สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 162

ตอนที่ 162: ความช่วยเหลือจากคุณลุงสุดเท่ และการสืบสวนภาคสนาม

ตอนนี้ลุคมีพละกำลังอยู่ที่ 32 แต้ม ซึ่งสูงกว่าคนปกติถึงหกเท่า มันจึงไม่ใช่เรื่องยากเลยที่เขาจะผลักฝูงชนออกไป

สิ่งนี้ช่วยลดความกดดันให้กับพวกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยได้มหาศาล

ลุคไม่ได้ทำเรื่องยุ่งยากอะไรมากนัก เขาเพียงแค่จับคนที่พุ่งเข้ามาอัดเข้าไปในช่องว่างของฝูงชน เหมือนกับการยัดก้อนหินลงในรอยแตกของเขื่อน

แน่นอนว่ามันไม่สามารถหยุดเขื่อนไม่ให้พังทลายได้ แต่มันก็ช่วยชะลอการไหลทะลักของน้ำได้

ลุคเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว แฟนคลับที่เขาผลักกลับไปจะถูกเบียดจากทุกด้านโดยฝูงชนจนขยับไม่ได้ ซึ่งส่งผลให้เป็นการจำกัดการเคลื่อนไหวของคนรอบข้างพวกเขาไปด้วย

ทีมรักษาความปลอดภัยสามารถเร่งความเร็วได้ พวกเขาพุ่งเข้าไปในทางออกได้ในอีกสิบวินาทีต่อมา

ไฟในนั้นสลัว มีชายผิวขาววัยกลางคนที่ดูหน้าตาธรรมดาๆ คนหนึ่งยืนอยู่ข้างลุค

แต่ลุครู้ดีว่าชายคนนี้ไม่ธรรมดา

เมื่อครู่นี้ เขาเพิ่งจะซัดหมัดและเหวี่ยงแฟนคลับที่เข้ามาใกล้เกินไปทิ้งอย่างรวดเร็วหมดจด เขาเป็นมืออาชีพแน่นอน

ลุครีบเตือนเขาขึ้นมาทันทีว่า “ทางขวาของคุณ!”

ชายผิวขาวคนนั้นปฏิกิริยาไวมาก เขาหลบคนแปลกหน้าที่พุ่งเข้ามาหาโดยไม่ลังเล และบิดข้อมือของหมอนั่นทันที มีดเล่มหนึ่งหล่นกระแทกพื้นเสียงดังเคร้ง

ชายผิวขาวกดข้อมือของคนแปลกหน้าลงอย่างไร้ความปราณี และอีกฝ่ายก็กรีดร้องออกมาด้วยความทรมาน ข้อมือของเขาไม่หลุดก็คงจะหักไปแล้ว

ชายผิวขาวไม่รอช้า “ออกไปจากที่นี่กันเถอะ”

ทุกคนวิ่งผ่านทางเดินมืดๆ เข้าไปในลานจอดรถด้วยความระแวดระวัง จากนั้นชีร่าก็ขึ้นรถไป และชายผิวขาวคนนั้นก็ขับรถพาเธอออกไป

ลุคหันกลับมามองเอลซ่า “วันนี้เราจะยังได้เจอเธออยู่ไหมครับ?”

เอลซ่าคิดครู่หนึ่งแล้วพยักหน้า “ตารางงานของเธอแน่นมาก วันนี้เธอมีเวลาให้เราแค่ชั่วโมงเดียว หลังจากนี้เราอาจจะมีเวลาแค่ครึ่งชั่วโมง”

ลุคพยักหน้าและไม่พูดอะไร เขาขึ้นรถของเอลซ่าและขับตามชีร่าไป

จู่ๆ เอลซ่าก็ถามขึ้นว่า “ทำไมเมื่อกี้ไม่จัดการคนร้ายคนนั้นด้วยตัวเองล่ะ? นายจะได้เรียกร้องความสนใจจากชีร่าได้ไง”

ลุคทำหน้างง “ผู้ชายคนนั้นจัดการเองได้นี่ครับ ทำไมผมต้องไปแย่งงานเขาด้วย? ผมไปที่นั่นเพื่อช่วยเฉยๆ ไม่ใช่เหรอ?”

