เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 15

สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 15

สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 15


ตอนที่ 15 การไขคดีและการอัพเลเวลแรก

ขณะที่อุ่นอาหารกลางวันในไมโครเวฟในเลานจ์ ลุคยังชงกาแฟจากเครื่องชงกาแฟด้วยตัวเอง เขาอ่านเอกสารในแฟ้มพร้อมกับที่เขากินไปพร้อมกัน

หลังจากทานอาหารเที่ยงเสร็จเขาก็มองออกไปข้างนอกและตรวจสอบเวลาและพบว่าตอนนี้เป็นเวลาบ่ายสี่โมงครึ่งแล้ว

โรเบิร์ตคงไม่ลืมกินอาหารกลางวันเพราะงานใช่ไหม? เขากับเซลิน่าที่นั่น หวังว่าจะไม่ได้ลืม

คงเป็นไปไม่ได้ที่ทั้งคู่จะขยันจนลืมอาหารมื้อเที่ยงใช่ไหม?

ในขณะที่ลุคกำลังครุ่นคิดกับตัวเอง โรเบิร์ตและเซลิน่าก็กลับมา ข้างหลังของโรเบิร์ตเซลิน่าเข้ามาพร้อมกับเจสสิก้า

และข้างๆ ของหญิงสาวคือพ่อแม่ของเธอ เช่นเดียวกับผู้ชายที่แต่งตัวใส่สูทดูเป็นทางการ นอกจากนั้นชายคนนี้ถือกระเป๋าเอกสารสีดำมาด้วย

เมื่อลุคเห็นเช่นนั้นเขาก็ขมวดคิ้ว

ผู้ชายที่เดินตามหลังทุกคนพร้อมกับถือกระเป๋าเอกสารดูเหมือนว่าเขาจะเป็นทนายความ ลุคสามารถเดาตัวตนของเขาได้โดยไม่ต้องมีใครมาบอก

ดูเหมือนว่าแม้โรเบิร์ตจะพาเจสสิก้ามาที่นี่มาเฉยๆ ไม่ได้ออกหมายจับอะไร แต่พ่อแม่ของเธอก็ได้ให้ความสำคัญกับเรื่องพวกนี้เช่นกัน ฉะนั้นพวกเขาจึงได้พาทนายความมาด้วยกันกับพวกเขา

ลุครำพึงกับตัวเองว่าครอบครัวนี้ร่ำรวยแน่นอน เขาใช้ผ้าเช็ดหน้าเช็ดปากและมืออย่างรวดเร็วก่อนจะโยนลงถังขยะแล้วก้าวไปข้างหน้าตามทิศทางของผู้ที่มาติดต่อในสำนักงาน

เขานั่งนิ่ง พร้อมกับหันไปมองที่โรเบิร์ต แต่เขาไม่ได้ส่งสัญญาณว่าจะให้เขาทำอะไร

โอเค ดูเหมือนว่าโรเบิร์ตจะตั้งใจทำทุกอย่างตามขั้นตอน

จากนั้นเจสสิก้าถูกนำตัวเข้าห้องสอบปากคำขณะที่พ่อแม่ของเธอรออยู่ข้างนอก ตามปกติแล้วทนายความก็เข้าไปข้างในกับเธอเช่นกันซึ่งครั้งนี้ก็ไม่มีอะไรผิดปกติ

ภายในห้องสอบปากคำเซลิน่าถามคำถาม

เซลิน่าพูดถาม “เจสสิก้าคุณอยู่ที่ไหนในช่วงเวลาระหว่าง 18.00 น. ถึง เที่ยงคืนเมื่อวานนี้”

เจสสิก้าตอบว่า“ฉันอยู่ที่บ้านกับพ่อและแม่ของฉัน”

“บิงโก!” ลุคคิดกับตัวเอง

ทนายไม่ได้ขัดขวางไม่ให้เจสสิก้าตอบ ท้ายที่สุดแล้วนั่นเป็นคำถามธรรมดามากๆ คำถามหนึ่งที่ไม่ได้ละเมิดความเป็นส่วนตัวของลูกความของเขา

