สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 142

ตอนที่ 142: คืนคริสต์มาสอีฟและการออกเดท

วันหยุดคริสต์มาสในอเมริกาปกติจะยาวนานสองสัปดาห์ เริ่มตั้งแต่วันที่ 22 ธันวาคม ไปจนถึงวันที่ 5 มกราคมของปีใหม่

หลายคนยังถือโอกาสลางานพักร้อนประจำปีในช่วงนี้ด้วย นั่นหมายความว่าพวกเขาจะได้หยุดยาวถึงหนึ่งเดือนเต็มๆ

ในที่สุด แคทเธอรีนก็บอกว่าจะลองคิดดูก่อน และถึงแม้พวกเขาจะตัดสินใจมาเที่ยวแอลเอจริงๆ พวกเขาก็จะฉลองคริสต์มาสกันที่บ้านก่อนเป็นอันดับแรก

ลุคบอกว่าไม่เป็นไร และบอกไปว่าเขาจะเป็นคนออกค่าใช้จ่ายในการเดินทางครั้งนี้ให้เอง

โรเบิร์ตดูจะไม่ค่อยสบอารมณ์นัก “นี่เจ้าหนู แกคิดว่าตอนนี้แกรวยนักหรือไง?”

ลุคพูดอย่างผู้ชนะ “ฮ่าๆ ผมเพิ่งได้รับเงินรางวัลสองพันดอลลาร์จากการปิดคดีมาน่ะครับ ฟังดูเป็นไงบ้างล่ะ?”

โรเบิร์ตถึงกับเงียบไปทันที เขาไม่รู้จะพูดอะไรต่อได้เลย

แช็คเกลฟอร์ดเป็นเมืองที่เล็กเกินไป แทบจะไม่มีเงินรางวัลนำจับเลย ยกเว้นแต่ว่าเขาจะไปจ๊ะเอ๋กับพวกค้ายาเข้าจริงๆ

“ก็ได้ แกอยากจะจ่ายนักก็เชิญ” โรเบิร์ตกัดฟันพูดพลางส่งโทรศัพท์คืนให้แคทเธอรีน

แคทเธอรีนมองดูผู้ชายสองคนโต้ฝีปากกันด้วยความขบขัน และวางสายไปหลังจากคุยกับลุคต่ออีกสองสามประโยค

“ทำไมคุณต้องหาเรื่องทะเลาะกับลุคอยู่เรื่อยเลยล่ะ?” แคทเธอรีนถามพร้อมรอยยิ้ม

โรเบิร์ตพ่นลมหายใจ “เจ้าเด็กนั่นเริ่มโอหังแล้ว! พอถึงที่แอลเอ ฉันต้องสั่งสอนมันสักหน่อย”

แคทเธอรีนถึงกับเงียบไปชั่วขณะ “เอาเถอะค่ะ พวกคุณอยากจะทำอะไรก็เชิญตามสบายเลย”

แต่มีบางอย่างที่โรเบิร์ตไม่ได้บอกภรรยาของเขา

คดีแบบไหนกันที่ถึงขั้นมีเงินรางวัลให้ตั้งสองพันดอลลาร์?

ปกติแล้วเหยื่ออาจจะมอบเงินให้เจ้าหน้าที่ที่ปิดคดีได้เพื่อเป็นการแสดงความขอบคุณ แต่นั่นมักจะเป็นคดีทั่วๆ ไป

ทว่าถ้าเงินก้อนนั้นมาจากกรมตำรวจโดยตรง สองพันดอลลาร์ถือว่าเยอะมากแน่นอน มันต้องเป็นคดีที่หินสุดๆ

โรเบิร์ตเริ่มกังวลว่าลุคอาจจะไปทำให้แก๊งที่มีขนาดใหญ่หรือผู้มีอิทธิพลบางกลุ่มขุ่นเคืองเข้า และด้วยในตอนนี้ลุคไม่ได้อยู่ภายใต้การคุ้มครองของเขาแล้วด้วย

แน่นอนว่าโรเบิร์ตไม่รู้เลยว่าความสามารถของลุคนั้นเกินกว่าที่เขาจะจินตนาการไปไกล และลุคเองก็กำลังจะได้เก็บเกี่ยวเงินรางวัลเพิ่มอีกในเร็วๆ นี้

ลุควางสายโทรศัพท์ เขาส่ายหัวให้เซลิน่าที่กำลังคุยโทรศัพท์อยู่เช่นกัน

เซลิน่าเองก็คงกำลังคุยกับครอบครัวของเธออยู่เหมือนกัน

พวกเขาทั้งคู่ต่างอยู่ไกลบ้านและวุ่นอยู่กับงาน ช่วงเทศกาลวันหยุดแบบนี้จึงเป็นช่วงเวลาที่ค่อนข้างยากลำบากสำหรับพวกเขา

โชคดีที่ลุคกับเซลิน่ายังมีกันและกัน

หลังจากเซลิน่าวางสาย ลุคถามว่า “ซานดร้าบอกให้คุณกลับบ้านเหมือนกันเหรอ?”

