บทที่ 34: กายเนื้อเปราะบาง วิถีเครื่องจักรคือหนทางสู่การบรรลุธรรม?
บทที่ 34: กายเนื้อเปราะบาง วิถีเครื่องจักรคือหนทางสู่การบรรลุธรรม?
วิธีการออกจากเขตปลอดภัยนั้น หลินเยว่มีอยู่สองทางเลือก
ทางแรก คือสื่อสารกับระบบโดยตรงเพื่อคลายข้อจำกัดของเขตปลอดภัย
ทางที่สอง คือใช้พลังของตนในปัจจุบัน ทำลายกฎเกณฑ์ของเขตปลอดภัยทิ้งเสีย
หลินเยว่กังวลว่าการทำลายกฎเกณฑ์ของเขตปลอดภัยโดยตรงอาจนำไปสู่ผลลัพธ์ที่คาดเดาไม่ได้ หากส่งผลกระทบในทางไม่ดีต่อเสี่ยวโหรว ก็คงได้ไม่คุ้มเสีย
หลังทานอาหารเสร็จ แม้จะยังคงระแวงระบบอยู่บ้าง แต่เพื่อเสี่ยวโหรว หลินเยว่ก็ตัดสินใจที่จะเรียกหามัน
ทว่าบางครั้งเหตุไม่คาดฝันก็มักมาเยือนอย่างกะทันหัน
หลินเยว่พลันเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า คลื่นความผันผวนของมิติอันรุนแรงปรากฏขึ้นเหนือท้องฟ้าของผืนป่าในเขตปลอดภัยที่อยู่ห่างออกไป
“นี่มัน... จะมีคนมางั้นรึ?!”
ชั่วพริบตาถัดมา ร่างเงาหนึ่งก็ปรากฏขึ้นกลางเวหา ก่อนจะร่วงดิ่งลงสู่พื้นดิน
หลินเยว่ขมวดคิ้ว ร่างเงานั้นพลันหยุดชะงักกลางอากาศทันที
รอดพ้นจากการตกกระแทกพื้นจนกลายเป็นกองเนื้อเละๆ ไปได้อย่างหวุดหวิด
เมื่อสัมผัสรับรู้ของหลินเยว่กวาดผ่านร่างนั้น ใบหน้าของเขาก็เผยสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย
‘ไม่ใช่คน?’
‘เป็น... หุ่นยนต์?’
ดูเหมือนหุ่นยนต์ตัวนี้จะหมดสติ... ไม่สิ ต้องบอกว่าอยู่ในสถานะเครื่องดับ ทั่วทั้งร่างมีเพียงคลื่นพลังงานแผ่วเบาเท่านั้น
ในใจของหลินเยว่พลันเกิดความคิดหนึ่งขึ้นมา
“เสี่ยวโหรว ประเดี๋ยวไม่ว่าข้าจะพูดอะไร เจ้าห้ามพูดแทรกเด็ดขาด เข้าใจหรือไม่”
เสี่ยวโหรวพยักหน้าอย่างว่าง่าย “วางใจได้เลยเจ้าค่ะเจ้านาย!”
เขาเดินเข้าไปในป่าอย่างช้าๆ จนถึงตำแหน่งที่ไม่ไกลจากหุ่นยนต์ตัวนั้น แล้วจึงคลายพลังออก หุ่นยนต์ตัวนั้นร่วงลงกระแทกพื้นดังโครม
ทว่าแรงกระแทกเพียงเท่านี้ก็ไม่ได้ทำให้มันฟื้นคืนจากสถานะเครื่องดับ
เสี่ยวโหรวเองก็วิ่งเหยาะๆ ตามมาด้วยความอยากรู้อยากเห็น
ประมาณสิบกว่านาทีให้หลัง หลินเยว่สัมผัสได้ว่ากระแสพลังงานภายในร่างของหุ่นยนต์ตัวนั้นเพิ่มสูงขึ้นอย่างฉับพลัน
เป็นไปตามคาด เพียงไม่ถึงหนึ่งนาที หุ่นยนต์ตัวนั้นก็ยันกายลุกขึ้นยืนจากพื้น
หุ่นยนต์ตัวนี้มีใบหน้าเป็นชายหนุ่มชาวตะวันตก รูปลักษณ์ภายนอกดูไม่ต่างจากมนุษย์ แต่ภายในกลับเต็มไปด้วยชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ที่ซับซ้อนและละเอียดอ่อนยิ่งนัก
แต่สิ่งที่ทำให้หลินเยว่ประหลาดใจที่สุดก็คือ ตำแหน่งสมองของหุ่นยนต์ตัวนี้กลับเป็นสมองเนื้อเยื่อที่ไม่ต่างจากมนุษย์เลย
ตกลงว่านี่เป็นหุ่นยนต์ หรือเป็นมนุษย์ที่ผ่าน ‘วิถีเครื่องจักรบรรลุธรรม’ มากันแน่?
