- หน้าแรก
- สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (Super Detective in the Fictional World)
- สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 83
สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 83
สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 83
ตอนที่ 83 - การอพยพ
วินาทีที่พวกอสุรกายปรากฏตัวออกมาจากห้วงลึกของถ้า เบรนด้าก็หุบปากทันทีและซุกหน้าเข้าไปในอ้อมกอดของแม่เธอ อย่างว่านอนสอนง่ายราวกับนกพิราบตัวน้อย
ลุคถึงกับพูดไม่ออก สรุปคือเธอเก่งแต่ตะโกนใส่พวกเดียวกันเองงั้นเหรอ?
เอาเถอะ ก็ดีแล้ว ถ้าเบรนด้าตะโกนใส่อสุรกายพวกนั้น เธอคงถูกฆ่าตายไปแล้ว
อสุรกายพวกนั้นดูท่าทางจะไม่ใช่พวกที่จะล้อเล่นได้เสียด้วย
พวกอสุรกายจ้องมองผู้หญิงทั้งสี่คนอย่างระแวดระวังพร้อมคำรามเสียงต่ำในลำคอใส่กัน ราวกับว่าพวกมันกำลังสื่อสารกันอยู่ ก่อนจะพุ่งกลับไปยังทางถ้ำที่พวกมันออกมา
หลังจากพวกอสุรกายไปแล้ว เซลิน่าก็พูดด้วยเสียงต่ำว่า “ฉันไม่ไหวแล้วต้องไปฉี่ เอเซล คุณช่วยทำให้เบรนด้าหยุดแหกปากก่อนได้ไหม? ฉันไม่อยากถูกจับกินตอนที่กำลังฉี่อยู่หรอกนะ”
เบรนด้าก้มหน้าต่ำลงไปอีก ไม่ใช่เพราะเธอละอายใจ แต่เพราะเธอหวาดกลัวพวกอสุรกาย
ความจริงแล้วเอเซลเองก็หวาดกลัวไม่แพ้กัน แต่ต่างจากลูกสาวของเธอตรงที่เธอไม่ส่งเสียงร้องออกมา
ครั้งนี้ ในที่สุดเซลิน่าก็ไม่มีใครมาขัดขวางเธอขณะที่เธอค่อยๆ เดินไปยังจุดที่ลุคซ่อนตัวอยู่
หัวใจของลุคเต้นรัวอย่างลุ้นระทึก
ลุคมีความมั่นใจในตัวเอง แต่ไม่มั่นใจในตัวเบรนด้าที่ดูเหมือนคนสติแตกเลย เขาไม่รู้ว่าเธอจะกรีดร้องออกมาอีกเมื่อไหร่
ดูเหมือนเบรนด้าจะได้รับบทเรียนแล้ว เธอไม่ได้ร้องออกมาอีก
เพียงเท่านี้ เซลิน่าก็คลำทางเข้าไปในอุโมงค์ได้สำเร็จ
โดยไม่ลังเล ลุคดึงตัวเธอเข้าไปและปิดปากเธอไว้ ก่อนจะพูดด้วยเสียงต่ำว่า “ฉันเอง”
เซลิน่ากลอกตา
เธอรู้ว่าเป็นลุคตั้งแต่ตอนที่เขาดึงเธอเข้าไปกอดแล้ว
“อย่าส่งเสียงนะ ไปกันเถอะ” ลุคอุ้มเธอขึ้นหลังและพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว
พวกเขามีเวลาไม่มากนัก
เบรนด้าคือระเบิดเวลาที่อาจจะกรีดร้องขึ้นมาอีกเมื่อไหร่ก็ได้ ดังนั้นลุคจึงต้องหนีออกจากถ้ำนี้พร้อมกับเซลิน่าให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้
เมื่อพวกเขาออกไปข้างนอกได้ ลุคมีวิธีการเป็นร้อยแปดวิธีที่จะจัดการพวกอสุรกายพวกนี้
หรือต่อให้เขาทำไม่ได้ เจ้าหน้าที่ FBI ที่กำลังมาถึงก็ทำได้อยู่ดี
และถ้าเจ้าหน้าที่ FBI ล้มเหลว หน่วย S.H.I.E.L.D. และกองทัพก็คงจะจัดการให้แน่ใจว่าพวกอสุรกายจะถูกปราบในท้ายที่สุด
ด้วยพละกำลังของลุค พวกเขาออกไปได้เร็วกว่าตอนที่ลุคเข้ามาเสียอีก
ตอนที่เขาเข้ามาครั้งแรก ลุคพยายามจะหลีกเลี่ยงการถูกสังเกตเห็น แต่ในตอนนี้ เขาพยายามจะหนีออกไปให้ไวโดยไม่ให้เกิดเสียงดังมากเกินไป
อันที่จริง เสียงกรีดร้องของเบรนด้าเป็นภัยคุกคามต่อพวกเขามากกว่าเสียงที่ลุคอาจจะทำขึ้นเสียอีก
ทันใดนั้นเอง เสียงของเบรนด้าก็ดังแว่วมาตามช่องทางที่พวกเขาหนีออกมา “เฮ้คุณ!! คุณเป็นอะไรรึเปล่า?”
