บทที่ 16 – ประลองกับคู่ต่อสู้ที่น่ากลัว

ในที่สุดก็ถึง ‘ศึกตัดสิน’ ครั้งสุดท้าย ผมไม่รู้ว่าใครเป็นคู่ต่อสู้คนสุดท้ายของผม แต่ถ้าจะให้ดีน่าจะเป็นใครบางคนที่อยู่ขั้นกลาง ผมจะได้ ‘แพ้’ และดูอ่อนแอ

ผู้สมัครทุกคนจับฉลากเรียบร้อย ตามด้วยการประกาศผลการจับคู่ การประลองครั้งแรก อันดับที่ 1 เว่ยจางกง พบกับอันดับที่ 12 ไซหม่าเคอ การประลองครั้งที่ 2 อันดับที่ 2 หลุนลี่จ๋า พบกับอันดับ 79 เหิงหลานเล่ยไซ...

เป็นเรื่องบังเอิญที่ไม่คาดคิดจริง ๆ หม่าเคอ!! ผมประหลาดใจ แล้วก็โยนความระแวดระวังไปกับสายลม ผมจะเป็นอันดับ 1 ผมยอมชนะวันนี้เพื่อที่จะแก้แค้นเรื่องเมื่อวาน ผมตัดสินใจแล้ว ผมจะแก้แค้น หึหึ! นายเตรียมตัวรอไว้ได้เลย หม่าเคอ!!! คอยดูว่าฉันจะจัดการกับนายยังไง....

ลำดับของการประลองจะจัดตามอันดับคะแนน จากอันดับต่ำขึ้นมา ผู้ที่อยู่อันดับต่ำจะสู้อย่างสุดใจ ใช่ผมก็จะสู้อย่างสุดกำลังด้วย

เจ้าคนน่าสมเพชหม่าเคอหนีไปหลบอยู่ที่ไหน? ผมกวาดตาหาไปในหมู่คน ไม่น่าเชื่อ ผมหาเขาไม่เจอ เขาไม่น่าที่จะกลัวว่าผมจะแก้แค้นเขาวันนี้เลยหนีไปใช่มั้ย? ไม่อย่างแน่นอน อาจารย์ของเขาไม่ยอมปล่อยให้เขาหนีอย่างแน่นอน อืม!! ผมเลิกมองหาเขา ยังไงก็ต้องเจอกันตอนประลองอยู่ดี

การประลองจัดขึ้นพร้อมกัน 10 เวที

ที่จริงแล้ว หม่าเคอแอบอยู่ในซอกเล็ก ๆ ตอนเขาได้ยินว่าคู่ต่อสู้ของเขาคือผม เขาเกือบจะเป็นลม หลังจากหลุดคำพูดเหล่านั้นไปเมื่อวาน เขาก็รู้สึกเสียใจแล้ว ––จบกัน! พรุ่งนี้พี่จางกงไม่ให้อภัยฉันแน่ ทำไมฉันโง่ได้อย่างนี้? มันเป็นความผิดของฉันทั้งหมด โอ้! พระเจ้า โปรดอวยพรและปกป้องผม อนุญาตให้ผมมีศพที่สมบูรณ์ด้วยพรุ่งนี้

ว้าว!! เพื่อการเข้าเรียนในโรงเรียนมัธยมเวทย์มนต์หลวง บนเวทีผู้สมัครทุกคนสู้เหมือนชีวิตนี้ขึ้นอยู่กับมัน ตอนนี้ ผมไม่รู้ว่าการประลองผ่านไปกี่คู่แล้ว คู่ที่กำลังประลองอยู่เป็นนักเวทย์น้ำกับนักเวทย์ลม ทั้งสองคน ไม่มีใครยอมใช้เวทย์ป้องกันเลย ทั้งคู่ทุ่มพลังเวทย์ทั้งหมดไปกับการร่ายเวทย์โจมตีที่ทรงพลังที่สุดของตัวเอง บนเวทีสภาพเหมือนพวกเขากำลังเรียกลมเสกฝน คุณเรียกลูกเห็บ ผมใช้พายุ ช่างน่ากลัวจริง ๆ ผมได้แต่ครุ่นคิดว่าถ้าเป็นผม จะต้องใช้วิธีแบบไหนถึงจะเอาชนะการประลองได้ หลังจากคิดมาเกือบครึ่งวัน ผมก็หาวิธีได้ ก็แค่บล็อค และหนีไปเรื่อย ๆ รอให้คู่ต่อสู้พลังเวทย์หมด แล้วค่อยเอาชนะเขา โชคดีที่พลังเวทย์ของผมน่าจะมากกว่าพวกเขา ในที่สุดการประลองก็จบลง นักเวทย์น้ำออกอาการประมาททำให้โดนดาบสายลมของนักเวทย์ลมแล้วก็แพ้ไป

