บทที่ 12: หมาป่ามาแล้ว? ไม่สิ ค่าประสบการณ์มาแล้วต่างหาก!

เสียงหอนแหลมสูงโหยหวนทะลุผ่านความว่างเปล่า ทิ่มแทงลึกเข้าไปในจิตสำนึกของเฉินโหยวอย่างโหดเหี้ยม

ความรู้สึกปลอดภัยเล็กๆ ที่เพิ่งเกิดขึ้นจากค่าสถานะที่พุ่งพรวด ถูกฉีกกระชากออกเป็นช่องว่างในพริบตา ความหวาดกลัวอันเยือกเย็นไหลทะลักเข้ามาตามรอยแยกนั้น

เขาตัวสั่นสะท้าน สายตาตวัดขวับไปยังทิศทางที่เสียงหอนดังมาทันที

สุดขอบฟ้าไกลโพ้น เค้าโครงของเมืองอันโอ่อ่าตระการตาปรากฏให้เห็นเพียงลางเลือน

กำแพงเมืองโบราณทอดตัวยาวท่ามกลางความมัวซัว แผ่กลิ่นอายความเก่าแก่ที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาอย่างยาวนาน

แต่ระหว่างเขากับเมืองนั้น กลับมีกลิ่นอายสังหารสีเลือดเข้มข้นพุ่งเสียดฟ้า ปะปนกับสีเทาแห่งความตายที่ปกคลุมไม่จางหาย

ท่ามกลางกลิ่นอายสังหาร กลุ่มก้อนพลังงานที่เปล่งแสงสีเขียววิบวับกำลังเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง ทุกการกะพริบวูบหนึ่งคือการย่นระยะทางเข้ามาอย่างมหาศาล

‘มันพุ่งเป้ามาที่ผม!’

เฉินโหยวหัวใจกระตุกวูบ รีบเรียกหน้าต่างแผนที่ออกมาทันที

แผนที่หนังแกะดูเรียบง่ายกางออก บนนั้นมีจุดสถานที่ระบุด้วยตัวอักษรโบราณอยู่ไม่กี่จุด

ตำแหน่งปัจจุบันของเขาคือจุดแสง ส่วนเมืองไกลๆ นั้นระบุชื่อว่า 【เมืองเจ้าเฉิง】

จากจุดแสงไปยังเมืองเจ้าเฉิง บนเส้นทางเส้นประ มีข้อมูลมอนสเตอร์สีแดงเลือดระบุไว้อย่างชัดเจน: 【หมาป่าวิญญาณ (ระดับ 3~5)】

เฉินโหยวรู้สึกหนังศีรษะชาหนึบด้วยความพรั่นพรึง

หลังเปลี่ยนอาชีพ เลเวลของเขากลายเป็น 1 ตัวเปล่าเล่าเปลือย

ชุดมือใหม่ที่แถมมาจากการเติมเงินครั้งแรกถูกถอดออกโดยอัตโนมัติ นอนนิ่งอยู่ในกระเป๋า

เขารีบเปิดกระเป๋า เพียงแค่คิดในใจ เสื้อผ้าดิบมือใหม่ กางเกงผ้าดิบมือใหม่ รองเท้าฟางมือใหม่... อุปกรณ์ทีละชิ้นก็กลับมาสวมอยู่บนร่าง

สุดท้าย ดาบเหล็กมือใหม่เล่มนั้นก็ปรากฏขึ้นในมือ

ค่าสถานะเพิ่มขึ้นอีกครั้ง ด้ามดาบเย็นเฉียบมอบความรู้สึกปลอดภัยจอมปลอมให้เขาเล็กน้อย

แต่ใจของเฉินโหยวยังคงแขวนอยู่บนเส้นด้าย

ที่นี่ไม่ใช่เกมออนไลน์ทั่วไปที่เกิดใหม่ได้ไม่จำกัด ความตายที่นี่มีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นจุดจบจริงๆ

เขาเลเวล 1 อีกฝ่ายสูงสุดเลเวล 5 เรื่องการกดขี่ด้วยเลเวลเนี่ย ไม่ว่าในเกมไหนมันก็คือ ‘พระเจ้า’ ดีๆ นี่เอง

“บรู๊ววว~”

เสียงหอนดังสนั่นอีกครั้ง คราวนี้ระยะทางใกล้เข้ามาอย่างเห็นได้ชัด ความโหดร้ายและหิวกระหายในน้ำเสียงนั้นแทบจะจับต้องได้

ไม่ทันแล้ว!

สัญญาณเตือนภัยดังลั่นในใจเฉินโหยว สายตากวาดมองไปทั่วหน้าต่างระบบอย่างบ้าคลั่ง

เจอแล้ว!