หุ่นยนต์ตัวนั้นลุกขึ้นยืน ดวงตาทั้งสองของมันฉายแสงสีทองกวาดมองไปรอบทิศทางสามร้อยหกสิบองศา
หลินเยว่และเสี่ยวโหรวยืนอยู่ไม่ไกลจากมันนัก เมื่อแสงสีทองกวาดผ่านทั้งสอง มันชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ไม่นานก็กวาดไปยังตำแหน่งอื่นต่อ
หลินเยว่สัมผัสได้ว่าแสงสีทองนี้ไม่ใช่การโจมตี ดูเหมือนจะเป็นการสำรวจสถานการณ์โดยรอบเสียมากกว่า
ชาร์ลส์ไม่เข้าใจว่าเหตุใดตนซึ่งกำลังสำรวจสายพันธุ์อยู่ในเขตอนุรักษ์ธรรมชาติภาคกลางของฮัวเซี่ยบนดาวต้นกำเนิด จู่ๆ ร่างกายจักรกลถึงได้ดับไป
มิหนำซ้ำ เมื่อตรวจสอบตัวเองและรีบูตระบบเสร็จสิ้น เขากลับพบว่าสภาพแวดล้อมโดยรอบเปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง
หลังจากการสแกน ชาร์ลส์ยังคงเต็มไปด้วยความสงสัย
ต้นไม้โดยรอบเป็นสายพันธุ์ท้องถิ่นของดาวต้นกำเนิดจริงๆ
องค์ประกอบธาตุในดินโดยรอบก็สอดคล้องกับองค์ประกอบดินในเขตภูเขาภาคกลางของฮัวเซี่ยบนดาวต้นกำเนิดโดยพื้นฐาน
ทว่าในฐานข้อมูล กลับไม่สามารถจับคู่สภาพภูมิศาสตร์โดยรอบกับตำแหน่งใดๆ ในเขตภูเขาภาคกลางของฮัวเซี่ยบนดาวต้นกำเนิดได้เลย
จากการสแกนพบว่าพื้นที่โดยรอบมีขอบเขตจำกัดอยู่แค่กว้างยาวสูงด้านละสิบกิโลเมตรเท่านั้น ดูไม่เหมือนโลกปกติเลยสักนิด
การเชื่อมต่อกับเครือข่ายดวงดาวก็ขาดหายไปเช่นกัน
ยังมีชายหญิงคู่นั้นที่อยู่ไกลออกไป
จากการสแกนวัดค่า ชายหนุ่มผู้นั้นเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาที่ไร้ร่องรอยแห่งวิถียุทธ์ ทั้งยังสวมใส่เสื้อผ้าเรียบง่าย
ในยุคสมัยปัจจุบันนี้ เรื่องเช่นนี้นับว่าหาได้ยากยิ่งนัก
ตามกฎหมายของสหพันธรัฐมนุษยชาติ มนุษย์ทุกคนต้องได้รับการบ่มเพาะด้านวิถียุทธ์ตั้งแต่อายุสามขวบ แม้แต่เด็กที่มีสภาพร่างกายย่ำแย่ที่สุด ก็ยังต้องได้รับยาปรับปรุงพันธุกรรม เพื่อให้แน่ใจว่าจะสามารถฝึกฝนวิถียุทธ์ได้หลังอายุหกขวบ
แต่ชายหนุ่มผู้นั้น เห็นได้ชัดว่าอายุยี่สิบสามปีแล้ว กลับไม่มีร่องรอยการฝึกฝนวิถียุทธ์เลยแม้แต่น้อย
ช่างผิดปกติเกินไปจริงๆ