โดยทั่วไปหากผู้ต้องสงสัยปฏิเสธที่จะพูดอะไรนั่นจะเป็นก็ต่อเมื่อพวกเขารู้ว่าพวกเขาไม่มีความหวังที่จะหลบหนี ยิ่งพูดมากก็ยิ่งเปิดเผยพิรุจ แค่ทว่าในสถานการณ์เช่นนี้ผู้ต้องสงสัยมักจะปฏิเสธที่จะตอบคำถามที่เจ้าหน้าที่ถามตรงๆ เพื่อที่จะไม่เปิดเผยเบาะแสเพิ่มเติม

และอีกอย่างในขณะนี้เจสสิก้ายังคงไม่ถูกจับกุมหรือโดนออกหมายจับ ดังนั้นทนายความจึงไม่ห้ามให้เธอปฏิเสธที่จะตอบคำถาม

แต่ลุคเชื่อว่าเจสสิก้าคงจะยังไม่ได้บอกพ่อแม่ของเธอว่าคืนนั้นเธอมาที่งานปาร์ตี้ด้วย มิฉะนั้นทนายความคงจะสอนวิธีโกหกให้เธอและถ้าเป็นเช่นนั้นคำตอบคงจะแตกต่างไปจากที่เธอตอบอย่างสิ้นเชิง

กระบวนการสอบสวนดำเนินไปอย่างราบรื่นและ อยู่ในระดับที่ไม่ได้ตึงเครียดอะไร เซลิน่าเองก็ไม่ได้ถามคำถามที่ลงลึกมานัก ส่วนใหญ่เธอถามเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเจสสิก้ากับผู้เสียตายและผู้ต้องสงสัยคนอื่น ๆ เท่านั้นและถามเธอว่าเธอสังเกตเห็นสิ่งผิดปกติหรือไม่ก่อนหน้านี้เป็นต้น

ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงการสอบปากคำก็สิ้นสุดลง จากนั้นโรเบิร์ตได้ส่งเจสสิก้าและครอบครัวของเธอออกไปพร้อมกับทนายความของพวกเขา

เมื่อลุคเห็นพวกเขาขับรถออกไปเขาก็พูดเสียงเบาว่า“เราจะปล่อยไปอย่างนี้หรอ?”

โรเบิร์ตตอบว่า“แน่นอน อย่างน้อยที่สุดเรามีบันทึกการสอบปากคำในวันนี้ ซึ่งจะเป็นหลักฐานที่ชัดเจนในการสนับสนุนการสืบสวนสอบสวนคดีของเรา”

นั่นเป็นเรื่องจริง พวกเขาต้องการเพียงเพื่อหาข้อพิสูจน์ว่าเจสสิก้ามาร่วมงานปาร์ตี้จริงๆ หรือเปล่า การทำเช่นนั้นแม้ว่าพวกเขาจะพิสูจน์ไม่ได้ว่าเธอมีความผิด แต่พวกเขาก็สามารถพอจพทราบได้ว่าเธอกำลังโกหก

หลังจากที่คุยกับโรเบิร์ตไปซักพัก ลุคไม่ได้ถูกส่งไปทำงานในคดีนี้ แต่เขาถูกทิ้งให้อยู่ที่สำนักงานเพื่อทำงานอยู่เวรและจัดการกับคดีและปัญหาเล็กน้อยของเมือง

ซึ่งลุคเองไม่ค่อยพอใจเท่าไรนัก

หลังจากจัดการคดีทั่วไป เขาก็ได้คลี่คลายคดีที่เกี่ยวข้องกับการทะเลาะวิวาท เขาได้รับค่าประสบการณ์และคะแนนเครดิตสามแต้ม

ต่อมาเขาช่วยคดีสุนัขที่หายไปและไปตามหาสุนัขแล้วส่งคืนสุนัขให้เจ้านาย เขาได้รับค่าประสบการณ์และคะแนนเครดิตสองแต้ม

