สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 163

ตอนที่ 163: แรงบันดาลใจและเบาะแส

ลุคพยักหน้าและค่อยๆ ก้าวเท้าเข้าไป

อากาศในห้องค่อนข้างอับ อาจเป็นเพราะห้องถูกปิดตายมาหลายวันแล้ว

ชีร่าดูมีท่าทีไม่ค่อยสบายใจ ลุคมองไปที่เธอแล้วพูดว่า “คุณรออยู่ตรงประตูได้ครับ” จากนั้นเขาก็เริ่มเดินวนรอบห้องช้าๆ

ชีร่ามองดูชายหนุ่มด้วยความอยากรู้อยากเห็น เธอสังเกตเห็นว่าลุคไม่ได้เดินชนอะไรในห้องเลย ทั้งที่เขาหลับตาอยู่

เอลซ่าเหลือบมองลุคแวบหนึ่ง แล้วจึงหันไปจดจ่อกับการตรวจสอบในส่วนของเธอเอง

สิบนาทีต่อมา เอลซ่าเดินออกจากห้องแล้วส่ายหัว “ฉันไม่สังเกตเห็นอะไรผิดปกติเลย”

ชีร่ารู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่พอเห็นว่าลุคยังอยู่ข้างใน จึงถามขึ้นว่า “คู่หูของคุณดูล่ะ?”

เอลซ่าตอบเรียบๆ “ปกติเขาจะใช้เวลานานอย่างนี้แหล่ะ”

ชีร่าถามต่อ “ทำไมเขาต้องหลับตาตอนดูเบาะแสในห้องด้วยล่ะ?”

เอลซ่าหัวเราะหึๆ “มันเป็นนิสัยน่ะ เขาบอกว่ามันช่วยให้สร้างภาพจำของห้องขึ้นมาในหัวตั้งแต่แรกเห็น แล้วก็จะวิเคราะห์ไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะเจออะไรที่น่าสงสัย...”

เมื่อเห็นสีหน้ามึนงงของชีร่า เอลซ่าก็ทำได้เพียงเปลี่ยนวิธีอธิบาย“เขากำลังมองหาแรงบันดาลใจน่ะ! และการหลับตามันช่วยได้”

แม้ว่าเอลซ่าเองจะไม่ค่อยปักใจเชื่อนัก แต่ลุคก็เคยพบเบาะแสในหลายคดีหลังจากใช้วิธีนี้ ดังนั้นเอลซ่าจึงได้แต่ต้องเชื่อเขา

ประมาณสิบนาทีต่อมา พวกเขาเห็นลุคเดินด้วยเส้นทางที่ดูแปลกประหลาดไปทั่วห้องพร้อมกับเงยหน้าขึ้น จนกระทั่งเขาเข้าไปในห้องน้ำ

ชีร่าอุทานออกมา

เอลซ่ามองไปที่เธอ แล้วชีร่าก็อธิบายเสียงเบาว่า “เสื้อผ้าของฉันตั้งแต่วันก่อนยังวางอยู่ในนั้นเลย...”

เอลซ่าหัวเราะเบาๆ “ทำใจให้สบายเถอะ เขาไม่มีงานอดิเรกแปลกๆ แบบนั้นหรอก”

ครู่ต่อมา ลุคเดินออกจากห้องน้ำด้วยท่าทางครุ่นคิด

“เจออะไรไหม?” เอลซ่าถาม

ลุคพยักหน้าเล็กน้อย “ผมคิดว่าผมรู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เราควรไปตรวจสอบนอกบ้านเพื่อหาหลักฐานเพิ่ม เอาเป็นว่าล็อคห้องนี้ไว้เหมือนเดิมนะครับ มันคือสถานที่เกิดเหตุ”

ชีร่ามองไปที่เอลซ่าซึ่งพยักหน้าตอบ เธอจึงรีบปิดประตูทันที

หลังจากนั้นไม่นานพวกเขาก็เดินออกมานอกบ้าน

ลุคถามว่า “คุณชีร่าครับ คุณพอจะทราบไหมว่าทางออกของท่อระบายอากาศในห้องน้ำของคุณอยู่ตรงไหน?”