ลุคและเซลิน่ากัดฟัดด้วยความเคร่งเครียด เมื่อกี้ไม่เป็นไร แต่ตอนนี้ไม่แน่แล้ว!
ลุคเร่งความเร็วขึ้นอีกครั้ง ในที่สุดพวกเขาก็กลับมาถึงถ้ำส่วนแรก
ลุคผลักเซลิน่าเข้าไปในอุโมงค์แล้วพูดว่า “ไป ตอนนี้เลย” ในขณะเดียวกัน เขาก็ชักปืนพกและมีดออกมา เล็งไปที่ทางเดินด้านใน
แทนที่จะมาเกาะแกะเขาแล้วตะโกนว่า “ไม่นะ เราต้องไปด้วยกัน!” เหมือนที่ผู้หญิงน่ารำคาญหลายคนทำในหนังหรือละครหลังข่าว เซลิน่ากลับปีนขึ้นไปโดยไม่พูดสักคำ
เซลิน่ารู้ดีว่าถ้ายังอยู่เธอจะเป็นภาระกับลุคหากเธอไม่รีบออกไป
แม้ว่าเซลิน่ายังคงอ่อนแรงจากฤทธิ์ยาสลบ และความแคบของอุโมงค์มันทำให้ร่างกายและแขนขาของเธอครูดไปกับผนังหินรอบตัว แต่เธอก็กัดฟันและปีนต่อไป
ลุคยังคงสงบนิ่งเหมือนปกติ หัวใจที่เต้นรัวของเขาค่อยๆ ช้าลงจนเป็นปกติ
สองนาทีต่อมา เซลิน่าปีนออกมาจากอุโมงค์ยาวสิบเมตรและตะโกนลงมาจากด้านบนว่า “ฉันออกมาแล้ว! ตามมาเร็ว!”
ลุคเก็บมีดเข้าฝักและคลานเข้าไปในอุโมงค์ เขาคว้าหินที่ยื่นออกมาจากผนังแล้วดึงตัวขึ้น
ในระหว่างนั้น เขาก็หันกลับไปจ้องที่ก้นอุโมงค์และเล็งปืนเบเร็ตต้าลงไปข้างล่าง
ทันใดนั้น เสียงคำรามอย่างเกี้ยวกราดหลายครั้งก็ดังก้องจากในถ้ำ ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าอย่างรวดเร็ว
ถึงอย่างนั้นสีหน้าของลุคก็ยังสงบนิ่ง เขายังคงปีนขึ้นต่อไป
แต่ทว่าลุคถูกยิงที่แขนซ้ายมาก่อนหน้านี้ ซึ่งมันทำให้เขาช้าลงอย่างเห็นได้ชัด
เสียงคำรามดังขึ้นใต้ตัวของลุคพอดี และอสุรกายที่น่าเกลียดน่ากลัวก็ปรากฏตัวขึ้นในอุโมงค์ขณะที่มันกำลังคลานสี่ขาเข้าหาลุค
อสุรกายพวกนี้คุ้นเคยกับถ้ำเป็นอย่างดี และเคลื่อนที่ได้เร็วกว่าลุคมาก
ลุคแสยะยิ้มอย่างเย็นชาและลั่นไกปืนเบเร็ตต้า
ปัง! ปัง!
แต่กระสุนสองนัดนั้นไม่ได้เจาะเข้าหัวของอสุรกาย!
เจ้าอสุรกายตัวนั้นมันก้มหลบกระสุนได้ทัน ทำให้กระสุนพุ่งผ่านหัวของมันไป แต่กระสุนก็เจาะเป็นรูและเลือดก็ไหลออกมาบนร่างกายของมันแทน
อสุรกายคำรามก้อง ด้วยความเจ็บปวดแต่ทว่ามันไม่หยุด มันจึงเร่งความเร็วและพุ่งเข้าใส่ลุค
แต่นั่นก็คือจุดจบของมัน
ปัง! ปัง!
