สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 100

ตอนที่ 100: คู่หูใหม่, คดีใหม่ และซุปตาร์หน้าใหม่

เงินเดือนต่อปีของลุคที่ฮิวสตันอยู่ที่สี่หมื่นสองพันดอลลาร์ ส่วนที่แอลเอคือห้าหมื่นสี่พันดอลลาร์

เงินเดือนของเซลิน่าเพิ่มขึ้นจากสี่หมื่นเจ็ดพันเป็นหกหมื่นดอลลาร์

อย่างไรก็ตาม เงินเดือนที่เพิ่มขึ้นนี้ยังไม่เพียงพอกับค่าใช้จ่ายในการดำเนินชีวิตที่พุ่งสูงขึ้นเช่นกัน

อีกไม่กี่ปีข้างหน้า พวกเขาน่าจะมีรายได้ต่อปีมากกว่าสองสามแสนดอลลาร์ และเมื่อถึงเวลานั้น เรื่องเงินก็คงไม่ใช่สิ่งที่ต้องกังวลอีกต่อไป

แต่จนกว่าจะถึงตอนนั้น พวกเขาต้องพึ่งพาเงินค่าเบี้ยเลี้ยงพิเศษที่ได้รับมาเสียก่อน

เซลิน่ารู้สึกหงุดหงิดมากเพราะเธอส่งเงินค่าเบี้ยเลี้ยงทั้งหมดกลับไปให้ครอบครัว

ลุคไม่ได้คัดค้านเรื่องนั้น

แม้ว่าเซลิน่าดูเหมือนคนรักอิสระ แต่เธอก็ใส่ใจครอบครัวมาก ทัศนคติต่อเงินของเธอแตกต่างจากชาวอเมริกันจำนวนมาก และมันเป็นทางเลือกของเธอที่จะทำเพื่อครอบครัวของเธอได้

ลุคไม่ได้มองว่ามันแปลกเช่นกัน ในฐานะคนจีนในชาติที่แล้ว เขาเห็นพ่อแม่ลูกที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อกันและกันมานับไม่ถ้วน

ลุคเคยเสนอเงินห้าหมื่นดอลลาร์ของเขาให้แคทเธอรีน แต่เธอปฏิเสธ

โรเบิร์ตถึงกับบอกให้ลุคไสหัวไปทันทีที่เขารับโทรศัพท์

เพราะยังไงซะ โรเบิร์ตและแคทเธอรีนก็มีรายได้รวมกันประมาณเก้าหมื่นดอลลาร์ต่อปี เมื่อลุคเริ่มทำงาน พวกเขาก็ไม่ต้องส่งเสียเขาอีกต่อไป และไม่ได้มีภาระทางการเงินที่หนักหนานัก

โรเบิร์ตเคยเก็บเงินไว้สองหมื่นดอลลาร์ตอนที่ลุคบอกว่าอยากเข้ามหาวิทยาลัยก่อนหน้านี้ เงินก้อนนั้นจึงถูกยกให้แคลร์ไปโดยปริยาย

ดังนั้น ตอนนี้โรเบิร์ตและแคทเธอรีนจึงไม่ได้ขัดสนเรื่องเงิน

หลังจากพักผ่อนอย่างเต็มที่ ลุคและเซลิน่าก็เริ่มงานอย่างเป็นทางการในวันรุ่งขึ้น

ดัสติน แฮมมอนด์ ผู้บัญชาการแผนกคดีอาชญากรรมร้ายแรง มีท่าทีที่ไม่ใกล้ชิดเกินไปแต่ก็ไม่ห่างเหิน ซึ่งทำให้ทั้งคู่โล่งใจ

มันจะดีมากตราบใดที่เจ้านายใหม่ไม่น่ารำคาญเหมือนบร็อค

ครั้งนี้ พวกเขาแต่ละคนถูกสั่งให้ทำงานร่วมกับนักสืบรุ่นเก๋าแทนที่จะเป็นคู่หูกันเหมือนเดิม

ซึ่งก็ถือเป็นเรื่องที่ปกติ

หลังจากเหตุการณ์กับบร็อค ลุคตระหนักว่าความคิดของเขาเกี่ยวกับบร็อคผิดพลาดไป

ในฐานะผู้บัญชาการ บร็อคไม่พอใจที่เด็กใหม่อย่างลุคและเซลิน่าทำงานคู่กันเอง

ส่วนหนึ่งเป็นเพราะวิธีที่พวกเขาจัดการปิดคดีสองสามคดีด้วยกันในฮิวสตัน ยกเว้นคดีที่พวกเขาบังเอิญไปเจอเข้าโดยบังเอิญ