เซลิน่าพยักหน้า “ใช่ แต่มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น กรมตำรวจไม่ได้จ้างเรามาให้นั่งกินเงินเดือนเฉยๆ ซะหน่อย ไว้ปีหน้าแล้วกัน”

ลุคหัวเราะหึๆ พลางลูบหัวเธอ “เอาล่ะ ไปกินข้าวกันเถอะ”

อารมณ์ของเซลิน่าดีขึ้นมาทันทีที่ได้ยินเรื่องของกิน “วันนี้เราจะกินอะไรกันดี?”

ลุคถาม “ไก่อบเมื่อวานอร่อยไหมครับ?”

เซลิน่ารีบพยักหน้า “อร่อยสิ เราจะกินอันนั้นอีกเหรอ?”

ลุคส่ายหน้า “ไม่ใช่ครับ เป็นของใหม่ วันนี้เป็น 'ไก่อบน้ำผึ้ง' สูตรพิเศษของผมเอง”

เซลิน่าอุทาน “อะไรนะ?” ทำไมเขาต้องลำบากทำของใหม่ ในเมื่อจานก่อนหน้านี้มันก็อร่อยมากพออยู่แล้ว?

แต่พอถึงเวลาที่ลุคยกไก่อบน้ำผึ้งออกมา คำบ่นของเซลิน่าก็อันตรธานหายไปจนหมดสิ้น

เธอสูดลมหายใจรับกลิ่นหอมหวลของเนื้อไก่เข้าไปเต็มปอด

ลุคแอบยิ้มในใจ

จริงๆ แล้วไก่อบน้ำผึ้งนี้ไม่ได้ทำจากน้ำผึ้งหรอก แต่มันทำจากซอสหมูแดง

ซอสหมูแดงเมื่ออยู่บนตัวไก่มันดูน่ากินพอๆ กับตอนอยู่บนเนื้อหมูเลย ไก่สีแดงเข้มส่งกลิ่นหอมหวานน่าดึงดูดใจสุดๆ

แม้แต่ลุคที่ไม่ค่อยชอบของหวานยังอดใจไว้ไม่อยู่

ลุครีบสับไก่แล้วส่งน่องให้เซลิน่าก่อน ส่วนเขากินส่วนอก

“อืม รสชาติไม่เลว แต่เนื้ออกแข็งไปหน่อย คราวหน้าผมคงต้องแยกปรุงคนละส่วนกันแล้วล่ะ” ลุคเปรยออกมาอย่างไม่ค่อยพอใจในผลงานตัวเองนัก

เซลิน่าต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะตอบได้ เพราะเธอมัวแต่ยุ่งกับการจัดการน่องไก่อยู่ “อื้อ... ฉันว่า... ฉันว่าอันนี้... อันนี้มันอร่อยกว่า... อร่อยกว่าไก่เมื่อวานอีกนะ”

ลุคพูดอย่างจนใจ “อย่าพูดตอนที่มีอาหารเต็มปากสิครับ”

สุดท้ายเขาก็ได้กินไก่แค่หนึ่งในสาม ส่วนที่เหลือลงไปอยู่ในกระเพาะของเซลิน่าหมด

ลุคส่ายหัวยิ้มๆ เมื่อเห็นเซลิน่ายิ้มอย่างมีความสุข ลุคโยนจานชามเข้าห้องครัวไปอย่างขี้เกียจล้าง

ทุกคนก็อยู่ในช่วงวันหยุดกันทั้งนั้นนี่นา!

เมื่อได้ยินเสียงหัวเราะประกอบฉากจากละครน้ำเน่าที่แสนน่าเบื่อในทีวี ลุคก็เริ่มรู้สึกคิดถึงบ้านเป็นครั้งแรก

ในช่วงไม่กี่วันต่อมา ผู้คนเริ่มลางานกันมากขึ้น แม้แต่แผนกคดีอาชญากรรมร้ายแรงก็ดูว่างเปล่าไปกว่าครึ่ง

พวกนักสืบเองก็ยังเป็นมนุษย์ และมีครอบครัวให้ต้องกลับไปหา

แม้แต่เอลซ่า ที่ลุคมองว่าเป็นหญิงเหล็ก ยังบินกลับไมอามี่ตั้งแต่วันที่ 22 ธันวาคมเพื่อไปพักผ่อน ลุครู้สึกอิจฉาไม่น้อยเลย

ไมอามี่เป็นที่ที่อากาศอบอุ่นจนคนสามารถว่ายน้ำได้แม้ในช่วงคริสต์มาส ที่นั่นต้องมีหนุ่มหล่อสาวสวยออกมาเดินกันให้ควั่กแน่ๆ

