สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 84

ตอนที่ 84 - โดนล้อมและการล่าถอย

เซลิน่ามองไปทางด้านขวาของถ้ำและเห็นรองเท้าที่เธอทำตกไว้

เธอยังรีบสวมมันและเคลื่อนที่ไปข้างหน้า ในขณะที่ลุคยังเล็งปืนไปที่ปากอุโมงค์

อสุรกายตัวหนึ่งโผล่ออกมาพร้อมกับเสียงคำราม

ปัง! ปัง!

อสุรกายตัวนั้นเพิ่งจะโผล่หัวออกมาจากอุโมงค์ได้เพียงนิดเดียว กระสุนสองนัดก็พุ่งเข้าใส่ใบหน้าอันน่าเกลียดของมัน มันล้มฟุบล้มลงทันที

ในที่สุดลุคก็หันหลังกลับและตามเซลิน่าไปทัน จากนั้นเขาก็อุ้มเธอขึ้นและออกวิ่ง

ศพของอสุรกายที่ปากอุโมงค์จะช่วยถ่วงเวลาการตามล่าได้ชั่วครู่ มันคือโอกาสที่ดีที่สุดที่จะหลบหนี

หลังจากวิ่งผ่านไปร้อยเมตร เซลิน่าก็ตะโกนขึ้นมาทันที “ข้างบน!”

เธอเหนี่ยวไกปืนเบเร็ตต้าพร้อมกันนั้น

ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!

ลุคเค้นพละกำลังและเร่งพุ่งทะยานไปข้างหน้าด้วยการสปีดตัวอย่างกะทันหัน

อสุรกายตัวหนึ่งตกลงสู่พื้นเสียงดังสนั่น พลาดตัวพวกเขาไปเพียงนิดเดียว แต่หัวใจของลุคยังคงหนักอึ้ง พวกอสุรกายกลับมาแล้ว!

เขาตะโกน “ผมจะโยนคุณไปที่พุ่มข้างหน้านะ!”

ด้วยแรงส่งจากการพุ่งตัวไปข้างหน้าของลุค เขาโยนเซลิน่าเข้าไปในพุ่มไม้อย่างแคล่วคล่อง

เซลิน่าได้แต่เฝ้ามองด้วยความหวาดกลัวขณะที่ลุคเคลื่อนที่ห่างออกไปเรื่อยๆ โดยมีอสุรกายสี่ตัวไล่ตามหลังเขามาติดๆ

ลุคลั่นไกปืน M1911 อย่างเยือกเย็นและรวดเร็ว

ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!

หลังจากรัวกระสุนหมดแม็กกาซีน ลุคก็เสียบปืนกลับเข้าซอง เขาฆ่าอสุรกายไปได้สองตัวซึ่งล้มลงกระแทกกับพื้น

เมื่อลุคเก็บปืนเสร็จ เขาก็ชักมีดด้วยมือซ้ายและชูมันขึ้น

ราวกับเขากำลังพ่อค้าเนื้อ เขาฟันอสุรกายตัวหนึ่งขาดเป็นสองท่อน

ของเหลวสีแดงดำส่งกลิ่นเหม็นพุ่งกระจายออกมา ลุครีบเบี่ยงตัวหลบเพื่อไม่ให้โดนมัน

ในเวลาเดียวกัน ท่อนไม้ที่หนาเท่าต้นขาก็ฟาดเข้าที่แขนซ้ายของเขา

แรงปะทะมหาศาลทำให้แขนซ้ายของลุคหักและบิดผิดรูปในทันที

ใบหน้าของลุคบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด เขากลิ้งตัวหนีออกไปตามแรง

หลังจากลอบโจมตีได้สำเร็จ อสุรกายตัวสุดท้ายก็คำรามอย่างเกรี้ยวกราดและไล่ล่าเขาต่อ

ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!

เลือดพุ่งกระจายออกจากตัวอสุรกาย มันสูญเสียการควบคุมร่างกายล้มลง แต่ยังคงไม่สิ้นฤทธิ์ยังพุ่งกระโจนใส่ลุคที่อยู่ห่างออกไปราวสองเมตร

ลุคกัดฟันแน่น หยิบมีดด้วยมือขวาแล้วขว้างมันออกไปอย่างสุดแรง

ฉึก!

