เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 99

สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 99

สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 99


ตอนที่ 99: เงินสดสำคัญกว่าตำแหน่ง

 

แน่นอนว่าพ่อหนุ่มเพลย์บอยโทนี่คงจะสมหวังได้ยากหน่อย

แต่ไม่ว่าจะอย่างไร โทนี่ สตาร์ค ก็ยังเป็นคนที่มีศักดิ์ศรีในตัวเอง ต่างจากพวกคนในคลับล่ามนุษย์ที่ไม่มีเลยสักนิด

ด้วยเหตุผลนั้น ดวงตาของลุคก็ทอประกายเย็นชา

ลุคลากตัวเซลิน่าออกมานอกสถานีตำรวจและกระซิบเรื่องข้อเสนอให้เธอฟัง ทันใดนั้นหญิงสาวก็กรีดร้องออกมา “ห๊า!!!!! ลอสแอนเจลิสเหรอ? ฉันจะได้ไปฮอลลีวูดแล้ว! เดี๋ยวนะ!!! ฮอลลีวูดอยู่ตรงไหนในลอสแอนเจลิสนะ? มันอยู่ในเขตอำนาจฝั่งของเราหรือเปล่า?”

ลุคตอบพลางปาดเหงื่อ “กรมตำรวจลอสแอนเจลิสฝั่งตะวันตก (Westside LAPD) ครอบคลุมพื้นที่ฮอลลีวูดและเวสต์ฮอลลีวูดด้วย เบเวอร์ลีฮิลส์กับซันเซ็ตบูเลอวาร์ดก็อยู่ที่นั่นทั้งนั้นแหละ”

เซลิน่ากรีดร้องอีกรอบ “อ๊ายยย! ฉันอยากไป! ฉันต้องไปให้ได้!”

ลุคพูดขัดว่า “...คุณมีเงินเหรอ? ถ้าไม่มีเงินคุณได้อดตายแน่”

เซลิน่าเริ่มหงุดหงิด “จริงด้วย ตอนนี้เราไม่มีเงินเก็บเลยนี่นา”

ลุคกล่าว “นั่นแหละคือเหตุผลที่ผมบอกหัวหน้าโธมัสว่า เราขอรับเป็นเงินสดแทนการเลื่อนตำแหน่ง”

เซลิน่าตาโต “หา? มันจะเป็นไปได้ยังไง?”

การย้ายงานของพวกเขามันดูแปลกประหลาดและผิดธรรมเนียมตั้งแต่แรกแล้ว ใครที่ไหนจะยอมให้เงินพวกเขา?

ลุคพ่นลมหายใจ “ถ้าผมเดาไม่ผิด พ่อเพลย์บอยบางคนที่มีเงินเหลือเฟือคือผู้อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ กรมตำรวจทั้งในฮิวสตันและลอสแอนเจลิสจะได้ประโยชน์มหาศาลจากการย้ายตัวของเรา แล้วมันจะผิดตรงไหนถ้าเราจะขอเงินบ้าง? ผมยอมไม่ไปดีกว่าถ้าต้องไปอดตายที่นั่น อย่างน้อยค่าครองชีพในฮิวสตันก็ถูกกว่าตั้งเยอะ”

เซลิน่าครุ่นคิดครู่หนึ่งแต่ก็ส่ายหัว “ฉันว่าอย่าไปหวังเลยว่าเราจะได้อะไร”

ลุคถาม “ถ้าผมหาเงินมาให้เราได้ คุณจะไปกับผมไหม?”

เซลิน่ารีบพยักหน้าทันที “แน่นอน จริงๆ ถึงคุณหาเงินไม่ได้ฉันก็อยากไปอยู่ดีนั่นแหละ”

ลุคกล่าว “...คุณโทรกลับบ้านไปบอกเรื่องย้ายงานเถอะ ผมว่ามันจะเกิดขึ้นเร็วๆ นี้แหละ”

ทุกอย่างเป็นไปตามที่ลุคพูดกับเซลิน่าเป๊ะ

สามวันต่อมา ลุคและเซลิน่าออกเดินทางด้วยรถบัสเกรย์ฮาวด์ (Greyhound)

สิ่งเดียวที่ลุคนึกเสียดายคือเขาไม่ได้กล่าวลาเจ้าหน้าที่บร็อค "ผู้น่ารัก" เพราะตอนที่ลุคจากมา หมอนั่นถูกสั่งพักงานเพื่อรอการสอบสวนจาก FBI ไปเรียบร้อยแล้ว

โธมัสนำข่าวดีชิ้นหนึ่งมาบอกพวกเขา: กรมตำรวจลอสแอนเจลิสยินดีจ่ายค่าเบี้ยเลี้ยงพิเศษสำหรับการย้ายถิ่นฐานให้ลุคและเซลิน่า

