เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 54

สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 54

สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 54


ตอนที่ 54 ตัวปัญหา, คำขอร้อง และยังคงเป็นคู่หู

แม้ว่าบร็อคจะไม่ค่อยชอบนัก แต่ทว่ารองผู้กำกับก็ให้คำใบ้อย่างชัดเจนเป็นอย่างมากว่ามือใหม่ทั้งสองคนนี้มีเบื้องหลังที่ไม่ธรรมดา ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถสร้างปัญหาให้กับพวกเขาได้โดยไม่มีเหตุผล

(B_R: ตอนก่อนหน้าใช้ บรูค แต่จริงๆ มันชื่อ บร็อค นะครับหัวหน้าแผนกอาชญากรรม)

แผนกอาชญากรรมเป็นแผนกที่ยุ่งเอามากๆ และถึงแม้ว่าบร็อคไม่ค่อยชอบนักแต่การที่มีมือใหม่เพิ่มเข้ามาสองคน ก็น่าจะแบ่งเบาภาระของพวกเขาไปได้บ้างไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง ดังนั้นบร็อคจึงตัดสินใจที่จะให้ทั้งสองคนทำงานในเคสที่ไม่ค่อยมีความสำคัญนักเพื่อเป็นการฝึกพวกเขาไปก่อน

ทันทีที่บร็อคก้าวเข้ามาในสำนักงานบรอคก็เรียกเจ้าหน้าที่ผู้หญิงคนหนึ่งมาและให้พาทั้งสองไปยังโต๊ะทำงานที่ยังว่างอยู่

จากนั้นบร็อคก็หันไปมองทั้งสองก่อนจะออกคำสั่ง“เซลิน่าคุณไปกับเบิร์กลีย์ ส่วนลุคคุณไปเฟอรริคโน่ มิลลี่จะพาพวกคุณไปหาพวกเขา เรียนรู้จากพวกเขาให้ดีและพยายามอย่าทำอะไรที่มันทำให้วุ่นวายมากขึ้นหล่ะ”

ในขณะที่บร็อคกำลังจะจากไป จู่ๆ ลุคก็พูดขึ้น “หัวหน้าบร็อค ให้เราสองคนเป็นคู่หูกันแบบเดิมได้ไหม?”

บร็อคก้มหน้าลง เขาเกลียดคนที่ก่อปัญหาเหล่านี้มากที่สุด ยิ่งไปกว่านั้นถ้าคนเหล่านี้เข้าร่วมงานผ่านคอนเนคชั่นของพวกเขาด้วยเข้ายิ่งเกลียดไปใหญ่

แต่เมื่อบรอคนึกถึงโทมัสเขาก็ระงับความโกรธและถามกลับว่า“ทำไม”

ลุคตอบอย่างใจเย็นว่า “พราะเราเคยเป็นคู่หูกันมาก่อนที่จะมาที่นี่ เราทำงานร่วมกันได้ดี”

“โอ้งั้นรึ? พวกคุณทำงานร่วมกันได้ดี? คุณหมายความว่าพวกคุณคนหนึ่งมักจะเชียร์อีกคนเมื่อกำลังเขียนใบสั่งใช่ไหม”บร็อคเยาะเย้ยเล็กน้อย

“เปล่านะครับ ก็เมื่อประมาณเดือนที่แล้วพวกเราเพิ่งร่วมมือกันจัดการกับมือปืนจากเม็กซิกันซักสิบสามคนคนได้มั้งที่ซุ่มโจมตีพวกเรา” ลุคตอกกลับ

“อะไรนะ?!” บร็อคตะลึงโดยทันที

ลุคกล่าวต่อว่า “รายละเอียดของเหตุการณ์นั้นทั้งหมดอยู่ในรายงานของพวกเราแล้ว ผมไม่ใช้คนชอบคุยโม้นะ แต่ผมเชื่อว่าคุณก็รู้ว่าการมีคู่หูที่สามารถไว้วางใจได้มันความสำคัญแค่ไหน”

บร็อคขมวดคิ้วและลังเลเล็กน้อยก่อนจะพูดว่า “ถ้าอย่างนั้น...ก็ได้ จัดการเรื่องเอกสารการเข้าหน่วยของพวกนายให้เสร็จแล้วมาหาฉันก่อนเลิกงานวันนี้”

