บทที่ 36 - เข้าสู่รอบรองชนะเลิศ

ภายใต้เวทย์ฟื้นฟูอันทรงพลังของผม เขาเริ่มคืนสติแต่ยังอยู่ในสภาพอ่อนแอมาก อย่างไรก็ตามเขาดึงพลังชีวิตของเขาออกมาใช้

“ขอบคุณมาก นายแข็งแกร่งเกินไป ฉันยอมรับความพ่ายแพ้” เขาพูดอย่างช่วยไม่ได้

“อย่าใช้เวทย์มนต์อย่างนั้นอีก การดึงพลังชีวิตออกมาใช้มันอันตรายมาก” เพราะผมเคยใช้พลังชีวิตมาก่อน ผมรู้ถึงผลข้างเคียงที่จะเกิดขึ้นกับคนที่ใช้มัน

“ขอบคุณ ฉันจะจำไว้ในใจ”

อาจารย์ผู้ตัดสินเดินขึ้นมาบนเวที พยักหน้าเป็นเชิงยอมรับ เขาเห็นด้วยกับการที่ผมช่วยรักษาคู่ต่อสู้

ผมขอประกาศ นักเรียนเว่ยจางกงเป็นผู้ชนะอันดับ 1 ของกลุ่ม 11 นักเรียนอ้าวชาลี่เป็นอันดับ 2...” อาจารย์ประกาศผลการประลองของกลุ่มที่ 11

ผมไม่รู้ชื่อเขา จนถึงตอนนี้ เขาถูกพากลับห้องพักไปโดยเพื่อนบางคน ตอนนี้ผมเข้าใกล้เป้าหมายของผมไปอีกก้าวแล้ว ก้าวได้อย่างมั่นคงมากด้วย

ผมเห็นอาจารย์ตี้ปรากฏตัวอยู่ในหมู่ผู้ชม เขาน่าจะมาเพราะรับรู้ได้ถึงความผันผวนของพลังเวทย์ที่เกิดขึ้น เห็นผมมองไป เขาขยับตัว เสียงของเขาดังขึ้นในหัวผม “เกิดอะไรขึ้น? จางกง ทำไมเธอต้องใช้เวทย์ที่รุนแรงขนาดนั้น?”

ทักษะในการใช้โทรจิตของผมในตอนนี้ยังไม่ดีมาก ผมไม่กล้าใช้มันมากนัก ผมเลยตอบกลับไปแค่สั้น ๆ “เดี๋ยวผมไปหาอาจารย์ แล้วจะบอกอาจารย์โดยตรงครับ”

“ได้ งั้นอาจารย์กลับไปก่อน”

กลับลงมาจากเวที ผมรีบหลบออกมาโดยใช้เวทย์เคลื่อนย้ายระยะใกล้ 2-3 ครั้ง เพราะไม่อยากตอบคำถามโน่นนี่นั่น (ต้องมีคนถามแน่) ขั้นแรก ผมจะไปหา อาจารย์ตี้ก่อน เขาน่าจะรอผมอยู่

“อาจารย์ครับ ผมมาแล้ว”

“เข้ามา”

ผมเดินเข้าไปในห้องทำงานของอาจารย์ตี้ เขาส่งสัญญาณให้ผมนั่งลง

“เกิดอะไรขึ้น?”

“มันเป็นอย่างนี้....” ผมสรุปสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างการประลองให้อาจารย์ฟัง

“อา!!...” อาจารย์ตี้ถอนหายใจยาว “พวกเธอ! เด็กสมัยนี้เนี่ยนะ ทำไมถึงใช้พลังชีวิตกันง่าย ๆ อย่างนี้นะ? พวกเธอน่าจะรู้ว่าร่างกายของเธอได้มาจากพ่อแม่ ต้องดูแลมันให้ดี ครั้งก่อนเธอใช้พลังชีวิตเพื่อช่วยชีวิตสัตว์เวทย์ แต่ครั้งนี้มันเป็นแค่การแข่งขันธรรมดา ความต้องการที่จะเอาชนะทำไมมันมากอย่างนั้น” อาจารย์ตี้ส่ายหัว

“ดูเหมือนอาจารย์ต้องเพิ่มชั้นเรียนเพื่อให้คำปรึกษานักเรียนขึ้นในโรงเรียน!”

