บทที่ 7: แต้มมหาศาล พรสวรรค์อันน่าสะพรึงกลัว

บทที่ 7: แต้มมหาศาล พรสวรรค์อันน่าสะพรึงกลัว

เมื่อเห็นว่าเวลาเริ่มเข้าสู่ช่วงเย็นแล้ว เฉินเซี่ยไม่ได้รั้งอยู่ในมิติเร้นลับนานกว่านั้น เขาเลือกที่จะออกจากมิติเร้นลับและเดินทางกลับสู่เมืองหนิงชวน บริเวณทางออกจากมิติเร้นลับยังคงเต็มไปด้วยความคึกคัก เหล่านักศิลปะการต่อสู้ต่างทยอยกันกลับออกมา บนร่างกายของพวกเขาต่างมีวัสดุที่ได้จากสัตว์ประหลาดติดตัวออกมาไม่มากก็น้อย หลังจากกลับมาถึง พวกเขาจะมุ่งตรงไปยังร้านรับซื้อวัสดุต่างๆ ทันที

เฉินเซี่ยประทับลายนิ้วมือลงบนแท็บเล็ตที่โจวเจี้ยนยื่นให้ เพื่อเป็นการยืนยันว่าภารกิจการจ้างงานในครั้งนี้เสร็จสิ้นสมบูรณ์ หลังจากโบกมือลาโจวเจี้ยนและอู๋เหยียนแล้ว เฉินเซี่ยก็เดินตรงเข้าไปในร้านขายวัสดุแบรนด์ดังแห่งหนึ่ง เขามีงาของหมูป่าเขี้ยวตันหนึ่งคู่ และหนังของกบปีศาจเกล็ดหิน วัสดุเหล่านี้ทำให้เฉินเซี่ยมีรายได้รวมทั้งสิ้น 1,200 หยวน ซึ่งช่วยบรรเทาความเจ็บปวดจากการควักเงินจ่ายไป 30,000 หยวนในวันนี้ได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น พอนึกขึ้นได้ว่าเขาใช้เงินออมที่สะสมมาหลายปีหมดเกลี้ยงภายในวันเดียว เฉินเซี่ยก็รู้สึกปวดใจไม่น้อย การจ้างบอดีการ์ดคุ้มกันนั้นช่างแพงหูฉี่จริงๆ ในฐานะนักเรียน เขาไม่สามารถแบกรับค่าใช้จ่ายแบบนี้ได้ตลอด หลังจากนี้ เขาไม่มีทุนเหลือพอที่จะไปใช้เวลาหาความสำราญในมิติเร้นลับระดับที่สองได้ตามใจชอบอีกแล้ว จากนั้น เฉินเซี่ยก็ขึ้นรถโดยสารพลังงานแม่เหล็กไฟฟ้าและเดินทางจากไป

หนึ่งชั่วโมงต่อมา เฉินเซี่ยก็มาถึงบ้าน พ่อและแม่ของเขาเพิ่งจะเตรียมมื้อเย็นเสร็จพอดี พวกเขาไม่ได้ซักไซ้ว่าเฉินเซี่ยหายไปไหนมาทั้งวัน เพราะในสายตาของพวกเขา เฉินเซี่ยเป็นเด็กที่ไว้ใจได้และไม่เคยทำให้ต้องเป็นห่วง อย่างไรก็ตาม ด้วยสัญชาตญาณความเป็นพ่อแม่ พวกเขาก็ยังคงเอ่ยถามถึงผลการเรียนในช่วงนี้ "ไม่ต้องห่วงนะพ่อกับแม่ อย่างน้อยผมจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ระดับต้นๆ ให้ได้แน่นอนครับ" เฉินเซี่ยหัวเราะร่า ตอบทิ้งท้ายไว้แค่นั้นแล้วรีบวิ่งกลับเข้าห้องนอนพร้อมปิดประตูลงกลอน เขาเหนื่อยล้ามาทั้งวันและต้องการพักผ่อนให้เต็มที่... จนกระทั่งเวลา 23:55 น.!