ดังนั้น ลุคจึงทำข้อตกลงกับเซลิน่า

พวกเขาแต่ละคนจะติดตามนักสืบรุ่นพี่เพื่อทำความคุ้นเคยกับสถานที่นี้ก่อน หลังจากผ่านไปสักพัก พวกเขาค่อยยื่นเรื่องขอกลับมาทำงานคู่กันอีกครั้ง

ถึงตอนนั้น พวกเขาจะคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมและมีสายสืบเป็นของตัวเอง พวกเขาจะได้ไม่ต้องกังวลว่าเจ้านายใหม่จะมาวางแผนเล่นงานเหมือนที่บร็อคเคยทำ

เห็นได้ชัดว่าการยื่นเรื่องแบบนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ลุคจะหาทางจัดการเอง

เซลิน่าถูกมอบหมายให้คู่กับนักสืบผิวสีชื่อ โดนัลด์ เดก ส่วนลุคถูกสั่งให้ทำงานกับหญิงวัยกลางคนชาวลาตินชื่อ เอลซ่า ตอร์เรส

กรมตำรวจลอสแอนเจลิสเป็นหน่วยงานที่มีจำนวนเจ้าหน้าที่หญิงสูงที่สุดในอเมริกา โดยคิดเป็นประมาณร้อยละยี่สิบ

นอกจากนี้ เจ้าหน้าที่ตำรวจมากกว่าร้อยละสามสิบยังเป็นชาวลาติน

การมาถึงของเซลิน่าทำให้เปอร์เซ็นต์เหล่านั้นเพิ่มขึ้นเล็กน้อย จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่ลุคจะได้คู่หูเป็นผู้หญิงชาวลาติน

เอลซ่าค่อนข้างสงสัยในตัวลุค “ไปกันเถอะ ฉันมีสองคดีในมือ พร้อมหรือยัง? หรือว่านายต้องการวันหยุดหล่ะ?”

ลุคยิ้ม “โอ้ เอลซ่าได้เลยครับ ผมเป็นพวกบ้างานครับ”

เอลซ่าพ่นลมหายใจ “ชิ!! ไร้สาระ ไม่มีใครบ้างานจริงๆ หรอก อย่างน้อยก็ไม่ใช่ในแผนกคดีอาชญากรรมร้ายแรง”

ลุคฉีกยิ้ม “ก็นะ ถือว่าเป็นตัวอย่างของเด็กไฟแรงอย่างผมก็แล้วกันครับ”

เอลซ่าชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มแล้วพูดว่า “แบบนั้นได้ก็ดี”

ลุคขึ้นรถ และเอลซ่าก็ขับออกไป

เธอเป็นผู้หญิงที่ดูมีความเป็นผู้นำสูง และไม่ยอมให้ลุคเป็นคนขับ

ซึ่งมันก็เป็นเรื่องเข้าใจได้ ผู้หญิงที่อ่อนแอคงอยู่ได้ไม่นานในแผนกคดีอาชญากรรมร้ายแรง

ลุคถามอย่างไม่ใส่ใจ “เรากำลังทำคดีอะไรอยู่ครับ?”

เอลซ่าตอบ “ก็คดีที่ค่อนข้างยุ่งยากนิดหนึ่ง นายรู้จัก เคธี่ วินเตอร์สเตอร์ ไหม?”

ลุคครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วส่ายหัว “ชื่อดูคุ้นๆ หูอยู่เหมือนกัน แต่ผมนึกไม่ออกครับ”

เอลซ่าเหลือบมองเขา “นายไม่รู้จักเธอจริงๆ เหรอ?”

ลุคถาม “เธอดังมากเลยเหรอครับ?”

เอลซ่าถึงกับพูดไม่ออก “...เธอโด่งดังมากเมื่อสองปีก่อน อายุแค่ 21 แต่เริ่มงานแสดงตั้งแต่อายุ 16 และสร้างชื่อเสียงจากฉากเปลือยในหนังเรื่อง Don't Move ที่กำกับโดยปีเตอร์น่ะ”

ลุคกล่าว “อ๋อ ผมไม่เคยได้ยินชื่อเธอจริงๆ ครับ คงคุ้นหูเพราะน่าจะเคยได้ยินผ่านข่าวมาบ้างมั้ง”

เอลซ่าหัวเราะเบาๆ “เธอหุ่นดีมากและเธอกล้าโชว์มันมากเลย นายไม่เคยดูหนังของเธอจริงเหรอ?”

