เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 23

สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 23

สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 23


ตอนที่23 เล่นมวยปล้ำกับสาวสวยและแคลร์ถูกลักพาตัว

หมัดของเซลิน่ากระแทกเข้ากับอากาศที่ว่างเปล่าเหนือศีรษะของลุค ในขณะเดียวกันลุคคว้าจับเอวของเธอด้วยแขนของเขาและเหวี่ยงเธอลงกระแทกกับพื้นราวกับเหวี่ยงตุ๊กตา ทันทีด้วยพละกำลังมหาศาล

ก่อนที่เซลิน่าจะได้ทันตอบสนอง ลุคก็ขยับร่างกายของเขาและจับมือพร้อมใช้แขนล็อคแขนเธอเอาไว้บนหน้าอกของเขา ในขณะเดียวกันขาของเขาพาดอยู่ที่คอของเธอเพื่อให้เธอหายใจไม่ออกและไม่สามารถขยับแขนได้

ลุคพูดว่า“เซลิน่าคุณแพ้แล้ว”

เซลิน่าตอบว่า “ฉันยังไม่ได้ยอมสักหน่อย”

ลุคตอบว่า “แน่ใจเหรอ ....ลองขยับดูสิ”

เซลิน่าเริ่มพยายามดิ้นรนและก็พบอย่างรวดเร็วว่าเธอไม่สามารถขยับได้เลย

แขนขวาของเธอถูกล็อคโดยลุคอย่างสมบูรณ์และขาของเขาก็ทำให้ร่างของเธออยู่บนพื้น สำหรับมือซ้ายของเธอมันไม่สามารถออกแรงได้เลยในตำแหน่งปัจจุบันของเธอ

หลังจากดิ้นรนอยู่ครึ่งนาทีเธอก็พูดอย่างหมดหนทางว่า "ก็ได้ ฉันยอมแพ้ปล่อยฉันได้แล้ว"

ลุคปล่อยเธอและยืนขึ้นก่อนจะช่วยดึงเธอขึ้นยืนด้วยรอยยิ้ม “ผมนึกว่าคุณฝึกศิลปะการต่อสู้แบบฟรีสไตล์(MMA)ซะอีก ถ้าไม่งั้นคุณคงจะรู้แล้วหล่ะว่าการโดนล็อคแขนเป็นยังไง ใช่ไหม?”

เซลิน่าตอบว่า“ฉันฝึกพวกนี้จากลูกพี่ลูกน้องฉันหน่ะ แต่เขาก็กำลังยุ่งอยู่กับการเตรียมเข้าแข่ง UFC เพราะงั้นเขาเลยไม่ได้สอนการล็อคแขนให้ฉัน”

ลุคพูดไม่ออก “นี่เทคนิคการต่อสู้ของคุณนั้นเป็นสิ่งที่คุณได้ฝึกจากลูกพี่ลูกน้องที่ยังไม่ได้อยู่เข้าแข่ง UFC ด้วยซ้ำเนี้ยนะ?”

หลังจากคิดเรื่องนี้ลุคก็พูดว่า“ผมจะไปหานวมสักคู่ ลองต่อยดูก็ได้”

เซลิน่าพยักหน้า

เพียงแค่การต่อสู้สั้น ๆ ก่อนหน้านี้พอจะบอกเธอได้ว่าทักษะเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เธอมียังห่างไกลจากลุคมากพอสมควร

จากนั้นเสียงดังของหมัดที่กระทบกับนวมก็ดังขึ้นในเวทีขณะที่เธอเริ่มชก

หลังจากนั้นไม่กี่นาทีลุคก็ส่งสัญญาณให้เธอหยุด เซลิน่านั่งลงและหอบหายใจ

ลุควางนวมและนั่งลงก่อนพูดว่า“คุณก็มีพื้นฐานในการชกมวยนี่ สำหรับคนที่ชกมวยเป็นงานอดิเรกคุณทำได้ดีมากเลยนะ แต่ก็นะผมว่าคุณตัดสินใจถูกต้องแล้วหล่ะ ที่จะฝึก Brazilian jiu-jitsu เพราะถึงยังไงคุณก็ยังเป็นผู้หญิง เนื่องด้วยขนาดร่างกายของคุณเอย ความแข็งแกร่งทางกายภาพของคุณเอย ยังไงก็เทียบกับคู่ต่อสู้ไม่ได้อยู่แล้ว Brazilian jiu-jitsu จะทำให้คุณสู้กับพวกเขาโดยใช้ทักษะแทน ยิ่งไปกว่านั้นการชกมวยใครๆ ก็ฝึกกัน ยังไงซะอาจจะเจอคู่ต่อสู้ที่เก่งกว่าก็ได้ และแน่นอนว่าอาจจะมีอาชญากรบางคนที่ฝึกฝน Brazilian jiu-jitsu แต่ยังไงก็ไม่มากเท่ากับการวกมวยหรอก ดังนั้นคุณจะสามารถจับพวกเขาได้ในจังหวะที่พวกอาชญกรกำลังตกใจ ซึ่งนั่นจะเพิ่มโอกาสในการชนะในการต่อสู้”

เซลิน่าพยักหน้า “เมื่อไหร่ฉันจะไปถึงระดับเดียวกับนาย?”

