บทที่ 16 ตัวเลือกในการสมัครเรียน

บทที่ 16 ตัวเลือกในการสมัครเรียน

ชุมชนหงเย่ ชั้นสิบเจ็ด บ้านของหวังหมิง

ภายในห้องนั่งเล่นเล็กๆ บรรยากาศราวกับหยุดนิ่ง สายตาของทุกคนต่างจับจ้องไปยังม่านแสงขนาดเล็กที่ลอยอยู่กลางอากาศ

【อันดับรวมดาวฉี่หมิง: 67321】

ตัวเลขชุดนี้ เปรียบดั่งศิลามหึมาที่ถูกโยนลงสู่ทะเลสาบอันสงบนิ่ง หลังจากความเงียบงันชั่วครู่ ก็ได้ก่อให้เกิดคลื่นยักษ์โหมกระหน่ำ

“หกหมื่นเจ็ดพันสามร้อยยี่สิบเอ็ด!”

น้ำเสียงของหวังหมิงแหลมสูงขึ้นด้วยความตื่นเต้นอย่างสุดขีด ถึงขั้นมีเสียงเพี้ยนเล็กน้อย

เขาคว้าแขนของฉินต้าไห่ไว้แล้วเขย่าอย่างแรง ใบหน้าที่มักจะเปรอะเปื้อนคราบน้ำมันและความเหนื่อยล้าตลอดทั้งปี บัดนี้กลับแดงก่ำ ดวงตาทั้งสองของเขาเปล่งประกายเจิดจ้าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

“พี่ใหญ่! ท่านเห็นหรือไม่?! อันดับหกหมื่นกว่า! พวกเรา... พวกเราสอบติดแล้ว! สอบติดเจ็ดสุดยอดโรงเรียนมัธยมปลายแห่งฉี่หมิงแล้ว!”

ร่างกายของฉินต้าไห่สั่นสะท้านเล็กน้อย เขามองจ้องไปยังอันดับนั้นอย่างไม่วางตา ในดวงตาที่เคยสงบนิ่งดุจผืนน้ำ บัดนี้กลับปั่นป่วนด้วยคลื่นอารมณ์อันเชี่ยวกราก

หลี่เจวียนผู้เป็นน้าสะใภ้ที่อยู่ด้านข้าง แม้จะไม่เข้าใจความหมายที่แท้จริงของคะแนนยุทธวิถี แต่เมื่อเห็นท่าทางดีใจจนเนื้อเต้นของสามีและพี่สามี เธอก็พลอยตื่นเต้นไปด้วย ดวงตาเริ่มแดงก่ำ สองมือยกขึ้นปิดปากของตนเองอย่างแนบแน่น

ในความเข้าใจของพวกเขา ดัชนีพลังชีวิต 1.23 ถือเป็นอัจฉริยะระดับสุดยอดอย่างไม่ต้องสงสัย สมควรที่จะได้อันดับต้นๆ

และตัวเลข "อันดับหกหมื่นกว่า" ฟังดูแล้วไม่ค่อยจะอยู่แถวหน้าสักเท่าไหร่

ทว่า พวกเขาหารู้ไม่ถึงความหมายที่แท้จริงเบื้องหลังอันดับนี้

ในยุคดวงดาวแห่งมนุษยชาติอันกว้างใหญ่ไพศาลเช่นนี้ อาณาเขตของจักรวรรดิแผ่ขยายครอบคลุมดาราจักรนับไม่ถ้วน ในแต่ละวินาทีมีมนุษย์ล้มตายเป็นจำนวนนับล้านล้าน

เพื่อรับมือกับ “มหาสงครามพิชิตไกลโพ้น” ที่ไม่มีวันสิ้นสุด จักรวรรดิได้ทุ่มเททรัพยากรทั้งหมดเพื่อผลักดันการเพิ่มประสิทธิภาพยีนถ้วนหน้าและการศึกษาบ่มเพาะนักยุทธ์ชั้นสูง

ผลลัพธ์ที่ได้ก็คือ การปรากฏตัวขึ้นของเหล่าอัจฉริยะอย่างล้นหลาม

โดยเฉพาะบนดาวเคราะห์เพื่อการศึกษาที่ได้มาตรฐานอย่างดาวฉี่หมิง ในบรรดาผู้เข้าสอบหลายสิบล้านคนในแต่ละปี เด็กหนุ่มสาวที่ได้รับการบ่มเพาะด้วยทรัพยากรที่ดีที่สุดและมีพรสวรรค์เหนือธรรมดามาตั้งแต่เกิดนั้น มีจำนวนมากมายเหลือคณานับ