การประลองที่ดุเดือดของคู่นี้ ทำให้โรงเรียนต้องส่งนักเวทย์น้ำสูงสุด 10 คน และอาจารย์เวทย์น้ำ 2 คนลงมาดูแลการแข่งขันเพื่อไม่ให้เกิดอุบัติเหตุขึ้น มีพวกเขาอยู่ ไม่ว่าการประลองจะดุเดือดแค่ไหน ก็ไม่เกิดเหตุร้ายแรงขึ้น

หลังจากรอมา 3 ชั่วโมง ในที่สุดก็ถึงเวลาของผม ผมขยับตัวเพื่อยืดกล้ามเนื้อเล็กน้อย ก่อนเดินช้า ๆ ขึ้นไปบนเวที

“นั่นไง คนที่ได้อันดับ 1 คะแนนรวม เว่ยจางกง”

“ดูแล้วไม่เห็นมีอะไรพิเศษ ไม่น่าเชื่อ คนที่เรียนเวทย์แสง ไม่มีเวทย์โจมตี จะเป็นอันดับ 1 ได้ เขาต้องติดสินบนกรรมการแน่นอน”

“ทำไมคู่ต่อสู้ของเขายังไปออกมาอีก?”

ผมขึ้นไปยืนอยู่บนเวที มองไปรอบ ๆ หม่าเคอยังไม่ออกมา เขาคงไม่ได้หนีไปจริง ๆ ใช่มั้ย? ผมวางแผนไว้หมดแล้วว่าจะเอาชนะหม่าเคอโดยการลากเข้าสู่การประลองความอดทน จะได้ส่งสัญญาณเตือนผู้สมัครคนอื่น ๆ ด้วย จะได้ไม่กล้ายุ่งกับผม เรื่องยุ่งยากในอนาคตจะได้ลดลง

“อันดับที่ 12 ในตารางคะแนนรวม หม่าเคอ ยังไม่รีบขึ้นมา? ถ้าในเวลา 30 วินาที ถ้าผู้สมัครหม่าเคอยังไม่ขึ้นเวที จะถือว่าเป็นการยอมแพ้”

“ผมอยู่นี่ มาแล้ว!” อย่างช่วยไม่ได้ ในที่สุดหม่าเคอก็ต้องออกมา ด้วยเวทย์พายุ เขาลอยขึ้นมาบนเวที เขาเริ่มด้วยการทำความเคารพผู้ตัดสิน แล้วหันหน้ามาหาผมพูดเบา ๆ “เมื่อวานฉันไม่ได้ตั้งใจ อย่าโกรธกันเลย อย่าทำรุนแรงมากเลยนะ”

ปรากฏว่าเขาก็รู้ว่าผมจะไม่ให้อภัยเขา รู้ตัวเร็วเหมือนกัน

“หืม!! ไม่ต้องพูดแล้ว นายจะบอกว่าข้าวที่นายกินเข้าไปแล้ว จะยังคายออกมาได้อีกเหรอ ปล่อยให้ฉันทุบนายซะดี ๆ แล้วฉันจะยกโทษให้นาย”

“ไม่เอา! พี่ใหญ่ ผมกลัวเจ็บ ได้โปรดยกโทษให้ผมเถอะ”

“หยุดพูดเรื่องไร้ประโยชน์ โชว์ให้ฉันดูหน่อยว่านายแกร่งขนาดไหน ไม่ต้องหวังเลยว่าฉันจะเมตตา”

“ได้ พี่ใหญ่ ระวังตัวด้วย!” หลังจากพูดจบ เขาร่ายเวทย์โล่เพลิงใส่ตัวเอง

ผมก็ร่ายเวทย์โล่ผลึกแสงทันที ผมไม่กล้าประมาท ความแข็งแกร่งของเจ้าเพื่อนคนนี้จริง ๆ แล้วดูถูกไม่ได้ ถ้าเขาเอาจริง เขาอาจจะได้อันดับ 1 ก็ได้

“เข้ามาเลย พี่ใหญ่” หม่าเคอรู้ดีว่าผมไม่มีทางที่จะออมมือให้เขา ไม่มีทางเลือกอื่น เขาถูกบังคับให้ใช้พลังเต็มที่ พวกเราทั้งคู่ไม่มีใครรู้ความแข็งแกร่งของอีกฝ่าย แต่พวกเราเดาจากอันดับได้ว่าอีกฝ่ายต้องเป็นคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่ง ถ้าไม่ใช่พลังเต็มที่ ผลที่ได้ก็มีอย่างเดียวเท่านั้น โดนฝ่ายตรงข้ามทุบจนน่วม

เวทย์ระดับพื้นฐาน บอลไฟ พุ่งเข้ามาหาผม ผมยกมือซ้ายขึ้น หันโล่ผลึกแสงเข้าหาบอลไฟ ในพริบตาที่บอลไฟจะกระทบกับโล่ผลึกแสง มันเปลี่ยนทิศทาง อ้อมหลบโล่ไปทางด้านหลังของผม สมกับที่ได้อันดับ 1 ในการควบคุมเวทย์ และเป็นไปตามคาด เขาเป็นคู่ต่อสู้ที่จัดการได้ยาก ผมใช้เวทย์เคลื่อนย้ายหลบไปด้านข้าง ก่อนจะยิงธนูแสงไปที่เขา ธนูแสงปะทะกับโล่เพลิง แน่นอนมันไม่ได้ผลอะไร แถมบอลไฟพุ่งเข้ามาหาผมอีกแล้ว

“บอลไฟของนายไม่ระเบิด???”