หัวของมันระเบิดกระจุย
โชคไม่ได้เข้าข้างมันเป็นครั้งที่สอง กระสุนนัดหนึ่งเจาะทะลุกะโหลก และอีกนัดพุ่งเข้าไปในปากของมัน
ยิ่งอยู่ใกล้เท่าไหร่ ลุคก็ยิ่งยิงได้แม่นยำเท่านั้น!
ตราบใดที่มีกระสุนและปืนอยู่ในมือ ลุคไม่เกรงกลัวสัตว์ร้ายพวกนี้เลยแม้แต่นิดเดียว และยิ่งในอุโมงค์แคบๆ ที่ไม่มีที่กำบังแบบนี้ ไม่มีทางที่จะพลาดเป้าไปได้
ผลเสียเพียงอย่างเดียวคือหูของลุคอื้อไปหมดจากเสียงปืน
ลุครู้สึกเหมือนแก้วหูจะระเบิดหลังจากยิงปืนในสภาพแวดล้อมที่ปิดตายคับแคบเช่นนี้
เซลิน่าตะโกนลงมาจากด้านบน “จับเชือกไว้”
ลุคสะบัดหัวเพื่อไล่ความมึนงงออกจากหัวและคลำเจอวัตถุที่ดูเหมือนแท่งเหล็ก
ลุคคว้ามันไว้และตระหนักได้ว่ามันคืออะไร มันคือปืนฉมวก!!!
เซลิน่าโยนตัวปืนฉมวกลงมาและดึงลูกธนูที่อยู่อีกด้านหนึ่งไว้ เมื่อรู้สึกว่าเชือกตึง เธอก็เริ่มออกแรงดึง
ด้วยความช่วยเหลือของเธอ มันยิ่งง่ายขึ้นสำหรับลุค
ลุคสามารถทะยานขึ้นไปได้อย่างรวดเร็วด้วยการถีบส่งด้วยขา
เนื่องจากฤทธิ์ยาสลบ เซลิน่าจึงไม่มีแรงมากนัก
อย่างไรก็ตาม เธอฉลาดพอที่จะพันเชือกไว้รอบตัวและใช้แรงจากน้ำหนักตัวดึง ซึ่งไม่ต้องใช้พละกำลังมากนัก
ในตอนนั้นเอง ศพของอสุรกายก็ถูกดันออกไปจากอุโมงค์ด้านล่างอย่างกะทันหัน และอสุรกายอีกตัวก็พุ่งสวนขึ้นมา
ลุคใช้ขาค้ำผนังไว้และหยุดการเคลื่อนที่
เขารอสองวินาทีเพื่อให้อสุรกายเบียดตัวเข้ามาในอุโมงค์และปีนขึ้นมาได้สองเมตร
ปัง! ปัง!
ไม่โชคดีเหมือนตัวแรก หัวของมันระเบิดกระจายทันที
เมื่ออสุรกายตัวนี้ถูกลากไปเช่นกัน ลุคที่กำลังมึนงงก็ถูกดึงออกมาจากอุโมงค์จนสำเร็จ
ลุคสะบัดหัว ยื่นปืนเบเร็ตต้าพร้อมกับซองกระสุนนัดสุดท้ายให้เซลิน่า
เขาชักปืน M1911 ที่รัดไว้ที่ขาออกมาแล้วพูดว่า “รองเท้าของเธออยู่ทางฝั่งขวาของถ้ำ ใส่ซะ เราจะไปที่ทะเลสาบกัน”
ที่ทะเลสาบมีทั้งรถ ธนู และปืน ลุคจะไม่มีทางกลัวเลยต่อให้มีอสุรกายแบบนี้ถึงสองร้อยตัวก็ตาม
.
.
.
.
B_R : ปุกาศ ปุกาศ !!!!!!!!!
มาวัดกันไปพวกอสุรกายถ้ำ 100 ตัวก็ไม่หวั่นน!!!
จะพยายามเร่งให้ได้อ่านกันไวๆ นะครับ
.
.
เรามีเพจแล้วน้าเข้าไป Follow กดถูกใจ พูดคุย ติดตามข่าวสารกันได้น้า ….
https://www.facebook.com/สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ-SDFW-105519611538127