ชีร่าส่ายหน้าอย่างงุนงง

มันเป็นปาฏิหาริย์มากพอแล้วสำหรับดาราดังอย่างเธอที่รู้ว่าเครื่องซักผ้าอยู่ตรงไหน เธอจะไปรู้เรื่องระบบระบายอากาศได้ยังไง?

อย่างไรก็ตาม เธอมีข้อดีหลายอย่าง ซึ่งรวมถึงความร่ำรวยด้วย

เธอแค่เรียกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยมาคนหนึ่งและให้เขาเป็นคนตอบคำถามของลุค

รปภ. คนนั้นเป็นมืออาชีพอย่างเห็นได้ชัด จากคำบอกเล่าของเขา ท่อระบายอากาศไปสิ้นสุดอยู่ใต้เพิงพักนอกตัวบ้าน

ลุคบอกให้พวกเขาหยุดรอ เขาสำรวจพื้นดินอย่างละเอียดแล้วค่อยๆ เดินไปยังเพิงพักที่ว่า แล้วยืนหลับตานิ่งอยู่ครู่หนึ่ง

จากนั้นเขาก็เดินกลับมาโดยใช้เส้นทางเดิม เขาชี้ไปที่จุดใกล้กับเพิงพักแล้วพูดว่า “อย่าให้ใครเข้าใกล้ตรงนั้น แผนกนิติเวชจะมีงานให้ทำเยอะเลยล่ะ”

แล้วลุคก็พูดกับเอลซ่าและชีร่าอย่างเบาๆ “ชัดเจนแล้วหล่ะครับว่ามีเรื่องเกิดขึ้น คุณชีร่าครับ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับสิ่งเหนือธรรมชาติ มีคนใช้วิธีที่การบางอย่างเพื่อขโมยจี้ของคุณไป”

ชีร่าอุทาน “จริงเหรอคะ?”

ลุคพยักหน้า “ถ้าตอนนั้นคุณแจ้งตำรวจและเข้ารับการตรวจร่างกาย คุณอาจจะพบยาหลอนประสาทหรือยาระงับประสาทบางอย่างในตัวคุณ คุณไม่ได้โดนผีหลอกหรอกครับ คุณโดนวางยาต่างหาก”

ชีร่าพบว่ามันยากที่จะเชื่อ “เป็นไปได้ยังไง? พวกเขาเข้ามาวางยาฉันในห้องได้ยังไงคะ?”

ลุคคิดครู่หนึ่งแล้วส่ายหัว “ช่างมันเถอะ การไม่พาตำรวจเข้ามาแต่แรกน่ะถูกแล้ว ไม่งั้นพวกนั้นอาจจะคิดว่าคุณหลอนไปเองเพราะเสพยาเกินขนาดก็ได้”

ทั้งเอลซ่าและชีร่าต่างก็พูดไม่ออก

เอลซ่าถามอย่างร้อนรน “สรุปแล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

ขณะที่ลุคเดินไป เขาก็พูดเสียงเบาว่า “มันง่ายมากครับ ไม่มีใครเข้าไปในห้องของคุณชีร่า แต่สัตว์ที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีสามารถทำหลายอย่างที่มนุษย์ทำไม่ได้ เช่นการเข้าห้องผ่านท่อระบายอากาศ วางยาคุณ เปิดตู้เซฟ และขโมยเครื่องประดับของคุณไป”

ชีร่าพบว่ามันเหลือเชื่อ “มีสัตว์ที่ฉลาดขนาดนั้นในโลกนี้ด้วยเหรอคะ?”

ลุคหัวเราะหึๆ “คุณอาจจะต้องประหลาดใจเลยล่ะ” โลกใบนี้ไม่ใช่โลกธรรมดาๆ เสียหน่อย

ลุคหยุดเดินและมองไปที่รั้ว

หลังจากกวาดสายตาดูครู่หนึ่ง เขาก็ชี้ไปที่บางอย่างแล้วพูดว่า “ดูที่ปลายรั้วนั่นสิครับ นั่นอะไรน่ะ?”