จากนั้นทั้งสองก็ไปกับมิลลี่ เพื่อทำตามขั้นตอนต่างๆ และกรอกเอกสารทั้งหมดให้เสร็จ

พวกเขาได้รับเครื่องแบบใหม่ เอกสารและเงินจำนวนหนึ่ง

เงินนี้เป็นเงินสำหรับซื้ออุปกรณ์และการซ่อมบำรุงปืนของพวกเขาในทุกๆ เดือน

ซึ่งเงินที่พวกเขาได้รับต้องซื้อกระบองตำรวจ, เข็มขัด, ซองหนังและแม้แต่อุปกรณ์ควบคุมสำหรับการควบคุมจลาจลด้วย

ตราบใดที่อุปกรณ์ของพวกเขาเป็นไปตามข้อบังคับและสเปคตรงกับกรมตำรวจ พวกเขาจะซื้อมาจากที่ไหนมันก็ไม่สำคัญ

จากนั้นพวกเขาก็กลับไปที่โต๊ะทำงานและเริ่มทำความสะอาดโต๊ะด้วยอุปกรณ์ทำความสะอาดที่ได้รับจากมิลลี่

ทั้งคู่ทำตัวคล้ายกันมากจนเหมือนพวกเขาใช้สมองอันเดียวกัน และพวกเขาก็เลือกโต๊ะทำงานสองตัวที่มุมหนึ่งของสำนักงานคล้ายกับตอนที่อยู่ในชัคเคอร์ฟอร์ด-เท็กซัส

โต๊ะที่พวกเขาเลือกนั้นเป็นอยู่ในส่วนที่ไม่ได้โดนแสงแดดจากภายนอกโดยตรงมันค่อนข้างมืด ดังนั้นมันจึงไม่มีใครที่อยากจะมานั่งตรงนี้เท่าไรนัก

พวกเขาเลือกโต๊ะสองโต๊ะที่อยู่สุดมุมห้อง ที่แม้แต่โต๊ะที่อยู่ใกล้โต๊ะสองตัวนั้นที่สุดก็ยังห่างออกไปประมาณสี่เมตร ดังนั้นพวกเขาจึงมีความเป็นส่วนตัวมากขึ้นในมุมเล็ก ๆ ของพวกเขา

เซลิน่าดีใจเมื่อเธอพบว่าเธอสามารถเอาเก้าอี้สองตัวมาต่อเข้าด้วยกันเพื่อทำเตียงชั่วคราวและนอนที่นี่โดยไม่มีใครสังเกตเห็นได้

ทั้งสองทำความสะอาดอย่างรวดเร็วและด้วยความคล่องแคล่วที่สูงผิดปกติของลุคก็ส่งให้การทำความสะอาดเสร็จภายในครึ่งชั่วโมง

หลังจากนั้นเซลิน่าก็อาสาเอาเครื่องมือที่ใช้ทำความสะอาดไปคืน

บร็อคเพิ่งอ่านไฟล์ประวัติของนักสืบหน้าใหม่ทั้งสองคนเสร็จ และเขาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อบนใบหน้าของเขา

จัดการมือปืนที่ถือ AK 13 คนในคืนเดียว เด็กที่อายุไม่ถึง 19 ปีก็ทำอะไรแบบนั้นได้ด้วยเหรอ? มันเป็นไปไม่ได้เลย

แต่บร็อคก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเชื่อในสิ่งที่เขาพึ่งได้อ่านจบลงไป

มันมีการระบุไว้อย่างชัดเจน ในไฟล์ประวัตินี้ว่านี่เป็นปฏิบัติการที่นำโดยเอฟบีไอ ลุคและกรมตำรวจคอยให้ความช่วยเหลือเท่านั้น

เอฟบีไอจะไม่ไม่ทางปล่อยให้ลุคได้รับผลงานนี้หากเขาไม่ได้ทำทั้งหมดนั้นจริงๆ

เมื่อเปรียบเทียบกับอีกคน บันทึกของเซลิน่านั้นดูน่าเชื่อถือกว่ามาก

ถึงกระนั้นผู้หญิงสวยคนนี้ในวัย 20 กว่าปีคนนี้ก็ยังคงต่อสู้กับมือปืนนับสิบคนที่ถือ AK และที่สำคัญเธอรอดชีวิตมาได้และยังจัดการได้หนึ่งคน

ความกล้าหาญในการต่อสู้ของเธอเป็นสิ่งที่นักสืบหญิงในกองอาชญากรรมของบร็อคไม่เคยมีมาก่อน ถ้าหากเปลี่ยนเป็นผู้ชายก็อาจจะมีบางคนทำได้แบบที่เซลิน่า แต่คนเหล่านี้ล้วนเป็นตำรวจที่มีประสบการณ์มากกว่าสิบปีแล้วในขณะรับตำแหน่งที่นี่