ภายใต้พละกำลังมหาศาลของเขา มีดเจาะเข้าที่กะโหลกของอสุรกายและเฉือนหัวของมันหายไปเสี้ยวหนึ่ง ก่อนจะปักลงบนพื้นจนเหลือเพียงด้ามมีดที่โผล่พ้นดิน

ในที่สุดเซลิน่าก็รีบวิ่งเข้ามาหาเขา

ในสถานการณ์คับขันเมื่อครู่ เธอตัดสินใจอย่างรวดเร็วและเด็ดขาดยิงอสุรกายตัวสุดท้าย ช่วยชีวิตลุคเอาไว้ได้ทัน

ลุคกัดฟันกรอดด้วยความเจ็บปวด รีบชักปืน M1911 ออกจากซองแล้วโยนมันให้เซลิน่าพร้อมกับซองกระสุน “เติมกระสุนซะ”

จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นและดึงมีดขึ้นมาจากพื้น

แม้ว่าปืนนั้นมีประโยชน์มาก แต่แขนซ้ายของเขากำลังหัก มันเป็นไปไม่ได้ที่จะบรรจุกระสุนใหม่ได้อย่างรวดเร็ว ดังนั้นเขาจึงให้เซลิน่าเติมกระสุนแล้วเขาจึงไปหยิบมีดแทน

เซลิน่าทำตามคำสั่งของลุคโดยไม่หยุดตรวจดูอาการบาดเจ็บของเขา

เธอรู้ดีว่าลุคที่มีปืนนั้นแข็งแกร่งกว่าลุคที่ไม่มีปืนมากนัก

เธอรีบบรรจุกระสุนปืนเบเร็ตต้าเป็นอันดับแรกแล้วส่งให้ลุค

มันคือแม็กกาซีนอันสุดท้ายซึ่งมีกระสุนสิบห้านัด จึงเหมาะสมที่สุดสำหรับลุค

หลังจากทำเสร็จ เธอก็บรรจุกระสุนปืน M1911 ต่อเช่นกัน

ปัง! ปัง!

ลุคยิงอสุรกายอีกตัวที่แอบย่องเข้ามาหาพวกเขา เขาพูดขึ้นอีกครั้ง “ย้ายฝักมีดไว้ที่ขาขวาของผมที”

เขาค่อยๆ กวาดสายตามองไปรอบพุ่มไม้ที่เขาไม่ได้ให้ความสนใจมาก่อนหน้านี้

เซลิน่ารีบถอดซองปืนที่ขาของเขาออก และย้ายฝักมีดจากขาซ้ายไปไว้ที่ขาขวา

“ไปกันเถอะ” ครั้งนี้ลุคไม่ได้อุ้มเธอ

แขนที่หักจะส่งผลต่อประสิทธิภาพในการต่อสู้ของเขา มันจะอันตรายเกินไปหากเขายังอุ้มเธออยู่

ก่อนหน้านี้ที่ลุคอุ้มเซลิน่าเพราะเขาต้องการกลับไปที่ทะเลสาบให้เร็วที่สุด เขาไม่ได้คาดคิดว่าพวกอสุรกายจะลอบโจมตีพวกเขาได้ทัน

ตอนนี้เขาบาดเจ็บและอาจถูกโจมตีได้อีกครั้ง เขาจึงต้องให้ความสำคัญกับความสามารถในการต่อสู้เป็นอันดับแรก

พวกเขาเคลื่อนที่ผ่านป่า แต่ทว่าในแง่ของระยะนั้นยังเป็นไปอย่างล่าช้า

มันเป็นเรื่องยากสำหรับเซลิน่าที่จะเดินในความมืดโดยไม่มีลุคช่วยนำ

แต่ด้วยการที่ลุคตื่นตัวในระดับสูงสุด ทำให้สถานการณ์ตอนนี้ไม่ต่างจากตอนที่เธออยู่บนหลังของเขา

ครู่ต่อมา ใบไม้ด้านบนพวกเขาก็สั่นไหว ลุคยกปืนขึ้นโดยไม่พูดอะไร

ปัง! ปัง!

หัวของอสุรกายระเบิดกระจุยขณะที่มันโฉบลงมาหาพวกเขา

“เดินต่อไป อย่าหยุด อย่าชะงัก” ลุคกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!