พวกเขาได้รับเงินคนละห้าหมื่นดอลลาร์ ซึ่งเกือบจะเท่ากับเงินเดือนทั้งปีของพวกเขาเลยทีเดียว

เซลิน่างุนงงกับเหตุผลของเงินก้อนนี้ เธอไม่เคยได้ยินเรื่องค่าเบี้ยเลี้ยงการย้ายถิ่นฐานมาก่อนตลอดชีวิตการทำงาน

ปกติเจ้าหน้าที่ในแอลเอจะได้เงินอุดหนุนค่าเช่าบ้านแค่สองพันดอลลาร์ ไม่ใช่ห้าหมื่น

ลุคเพียงแค่หัวเราะเบาๆ เขารู้ว่าถ้าโธมัสได้กองทุนการกุศลมา กรมตำรวจลอสแอนเจลิสก็ต้องได้อะไรที่ยิ่งใหญ่กว่านั้นแน่นอน

เงินหนึ่งแสนดอลลาร์ไม่ใช่ปัญหาสำหรับคนใหญ่คนโตใน LAPD เลย เพราะพวกเขาไม่ต้องเลื่อนตำแหน่งให้ลุคกับเซลิน่าแล้ว (ซึ่งประหยัดงบระยะยาวได้มากกว่า)

ต่อให้ลุคขอสักสองแสน LAPD ก็คงจะตอบตกลงอยู่ดี

กรมตำรวจลอสแอนเจลิสดูจะร้อนรนยิ่งกว่ากรมตำรวจฮิวสตันฝั่งตะวันตกเสียอีก

หลังจากข้อตกลงสิ้นสุดลง LAPD ก็เร่งให้พวกเขาเดินทางไปทันที แถมยังโอนเงินค่าตั๋วเครื่องบินมาให้ด้วย

อย่างไรก็ตาม... เซลิน่าบอกว่ารถบัสเกรย์ฮาวด์น่านั่งกว่า

แน่นอนว่าเธอกระซิบพูดแบบนั้นกับลุคแค่สองคน

ดังนั้นพวกเขาจึงนั่งรถบัสเกรย์ฮาวด์มุ่งหน้าสู่ทิศตะวันตก

ด้วยวิธีนี้พวกเขาจึงประหยัดเงินค่าตั๋วเครื่องบินไปได้ เพราะค่ารถบัสเกรย์ฮาวด์ราคาไม่ถึงหนึ่งในสิบของตั๋วเครื่องบินด้วยซ้ำ แน่นอนว่าเงินส่วนที่เหลือก็เข้ากระเป๋าพวกเขาไปตามระเบียบ

ลุคโอเคกับการนั่งรถบัส

ถึงแม้พวกเขาเพิ่งจะได้รับเงินมาคนละห้าหมื่นดอลลาร์ แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายที่จะประหยัดเงิน พวกเขาได้รับคำสั่งให้รายงานตัวในอีกสามวัน และการนั่งรถบัสไปลอสแอนเจลิสก็ใช้เวลาอย่างมากแค่สองวันเท่านั้น

ครั้งนี้เซลิน่าไม่สามารถเอาเป้ไปหลายใบได้ เธอจึงจัดการแพ็กของในอพาร์ตเมนต์แล้วฝากให้เพื่อนร่วมงานช่วยส่งตามไปให้เมื่อเธอหาที่พักใน LA ได้แล้ว

และในเมื่อพวกเขาทำให้ HPD ได้กองทุนการกุศลมา พวกเขาจึงไม่รู้สึกผิดเลยที่ขอความช่วยเหลือเรื่องนี้

โธมัสจะว่าอะไรได้ล่ะ? เขาแค่สั่งให้แผนกโลจิสติกส์จัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย

เมื่อพิจารณาจากราคาค่าตั๋วแล้ว รถบัสเกรย์ฮาวด์ไม่ใช่พาหนะที่สะดวกสบายที่สุดอย่างแน่นอน

แต่ลุคและเซลิน่าต่างก็ยังหนุ่มยังสาวและร่างกายแข็งแรง มันจึงไม่ได้แย่นักสำหรับพวกเขา

พวกเขาเดินทางถึงลอสแอนเจลิสตามกำหนดและเข้ารายงานตัวที่กรมตำรวจลอสแอนเจลิส

พวกเขาเคยทำขั้นตอนแบบนี้มาแล้วเมื่อสองเดือนก่อน จึงค่อนข้างคุ้นเคยกับกระบวนการ

ทว่าครั้งนี้พวกเขาต้องจัดการเรื่องเอกสารด้วยตัวเอง พวกเขาได้รับมอบหมายให้เข้าสังกัดแผนกคดีอาชญากรรมร้ายแรง (Major Crimes Division)

