเอาไว้ทันที