ดัชนีพลังชีวิตแตะถึง 1.0 เป็นเพียงการได้รับตั๋วเข้าสู่เกมของเหล่าอัจฉริยะเท่านั้น

ดัชนีแตะถึง 1.2 ก็เป็นเพียงเครื่องพิสูจน์ว่าเจ้ามีพลังพอที่จะต่อสู้ในเกมนี้ได้

แม้ฉินเฟิงจะมีระบบสวรรค์ตอบแทนความเพียร แต่ช่วงเวลาที่เขาเริ่มทุ่มเทอย่างแท้จริงนั้นเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ แค่เดือนเดียว

เขาใช้เวลาเพียงหนึ่งเดือนแห่งการฝึกฝนอย่างหนักหน่วง เพื่อไล่ตามสิ่งที่ผู้อื่นสั่งสมมานานถึงสามปีหรือมากกว่านั้น

การที่สามารถเบียดตัวเองเข้าไปอยู่ในกลุ่มเจ็ดหมื่นอันดับแรกด้วยผลคะแนน 1.23 ได้นั้น นับเป็นปาฏิหาริย์ที่แทบจะเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว

อันดับนี้ ไม่สูงไม่ต่ำ แต่กลับเป็นผลตอบแทนที่แท้จริงและสมเหตุสมผลที่สุดต่อความทุ่มเทอย่างบ้าคลั่งของเขาตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา

“หลี่เจวียน! หลี่เจวียน!”

หวังหมิงหันกลับไป ตะโกนเสียงดังไปยังทิศทางของห้องครัว “อย่ามัวแต่ยืนนิ่งอยู่สิ! เร็วเข้า! ไปตลาด! ไปซื้อเนื้อสัตว์อสูรต่างดาวที่ดีที่สุด ไก่ปีกชาดตัวที่ใหญ่ที่สุด กลับมาให้ข้า! วันนี้! วันนี้บ้านเราจะจัดงานเลี้ยงฉลอง! ฉลองให้เสี่ยวเฟิงของเรา สอบติดสุดยอดโรงเรียนมัธยมปลายสายยุทธวิถี!”

เขาหันกลับมา โอบกอดหลานชายที่อยู่ข้างๆ แล้วขยี้ศีรษะของเขาอย่างแรง

“เสี่ยวหาว! แล้วก็เจ้าด้วย เสี่ยวเจี๋ย! เห็นกันหรือยัง? นี่คือพี่เฟิงของพวกเจ้า! เห็นไหมว่าเขาขยันแค่ไหน? ต่อไปนี้ พวกเจ้าต้องเอาอย่างพี่เฟิงของพวกเจ้า! รู้หรือไม่? ขอเพียงแค่ขยันหมั่นเพียร ลูกหลานคนธรรมดาอย่างพวกเรา ก็สามารถมีหน้ามีตาในสังคมได้เหมือนกัน!”

“ทราบแล้วขอรับ ท่านพ่อ!”

เด็กหนุ่มทั้งสองยืดอก ตอบรับเสียงดังฟังชัด สายตาที่มองไปยังฉินเฟิงนั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยความชื่นชมบูชา

ฉินต้าไห่ไม่ได้เอ่ยวาจาใด

เขาเพียงแค่เดินเข้าไป ยื่นแขนข้างหนึ่งที่หยาบกร้านจากการทำงานหนักออกไป โอบกอดบุตรชายไว้ในอ้อมแขนอย่างแนบแน่น

บุรุษผู้เงียบขรึมดั่งขุนผาผู้นี้ ได้ใช้ท่าทีที่ตรงไปตรงมาและทื่อที่สุดของเขา เพื่อระบายความภาคภูมิใจและความปลื้มปีติที่สั่งสมมานานกว่าสิบปี

ฉินเฟิงสัมผัสได้ว่าร่างกายของบิดา กำลังสั่นสะท้านอยู่เบาๆ

…

บรรยากาศแห่งความสุขสันต์ของครอบครัวดำเนินไปจนถึงเที่ยงวัน

งานเลี้ยงฉลองที่อลังการยิ่งกว่าครั้งก่อนถูกจัดวางจนเต็มโต๊ะอาหารตัวเล็ก

เมื่อการดื่มกินดำเนินไปได้ระยะหนึ่ง

ในตอนนั้นเอง อุปกรณ์สื่อสารส่วนตัวบนข้อมือของฉินต้าไห่ก็สั่นขึ้นมา

เขามองดูชื่อผู้ที่โทรเข้ามา ปรากฏว่าเป็น [หัวหน้าโรงงานอู๋]