เมื่อเสียงนาฬิกาปลุกที่เขาตั้งไว้ดังขึ้น เฉินเซี่ยพลันลืมตาขึ้นทันที เขารีบเช็กเวลาเป็นอันดับแรก ก่อนจะรินน้ำดื่มหนึ่งแก้ว จากนั้นเขาก็เอนตัวลงนอนบนเตียง รอคอยให้ถึงเวลาเที่ยงคืนอย่างใจจดใจจ่อ เขากำลังตั้งตารอการสรุปผลรายวันในครั้งนี้ "อยากรู้จังว่าคราวนี้จะได้แต้มเท่าไหร่?" เฉินเซี่ยยิ้มออกมาพลางพึมพำกับตัวเองเบาๆ เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ห้านาทีผ่านไป ทันใดนั้น เสียงอันเย็นชาของระบบก็ดังขึ้นที่ข้างหู

【ติ๊ง!】 【เริ่มการสรุปผลรายวัน!】 【คุณตัดสินใจที่จะสร้างความเปลี่ยนแปลงและนั่งรถโดยสารไปยังมิติเร้นลับ ได้รับรางวัล 10 แต้ม】 【คำขอเข้าสู่มิติเร้นลับระดับที่สองของคุณสร้างความประหลาดใจให้คนรอบข้าง ได้รับรางวัล 50 แต้ม】 【คุณว่าจ้างนักศิลปะการต่อสู้ระดับที่สามสองคน ได้รับรางวัล 100 แต้ม】 【คุณย่างกรายเข้าสู่มิติเร้นลับระดับที่สองเป็นครั้งแรก ได้รับรางวัล 100 แต้ม】 【คุณชื่นชมความงดงามของทัศนียภาพในมิติเร้นลับระดับที่สอง ได้รับรางวัล 5 แต้ม】 【คุณถูกลอบโจมตีโดยงูสามหัว แต่หลบหลีกได้อย่างชาญฉลาด ได้รับรางวัล 50 แต้ม】 【การแสดงออกของคุณสร้างความประหลาดใจให้ผู้อื่น ได้รับรางวัล 20 แต้ม】 【คุณค้นพบแมงมุมเคียวมรณะ ได้รับรางวัล 20 แต้ม】 【คุณต่อสู้และสังหารหมูป่าเขี้ยวตัน ได้รับรางวัล 300 แต้ม】 【การแสดงออกของคุณสร้างความตกตะลึงให้ผู้อื่น ได้รับรางวัล 50 แต้ม】 【คุณต่อสู้และสังหารกบปีศาจเกล็ดหิน ได้รับรางวัล 300 แต้ม】 【การแสดงออกของคุณสร้างความตกตะลึงให้ผู้อื่น ได้รับรางวัล 50 แต้ม】 【คุณได้พบกับเพื่อนร่วมชั้น ได้รับรางวัล 5 แต้ม】 【คุณตอบโต้อย่างดุดัน ได้รับรางวัล 20 แต้ม】 【คุณขายวัสดุจากสัตว์ประหลาด ได้รับรางวัล 20 แต้ม】 【รวมแต้มที่ได้รับ: 1,100 แต้ม!】 【แต้มสะสมทั้งหมด: 1,150 แต้ม!】

【ติ๊ง!】 【คุณได้รับความสำเร็จ "ผู้บุกเบิกมิติเร้นลับ" ได้รับรางวัล 500 แต้ม และสุ่มรับพรสวรรค์ขนาดเล็ก: 'ปลิดชีพ'!】 【คุณได้รับความสำเร็จ "เฟิร์สคิลล์" ได้รับรางวัล 500 แต้ม และสุ่มรับพรสวรรค์ขนาดเล็ก: 'วิชาหมั่นเพียร'!】 【รวมแต้มทั้งหมด: 2,150 แต้ม!】

เฉินเซี่ยมองดูการแจ้งเตือนยาวเหยียดจากระบบ หัวใจของเขาเต้นรัวราวกับมีคลื่นยักษ์ถาโถมเข้ามา "รวยเละแล้วเรา!" เขาอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาเสียงดัง ภายในวันเดียว เขาทำแต้มได้ถึง 2,100 แต้ม แต้มที่ได้ในวันนี้เพียงวันเดียว มากยิ่งกว่าแต้มที่เขาสะสมมาตลอดสิบวันอันแสนธรรมดาก่อนหน้านี้เสียอีก ทักษะระดับ F ใช้เพียง 750 แต้มสำหรับการ "หยั่งรู้" หนึ่งครั้ง นั่นหมายความว่า ภายในวันเดียวเฉินเซี่ยหาแต้มได้เพียงพอสำหรับการหยั่งรู้ศิลปะการต่อสู้ได้ถึงเกือบสามครั้ง สำหรับอัจฉริยะทั่วไป การเกิดสภาวะหยั่งรู้ศิลปะการต่อสู้สักครั้งหรือสองครั้งต่อปีก็ถือว่าไม่ธรรมดาแล้ว แต่ตอนนี้ เฉินเซี่ยหาแต้มมาแลกสภาวะนั้นได้ถึงสามครั้งในวันเดียว เขาจะไม่ตื่นเต้นได้อย่างไร?