“ไม่ต้องอารมณ์เสียครับอาจารย์ แค่ให้ความรู้ด้านนี้แก่นักเรียนก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรแล้วครับ” ผมปลอบเขา

“เธอก็เหมือนกัน เจ้าเด็กบ้า เธอเล่นใช้เวทย์ที่รุนแรงขนาดนั้น จะมีนักเรียนปี 2 คนไหนกล้าประลองกันเธออีก”

“ไม่หรอกครับอาจารย์ เวทย์อาณาจักรพิสุทธิ์ของผมยังไม่สมบูรณ์ ผมยังควบคุมได้ไม่เต็มที่เลย ผมใช้พลังของมันได้แค่ 1 ใน 3 อีกอย่าง ไม่ใช่ว่าผมอยากใช้มัน แต่ถ้าผมไม่ใช้ ผมป้องกันเวทย์โจมตีนั่นไม่ได้หรอกครับ” ผมพูดแบบ เจ็บลึก ๆ

“ก็มีแต่เธอเท่านั้นแหละที่รู้ว่ามันยังไม่เต็มพลัง มีคนเรียนเวทย์แสงอยู่เท่าไรในโรงเรียน? ใครจะไปรู้กับเธอ ทุกคนจะประเมินพลังของเธอสูงมาก คราวนี้เธอจะทำตัวขี้เกียจยังไงก็ได้ ไม่มีปัญหา”

เหมือนกับที่อาจารย์ตี้ได้ทำนายไว้ ไม่มีนักเรียนคนไหนกล้าประลองกับผม หลังจากที่ผมแสดงฝีมือวันก่อน ตั้งแต่เริ่มเข้าสู่รอบสุดท้าย คู่ต่อสู้ของผมทุกคนยอมแพ้ทันทีหลังจากลงมือ 2-3 ท่า สิ่งแรกที่คู่ต่อสู้ของผมคิดหลังจากที่รู้ว่าต้องประลองกับผมคือ “ทำไมฉันโชคร้ายอย่างนี้?” โดยไม่ต้องใช้ความพยายามใด ๆ ผมกลายเป็นผู้เข้าประลอง 4 คนสุดท้าย ผมถึงกับมีชื่อเสียงมากกว่าหว่อเค้อ ซึ่งปกติแล้วเป็นผู้เข้าประลองที่มีชื่อเสียงมากที่สุด

ในทางกลับกัน งานของหม่าเคอยากกว่าของผมมาก หลังจากเข้ารอบสุดท้ายมา การประลองทุกครั้งไม่ง่ายที่จะเอาชนะได้เลย แต่ถึงจะยากอย่างไร เขายังคิดว่าเขาโชคดี แน่นอนเพราะเขาไม่ได้เจอกับผม ฮ่าฮ่า!

มีการจับฉลากประกบคู่รอบรองชนะเลิศ ผมเดินขึ้นไปจับฉลากเป็นคนแรก ได้เป็นคู่แรก หม่าเคอ เจ้าเด็กนี่พึมพำอะไรก็ไม่รู้อยู่ตลอดเวลา ดูเหมือนเขาไม่อยากจะจับได้ผมเป็นคู่ประลองจริง ๆ อย่างไรก็ตาม ชีวิตไม่ได้ง่ายขนาดนั้น เขาก็จับได้คู่แรกเหมือนกัน ฮิฮิ! ดูเหมือนว่ามันน่าจะเป็นการประลองที่ดีแน่ ๆ คราวนี้

ลงมาจากเวที หม่าเคอสภาพเหมือนกับมะเขือเผา (สีหน้า สีหน้าห่อเหี่ยว)

“มีอะไรไม่ถูกต้องเหรอ? หม่าเคอ” ผมหยอกเขา

“พี่ใหญ่ ทำไมผมโชคร้ายอย่างงี้? ทำไมผมต้องเจอกับพี่ก่อน?”

“ทำไมมันจะแย่อย่างงั้น? ฉันไม่จำเป็นจะเอาชนะนายได้แน่ ๆ นี่” ทำไมเขาไม่มั่นใจในตัวเองเลย?

“มันจะเป็นไปได้ยังไง?”

“พี่ไม่รู้หรอก แต่อาจารย์หลงบอกผมว่า ผมกับพี่น่ะ คนละระดับกันเลย เขาบอกว่าผมอ่อนแอกว่าพี่มากแล้วบอกให้ผมพยายามให้มากขึ้นอีก” กลายเป็นว่า มันเป็นเพราะสิ่งที่อาจารย์ของเขาพูด ฮ่าฮ่า! ไม่อย่างนั้นทำไมเขาจะดูกลัวมากตอนที่จับฉลากประกบคู่ได้เป็นผม อาจารย์ของเขาเป็นรองอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียน เมธีเวทย์หลงซิงเต๋อ คำพูดจากเมธีเวทย์น่าจะเชื่อถือได้

“พรุ่งนี้มาพยายามด้วยกันเถอะ ฉันหวังว่ามันจะเป็นการประลองที่ดี เหมือนกับตอนสอบเข้า นายจะรู้ได้ยังไงว่านายจะไม่ชนะ ถ้านายไม่ลองดูก่อน?”

“ก็ได้”

เพราะมันเป็นการประลองรอบ 4 คนสุดท้าย นักเรียนชั้นปีที่ 2 ทั้งหมดมาร่วมชมการประลอง ดูแล้วคึกคักเป็นอย่างมาก หม่าเคอกับผมยืนอยู่บนเวที “หม่าเคอ อย่าทำให้ตัวเองเสียหน้า มีคนมาดูอยู่ตั้งเยอะ!”

