สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 160

ตอนที่ 160: เล่ห์เหลี่ยมและฐานลับ

แคลร์มีความสุขมากถึงขั้นบอกว่าเธอจะมาหาลุคและเซลิน่าทุกครั้งที่มีวันหยุดเลย

ลุคทำได้เพียงยิ้มแห้งๆ

เขาและเซลิน่าคงจะยุ่งกับงานจนไม่มีเวลาให้ครอบครัวนัก

อย่างไรก็ตาม แคทเธอรีนรู้ซึ้งดีว่าอาชีพตำรวจนั้นยุ่งแค่ไหน เธอรีบตัดบทความคิดของแคลร์ทันที แล้วพูดว่า “ถ้าลูกอยากมาที่นี่จริงๆ ก็พยายามเข้าเรียนที่ USC หรือ UCLA ให้ได้สิ ลูกจะได้ทำงานที่นี่และได้อยู่ในเมืองเดียวกับพวกดาราดังๆ ไงล่ะ”

แคลร์ประกาศกร้าว “ได้เลยค่ะ หนูจะตั้งใจเรียนให้หนักขึ้น”

ลุคแอบขำที่เด็กๆ หลอกง่ายขนาดนี้

โจเซฟเพิ่งตระหนักได้ว่า เขาคงต้องรออีกประมาณสิบสองปีกว่าถึงจะมีโอกาสได้มาที่นี่

เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก วันที่ 3 มกราคม ลุคไปส่งครอบครัวที่สนามบิน

แคลร์ร้องไห้ตอนบอกลา โจเซฟเองก็ดูไม่อยากจากไปเช่นกัน

โรเบิร์ตและแคทเธอรีนดูนิ่งกว่ามาก พวกเขาทำเพียงตบไหล่ลุค กอดเขา และกล่าวคำอำลา

ลุครู้ดีว่าเขาต้องรักษาระยะห่างกับครอบครัวไว้บ้าง เพราะหากเขาใกล้ชิดเกินไป ลุคอาจจะลากพวกเขามาพัวพันกับอันตรายได้

ลุครออยู่ที่สนามบินต่ออีกสามชั่วโมงเพื่อรับเอลซ่าที่เพิ่งกลับจากพักร้อน

ทันทีที่ก้าวขึ้นรถ เอลซ่าก็สลัดรองเท้าส้นสูงทิ้งแล้วบ่นอุบ “ฉันไม่น่ากลับบ้านเลย! ให้ตายสิ!”

ลุคถามยิ้มๆ “เกิดอะไรขึ้นครับ?”

เอลซ่าบอกว่า “ทิฟฟานี่แต่งงานไปแล้ว แถมตอนนี้มีลูกชายแล้วด้วย ยัยนั่นเอาแต่โม้ว่าผัวรวยแค่ไหน เขาเป็นแค่ผู้จัดการโรงแรมสามดาวในไมอามี่เองนะ แต่ยัยนั่นพูดซะอย่างกับว่าผัวตัวเองเคยนอนกับตระกูลฮิลตันงั้นแหละ”

ลุคแอบขำ

“โกรธไปก็ไม่มีประโยชน์หรอกครับ เว้นแต่คุณอยากจะแต่งงานตอนนี้เลย” ลุคหัวเราะหึๆ “ทุกคนต่างมีทางเลือกของตัวเอง คุณไม่ได้เลือกเดินเส้นทางเดียวกับเธอ แล้วจะไปโกรธทำไมล่ะครับ? คุณหาเงินได้มากกว่านี้ถ้าคุณไปเป็นนักสืบเอกชน แล้วทำไมคุณยังเลือกเป็นตำรวจสายสืบอยู่ล่ะ?”