ในมุมหนึ่ง ไอคอนตัวอักษร “ค้า” แบบโบราณกำลังลอยนิ่งอยู่ตรงนั้น

เขาใช้ความคิดคลิกมันอย่างไม่ลังเล

หน้าต่างชั้นวางสินค้าละลานตาเด้งออกมา บนนั้นจัดวางสินค้าที่เปล่งแสงระยิบระยับแยกเป็นหมวดหมู่

【โอสถ】, 【ยันต์】, 【อาวุธวิเศษ】, 【คัมภีร์】...

สายตาของเฉินโหยวล็อคเป้าไปที่โซน 【โอสถ】 ทันที

【โอสถเผยหยวน】: ฟื้นฟูพลังชีวิต 500 หน่วยทันที คูลดาวน์ 30 วินาที ราคา: 1 เหรียญทอง/10 เม็ด

หนึ่งเหรียญทอง หนึ่งล้านเงินฮัวเซี่ย! ยาเพิ่มเลือดสิบเม็ด!

ถ้าเป็นเมื่อก่อน เฉินโหยวคงด่าคนออกแบบไอ้นี่จนบรรพบุรุษสะดุ้ง

แต่ตอนนี้ เขากลับรู้สึกว่าราคานี้มันช่างมีคุณธรรมเหลือเกิน!

ชีวิตจะหาไม่แล้ว หนึ่งล้านจะมีค่าบ้าบออะไร!

ซื้อ! ต้องซื้อ!

เขามองหาต่อ แล้วสายตาก็ไปหยุดอยู่ที่กระดาษยันต์ที่แผ่แสงสีทองนวล

【ยันต์แทนตัว】: ไอเทมใช้แล้วทิ้ง สามารถต้านทานความเสียหายถึงตายได้หนึ่งครั้ง ราคา: 10 เหรียญทอง/แผ่น

สิบเหรียญทอง

สิบล้านเงินฮัวเซี่ย

กระดาษแผ่นเดียว

เฉินโหยวลมหายใจสะดุดไปชั่วขณะ

เขานึกถึงใบหน้าสี่เหลี่ยมเคร่งขรึมของหลี่กั๋วอัน นึกถึงประโยคที่หนักแน่นทรงพลังนั้น

“เงิน สำหรับโปรเจกต์ของพวกเราแล้ว เป็นสิ่งที่ไร้ค่าที่สุด”

ใช่แล้ว วิสัยทัศน์! ต้องเปิดวิสัยทัศน์ให้กว้าง!

ข้างหลังผมคือประเทศทั้งประเทศ!

ผมจะไปกลัวแพงทำบ้าอะไร!

นี่มันไพ่ตายช่วยชีวิตเชียวนะเว้ย!

ความคิดของเฉินโหยวปลอดโปร่งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนในวินาทีนี้ ไม่มีความลังเลหรือเสียดายแม้แต่น้อย

ทว่า ในชั่วพริบตาที่เขากำลังจะกดสั่งซื้อ กลิ่นคาวเลือดก็พุ่งปะทะใบหน้า

เขาเงยหน้าขวับ รูม่านตาหดเกร็ง

หกตัว!

หมาป่าขนาดยักษ์ที่ตัวใหญ่พอๆ กับหมีดำโตเต็มวัยหกตัว ล้อมเขาไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้

ขนสีดำสนิทปกคลุมทั่วร่าง แต่กลับมีความโปร่งแสงดูเหมือนภาพลวงตา ราวกับจะสลายไปในอากาศได้ทุกเมื่อ

ดวงตาสีแดงเลือดลุกโชนด้วยความโลภและความโหดเหี้ยมที่ไม่มีการปิดบัง เขี้ยวขาววาววับมีน้ำลายไหลย้อยน่าสะอิดสะเอียน

นี่คือหมาป่าวิญญาณ?

นี่มันเรียกว่าหมาป่าเรอะ?

แรงกระแทกทางสายตาและภัยคุกคามความตายที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม ทำให้เลือดในกายเฉินโหยวแทบจับตัวเป็นน้ำแข็ง

เขาไม่มีเวลาแม้แต่จะซื้อ 【โอสถเผยหยวน】 สัญชาตญาณการเอาตัวรอดสั่งการให้เขาใช้ความคิดรัวนิ้วใส่กระดาษยันต์มูลค่าสิบล้านนั่น

【ซื้อ “ยันต์แทนตัว” x1 จ่าย 10 เหรียญทอง ยืนยันหรือไม่?】

‘ยืนยัน! ยืนยัน! รีบยืนยันให้พ่อสิวะ!’ เฉินโหยวตะโกนก้องในใจ

【ชำระเงินสำเร็จ!】

【“ยันต์แทนตัว” ถูกเก็บเข้ากระเป๋า ต้องการใช้ทันทีหรือไม่?】

“ใช้!”