ลุคยิ้ม “ในแง่ของทักษะทางเทคนิคตราบใดที่คุณไม่ได้โง่จนเกินไปคุณก็จะมีทักษะระดับเดียวกับผมภายในสามปี ถ้าไม่ได้มีปํญหาอะไรนะ”

เซลิน่าตอบว่า“นานจัง”

ลุคยักไหล่ “ผมฝึกมาตั้งแต่มัธยมต้น จะว่าไปนี่ก็สี่ปีแล้วที่ผมฝึกมา”

หลังจากได้ยินเรื่องนั้นเซลิน่าก็ทำใจยอมรับว่าต้องใช้เวลาหลายปีกว่าเธอจะไปถึงระดับของเขา เพราะถึงยังไงเธอไม่ใช่นักสู้อัจฉริยะสักหน่อย

ลุคไม่ได้บอกเธอว่าแม้ว่าเธอจะอยู่ในระดับเดียวกับเขา แต่เขาก็ยังสามารถเอาชนะเธอได้ในทันที

ท้ายที่สุดความแข็งแกร่ง 18 แต้มและความคล่องแคล่ว 14 แต้มของเขาไม่ได้มีไว้สำหรับโชว์เฉยๆ

สาเหตุหนึ่งที่ทำให้ลุคเอาชนะเซลิน่าได้อย่างรวดเร็วและง่ายดายก็คือเธอเองก็ไม่ได้เก่งเรื่องชกมวยตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

นอกจากนี้เธอยังสูง 177 เซนติเมตรและหนักเพียง 60 กิโลกรัมเท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้นทั้งความแข็งแกร่งทางกายภาพและความคล่องแคล่วของเธอยังน้อยกว่าลุคมาก

ด้วยเหตุนั้นทั้งทักษะความแข็งแกร่งและความชำนาญของเธอไม่สามารถเทียบลุคได้เลย จึงเป็นเรื่องธรรมดาที่เธอจะพ่ายแพ้ในทันที

แต่ถึงแม้ว่าหลังจากเธอจะพัฒนาทักษะแล้วก็ตาม เธอก็ยังคงสู้ลุคไม่ได้อยู่ดีในแง่ของความคล่องแคล่วและความแข็งแกร่งอย่างมาก และ เธอน่าจะสามารถอยู่รอดนานขึ้นได้ไม่กี่วินาทีเท่านั้น

ดังนั้นมันจะดีกว่าถ้าลุคไม่ได้บอกเธอเกี่ยวกับเรื่องนี้ทั้งหมด เพราะไม่อย่างนั้นมันจะเป็นการทำลายกำลังใจมากในการฝึกของเธอซะเปล่า และถึงจะยังไงลุคก็คงไม่ใช่ศัตรูที่เซลิน่าต้องเผชิญในอนาคต

จากนั้นลุคก็สอนเซลิน่าเกี่ยวกับพื้นฐานของ Brazilian jiu-jitsu แทน

สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่ต้องใช้เวลา หลังจากฝึกฝนไประยะหนึ่งเธอจึงจะสามารถใช้พื้นฐานต่างๆ ในการต่อสู้ได้

Brazilian jiu-jitsu เป็นศิลปะการต่อสู้เชิงเทคนิคที่ไม่ใช่จะฝึกกันได้ง่ายๆ

หากทั้งสองคนซ้อมแค่ชกมวย พวกเขาอาจจะจบลงด้วยการชกต่อยกันและมีรอยฟกช้ำบนใบหน้า

สำหรับ Brazilian jiu-jitsu นั้นง่ายกว่ามาก ตราบใดที่พวกเขาหยุดในเวลาที่เหมาะสม หรือหยุดลงเมื่อฝ่ายตรงข้ามยอมแพ้ก็จะไม่มีการบาดเจ็บใด ๆ

ไม่ว่าในกรณีใดการฝึก Brazilian jiu-jitsu กับสาวสวยก็เป็นประสบการณ์ที่น่าพอใจอย่างมากสำหรับลุค โดยปกติแล้วลุคก็ไม่พูดอะไรที่ไม่จำเป็นในระหว่างการฝึกซ้อม

หลังจากฝึกซ้อมกันมาหนึ่งชั่วโมงลุคก็หยุด “เอาล่ะ พอแค่นี้แหล่ะค่อยเป็นค่อยไป คุณเพิ่งจะเริ่มฝึก อย่าฝืนเดี๋ยวมันทำร้ายตัวคุณเอง เพราะยังไงซะพรุ่งนี้เรายังต้องทำงาน”

เซลิน่าพยักหน้าแล้วนั่งพิงเสาพักให้เหงื่อของเธอแห้งลง

ลุคยิ้มและช่วยให้เธอยืนตรง “ป่ะไปกันคุณยังต้องส่งผมกลับบ้านนะ”

เซลิน่ากลอกตา “ฉันหมดแรงจนไม่มีเหลือแล้ว นายยังจะให้ฉันไปส่งนายที่บ้านอีกเหรอ?”