หม่าเคอยิ้มอย่างเสียไม่ได้ แล้วเริ่มต้นการจู่โจม

ข้อได้เปรียบใหญ่ที่สุดของหม่าเคอคือการควบคุมเวทย์มนต์ที่ยอดเยี่ยม เขาไม่กลัวการเคลื่อนย้ายของผม ดังนั้นเขาเริ่มด้วยเวทย์โจมตีระดับสูง

“โอ้ ธาตุไฟผู้ยิ่งใหญ่ รวมกันที่ข้างตัวข้า กลายเป็นมังกรไฟ ทำลายล้างศัตรูตรงหน้า!” บ้าจริง! เมื่อวานเจ้านี่ยังจิตตก พูดว่าไม่มีทางเอาชนะผมได้อยู่เลย ทำไมวันนี้ถึงได้ดูดุนัก เวทย์มังกรไฟตั้งแต่เริ่มเลย เวทย์โจมตีเวทย์นี้ไม่ได้อ่อนแอกว่าเพลิงคลั่งสวรรค์ที่เสริมพลังแล้วของวันนั้นเลย

มังกรไฟตัวใหญ่ปรากฏตัวขึ้น มันวนรอบตัวหม่าเคอ 1 รอบ ก่อนจะพุ่งเข้าใส่ผม

ถึงผมจะร่ายเวทย์โล่ผลึกแสงไว้เรียบร้อยแล้ว แต่ผมก็ไม่กล้าปะทะกับมังกรไฟตัวนี้โดยตรง ผมควรจะใช้เวทย์อะไรดี? แสงชำระล้างไม่น่าจะป้องกันมันได้ เฉือนมิติไม่สามารถรับมือกับเวทย์โจมตีที่ใหญ่ขนาดนี้ได้

“โอ้! ธาตุแสงผู้ยิ่งใหญ่ ได้โปรดรับฟังคำขอของข้า กลายเป็นรัศมีศักดิ์สิทธิ์ หยุดศัตรูเบื้องหน้า!” เวทย์แสงป้องกันระดับสูง ‘รัศมีศักดิ์สิทธิ์’ ปรากฏขึ้นบนตัวผม

รัศมีสีขาวรวมตัวกันเป็นกำแพงแข็ง 3 ฟุตข้างหน้าผม กระแทกมังกรไฟกลับไป แต่อย่างไรก็ตามมังกรไฟยังไม่สลายตัวไป มันหมุนตัวกลับแล้วพุ่งเข้าใส่ผมอีกครั้ง เวทย์ของหม่าเคอแข็งแกร่งมาก ผมไม่เคยเห็นเขาใช้มาก่อนทั้งในรอบจัดกลุ่ม หรือรอบสุดท้ายก่อนหน้านี้

ผมเพิ่มพลังของรัศมีศักดิ์สิทธิ์เพื่อป้องกันการโจมตีอีกครั้ง และอีกครั้ง ผมบอกได้เลยว่า เขาต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการควบคุมมังกรไฟ ดูเหมือนว่าเขาจะทนได้อีกไม่นาน

“พี่ใหญ่ ผมจะใช้ไม้ตายของผมแล้วนะ!” อะไรนะ เจ้าเด็กนี่มีไม้ตาย...

หม่าเคอนำคทาเวทย์สีแดงเพลิงออกมา แล้วเริ่มร่ายเวทย์

ในกลุ่มผู้ชม อาจารย์ตี้ดึงหนวดของอาจารย์หลง “อะไร? เจ้ามีของตั้งมากมายในโกดัง แต่เจ้ามอบ ‘ความพิโรธของเทพแห่งไฟ’ ให้เจ้าเด็กนั่นจริง ๆ”

อาจารย์หลงไม่ปัดมือของอาจารย์ตี้ออก แต่ยื่นมือไปดึงหนวดของอาจารย์ตี้กลับ “แล้วเจ้าล่ะ? เจ้าไม่ได้มอบ ‘ชุดคลุมเวทย์ของเทพแห่งแสง’ ออกไปหรือยังไง?”

ระหว่างที่ชายชราสองคนกำลังยุ่งอยู่กับการต่อสู้นั้น ผมก็กำลังเผชิญอยู่กับความท้าทายที่ใหญ่ที่สุดตั้งแต่เริ่มการประลองนี้มา หลังจากหม่าเคอร่ายเวทย์ ลูกบอลสีแดงขนาดเล็กปรากฏขึ้นที่ตรงปลายคทาเวทย์ของเขา แม้จะมีขนาดเพียงเท่าลูกปิงปอง แต่ผมรู้ดีว่ามันไม่ตลกแน่ ๆ เพราะนั่นมันลูกบอลที่สร้างขึ้นจากพลังงานบริสุทธิ์ น่ากลัวกว่ามังกรไฟมาก มาก มาก!!