แสงสีทองพุ่งออกจากกระเป๋า แปะที่หน้าอกเขาทันที กลายเป็นอักขระสีทองลึกลับนับไม่ถ้วนหลอมรวมเข้าสู่ร่างกาย

ชั้นแสงจางๆ ที่ตาเปล่าแทบมองไม่เห็นคลุมร่างเขาไว้

พร้อมกันนั้นมุมขวาบนก็มีไอคอน Buff เพิ่มขึ้นมา

นับถอยหลัง 【09:59】

ทำทั้งหมดนี้เสร็จ เฉินโหยวถึงรู้สึกว่าหัวใจที่แทบจะกระดอนออกมานอกอกสงบลงบ้าง

เขากำดาบเหล็กมือใหม่แน่น ฝ่ามือชุ่มเหงื่อเย็นเฉียบ จ้องเขม็งไปที่หมาป่าวิญญาณตัวที่ใกล้ที่สุด

แม้จะเป็นอาชีพใหม่ แม้เคล็ดวิชาจะเป็นขั้นสวรรค์ แต่เมื่อเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์ที่แรงกดดันมหาศาลขนาดนี้ เขาไม่รู้เลยว่าไอ้ที่เรียกว่า “ขอบเขตกลั่นลมปราณชั้นที่หนึ่ง” เนี่ย มันเก่งแค่ไหนกันแน่

คนออกแบบตัวเลขเกมนี้ จะใช้ตรรกะทั่วไปมาตัดสินไม่ได้!

“โฮก!”

หมาป่าวิญญาณตัวหนึ่งหมดความอดทน คำรามต่ำ ขาหลังถีบพื้น ร่างมหึมาพุ่งเป็นสายฟ้าสีดำ อ้าปากกว้างหมายขย้ำคอเฉินโหยว!

เร็วเกินไป!

เฉินโหยวตอบสนองไม่ทัน ได้แต่ยกดาบเหล็กขึ้นกันตามสัญชาตญาณ

ทว่า ความเร็วของหมาป่าวิญญาณนั้นเหนือจินตนาการ ในจังหวะที่เขายกดาบ มันก็พุ่งชนหน้าอกเขาเข้าอย่างจัง!

แรงมหาศาลปะทะเข้ามา!

ความเจ็บปวดจากการถูกฉีกกระชากที่คาดไว้ไม่เกิดขึ้น

ตัวเลขความเสียหายสีแดงสดลอยขึ้นเหนือหัวเขา

【-1】

ในขณะเดียวกัน เหนือหัวหมาป่าวิญญาณก็มีตัวเลขสะท้อนกลับลอยขึ้นมา

【-10】

เฉินโหยว: “?”

หมาป่าวิญญาณ: “???”

เจ้าหมาป่าวิญญาณตัวนั้นก็งงเป็นไก่ตาแตก มันรู้สึกเหมือนไม่ได้ชนมนุษย์ แต่ชนเข้ากับแผ่นเหล็กเผาไฟ

แรงสะท้อนกลับมหาศาลและความเจ็บปวดจากการถูกเผาไหม้ทำให้มันร้องโหยหวน กระเด็นถอยหลังไป

ทั้งสนามรบตกอยู่ในความเงียบงันอันน่าพิศวงไปหนึ่งวินาที

หมาป่าวิญญาณอีกห้าตัว รวมถึงตัวเฉินโหยวเอง ต่างจ้องมองฉากเหนือจริงนี้อย่างโง่งม

‘เชี่ยไรเนี่ย?’

สมองเฉินโหยวค้างไปวินาทีหนึ่ง ก่อนจะถูกความปิติยินดีถาโถมเข้าใส่!

พลังป้องกัน 72!

ตอนนี้พลังป้องกันของเขาคือ 72 แต้ม!

พลังโจมตีของหมาป่าวิญญาณ เจาะเกราะเขาไม่เข้าด้วยซ้ำ!

นี่สินะ... พลังของการเติมเงิน?

นี่คือความเทพของผู้บำเพ็ญเพียรสินะ?

รักเลย! รักสุดๆ!

“บรู๊ววว!”

หมาป่าวิญญาณอีกตัวได้สติ พุ่งเข้ามาอีกครั้ง

คราวนี้ เฉินโหยวไม่มีความกลัวอีกต่อไป

เขามองเงาดำที่พุ่งเข้ามา มุมปากยกยิ้มแบบผู้แข็งแกร่ง

‘กลัวพ่องสิ! ป๋าใช้เงินชาติไปร้อยล้าน เพื่อมาให้พวกแกขู่เนี่ยนะ?’

“ตายซะ!”

เฉินโหยวตะโกนลั่น ไม่ตั้งรับอีกต่อไป แต่พุ่งสวนเข้าไป

《เคล็ดวิชาเก้าวัฏจักรหุนหยวน》 ไม่ใช่แค่การบำเพ็ญเพียร แต่ยังเป็นวิถีการโคจรปราณ

วึ้ง~

ดาบเหล็กส่งเสียงร้องเบาๆ ตัวดาบเคลือบด้วยแสงสีขาวจางๆ

เขาใช้