เอลซ่าค่อยๆ สงบสติอารมณ์ลง

เธอแค่โกรธเพราะรู้สึกเสียหน้า แต่ไม่มีใครให้ระบายด้วยเรื่องนี้

เอลซ่าอดไม่ได้ที่จะเห็นด้วยกับลุค “นั่นสิ ฉันรักงานของฉัน ฉันไม่เคยอยากแต่งงานมีลูกเลย ฉันถึงมาสมัคร LAPD หลังเรียนจบไง นี่คือชีวิตของฉัน ฉันไม่จำเป็นต้องเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับยัยผู้หญิงคนนั้นเลย”

ลุคยิ้มกว้างแต่ไม่ได้พูดอะไรต่อ

ความทะเยอทะยานเป็นเรื่องที่ซับซ้อน บางคนมองว่ามันไร้ค่า แต่บางคนกลับมองว่ามันสำคัญเหนือสิ่งอื่นใด

จริงๆ แล้วลุคมีความทะเยอทะยานเพียงเล็กน้อย นั่นคือการมีชีวิตที่มีความสุขโดยไม่ต้องกังวลอะไร

ในชาติก่อนเขาบรรลุเป้าหมายนั้นไปแล้ว เพราะเขาได้มาเกิดใหม่ก่อนที่จะแก่ตัวลง

ในชาตินี้... เขาจะใช้ชีวิตอย่างเต็มที่จนกว่าจะตายในสมรภูมิใดสมรภูมิหนึ่ง

ไม่จำเป็นต้องคิดมากนัก เพราะโลกจะผลักดันเขาให้เดินหน้าต่อไปเอง คนที่ไม่ก้าวไปข้างหน้าก็จะกลายเป็นเพียงหินรองเท้าให้พวกซูเปอร์ฮีโร่ หรือไม่ก็ตายในซากปรักหักพังของสงครามครั้งใหญ่

การมารับเอลซ่าคือภารกิจเดียวของลุคในวันนี้

พวกเขาไม่ต้องไปทำงานจนกว่าจะถึงพรุ่งนี้ ลุคจึงมีเวลาว่างตลอดช่วงที่เหลือของวัน

ลุคหาที่อยู่หนึ่งในโทรศัพท์มือถือแล้วขับรถไปที่นั่น

มันคือโรงงานร้างบริเวณชานเมืองลอสแอนเจลิส

ลุคสำรวจโรงงาน และในที่สุดเขาก็พบห้องใต้ดินที่ซ่อนอยู่อย่างมิดชิด โดยอาศัยการตามกลิ่นจางๆ ของน้ำมันล้างปืนด้วย "ทักษะประสาทรับกลิ่นเฉียบคม" ของเขา

ลุคเปิดประตูอย่างระมัดระวัง เขาไม่ยอมเข้าไปข้างในจนกว่าจะแน่ใจว่ามันปลอดภัย

ใครจะไปรู้ว่าสองพ่อลูกคู่นั้นได้ติดตั้งมาตรการรักษาความปลอดภัยอย่างพวกระเบิดไว้ในที่แห่งนี้หรือเปล่า

ห้องใต้ดินไม่ได้กว้างขวางนัก ดูเหมือนมันเคยเป็นห้องเก็บของของโรงงานมาก่อน

ลุคเปิดไฟฉายและค้นหาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบกระเป๋าใบหนึ่งออกมาจากลิ้นชัก

ข้างในกระเป๋ามีเงินสดเป็นฟ่อนๆ แต่ไม่ใช่ธนบัตรแบงค์ใหญ่ ส่วนใหญ่เป็นใบละยี่สิบดอลลาร์

รวมๆ แล้วมีเงินประมาณแปดพันดอลลาร์

ลุคไม่ได้ใส่ใจว่ามันไม่เยอะนัก เพราะเขาก็ไม่ได้ต้องออกแรงอะไรเป็นพิเศษเพื่อให้ได้เงินนี้มาอยู่แล้ว

มันคงเป็นเรื่องยากที่เขาจะขนเงินสดกลับมาจากนิวยอร์กด้วยตัวเอง ดังนั้นการแลกเปลี่ยนกับสองพ่อลูกจึงได้ผลดีกว่า

ลุคค้นรอบๆ ห้องและพบปืนพกสองกระบอก คือ P226 และ HK P7

นอกจากนี้ยังมีไรเฟิล HK416 และ G3/SG1 ซึ่งอยู่กึ่งกลางระหว่างไรเฟิลและไรเฟิลซุ่มยิง