เขาจึงกดรับสาย

ใบหน้าที่ดูกลมกลึงอิ่มเอิบของอู๋ต้าเฉียง หัวหน้าโรงงานแปรรูปซากอสูรต่างเผ่าพันธุ์ ปรากฏขึ้นบนม่านแสง

“เฒ่าฉิน! เป็นอย่างไรบ้าง? วันนี้ประกาศผลแล้ว ผลคะแนนของเสี่ยวเฟิงออกมารึยัง?”

น้ำเสียงของอู๋ต้าเฉียงแฝงไว้ด้วยความห่วงใยอย่างเห็นได้ชัด

“ออกมาแล้ว”

บนใบหน้าของฉินต้าไห่ปรากฏรอยยิ้มที่ไม่อาจเก็บงำไว้ได้

“รีบว่ามาเร็ว! อย่ามัวแต่ลีลา!”

ฉินต้าไห่ไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาส่งต่อใบรายงานผลคะแนนของฉินเฟิงไปให้โดยตรง

อีกฟากหนึ่งของม่านแสง อู๋ต้าเฉียงมองดูใบรายงานผลคะแนนนั้น สีหน้าของเขาเปลี่ยนจากประหลาดใจเป็นเคร่งขรึม และสุดท้ายก็กลายเป็นความชื่นชมอย่างลึกซึ้ง

“ดัชนีพลังชีวิต 1.23 อันดับหกหมื่นเจ็ดพัน… เฮ้อ การแข่งขันปีนี้ยังคงดุเดือดเช่นเคย!”

ในฐานะหัวหน้าโรงงาน อู๋ต้าเฉียงได้พบปะผู้คนในระดับที่สูงกว่า วิสัยทัศน์ของเขาย่อมเหนือกว่าหวังหมิงอย่างเทียบไม่ติด

เขารู้ดีว่าบนดาวฉี่หมิงในปัจจุบัน การจะฝ่าฟันเข้าไปอยู่ในหนึ่งหมื่นอันดับแรกด้วยการทุ่มสุดตัวเพียงเดือนเดียวนั้นเป็นเรื่องเพ้อฝันโดยแท้

“เฒ่าฉิน เจ้าอย่าเห็นว่าอันดับมันหกหมื่นกว่าแล้วจะคิดว่าอยู่ท้ายแถวล่ะ ผลคะแนนนี้ยอดเยี่ยมมาก! ยอดเยี่ยมจริงๆ!”

อู๋ต้าเฉียงกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง “เด็กสมัยนี้ มีคนไหนบ้างที่ไม่ได้รับการอัดฉีดด้วยทรัพยากรสารพัดมาตั้งแต่เด็ก? การที่เสี่ยวเฟิงสามารถไล่ตามมาถึงอันดับนี้ได้ในเดือนสุดท้าย แสดงให้เห็นว่าพรสวรรค์และความมุ่งมั่นของเขานั้นล้วนอยู่ในระดับสุดยอด! นี่ไม่ใช่สิ่งที่ความพยายามธรรมดาจะอธิบายได้แล้ว นี่คืออัจฉริยะที่แท้จริง!”

เขาเปลี่ยนเรื่องทันที น้ำเสียงกลายเป็นเคร่งขรึมยิ่งขึ้น

“เฒ่าฉิน ฟังข้า ตอนกรอกใบสมัครเรียน อันดับแรก ให้กรอก ‘โรงเรียนมัธยมปลายสายยุทธวิถีอันดับหนึ่งแห่งฉี่หมิง’ ไปเลย!”