เอลซ่าเหลือบมองเขา “มิน่าหล่ะ นายถึงไม่มีแฟนสักที”

ลุคกระแอมแล้วบอกว่า “ไม่หรอกครับ แต่ผมมีเพื่อนผู้หญิงที่ช่วยจัดการปัญหาของผมได้นะ”

เอลซ่าถึงกับสำลัก เธอจะไปล้อลุคได้ยังไงในเมื่อตัวเธอเองก็ไม่มีใครให้กิ๊กกั๊กด้วยเลยสักคน?

เอลซ่าทำได้เพียงขับรถต่อไปเงียบๆ และไม่อยากจะคุยกับคู่หูจอมกวนคนนี้อีก

ครึ่งชั่วโมงต่อมา พวกเขามาถึงวิลล่าหลังเล็กในเบเวอร์ลีฮิลส์

ลุคผิวปากหวีดหวิว “ดาราคนนี้ดูรวยกว่าคุณเคธี่เยอะเลยนะ วิลล่าของเธออย่างน้อยน่าจะมูลค่าห้าล้านดอลลาร์!”

เอลซ่ายังคงจมอยู่กับความคิดของตัวเองเงียบๆ

รปภ. ที่ประตูปล่อยให้เอลซ่าผ่านเข้าไปทันทีที่เห็นหน้าเธอ

ลุครู้ทันทีว่าเอลซ่าสนิทกับชีร่าคนนี้มากกว่าที่เขาคิดไว้

ก่อนที่พวกเขาจะเข้าไป ลุคหยุดเอลซ่าไว้ด้วยสีหน้าแปลกๆ “รอเดี๋ยวครับ”

ด้วย "ทักษะประสาทรับกลิ่นเฉียบคม" ของเขา ลุคสัมผัสได้ว่าคนสองคนในห้องดูเหมือนจะอยู่ใกล้ชิดกันเกินไปหน่อย

ห้านาทีต่อมา ประตูก็เปิดออก ชายผิวขาวคนเดิมเดินออกมาด้วยท่าทางงุนงงเล็กน้อย ในมือถือบัตรใบหนึ่งไว้

เสื้อผ้าของชายคนนั้นยังคงเรียบร้อยดี ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ทำตัวไม่เป็นมืออาชีพอย่างที่ลุคจินตนาการไว้

ลุคทักทายเขาด้วยความสนใจ “หวัดดีครับ พอจะบอกชื่อคุณได้ไหมครับ?”

ในที่สุดชายคนนั้นก็ดึงสติกลับมาได้ เขาจำลุคได้ว่าเป็นคนที่ช่วยเขาไว้ และเป็นคนที่เอลซ่ารู้จัก

เขายิ้มอย่างสุภาพและพูดว่า “ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมไบรอัน มิลส์ (Bryan Mills)”

ลุคยื่นมือออกไป “ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมลุค คูลสัน คุณเก่งมากเลยนะ”

ไบรอันยิ้มอย่างสงบแล้วพูดว่า “ผมอายุเยอะแล้วล่ะ ควรจะเกษียณได้แล้ว”

ลุคบอกว่า “ไม่หรอกครับ สภาพร่างกายอย่างคุณยังสู้ต่อได้อีกสิบปีสบายๆ”

ไบรอันยิ้มขื่น “หวังว่าจะเป็นอย่างนั้นนะ” จากนั้นเขาก็บอกลาลุคและเอลซ่า

ลุคเดินตามเอลซ่าเข้าไปในห้อง

การตกแต่งภายในที่นี่ดูมีระดับกว่าบ้านของคุณเคธี่มาก

ชีร่าอยู่ในวงการมาเกือบสิบปีแล้ว เธอเป็นนักร้องฝีมือดีที่เพลงของเธอมักจะปรากฏบนชาร์ตบิลบอร์ดอยู่บ่อยครั้ง

แม้ว่าเธอจะไม่เคยได้อันดับหนึ่ง แต่เธอก็เป็นนักร้องระดับแนวหน้าอย่างแน่นอน

เอลซ่าแนะนำลุคให้เธอรู้จักและรับรองว่าเขาไว้ใจได้แน่นอน ดาราสาวเพียงแค่พยักหน้าให้เขาอย่างเย็นชา

ช่วงนี้ชีร่าดวงตกเอามากๆ

เธอเพิ่งเสียเครื่องประดับมูลค่ากว่าล้านดอลลาร์หลังจากเจอเหตุการณ์แปลกๆ ที่บ้าน และเธอยังเกือบจะถูกคนร้ายติดอาวุธลอบทำร้ายในงานแฟนมีตติ้งอีก

เธอดูค่อนข้างน่าสงสารในชุดคลุมอาบน้ำ

เอลซ่าปลอบใจเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าเรื่อง “ชีร่า ในเมื่อเรามาที่นี่แล้ว ลองมาแก้ปัญหาของเธอกันเถอะ ขอดูห้องของเธอหน่อยได้ไหม?”