เอลซ่าหรี่ตามอง “ดูเหมือนจะเป็น... ขนสัตว์ชนิดหนึ่ง?”

ลุคพยักหน้า “ผมเห็นขนแบบเดียวกันนี้ที่ทางออกท่อระบายอากาศ แล้วก็มีรอยนิ้วมือลางๆ บนพื้นด้วย แต่ผมยังไม่รู้แน่ชัดว่าเป็นตัวอะไร ขนนั่นก็มีอยู่ในห้องของคุณด้วยนะคุณชีร่า”

ลุคแทบจะไม่สังเกตเห็นขนนั่นเลยแม้จะมี "ทักษะประสาทรับกลิ่นเฉียบคม" ก็ตาม จึงเป็นเรื่องปกติที่เอลซ่าจะมองข้ามมันไป

ลุคถามขึ้นลอยๆ “คุณชีร่าครับ ในบ้านคุณไม่ได้เลี้ยงแมวหรือหมาไว้ใช่ไหม?”

ชีร่ารีบส่ายหน้า “ฉันไม่ใช่คนรักสัตว์ค่ะ ฉันแพ้ขนพวกมัน เพราะงั้นไม่มีใครในบ้านรวมถึงเมอรีลที่สัมผัสกับหมาหรือแมวเลย”

ลุครู้ข้อเท็จจริงนี้ดีอยู่แล้วด้วย "ทักษะประสาทรับกลิ่นเฉียบคม" ของเขา เขาแค่ถามเพื่อประโยชน์ของเอลซ่าเท่านั้น

เอลซ่าจึงรับทำคดีของชีร่าอย่างเป็นทางการ และแผนกนิติเวชก็มาถึงในไม่ช้า พวกเขาดูจะสับสนกับคำสั่งของลุค แต่ก็ยอมทำตามอยู่ดี ส่วนใหญ่เป็นเพราะตอนนี้ลุคค่อนข้างมีชื่อเสียง

กิตติศัพท์เรื่องผลงานของลุคแพร่กระจายไปทั่วแผนกนิติเวช เพราะอย่างไรเสีย ศพทั้ง 30 ศพก็ถูกส่งมาที่แผนกนี้หลังจากเหตุพยายามปล้นที่นากาโตมิ พลาซ่า

ในทีมนิติเวชมีผู้เชี่ยวชาญอยู่คนหนึ่ง

เขาเป็นชายวัยกลางคนหน้าตาดี หลังจากตรวจสอบขนสีดำจากท่อระบายอากาศในห้องน้ำอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็พูดว่า “มันไม่ใช่ลิงธรรมดาครับ น่าจะเป็นลิงชิมแปนซีมากกว่า”

เขาใช้ไฟฉายส่องสำรวจบนเตียงและพบขนแบบเดียวกัน “ตอนนี้ผมมั่นใจแล้ว เจ้าสัตว์ตัวน้อยนี่เคยอยู่บนเตียง ว่าแต่... มันฉลาดพอจะเปิดตู้เซฟได้จริงๆ เหรอ?”

ลุคอดไม่ได้ที่จะถามว่า “คุณบอกได้เลยเหรอครับว่าเป็นสัตว์ตัวไหน แค่จากขนเส้นเล็กๆ นั่นน่ะ?”

ชายวัยกลางคนเงยหน้าขึ้นและพูดอย่างเคร่งขรึม “ครับ ผมสนใจเรื่องสัตว์ป่ามาก รวมไปถึงลิงกอริลลาและชิมแปนซีด้วย”

ลุครู้สึกสนใจขึ้นมา “ขอทราบชื่อคุณหน่อยได้ไหมครับ?”

B_R : ปุกาศ ปุกาศ  !!!!!!!!!

ตอนนี้จบลงเพียงเท่านี้

ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเข้ามาอ่านกันนะ

หากชอบเรื่องราวบทนี้ ฝากกดไลก์และร่วมพูดคุยในคอมเมนต์ด้วยนะครับ

ฝากเพจของพวกเราด้วยเข้าไป Follow กดถูกใจ พูดคุย ติดตามข่าวสารกันได้น้า ….

https://www.facebook.com/สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ-SDFW-105519611538127