เอาเถอะ ลอสแอนเจลิสก็ไม่ได้แย่ อย่างน้อยมันก็ดีกว่านิวยอร์กเยอะ

ในเมื่อเอลซ่าไปพักร้อน ลุคจึงขอลงเวรในวันที่ 22 และ 23 แทน

ด้วยวิธีนี้ เขาจะไม่ต้องเข้าเวรในคืนคริสต์มาสอีฟและวันคริสต์มาส เว้นแต่จะเกิดเหตุการณ์ใหญ่โตจริงๆ

โดนัลด์เองก็ลางานเหมือนกัน เซลิน่าเลยขอลงเวรพร้อมกับลุคเสียเลย

เซลิน่าพูดขึ้นมาว่า “พวกเราคงต้องฉลองคริสต์มาสกันเองในอพาร์ตเมนต์แน่ๆ”

ทว่าลุคกลับหัวเราะหึๆ “ขอประทานโทษนะครับ พอดีผมมีเดทคืนคริสต์มาสอีฟ และคืนนั้นผมอาจจะไม่กลับบ้านนะ”

เซลิน่าอึ้งไปเลย “อะไรนะ? เดทเหรอ? กับใคร?”

ลุคทำสีหน้าอ่านไม่ออกก่อนจะตอบว่า “จิเมน่า”

เซลิน่านิ่งคิดครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “แฟนเก่านายน่ะเหรอ? เธอมาทำอะไรที่ลอสแอนเจลิสล่ะ?”

ลุคยักไหล่แล้วบอกว่า “เธอเรียนอยู่ที่วิทยาลัยเล็กๆ แห่งหนึ่งในแอลเอนี่แหละ”

เซลิน่ารู้สึกแปลกใจ “เธอติดต่อมาหานายเหรอ?”

ลุคส่ายหน้า “ก็ไม่เชิงหรอกครับ มันเป็นเรื่องบังเอิญล้วนๆ คุณจำคดีที่คุณเอลซ่ารับช่วงต่อมาจากโดนัลด์ได้ไหม? เหยื่อที่ชื่อคิโยชิ หรืออะไรประมาณนั้นน่ะ”

เซลิน่าพยักหน้า “จำได้สิ โดนัลด์ดูโล่งใจมากเลยนะที่พวกนายรับช่วงคดีหินๆ นั่นไป”

ลุคถึงกับพูดไม่ออก “อ้าว แล้วทำไมวันนั้นคุณถึงบอกผมว่าโดนัลด์โกรธมาก จนคุณต้องช่วยพูดแก้ต่างให้ผมล่ะ? แถมยังให้ผมตอบแทนคุณด้วยบะหมี่อีกไม่ใช่เหรอ?”

เซลิน่าเฉไฉ “หือ? ฉันพูดเหรอ? จำไม่ได้แล้วแฮะ กลับมาเรื่องจิเมน่าดีกว่า เธอไปเกี่ยวอะไรกับคนญี่ปุ่นคนนั้นล่ะ?”

ลุคอธิบายต่อ “ตอนที่ผมกำลังสืบสวนที่ทำงานของคนญี่ปุ่นคนนั้น ผมสังเกตเห็นว่าเขากำลังดูแลการปรับปรุงพื้นที่ชั้นบนสุดของตึกนากาโตมิ พลาซ่า (Nakatomi Plaza) และจิเมน่าก็ทำงานเป็นพนักงานต้อนรับอยู่ที่นั่นพอดี”

เซลิน่าพูดว่า “อืม เดี๋ยวๆ นั่นเป็นงานพาร์ทไทม์ของเธอเหรอ?”

ลุคตอบว่า “จะพูดให้ถูกคือมันเป็นการฝึกงานที่ทางวิทยาลัยจัดให้ครับ บริษัทนากาโตมิทำเงินได้มหาศาลเลยล่ะ วิทยาลัยของจิเมน่าเลยถามว่ามีนักศึกษาคนไหนอยากไปทำงานที่นั่นไหม แล้วจิเมน่าก็อาสาสมัครไป ผมได้ยินมาว่าค่าตอบแทนสำหรับเด็กฝึกงานที่นั่นดีมากเลยนะ”

B_R : ปุกาศ ปุกาศ  !!!!!!!!!

ตอนนี้จบลงเพียงเท่านี้

ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเข้ามาอ่านกันนะ

หากชอบเรื่องราวบทนี้ ฝากกดไลก์และร่วมพูดคุยในคอมเมนต์ด้วยนะครับ

ฝากเพจของพวกเราด้วยเข้าไป Follow กดถูกใจ พูดคุย ติดตามข่าวสารกันได้น้า ….

https://www.facebook.com/สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ-SDFW-105519611538127