ลุคไม่พบลูกกระสุนมากนัก เฉลี่ยแล้วมีกระสุนเพียงสองแม็กกาซีนต่อปืนหนึ่งกระบอก

ซึ่งลุคไม่ได้แปลกใจเท่าไหร่นัก

ที่นี่คงเป็นเพียงจุดเซฟเฮาส์สำรองฉุกเฉิน สองพ่อลูกคงไม่เก็บเงินหรือปืนไว้ที่นี่เยอะแยะหรอก

หลังจากเห็นสถานที่นี้ ลุคก็มีความคิดบางอย่างเป็นของตัวเอง

บางที เขาควรจะสร้างฐานลับของตัวเองในสถานที่ทำนองนี้บ้างไหมนะ?

มีโรงงานร้างมากมายตามชานเมืองใหญ่ๆ ที่ไม่มีวี่แววของสิ่งมีชีวิตเลย

แต่หลังจากคิดครู่หนึ่ง ลุคก็ล้มเลิกความคิดนั้นไปก่อนชั่วคราว

ลุคต้องหาข้อมูลมากกว่านี้เพื่อสร้างฐานลับแบบนี้ ตอนนี้โรงจอดรถที่บ้านก็เพียงพอสำหรับเป็นโรงงานชั่วคราวไปก่อน

วิลล่าหลังนั้นกว้างขวางพอสำหรับเขา ตราบใดที่เขาไม่ได้ผลิตอุปกรณ์ที่อันตรายหรือผิดกฎหมาย

แน่นอนว่านั่นเป็นเพียงแค่ในตอนนี้

ลุคไม่สามารถทำอะไรที่เป็นความลับในวิลล่าได้ ไม่อย่างนั้นใครบางคนอาจจะสุ่มสี่สุ่มห้าเดินเข้ามาเห็นเข้า

ลุคไม่ได้แตะต้องปืนและหยิบไปเพียงแค่เงินสด เขาตระเวนไปทั่วลอสแอนเจลิสและซื้อเครื่องมือกับอุปกรณ์หลายอย่างด้วยเงินสดนั่น ก่อนจะสั่งให้ไปส่งที่บ้าน

ลุคยังไม่ได้รวยมากนัก แต่เขาสามารถสร้างอุปกรณ์ให้ตัวเองได้แล้วในตอนนี้ ไม่อย่างนั้นความสามารถระดับพื้นฐานสี่อย่างจากโทนี่ สตาร์ค ที่เขาเสียคะแนนเครดิตไปอย่างละหนึ่งพันแต้มคงเสียเปล่า

สิ่งที่ลุคต้องการมากที่สุดในตอนนี้คือความสามารถในการเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว

มันไม่ใช่ปัญหาบนพื้นดินที่มีรถยนต์ แต่สำหรับลุคมันค่อนข้างลำบากเมื่อต้องเคลื่อนที่ไประหว่างตึกต่างๆ ในเมือง

อย่างแบทแมน เขาสามารถเคลื่อนที่ไปทั่วเมืองได้อย่างรวดเร็วด้วยผ้าคลุม อุปกรณ์ของเขา พละกำลังมหาศาล และปฏิกิริยาที่ว่องไว

และลุคเดาว่าโทนี่ สตาร์ค เป็นช่างประดิษฐ์ที่เก่งกาจกว่าอัลเฟรดอย่างแน่นอน

B_R : ปุกาศ ปุกาศ  !!!!!!!!!

ตอนนี้จบลงเพียงเท่านี้

ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเข้ามาอ่านกันนะ

หากชอบเรื่องราวบทนี้ ฝากกดไลก์และร่วมพูดคุยในคอมเมนต์ด้วยนะครับ

ฝากเพจของพวกเราด้วยเข้าไป Follow กดถูกใจ พูดคุย ติดตามข่าวสารกันได้น้า ….

https://www.facebook.com/สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ-SDFW-105519611538127