ลุคยักไหล่ “ผมชอบหนังแนวบล็อคบัสเตอร์มากกว่า อย่าง Star Wars หรือ Band of Brothers ส่วนที่คุณพูดถึงนั่นน่าจะเป็นหนังแนวศิลปะ (Art Movie) ใช่ไหมครับ? ผมไม่ค่อยถนัดแนวนี้เท่าไหร่”

เอลซ่าพยักหน้าและยอมรับคำตอบนั้น

“เธอมีปัญหาเล็กน้อย มีคนตายในบ้านของเธอเมื่อสองวันก่อน แต่เธออ้างว่าไม่รู้จักเขา ตอนนี้เราต้องไปสอบปากคำเธออีกครั้ง” เอลซ่ากล่าว

ลุคถาม “เรารู้อะไรเกี่ยวกับคนตายบ้างครับ?”

“นิรนาม ไม่มีบัตรประจำตัว ไม่มีบันทึกการทำฟัน และลายนิ้วมือกับ DNA ของเขาก็ไม่อยู่ในฐานระบบ เป็นชายผิวขาวอายุยังน้อย ระหว่าง 25 ถึง 27 ปี สูง 175 เซนติเมตร หนัก 220 ปอนด์ (ประมาณ 100 กิโลกรัม) อ้อ แล้วศพของเขาถูกแม่บ้านพบว่าลอยเปลือยอยู่ในสระว่ายน้ำของคุณเคธี่เมื่อเช้าวันรุ่งขึ้นด้วย” เอลซ่าร่ายข้อมูลออกมา

ลุคค่อนข้างประหลาดใจ “สูง 175 แต่หนัก 220 ปอนด์? แบบนั้นก็เข้าขั้นอ้วนฉุเลยไม่ใช่เหรอครับ?”

เอลซ่าพยักหน้า “นั่นแหละคือเหตุผลที่ฉันนึกไม่ออกว่าเขาตายที่นั่นได้ยังไงโดยไม่ส่งเสียงสักนิด เว้นแต่จะเป็นคนในบ้านทำเอง บ้านคุณเคธี่มีระบบรักษาความปลอดภัยแน่นหนา คนอ้วนหนักกว่าสองร้อยปอนด์ไม่น่าจะบุกเข้าไปในที่ของเธอได้ง่ายๆ หรอก”

นั่นคือสิ่งที่ลุคสงสัยเช่นกัน

คนหนักกว่าสองร้อยปอนด์แค่เดินก็ลำบากแล้ว อย่าว่าแต่บุกเข้าไปในบ้านของคนดังเลย

คนรวยส่วนใหญ่มักจะติดตั้งรั้วไฟฟ้าไว้รอบบ้านด้วยซ้ำ มีเพียงมืออาชีพเท่านั้นที่จะสามารถแอบเข้าไปได้

ขณะที่พวกเขาคุยกัน พวกเขาก็มาถึงย่านเบเวอร์ลีฮิลส์

ลุครู้สึกแปลกใจ “เคธี่อยู่ที่นี่เหรอ? เธอรวยขนาดนั้นเลยเหรอเนี้ย? ไม่ใช่ว่าเธอเพิ่งจะดังเมื่อไม่กี่ปีก่อนหรอกเหรอครับ?”

เอลซ่ายักไหล่ “เธออยู่ที่นี่แหละ ส่วนเรื่องที่ว่าเธอหาเงินยังไง นั่นเป็นหน้าที่ของสรรพากร (IRS) ไม่ใช่พวกเรา”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ลุคก็เปลี่ยนเรื่อง “คุณมีเบาะแสอะไรบ้างไหมครับ?”

เอลซ่าส่ายหัว “เธอยืนกรานว่าจะต้องมีทนายความอยู่ด้วยตลอดเวลา ถ้าเคสนี้ไม่มีคนตายนะป่านนี้เธอคงให้รปภ. ไล่เราออกมาแล้วล่ะ”

B_R : ปุกาศ ปุกาศ  !!!!!!!!!

ตอนนี้จบลงเพียงเท่านี้

ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเข้ามาอ่านกันนะ

หากชอบเรื่องราวบทนี้ ฝากกดไลก์และร่วมพูดคุยในคอมเมนต์ด้วยนะครับ

ฝากเพจของพวกเราด้วยเข้าไป Follow กดถูกใจ พูดคุย ติดตามข่าวสารกันได้น้า ….

https://www.facebook.com/สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ-SDFW-105519611538127