มนุษย์ทั่วไปในวัยนี้ ล้วนบรรลุถึงระดับขอบเขตนักยุทธ์ได้ทั้งนั้น หรือหากเป็นอัจฉริยะก็อาจก้าวสู่ขอบเขตจอมยุทธ์ได้ไม่ยาก
ยังมี ‘ผู้หญิง’ คนนั้นอีก
นางกลับเป็น ‘หุ่นยนต์พ่อบ้านรุ่นโบราณ’ ที่ถูกคัดทิ้งไปนานกว่าเก้าร้อยปีแล้ว
หุ่นยนต์โบราณสภาพสมบูรณ์หนึ่งตัว ในโรงประมูลมีมูลค่าอย่างน้อยหนึ่งร้อยล้านเหรียญสหพันธรัฐ
ด้วยเงินหนึ่งร้อยล้านเหรียญสหพันธรัฐ มีอำนาจซื้อมากพอที่จะซื้อดาวเคราะห์น้อยที่อุดมด้วยแร่ธาตุขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางหนึ่งร้อยกิโลเมตรภายในอาณาเขตของสหพันธรัฐได้ทั้งดวง
อีกทั้งคำว่า ‘สภาพสมบูรณ์’ ที่ชาร์ลส์หมายถึง ก็เป็นเพียงรูปลักษณ์ภายนอกเท่านั้น
ส่วนการที่มันยังใช้งานได้ปกตินั้นเป็นคนละเรื่องกันเลย!
อย่างไรก็ตาม ชาร์ลส์เข้าใจดีว่าภารกิจเร่งด่วนที่สุดในตอนนี้ คือการหาคำตอบให้ได้ว่าที่นี่คือที่ไหน
เขาไม่ได้กังวลว่าจะเผชิญกับอันตราย ชายหญิงคู่นั้นไม่มีทางสร้างภัยคุกคามใดๆ ต่อเขาได้อย่างแน่นอน
ในฐานะมนุษย์ดัดแปลงร่างสมบูรณ์ พลังที่ร่างกายจักรกลของเขาสามารถปลดปล่อยออกมาได้นั้น เทียบเท่ากับยอดฝีมือขอบเขตจอมยุทธ์ขั้นสูงสุด
แน่นอนว่า ทั้งมนุษย์ดัดแปลงและมนุษย์ล้วนเป็นพลเมืองที่ได้รับความคุ้มครองตามกฎหมายของสหพันธรัฐมนุษยชาติ ชาร์ลส์ย่อมไม่ลงมือกับคนแปลกหน้าโดยพลการ
“ท่านผู้นี้ พอจะทราบหรือไม่ว่าที่นี่คือที่ใด”
ชาร์ลส์เดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าชายหนุ่มแล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เป็นมิตร
หลินเยว่กลับส่ายหน้าเบาๆ แล้วตอบว่า “ข้าเองก็ไม่รู้”
“สิบปีก่อน ข้ากับเสี่ยวโหรว หุ่นยนต์พ่อบ้านของข้า จู่ๆ ก็ถูกส่งมาที่นี่โดยไม่ทราบสาเหตุ”
“พวกเราใช้ชีวิตอยู่ที่นี่มาสิบปี สร้างบ้านและบุกเบิกไร่นาด้วยตนเอง”
“จนกระทั่งเมื่อครู่ เห็นเจ้าตกลงมาจากฟ้า พวกเราจึงรีบวิ่งมาดู”
ชาร์ลส์ได้ยินดังนั้น ก็รีบค้นหาข้อมูลที่สอดคล้องกันในฐานข้อมูลทันที