อสุรกายอีกสองตัวที่พุ่งเข้ามาจากด้านข้างถูกยิง

ลุคและเซลิน่าไม่ได้ชะลอความเร็วลงเลยในขณะที่ร่างอสุรกายล้มฟุบลงข้างหลังพวกเขา

ปัง! ปัง!

ทันใดนั้นลุคก็หันกลับมาและยิงอสุรกายที่พุ่งออกมาจากพุ่มไม้อีกครั้ง

ปัง! ปัง!

อสุรกายอีกตัวที่พุ่งใส่หลังพวกเขาถูกยิงในระยะห่างเพียงหนึ่งเมตร

ลุคเบี่ยงตัวถอยหลังเล็กน้อยเพื่อหลบไม่ให้ร่างของอสุรกายล้มทับตัวเขา

หลังจากผ่านไปอีกห้าสิบเมตร อสุรกายอีกสองตัวก็โผล่มา

ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!

ครั้งนี้ ในที่สุดลุคก็ยิงพลาด เขาไม่ได้ระเบิดหัวอสุรกายตัวหนึ่งได้ในสองนัด เขาจึงต้องยิงซ้ำอีกนัดเพื่อฆ่ามัน

เมื่อเขาโยนปืนทิ้ง เซลิน่าก็พูดขึ้นมาทันทีว่า “เอาปืนของฉันไป”

ลุคยื่นมือออกไปรับปืน M1911 ของเธอมา

สองนาทีต่อมา ในที่สุดพวกเขาก็ออกมาจากป่าได้ เบื้องหลังของพวกเขามีศพอสุรกายสิบสองตัว และยังมีพวกมันตามมาอีกเรื่อยๆ

ลุคแสยะยิ้มและพูดว่า “ไปที่รถ SUV กันเถอะ”

ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!

หลังจากยิงชุดละสองนัดอีกสองรอบ อสุรกายสองตัวก็ล้มลงดิ้นพราด ลุคส่งปืนคืนให้เซลิน่าอีกครั้ง

สองวินาทีต่อมา เขาได้รับปืนที่บรรจุกระสุนใหม่กลับมา “มีปืนอยู่ในรถ SUV ทางซ้าย ไปหยิบมา แล้วเช็คดูว่าในรถตำรวจมีอาวุธหนักไหม”

เซลิน่าถาม “รถตำรวจเหรอ?” เธอถามโดยที่เท้ายังไม่หยุดก้าว

ลุคอธิบาย “พวกมันเป็นของนายอำเภอและรองนายอำเภอวูล์ฟไคล์ พวกมันเป็นพวกเดียวกับพวกผู้เล่นวิปริต และมาที่นี่เพื่อจัดการเรา”

เซลิน่าค่อนข้างตกใจ แต่เธอก็รีบคว้าปืน M1911 จากบรรดาปืนที่วางอยู่บนพื้น และวิ่งไปที่รถตำรวจ

ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!

ลุคฆ่าอสุรกายอีกสองตัวที่พุ่งเข้ามา แต่เขารู้ดีว่าความแม่นยำของเขาลดลงอย่างเห็นได้ชัดหลังจากการต่อสู้และวิ่งมาอย่างหนัก

ลุคไม่กล้าเล็งที่หัวของพวกอสุรกายอีกต่อไป แต่เลือกที่จะยิงเข้าที่ลำตัวแทน

แม้ว่ามันจะไม่ทำให้พวกมันตายในทันที แต่อสุรกายส่วนใหญ่จะช้าลงหลังจากโดนยิงไปสองนัด

หากปราศจากความเร็วอันน่าเหลือเชื่อของพวกมันแล้ว ความอันตรายของพวกมันก็น้อยลงมาก.

.

.

.

.

.

.

ตอนนี้จบลงเพียงเท่านี้

ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเข้ามาอ่านกันนะ

หากชอบเรื่องราวบทนี้ ฝากกดไลก์และร่วมพูดคุยในคอมเมนต์ด้วยนะครับ

ฝากเพจของพวกเราด้วยเข้าไป Follow กดถูกใจ พูดคุย ติดตามข่าวสารกันได้น้า ….

https://www.facebook.com/สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ-SDFW-105519611538127