ลุคยักไหล่ “โอเค งั้นผมจะขับรถให้คุณ แค่อย่าถามถึงใบขับขี่ก็พอ”

เซลิน่าถามอย่างสงสัย“ใบขับขี่อยู่ไหน? นี่มันก็เกือบสองเดือนแล้ว”

ลุคตอบว่า“ผมก็อยากรู้เหมือนกันว่ามันอยู่ไหน คุณอยากไปถามคนที่กรมยานยนต์ให้ผมไหมหล่ะ? ถามพวกเขาว่าชักช้าอะไรกันนักหนา?”

เซลิน่าตะคอก “ฝันไปเถอะยะ... คนพวกนั้นทำอะไรไม่ต่างกับสลอธ พวกเขามักจะใช้เวลาอันแสนจะมีค่าทำอะไรต่างๆ ที่มันไม่ใช่งานหนะ”

ไม่นานลุคก็ขับรถพาเซลิน่ากลับบ้านและหลังจากปฏิเสธคำเชิญของแม่เซลิน่าอย่างมีชั้นเชิงให้อยู่กินข้าวแล้วเขาก็เดินกลับบ้าน

ลุคเดินเล่นกลับบ้านอย่างสาบยๆ โดยทั่วไปแล้วในสหรัฐอเมริกาการออกไปข้างนอกตอนกลางคืนค่อนข้างอันตรายแม้จะอยู่ในเมืองเล็ก ๆ เช่นนี้

แต่ลุคเป็นตำรวจและก็มีปืน

ลุคก็ยังคิดอยู่เหมือนกันว่าจะมีความกล้าพอที่จะปล้นเขาไหม

ถ้าลุคขับรถจากบ้านของเซลิน่าไปที่บ้านของเขาก็จะใช้เวลาเพียงไม่กี่นาที แต่ถ้าต้องเดินเท้าจะใช้เวลาประมาน 20 นาที

ลุคไม่รีบร้อนอะไร เขาเดินเล่นไปตามถนนอย่างสบาย ๆ และยังได้ช่วยประหยัดเวลาของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งในการยกจักรยานของเธอขึ้นจากท่อระบายน้ำ

นอกเหนือจากคำขอบคุณของหญิงสาวแล้วเขายังได้รับค่าประสบการณ์และคะแนนเครดิตสองแต้มจากเหตุการณ์นั้น

เมื่อเขาใกล้จะถึงบ้านเขาก็เห็นร่างที่คุ้นเคยยืนอยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตร ลุคหัวเราะออกมาเมื่อเห็นว่าเป็นใคร

มันคือแคลร์

เด็กสาวคนนี้อยู่ในชั้นมัธยมปลายปีที่สอง

เธอกำลังเล่นสเก็ตบอร์ดนอกบ้าน จากการเคลื่อนไหวของเธอเห็นได้ชัดว่าเธอทำได้ดีทีเดียว

ลุคไม่ได้เรียกหาเธอ แต่ยังคงเดินเข้าไปหาเธอ

ทันใดนั้นรถคันหนึ่งก็พุ่งมาจากอีกฟากของถนน

และรถหยุดกะทันหันข้างๆแคลร์ จากนั้นศีรษะโผล่ออกมาจากรถเหมือนกับจะถามทาง

ลุคขมวดคิ้วเมื่อเห็นเช่นนั้น เขานั้นเป็นตำรวจมาสองเดือนแล้ว และเมื่อไหร่ก็ตามที่เขาเห็นคนแปลกหน้าตอนนี้ มันก็กลายเป็นสัญชาติญาณที่เขาจะตัดสินว่าพวกเขาเป็นคนอันตรายหรือไม่

ค่าสเตตัสที่เขานำไปเพิ่มให้กับความแข็งแกร่งก็ช่วยเพิ่มสายตาของเขาด้วย ดังนั้นเขาจึงสามารถเห็นได้ว่าคนในรถเป็นชาวละตินอเมริกาและด้วยเหตุผลบางประการเขาสังหรณ์ใจว่าคน ๆ นี้ไม่ใช่คนดี

แต่ลุคบอกตัวเองอย่างรวดเร็วว่าเขาคงคิดมากไปเองแหล่ะ

แต่หลังจากนั้นประตูรถก็เปิดออกอย่างรวดเร็วและมีคนเอื้อมมือมาจากในรถเพื่อดึงแคลร์เข้าไปในรถ

ใบหน้าของลุครู้สึกช็อคและเขาก็รีบไปวิ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

แต่คนพวกนี้ได้วางแผนลักพาตัวล่วงหน้ามาก่อนอย่างแน่นอน แม้ว่าแคลร์จะดิ้นรนตามสัญชาตญาณ แต่เธอก็ยังถูกลากเข้าไปในรถอยู่ดี

มันสายเกินไปแล้ว!

ลุคเริ่มวิตก

จบบทที่ สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 23

คัดลอกลิงก์แล้ว