เป็นเรื่องที่น่าแปลกใจสำหรับบรอคที่เขาได้รู้ว่านักสืบใหม่สองคนที่เข้ามาในแผนกของเขาจริงๆ แล้วเป็นเจ้าหน้าที่ที่มีความสามารถใช้งานได้สองคนแทนที่จะเป็นมือใหม่ที่ไม่มีประโยชน์

แน่นอนว่าในการคลี่คลายคดีในแผนกอาชญากรรมที่สำคัญ แค่ความสามารถในการต่อสู้เพียงอย่างเดียวนั้นไม่เพียงพอ

แต่ไม่ว่าจะเป็นอย่างไรแผนกกองอาชญากรรมก็ยังคงต้อนรับนักสู้ที่มีความสามารถเช่นนี้ด้วยความยินดี

ด้วยรายงานการทำงานของลุค เมื่อใดก็ตามที่มีคดีสำคัญในอนาคตที่เกี่ยวข้องกับพวกอาชญากรตัวอันตราย บร็อคสามารถโยนงานให้ลุคจัดการได้โดยตรง

ในความคิดบร็อคเขาไม่ได้ต้องการให้ลุคฆ่าศัตรูทั้งหมดด้วยตัวคนเดียวแบบที่ลุคเคยทำ แต่ทว่าต้องการแค่กำจัดคู่ต่อสู้ที่เล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวซักสองหรือสามคนในระหว่างปฏิบัติการ ซึ่งนั้นจะทำให้ขวัญกำลังใจของศัตรูก็จะพังทลายลงโดยสิ้นเชิง

เมื่อบร็อคคิดได้เช่นนี้ ความรู้สึกไม่ชอบใจที่ลุคพูดออกมาเพื่อขออยู่กับคู่หูเดิมก่อนหน้านี้ก็หายไป

เพราะว่าไม่มีใครสามารถอยู่รอดได้ในแผนกอาชญากรรมเพียงเพราะใช้แค่เส้นสาย

เพราะว่าไม่ว่าที่ไหนก็ตามสิ่งที่สำคัญที่สุดคือความสามารถของคนๆ นั้นและรองลงมาคือวิธีที่คนๆ นั้นจัดการกับสิ่งต่างๆ

สำหรับบร็อคอาจจะมีบ้างที่เขาขัดแข็งขัดขาต่อผู้ใต้บังคับบัญชาที่มีความสามารถเพื่อที่จะทำให้คนๆ ไม่หลงระเริงเกินไป แต่บร็อคไม่มีวันคิดกำจัดคนมีความสามารถแน่นอน

ซึ่งการที่หัวหน้าที่คิดอิจฉาความสามารถลูกน้อง เป็นสิ่งที่หัวหน้าไร้ประสบการณ์เท่านั้นที่มักจะเป็นกัน

ด้วยเหตุนี้ถ้าลุคเชื่อฟังคำสั่งของเขาไม่ทำตัวนอกกรอบเกินไปและยังคงมีประโยชน์ให้ใช้งาน บร็อคก็ไม่รังเกียจที่จะทนต่อท่าทีที่ออกจะแปลกไปสักหน่อยของลุค เพราะถึงจะยังไงลุคก็ได้รับการสนับสนุนโดยตรงจากรองหัวหน้าโทมัส

ดังนั้น บร็อคจึงตัดสินใจที่จะปล่อยให้ ลุคทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการได้ในครั้งนี้

เมื่อคิดเช่นนี้ บร็อคก็เงยหน้าขึ้นมองผ่านกระจกห้องเขาออกไปด้านนอกและก็เห็นนักสืบหน้าใหม่ทั้งสองคนยืนอยู่ที่มุมหนึ่งของสำนักงาน

ตอนนี้ทั้งสองทำความสะอาดเกือบเสร็จแล้ว บร็อคสังเกตว่าทั้งสองไม่ได้พูดคุยอะไรกันมากนัก แต่ก็สามารถทำงานร่วมกันได้ดีแม้จะเป็นงานทำความสะอาด แต่มันก็แสดงให้เห็นว่าพวกเขาเข้ากันดีแค่ไหน

และหลังจากทำเสร็จโดยไม่ได้พูดใดๆ ลุคก็รวบรวมเครื่องมือทำความสะอาดเข้าด้วยกันแล้วนั่งลง ในขณะที่เซลิน่าหยิบพวกมันขึ้นมาและเดินจากไป

โบรกรู้สึกทึ่งกับสิ่งที่เขาเห็น ลุคไม่ได้โม้จริงๆ ทั้งสองเข้ากันได้ดีมาก ดังนั้นบร็อคจึงเป็นที่เข้าใจได้ทันทีว่าทำไมพวกเขาถึงยังอยากเป็นคู่หูกันต่อไป