ในฐานะเจ้าหน้าที่สำรวจสายพันธุ์แห่งสหพันธรัฐ ฐานข้อมูลภายในร่างกายของชาร์ลส์ได้จัดเก็บข้อมูลต่างๆ ไว้อย่างละเอียดและซับซ้อนมหาศาล ไม่นาน ความเป็นไปได้หนึ่งก็ปรากฏขึ้นในสมองของเขา
สิ่งที่เคยเป็นเพียงเรื่องเล่าลือในวงแคบๆ และมีโอกาสเกิดขึ้นน้อยนิด ทว่าในช่วงสองร้อยปีมานี้กลับมีสถิติการปรากฏตัวในแนวโน้มที่สูงขึ้น
ในตำนานเล่าว่า ผู้ที่เข้าสู่แดนลี้ลับ หากไม่กลับสู่โลกแห่งความจริงภายในสามสิบวัน ก็จะไม่มีวันได้กลับไปอีกเลย
ผู้ที่กลับสู่โลกแห่งความจริงได้ ส่วนใหญ่จะได้รับมรดกวิถียุทธ์ที่ยอดเยี่ยม มีเพียงส่วนน้อยที่จะไม่ได้อะไรเลย
ส่วนผู้ที่กลับไปไม่ได้ ก็จะหายสาบสูญไปโดยสิ้นเชิง
ขอบเขตการปรากฏของแดนลี้ลับนั้น อ้างอิงจากบันทึกที่มีอยู่อย่างจำกัดในฐานข้อมูล กล่าวได้ว่ากระจายอยู่ทั่วทั้งสหพันธรัฐมนุษยชาติ
แต่ไม่มีหลักฐานใดพิสูจน์ได้ว่า แดนลี้ลับจะปรากฏขึ้นเฉพาะในขอบเขตของสหพันธรัฐมนุษยชาติเท่านั้น
สมองจักรกลของชาร์ลส์ประมวลผลและสรุปความเป็นไปได้ที่สูงที่สุดออกมาในทันที
ชายหนุ่มและหุ่นยนต์โบราณตรงหน้านี้ มีความเป็นไปได้สูงว่ามาจากอารยธรรมเทคโนโลยีที่ค่อนข้างล้าหลังและไม่ได้สังกัดสหพันธรัฐมนุษยชาติ
อารยธรรมเทคโนโลยีนี้ น่าจะเป็นอารยธรรมผู้พลัดถิ่นที่เกิดจากการอพยพครั้งใหญ่ไปยังมุมต่างๆ ของจักรวาลเพื่อรักษาเชื้อไฟแห่งชีวิตไว้ ในช่วงสงครามเมื่อหลายร้อยปีก่อนของสหพันธรัฐมนุษยชาติ
อารยธรรมเหล่านี้บ้างก็มีเทคโนโลยีที่ค่อนข้างก้าวหน้า บ้างก็มีวิถียุทธ์ที่ยอดเยี่ยมพอตัว
แต่เมื่อเทียบกับสหพันธรัฐมนุษยชาติที่เป็นต้นกำเนิดแล้ว อารยธรรมเหล่านี้ส่วนใหญ่ล้วนเป็นอารยธรรม ‘ขาเป๋’
กล่าวคือมีการพัฒนาด้านเทคโนโลยีและวิถียุทธ์ที่ไม่สมดุลกัน
และชายหนุ่มกับหุ่นยนต์โบราณคู่นี้ มีความน่าจะเป็นสูงว่าได้เข้ามาในแดนลี้ลับเมื่อสิบปีก่อน แล้วไม่ได้กลับสู่โลกแห่งความจริงหลังครบกำหนดสามสิบวัน
นี่จึงอธิบายเรื่องกระท่อมสองหลังที่ชาร์ลส์สแกนพบได้
เมื่อวิเคราะห์มาถึงจุดนี้ ชาร์ลส์ก็อดรู้สึกเวทนาชายหนุ่มตรงหน้าขึ้นมาวูบหนึ่งไม่ได้