แน่นอนว่า สิ่งที่ทำให้เฉินเซี่ยตื่นเต้นจนแทบจะกระโดดตัวลอยก็คือรางวัลที่ได้จากความสำเร็จทั้งสองอย่าง 【ปลิดชีพ: ทุกครั้งที่คุณจู่โจม มีโอกาส 15% ที่การโจมตีหนึ่งครั้งจะกลายเป็นสองครั้ง】 【วิชาหมั่นเพียร: เพิ่มความก้าวหน้าของทักษะโดยอัตโนมัติตลอด 24 ชั่วโมงโดยไม่มีหยุดพัก】

พรสวรรค์เหล่านี้คือแก่นแท้ที่แท้จริงของระบบสรุปผลรายวัน ตั้งแต่ 'กดข่มพลังต่อสู้' ที่ได้มาก่อนหน้านี้ จนถึง 'ปลิดชีพ' และ 'วิชาหมั่นเพียร' ในตอนนี้ ไม่ว่าชิ้นไหนหากไปอยู่กับคนอื่น มันจะกลายเป็นตัวตนที่ระเบิดพลังอันเหนือชั้นออกมาทันที แต่ตอนนี้ เฉินเซี่ยครอบครองมันถึงสามอย่างรวดเดียว แต่ละอย่างเรียกได้ว่าผิดมนุษย์มนาทั้งสิ้น พรสวรรค์ดั้งเดิมของเฉินเซี่ยนั้นธรรมดามากจริงๆ การมีพรสวรรค์ 【ปลิดชีพ】 นั้นเทียบเท่ากับผลของคริติคอลสองเท่า โอกาส 15% แม้ดูไม่สูงนัก แต่เมื่อมันปรากฏขึ้น มันจะทำให้ศัตรูตั้งตัวไม่ติดอย่างแน่นอน ทำไมดาบเดียวถึงกลายเป็นสองดาบไปได้? ใครมันจะไปป้องกันปริศนาแบบนี้ได้กันล่ะ?

ส่วน 【วิชาหมั่นเพียร】 ก็น่าสะพรึงกลัวไม่แพ้กัน มันช่วยเพิ่มความก้าวหน้าของทักษะโดยอัตโนมัติตลอด 24 ชั่วโมง นั่นหมายความว่า ในขณะที่คนอื่นฝึกฝน เฉินเซี่ยก็ฝึกฝน ในขณะที่คนอื่นพักผ่อน เฉินเซี่ยก็ยังคงฝึกฝนอยู่ มันคือการแข่งขันที่น่ากลัวที่สุด เพียงแค่มีพรสวรรค์สองอย่างนี้ในมือ เฉินเซี่ยก็สามารถคว้าชัยชนะมาได้แบบสบายๆ โดยไม่ต้องออกแรงอะไรมากนัก

เฉินเซี่ยนอนไม่หลับ เขาเริ่มทบทวนการแจ้งเตือนสรุปผลของวันนี้อีกครั้ง ไม่นานนัก เขาก็สังเกตเห็นรายละเอียดบางอย่างที่ระบุไว้ในการสรุปผล แววตาของเขาฉายประกายเฉียบคมวูบหนึ่ง... โรงเรียนมัธยมอันดับสิบ เมืองหนิงชวน ชั้นมัธยมปีที่ 6 ห้อง 22!