“โรงเรียนอันดับหนึ่ง คือผู้นำของเจ็ดสุดยอดโรงเรียน มีประวัติการก่อตั้งยาวนานที่สุด คณาจารย์แข็งแกร่งที่สุด และมีผู้แข็งแกร่งที่ก้าวไปสู่ทะเลดวงดาวมากที่สุดเช่นกัน กฎการรับนักเรียนของพวกเขามีหลักการ ‘ให้ความสำคัญกับศักยภาพ’ ที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษรอยู่ข้อหนึ่ง เมื่อเทียบกับนักเรียนที่ได้รับการสนับสนุนด้านทรัพยากรมาตั้งแต่เด็กและมีอันดับสูงๆ บางครั้งพวกเขาจะชื่นชอบ ‘หยกที่ยังไม่เจียระไน’ ที่มีพลังระเบิดในช่วงท้ายและมีศักยภาพที่ลึกล้ำหยั่งไม่ถึงอย่างเสี่ยวเฟิงมากกว่า ดัชนี 1.23 ประกอบกับประวัติอันน่าสะพรึงที่สามารถแซงหน้าคนนับสิบล้านได้ภายในเดือนเดียว รับรองว่าจะต้องโดนใจฝ่ายรับสมัครของพวกเขาอย่างแน่นอน!”

“ดี ข้าจำไว้แล้ว ขอบคุณท่านหัวหน้าโรงงานอู๋”

ฉินต้าไห่พยักหน้าอย่างจริงจัง

“ขอบคุณอะไรกัน! เจ้าคือพี่น้องของข้า!”

อู๋ต้าเฉียงโบกมือ “เอาล่ะ ข้าไม่รบกวนพวกเจ้าฉลองกันแล้ว หากมีปัญหาเรื่องการกรอกใบสมัครเรียนเมื่อไหร่ก็มาหาข้าได้ทุกเมื่อ! ข้าพอจะมีเส้นสายอยู่บ้าง พอจะช่วยสืบข่าววงในให้เจ้าได้”

หลังจากวางสาย ฉินต้าไห่ก็ได้เล่าบทวิเคราะห์และคำแนะนำของหัวหน้าโรงงานอู๋ให้แก่คนในครอบครัวฟัง

ขณะที่ทุกคนในครอบครัวกำลังหารือกันอยู่ อุปกรณ์สื่อสารส่วนตัวของฉินเฟิงก็ดังขึ้น

เป็นข้อความจากกลุ่มสนทนาของห้อง ม.3/5 ซึ่งส่งต่อโดยหัวหน้าห้อง

[@ทุกคน ประกาศ: พรุ่งนี้เวลาเก้าโมงเช้า นักเรียนทุกคนให้กลับมาที่โรงเรียน และมารวมตัวกันที่ห้องเรียนเดิม อาจารย์หลี่เว่ยกั๋วจะแจก ‘คู่มือการกรอกใบสมัครสอบเข้ามัธยมปลาย’ และให้คำแนะนำพร้อมกัน ขอให้ทุกคนมาถึงตรงเวลา]

ทันทีที่ข้อความถูกส่งออกไป กลุ่มสนทนาของห้องที่เคยเงียบเหงาก็กลับมามีชีวิตชีวาในทันใด

[โจวเหอหยวน: รับทราบ! พรุ่งนี้เจอกัน!]

[หวังเสี่ยวเยี่ยน: ในที่สุดก็ถึงวันนี้เสียที! ตื่นเต้นจัง!]

[หลี่ไข่: ข้าเพิ่งเช็คคะแนน ไม่รู้ว่าจะสมัครโรงเรียนมัธยมปลายสายยุทธวิถีธรรมดาๆ ที่ดีหน่อยได้หรือเปล่า]

[เฉินชง: ข้าได้อันดับตั้งเก้าล้านหนึ่งแสนหกหมื่นแน่ะ สงสัยจะได้ไปอยู่โรงเรียนมัธยมปลายสายยุทธวิถีท้ายตาราง เฮ้อ]

ในกลุ่ม มีทั้งบ้านที่สมหวังและบ้านที่ผิดหวัง

โจวเหอหยวนเป็นคนที่คึกคักที่สุดในกลุ่ม เขาโพสต์ดัชนีพลังชีวิต 0.96 และอันดับที่เกือบล้านของตนเองออกมา ทันใดนั้นก็มีเสียงอุทานด้วยความทึ่งและคำเยินยอตามมาเป็นพรวน

ที่น่ากล่าวถึงคือ แม้ว่าโจวเหอหยวนจะอยู่สนามสอบเดียวกับฉินเฟิง และได้เห็นผลคะแนนอันน่าสะพรึงของฉินเฟิงแล้ว แต่เจ้าเด็กนี่กลับแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องในกลุ่ม

ไม่ได้เอ่ยคำเยินยอฉินเฟิงแม้แต่คำเดียว กลับเอาแต่โอ้อวดผลคะแนนของตนเองอยู่ตลอด