ลุคนึกขำ พวกเขาเคยอยู่แผนกคดีอาชญากรรมร้ายแรงมาก่อน และพอได้รับย้ายตัวมาก็ยังได้อยู่แผนกเดิมเป๊ะ

เซลิน่าดีใจมากที่ได้ประจำการที่ LAPD ฝั่งตะวันตก เธอคงตอบตกลงย้ายมาแน่ๆ แม้จะไม่มีค่าเบี้ยเลี้ยงพิเศษก็ตาม

เมื่อได้ยินดังนั้น ลุคก็พูดขัดคออย่างเบื่อหน่ายว่า “คุณอยู่ที่นี่โดยไม่มีเงินไม่ได้หรอกนะ นี่คือหนึ่งในย่านที่ค่าครองชีพแพงที่สุดในแอลเอ คุณควรห่วงเรื่องค่าเช่าบ้านก่อนดีกว่า”

เซลิน่าเริ่มรู้สึกเซ็ง

แต่ไม่นานเธอก็กลับมาดีใจอีกครั้ง “ไม่เป็นไรนี่ เรามีเงินอุดหนุนค่าเช่าบ้านไม่ใช่เหรอ?”

ลุคกล่าว “หึหึ เงินนั่นมันจะพอให้คุณเช่ากระท่อมเพิงหมาแหงนแค่นั้นแหล่ะ?”

เซลิน่าถลึงตาใส่เขา “ช่วยพูดเรื่องเงินที่น่ารำคาญนี้หลังจากที่ฉันได้ชื่นชมความมหัศจรรย์ของที่นี่ก่อนได้ไหม?”

ลุคตอบ “ไม่ได้หรอก เราต้องหาที่พักก่อน ถ้ามัวแต่นอนโรงแรม เงินอุดหนุนค่าเช่าบ้านคงหมดเกลี้ยงแน่”

ในที่สุดพวกเขาก็เจออพาร์ตเมนต์ที่เหมาะสมหลังจากหามาสามวัน

มันคล้ายกับอพาร์ตเมนต์เดิมของพวกเขาในฮิวสตัน

เป็นอพาร์ตเมนต์ขนาด 50 ตารางเมตร มีสองห้องนอน ข้อดีเพียงอย่างเดียวคือมีเฟอร์นิเจอร์พื้นฐานมาให้แล้ว

ค่าเช่าอยู่ที่หนึ่งพันสองร้อยดอลลาร์ต่อเดือน

ถ้าอพาร์ตเมนต์ใหม่กว่านี้หน่อยหรือมีลิฟต์ ค่าเช่าคงพุ่งไปมากกว่าหนึ่งพันห้าร้อยดอลลาร์แน่นอน

หลังจากย้ายเข้าพัก เซลิน่าก็คร่ำครวญว่า “มันไม่คุ้มเลย! อีกไม่กี่ปีเงินค่าเบี้ยเลี้ยงพิเศษของเราคงหมดไปกับค่าเช่าบ้านแน่ๆ”

ลุคยักไหล่ “ไม่ต้องห่วง ผมรับประกันว่าเราจะหาเงินได้มหาศาล”

เซลิน่าไม่เชื่อ “เราเป็นตำรวจนะ คุณวางแผนจะรวยได้ยังไง?”

ลุคครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วเสนอว่า “งั้นเราลองประดิษฐ์อะไรบางอย่างขึ้นมาไหมล่ะ?”

เซลิน่าหัวเราะ “ชิ! คุณไม่ใช่เด็กอนุบาลแล้วนะ โตได้แล้ว” เธอคิดว่าลุคหมายถึงการประดิษฐ์ของเล่นเด็ก

ลุคยิ้มแต่ไม่ได้พูดอะไร

ตอนอยู่ฮิวสตันเขาไม่ค่อยรู้สึกถึงความขัดสนเท่าไหร่ เพราะเท็กซัสเป็นหนึ่งในรัฐที่ภาษีต่ำที่สุด แต่แคลิฟอร์เนียกลับเป็นรัฐที่มีภาษีสูงอันดับต้นๆ

แม้เงินเดือนของพวกเขาจะสูงขึ้นอย่างมากหลังจากการย้ายงานครั้งนี้ แต่มันก็แลกมาด้วยค่าครองชีพที่โหดหินเช่นกัน

.

.

.

B_R : ปุกาศ ปุกาศ  !!!!!!!!!

ตอนนี้จบลงเพียงเท่านี้

ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเข้ามาอ่านกันนะ

หากชอบเรื่องราวบทนี้ ฝากกดไลก์และร่วมพูดคุยในคอมเมนต์ด้วยนะครับ

ฝากเพจของพวกเราด้วยเข้าไป Follow กดถูกใจ พูดคุย ติดตามข่าวสารกันได้น้า ….

https://www.facebook.com/สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ-SDFW-105519611538127

จบบทที่ สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 99

คัดลอกลิงก์แล้ว