หลังจากช่วยยายคนหนึ่งกลับบ้านเขาได้รับค่าประสบการณ์และคะแนนเครดิตสองแต้ม

หลังจากจัดการกับวัยรุ่นที่คลั่งไคล้ดนตรีร็อคและเปิดดนตรีรบกวนชาวบ้าน เขาได้รับค่าประสบการณ์และคะแนนเครดิตสองแต้ม

หลังจากออกค่าปรับให้กับรถที่จอดอย่างผิดกฎหมายเขาได้รับค่าประสบการณ์และคะแนนเครดิตสองแต้ม

ลุคทำงานอย่างขะมักเขม้นในขณะที่เขาจัดการกับปัญหาต่างๆ เช่นจัดการเรื่องร้องเรียนให้มีการจัดส่งเจ้าหน้าที่เข้าพื้นที่เพื่อให้แก้ปัญหาที่ยังไม่ได้รับการแก้ไขในเหตุการณ์นั้นๆ เช่นการลากสิ่งต่างๆออกไปหากจำเป็น หรือไปช่วยในงานจราจรควบคุมเส้นทางผู้คนเดินทางบริเวณใกล้ๆ ที่กรมตำรวจตามความจำเป็น

หลังจากนั้นประมาณห้าวันเขาได้สะสมค่าประสบการณ์และคะแนนเครดิตทั้งหมดรวม 76 แต้ม

ถ้าคำนวนแบบไม่รวม 10 คะแนน เมื่อที่เขาเข้าเป็นตำรวจอย่างเป็นทางการและ 2 คะแนนที่เขาช่วยแมวเขาได้รับ 64 แต้มในช่วง 5 วันที่ผ่านมา

เขาทำได้เฉลี่ย 10 แต้มต่อวัน แม้ว่าจะค่อนข้างช้า แต่ลุคก็ไม่สามารถที่จะเร่งมากกว่านี้ไปได้

และแล้ววันหยุดสุดสัปดาห์ก็มาถึง

และในเมื่อวันนี้เป็นวันหยุดลุคจึงตื่นสายและลุกจากเตียงหลังจากเวลาเกือบจะเก้าโมงเช้า ลุคเข้าไปในครัวพร้อมกับหาวไปด้วยและให้ทักทายแคทเธอรีนที่ยุ่งอยู่ด้วยการจุมพิตเบาๆ บนหน้าผากของเธอ “วันนี้คุณเตรียมอาหารอร่อย ๆ อะไรบ้าง”

แคทเธอรีนยิ้ม “สเต็ก, สลัด, พายแอปเปิ้ลกับซุปมะเขือเทศ”

ลุคพยักหน้า “ฟังดูน่าอร่อยมาก” เขากินข้าวฟรี ไม่ต้องทำอะไรเอง มันจะมีอะไรดีไปกว่านี้จริงไหม?

แคทเธอรีนถามว่า“ลองถามโรเบิร์ตว่าเขามีเวลาว่างไหม บางทีเราอาจจะมีบาร์บีคิวคืนนี้”

ลุคส่ายหัว “ลืมไปได้เลยเขายังคงยุ่งอยู่ ผมแน่ใจว่าเขาจะไม่มีเวลาว่างหรอก” หลังจากพูดอย่างนั้นเขาก็หยิบขนมปังขึ้นมา

และกัดมันในขณะนั้นจู่ๆก็มีปฏิกิริยาจากระบบ

ภารกิจ: คดีฆาตกรรมของมิเชลล์คลี่คลาย

รางวัลการเสร็จสิ้นภารกิจมีมูลค่ารวม 100 ประสบการณ์และ 100 เครดิต

เนื่องจากเจ้าของร่างมีส่วนร่วมในภารกิจคือ 70 เปอร์เซ็นต์ดังนั้นเจ้าของร่างได้รับ 70 ประสบการณ์และคะแนนเครดิต 70 แต้ม

ค่าประสบการณ์เต็ม 100 คะแนนเจ้าของร่างเลเวลเพิ่มขึ้นเป็นระดับ 1

นั่นทำให้ลุคสำลักขนมปังก่อนที่เขาจะไอออกมาพ่นขนมปังไปทั่วโต๊ะ

ความประหลาดใจนี้…ทำให้เขาไม่ทันระวังตัว

เมื่อต้องเผชิญกับท่าทางที่น่าสงสัยของแคทเธอรีนลุคบอกว่าเขาสำลักขนมปังอย่างไม่ใส่ใจก่อนที่เขาจะวิ่งออกไปจากครัวพร้อมกับขนมปังและนมหนึ่งแก้ว