ชีร่ารู้จักเอลซ่าดี เป็นความจริงที่สิ่งที่ทำให้เธอไม่สบายใจที่สุดคือเรื่องแปลกๆ ที่เกิดขึ้นในบ้าน

เธอพยายามรวบรวมสติแล้วลุกขึ้น “ตามฉันมา”

หน้าอกของเธอเกือบจะหลุดออกมาตอนที่เธอลุกขึ้นจากโซฟา

ลุคสังเกตเห็นและแอบพยักหน้าในใจ ผู้หญิงคนนี้มีของดีคู่ควรกับการเป็นซูเปอร์สตาร์จริงๆ...

มันไม่เหมาะสมที่ลุคจะพูดอะไรออกมา เพราะมันจะทำให้สถานการณ์ดูอึดอัดมาก

ขณะเดินตามชีร่าขึ้นไปยังชั้นสาม เอลซ่าถามว่า “เธอแน่ใจนะว่าไม่มีใครเข้าไปในห้องนี้นับตั้งแต่ที่เธอโทรหาฉันวันก่อน?”

ชีร่าพยักหน้า “ใช่จ้ะ เธอสั่งไว้ว่าต้องรักษาสภาพที่เกิดเหตุไว้เพื่อการสืบสวน เพราะงั้นห้องนี้เลยไม่ได้ถูกทำความสะอาดตั้งแต่วันนั้น”

ลุคทึ่งในความละเอียดรอบคอบของเอลซ่า

ถ้าเธอไม่ได้ไปพักร้อนที่ไมอามี่ เธออาจจะเจอเบาะแสมากกว่านี้ไปแล้ว

ชีร่าลังเลอยู่ครู่หนึ่งที่หน้าห้องหนึ่ง เธอมองไปที่ลุคแล้วมองที่เอลซ่า

เอลซ่าเข้าใจความกังวลของเธอจึงพยักหน้าเล็กน้อย “เขาเก่งนะ อีกอย่างเขาก็เป็นนักสืบที่ยอดเยี่ยมมากด้วย”

ชีร่ามองเอลซ่าด้วยความประหลาดใจ เธอรู้ว่าเพื่อนเก่าของเธอแทบจะไม่ชมใครเลย โดยเฉพาะคนที่มีหน้าตาเหมือนเด็กมัธยมแบบนี้

โดยไม่ลังเลอีกต่อไป ชีร่าวางนิ้วลงบนแผงควบคุมที่ประตู และมันก็เปิดออกในวินาทีต่อมา

ลุคถามว่า “เป็นล็อคด้วยลายนิ้วมือเหรอครับ?”

ชีร่าพยักหน้า “ใช่จ้ะ แต่ใช้เสียงเปิดได้ด้วยนะ”

ลุคถามต่อ “นอกจากคุณแล้ว ใครเปิดประตูนี้ได้อีกบ้างครับ?”

ชีร่าตอบว่า “มีแค่เมอรีล (Meryl) แม่บ้านเท่านั้นแหละ แต่ประตูนี้มีระบบบันทึกเวลาเปิดปิดเอาไว้ และไม่มีบันทึกที่ผิดปกติเลยในช่วงเวลาที่เกิดเรื่องแปลกๆ นั่น”

B_R : ปุกาศ ปุกาศ  !!!!!!!!!

ตอนนี้จบลงเพียงเท่านี้

ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเข้ามาอ่านกันนะ

หากชอบเรื่องราวบทนี้ ฝากกดไลก์และร่วมพูดคุยในคอมเมนต์ด้วยนะครับ

ฝากเพจของพวกเราด้วยเข้าไป Follow กดถูกใจ พูดคุย ติดตามข่าวสารกันได้น้า ….

https://www.facebook.com/สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ-SDFW-105519611538127