“ฮิฮิ!! พี่ใหญ่ ก็มันบอลไฟที่มีความเข้มข้นของธาตุไฟสูงกว่าปกติ แถมผมยังควบคุมมันได้พร้อมกัน 4 ลูก พี่จะหลบมันได้หมดมั้ย? ขณะที่พูด เขาร่ายเวทย์บอลไฟเพิ่มอีก 3 ลูก บอลไฟทั้งหมดพุ่งมาที่ผมจากทิศทางที่ต่างกัน แค่นี้? ยังไหว! ผมถอยออกมา

เหล่าผู้สมัครที่ดูอยู่เริ่มส่งเสียงโห่ “ทำไมคนที่ได้อันดับ 1 ต้องหลบบอลไฟแค่ไม่กี่ลูกด้วย ทำไมล่ะ?”

ไม่กลัวบอลไฟ! พูดง่ายกว่าทำ ผมคิดในใจ แต่ผมมีความสามารถ ผมทำได้ ผมหลบ

ผมเคลื่อนย้ายเพื่อหลบไปมาสักพัก ก่อนที่จะรู้ว่ามันไม่ได้ผล ความแตกต่างของปริมาณพลังเวทย์ระหว่างเราไม่ได้มากมายนัก แล้วตอนนี้ผมน่าจะใช้พลังเวทย์มากกว่าเขาด้วย ถ้าผมหลบต่อไป ผมแพ้แน่ ดูเหมือนจะไม่มีทางเลือก คงต้องใช้วิธีสกปรก

คิดได้อย่างนั้น ผมเคลื่อนย้ายไปข้าง ๆ หม่าเคอ ใช้โล่ผลึกแสงกระแทกไปที่ตัวของเขา โล่เพลิงของหม่าเคอมีความแข็งแกร่งเกือบเท่ากับโล่แสงของผม แต่เขามัวแต่มองผมหลบบอลไฟอยู่ด้วยความภูมิใจในตัวเอง คาดไม่ถึงว่าจู่ ๆ ผมจะโผล่มาที่ข้างตัวของเขา ประกอบกับโดนกระแทกด้วยโล่ผลึกแสง เขาล้มลงกับพื้น เสียการควบคุมบอลไฟทำให้มันระเบิดอยู่ที่มุมเวที

“ว้าว!! พี่ใหญ่ พี่ทำอย่างนี้ได้ด้วยเหรอ?”

ผมไม่ตอบ แต่ขยับเข้าไปอีก แล้วปล่อยหมัดฮุคซ้าย หม่าเคอหลบไปทางซ้ายของเขา ร่ายเวทย์ไฟระดับกลาง ‘เปลวเพลิงอมหิต’ เข้าใส่ผม ผมขยับถอยหลัง แล้วฉากหลบ

“พี่ใหญ่ พี่บังคับผมเองนะ! โอ! จิตวิญญาณแห่งไฟ ตอบรับคำเชิญของข้า ดาวตกอันไร้ที่สิ้นสุด ทำลายล้างศัตรูของข้า”

เฮ้ย!!! เจ้าหมอนี่โหดจริง ๆ เวทย์ไฟวงกว้างขั้นสูง ‘ดาวตกเพลิง’ ผมได้แต่ยอมรับความแข็งแกร่งของเขา เวทีนี้เล็กเกินไป ถ้าเขาร่ายเวทย์นี้ในพื้นที่โล่ง ต่อให้มันครอบคลุมพื้นที่มากกว่า 200 ตารางเมตร ก็ไม่มีทางที่จะถูกผม แต่เวทีนี้มีขนาดแค่ 15 คูณ 15 เมตรเท่านั้น

ผมรู้ดีว่าโล่แสงไม่สามารถป้องกันเวทย์นี้ได้อย่างแน่นอน ถ้าอย่างนั้นต้องเสี่ยง “โอ! ธาตุแสงผู้ยิ่งใหญ่ เพื่อนของข้า ข้าขอร้องให้ทุกท่านรวมตัวกันเป็นคมดาบอันไร้สิ้นสุด ทำลายล้างทุกสิ่งให้สิ้น”

คมดาบแสง ปะทะกับดาวตกเพลิง ผมจะบอกผลลัพธ์พรุ่งนี้