ลุคนั่งลงบนเก้าอี้หน้าบ้านและวางนมและขนมปังไว้บนโต๊ะก่อนที่จะเปลี่ยนไปให้ความสนใจที่ระบบ

ระบบนี้เงียบสนิทอยู่ตลอดสองสามวันที่ผ่านมาไม่ว่าเขาจะทำอะไรก็ตาม

ปฏิกิริยาเดียวที่ลุคได้รับจากระบบคือประสบการณ์และคะแนนเครดิตที่ลุคได้รับจากงานตำรวจที่ลุคทำ

แต่วันนี้ลุคเลเวลขึ้นจริงหรือ?

หลังจากนั้นไม่นานลุคก็ตรวจสอบข้อมูลในระบบและมีความสุขมาก

ตัวละคร: ลุค (นามแฝง: ลุคโคลสัน)

แต้มสเตตัสฟรี: 3

ความแข็งแรง : 12 (พละกำลัง)

ความคล่องแคล่ว: 11 (ความคล่องแคล่ว,ว่องไว)

ความแข็งแกร่งทางสมองและจิตใจ: 12

ระดับ : 1

ประสบการณ์: 46

เครดิต: 146

ให้ตายสิ เลเวลเพิ่ม!!

มีแต้มสเตตัสให้อัพฟรีเมื่อเลเวลเพิ่มขึ้น นั่นเป็นข่าวดี!

ลุคชอบระบบง่ายๆแบบนี้ โอเค ลุคจะให้อภัยเจ้าระบบที่นิ่งเงียบไร้ปฎิกริยาตอบสนองมานาน แลกกับที่ลุคสามารถได้รับคะแนนสเตตัสฟรีเพิ่มเติมเมื่อเลเวลอัพนั่น

แต่ 100 แต้มถูกหักออกจากประสบการณ์ของลุคเหลือเพียง 46  แต้ม แต่สำหรับเครดิตของลุคนั้น ลุคยังมี 146 เครดิต

เห็นได้ชัดว่าค่าประสบการณ์ที่ระบุในที่ตอนนี้เป็นเหมือนแถบค่าประสบการณ์ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความก้าวหน้าของลุคในระดับปัจจุบันเท่านั้นค่าประสบการณ์ 100 แต้มที่หายไปถูกนำมาใช้เพื่อเพิ่มเลเวล

และประโยชน์ของการอัพเลเวลคือคะแนนสเตตัสฟรี

ลุคไม่จำเป็นต้องให้ระบบอธิบายคะแนนสเตตัสฟรี ลุครู้ดีว่าสามแต้มนั้นสามารถเพิ่มให้กับค่าความแข็งแกร่งหลักทั้งสามได้

นั่นหมายความว่าอย่างไร?

คนธรรมดาจะมีค่าเฉลี่ย 10 คะแนน ลุคต้องการเลเวลสามครั้งเท่านั้นจึงจะได้ 9 แต้มและถ้าเขาเพิ่มพวกมันทั้งหมดในค่าสถานะเดียวกันค่าสถานะของเขาจะเกือบสองเท่าของคนธรรมดา

เมื่อไปถึงระดับ 10 หรืออะไรทำนองนั้นเขาแทบจะคล้ายกับมินิซูเปอร์แมน

แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เขาจะตื่นเต้นกับเรื่องนี้มากเกินไป

คดีฆาตกรรมของมิเชลล์ได้รับการคลี่คลายแล้ว แต่อันที่จริงแล้วลุคไม่ได้มีส่วนร่วมในคดีทั้งหมด และด้วยเหตุผลนี้เขาพอจะสามารถบอกได้ว่าวิธีการทำงานหลักๆ ของระบบ

จบบทที่ สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 15

คัดลอกลิงก์แล้ว