บร็อคหยุดมองพวกเขาและตัดสินใจ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและบอกให้มิลลี่เรียกทั้งสองคนเข้าไปในห้องทำงานของเขา

เมื่อทั้งสองเข้ามาบร็อคก็ไม่ได้พูดอ้อมค้อมใดๆ เขาพูดอย่างตรงประเด็นและบอกลุคและเซลิน่าว่าพวกเขาสามารถเป็นคู่หูกันต่อไปได้ แต่อย่างไรก็ตามหากพวกเขาทำผลงานได้ไม่ดีพวกเขาจะต้องแยกจากกันซักพักและเรียนรู้จากนักสืบที่มีประสบการณ์มากกว่า

คราวนี้บร็อคไม่มองพวกเขาด้วยความเฉยชาเหมือนก่อนหน้านี้อีกต่อไป บร็อคใส่ใจกับการแสดงออกของลุคและเซลิน่าในขณะที่เขากำลังพูด

ความยินดีสามารถมองเห็นได้บนใบหน้าของ Selina ในขณะที่ Luke เพียงแค่ยิ้มขณะที่กล่าวขอบคุณบร็อค

บร็อคประหลาดใจกับสิ่งที่เขาพึ่งค้นพบ

ในฐานะผู้บังคับบัญชาของแผนกอาชญาหลัก บร็อคมีทักษะในการสังเกตที่ดีเยี่ยมและสามารถเดาอารมณ์และความคิดบางส่วนของคนอื่นๆ ได้ดีมาก

ในตอนที่บร็อคได้สังเกตุท่าทีของทั้งสองคนอย่างใกล้ชิด เขาก็ตระหนักได้ทันทีว่าทั้งเด็กชายคนนี้มีความเป็นผู้นำสูงมาก และระหว่างสองคนนี้บร็อคพนันได้เลยว่าลุคเป็นผู้นำอย่างแน่นอน

อันที่จริงแล้วคนทั้งหมดในห้องนี้สามคน ลุคคงจะเป็นคนสงบนิ่งมากกว่าเซลิน่าและบร็อค แม้กระทั่งรอยยิ้มบนใบหน้าของลุคก็เป็นการแสดงออกทางอารมณ์เล็กๆ น้อยเพื่อให้ไม่เป็นที่สังเกตุ ซึ่งลุคพียงแค่ยิ้มออกมาอย่างสุภาพและทำตัวตามสถานการณ์เท่านั้น เข้าไม่ได้แสดงอารมณ์ที่แท้จริงออกมาเลย

บร็อคตัดสินใจแล้วว่า เขาต้องให้ความสำคัญกับลุคมากยิ่งขึ้น ส่วนเซลิน่านั้นเขาเพียงแค่ให้ความสนใจกับเธอเล็กน้อย หลังจากคุยกันเสร็จบร็อคก็บอกให้ทั้งสองออกไป

เนื่องจากทั้งสองคนเพิ่งมาถึงฮูสตันพวกเขาจึงจำเป็นต้องจัดการกับปัญหาเรื่องที่พัก

บร็อคแนะนำให้พวกเขาลองปรึกษาเรื่องนี้จากมิลลีซึ่งเธอทำหน้าที่เป็นแผนกแอดมิน ที่ดูแลเรื่องทั่วๆไปภายในกรม แต่หน้าที่หลักของเธอเน้นไปในด้านของการขนส่ง

มิลลี่เธอเก่งในสิ่งที่เป็นหน้าที่ของเธอ มิลลี่ไม่จำเป็นต้องปรึกษาใครเพิ่มอีก หลังจากใช้เวลากับคอมพิวเตอร์ไปสองถึงสามนาทีสำหรับการหาที่พักให้กับทั้งคู่ เธอก็ทำการปริ้นลิสต์รายการที่พักสำหรับเช่าออกมา ซึ่งบ้านในรายการทั้งหมดตั้งอยู่ใกล้กับกรมตำรวจซึ่งเหมาะสำหรับลุคและเซลิน่า

.

B_R : ปุกาศ ปุกาศ  !!!!!!!!!

ช่วงนี้จะช้าหน่อยนะครับผู้อ่านทั้งหลาย

แต่จะพยายามเร่งให้ได้อ่านกันไวๆ นะครับ

.

.

เรามีเพจแล้วน้าเข้าไป Follow กดถูกใจ พูดคุย ติดตามข่าวสารกันได้น้า ….

https://www.facebook.com/สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ-SDFW-105519611538127

จบบทที่ สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 54

คัดลอกลิงก์แล้ว