เมื่อเฉินเซี่ยเดินเข้าห้องเรียน เขาแทบจะเป็นคนสุดท้ายที่มาถึง ภายในห้องเรียน บนป้ายเตือนใจที่แขวนอยู่ก่อนหน้านี้ ตัวเลข 100 วันถูกเปลี่ยนเป็น 98 วัน ยิ่งเพิ่มบรรยากาศแห่งความตึงเครียดขึ้นไปอีก ในอดีต เฉินเซี่ยคงจะรู้สึกประหม่าเช่นกัน แต่ตอนนี้เมื่อเขากลายเป็นคนโกงไปแล้ว เฉินเซี่ยจึงสงบนิ่งอย่างที่สุด เขากวาดสายตามองไปรอบห้อง นักเรียนทุกคนมาถึงกันหมดแล้ว เฉินเซี่ยเห็นหม่าหนิงเล่อ และเขาก็เห็นหลิวเฉวียนที่มีแววตาเย็นชาจ้องมองมา เฉินเซี่ยเมินเฉยต่อพวกเขาแล้วเดินตรงไปที่ที่นั่งของตัวเอง

"เฉินเซี่ย ทำไมวันนี้มาสายจังล่ะ?" หวังฮ่าว เพื่อนร่วมโต๊ะยื่นมือมาสะกิดเฉินเซี่ย "พอดีฝึกหนักไปหน่อยจนดึกน่ะ เลยมาสาย" เฉินเซี่ยตอบไปอย่างไม่ใส่ใจ หวังฮ่าวพยักหน้าโดยไม่ได้สงสัยอะไร ภายใต้ความกดดันของการสอบเข้ามหาวิทยาลัยซึ่งเป็นตัวกำหนดชะตากรรมในอนาคต ใครบ้างที่ไม่ยอมทุ่มเทเรียนอย่างบ้าคลั่ง? นักเรียนบางคนถึงขั้นฝึกฝนข้ามคืนด้วยซ้ำ

ทันทีที่เฉินเซี่ยนั่งลง อาจารย์สวี่ ครูประจำชั้นก็เดินเข้าห้องเรียนมาพร้อมกับบทเรียนในมือ "เงียบๆ หน่อยทุกคน พวกเธอมีเวลาห้านาทีในการอัปโหลดข้อมูลความแข็งแกร่งของตัวเอง ครูอยากจะดูว่าช่วงสองสามวันที่ผ่านมาพวกเธอมีความก้าวหน้าบ้างไหม" "กฎเดิมนะ ใครที่ไม่มีความก้าวหน้าจะต้องถูกทำโทษทีหลัง"

ทันใดนั้น นักเรียนในห้องต่างก็ใช้สมาร์ทวอทช์บนข้อมือเพื่ออัปเดตข้อมูลทักษะของตนเอง ข้อมูลนี้จะถูกอัปโหลดไปยังระบบจัดการของแผนกมัธยมปลายเพื่อสถิตินักเรียนแบบเรียลไทม์ นักเรียนทุกคนจะมีไฟล์ทักษะเป็นของตัวเอง ฝึกทักษะอะไรไปบ้าง และความก้าวหน้าของทักษะอยู่ในระดับไหน ทั้งหมดจะถูกบันทึกไว้ โดยทั่วไป นักเรียนจะเป็นผู้อัปเดตและอัปโหลดข้อมูลด้วยตนเอง โรงเรียนจะมีการทดสอบทักษะตามระยะเวลาที่กำหนด ดังนั้นจึงไม่ต้องกังวลว่าข้อมูลจะไม่ถูกต้อง เพราะถ้าหากพบว่าข้อมูลไม่เป็นความจริง นักเรียนคนนั้นจะต้องถูกลงโทษอย่างหนัก เหมือนกับการถูกตัดคะแนนความประพฤติเลยทีเดียว

เฉินเซี่ยเปิดหน้าต่างข้อมูลทักษะส่วนตัวของเขาขึ้นมา เขาใช้เวลาไม่นานในการกรอกข้อมูลให้เสร็จสิ้นและกดส่งข้อมูล

"วืด!" เสียงสั่นเบาๆ ดังมาจากสมาร์ทวอทช์ของอาจารย์สวี่ "หืม?" เสียงนี้บ่งบอกว่ามีข้อมูลที่โดดเด่นสะดุดตาถูกอัปโหลดขึ้นมา ซึ่งหมายความว่ามีนักเรียนคนหนึ่งมีค่าความก้าวหน้าที่เพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดดจนระบบแจ้งเตือน เขาจึงค่อยๆ แตะหน้าจอเพื่อเปิดดูข้อมูลนั้น