ตอนที่ 28 : ท่านประธานสาวสวย

ตอนที่ 28 : ท่านประธานสาวสวย

ในช่วงเวลาต่อมา...

หลินฮุยถามคำถามเพิ่มอีกสองสามข้อ บางข้อหลิวซีตอบได้ แต่บางข้อเธอก็ไม่รู้

หลินฮุยจดจำข้อมูลเหล่านี้ไว้อย่างแม่นยำ

ในวันสิ้นโลกที่เต็มไปด้วยสิ่งไม่รู้ ความรู้ก็คือพลังรูปแบบหนึ่ง!!

ในตอนนั้นเอง จู่ๆ เขาก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า "เอ็นทรีทองคำทุกเลเวล" ของเขา อาจจะเป็นความเชี่ยวชาญพิเศษรูปแบบหนึ่งด้วยหรือเปล่า? อาจจะเป็นประเภทศาสตร์วิญญาณก็ได้

ไม่ ไม่ใช่!

ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้นมา หลินฮุยก็ส่ายหน้าปฏิเสธ

"เอ็นทรีทองคำทุกเลเวล" คือสูตรโกง!!

นั่นคือสิ่งที่เสียงจากมิติที่สูงกว่าบอกไว้ตอนที่เขาได้รับ "เอ็นทรีทองคำทุกเลเวล" มาครั้งแรก

ยิ่งไปกว่านั้น ทั้งหลิวซีและซูชิงเฉียนต่างก็พูดตรงกันว่า หลังจากปลุกพลังความเชี่ยวชาญพิเศษแล้ว พลังจิตของผู้ใช้จะเพิ่มขึ้น แต่พลังจิตของเขายังคงอยู่ที่ 5 ซึ่งเป็นระดับของคนธรรมดา

ทั้งหลิวซีและซูชิงเฉียนต่างเป็นผู้เล่นที่มีความเชี่ยวชาญพิเศษระดับ 1 และพลังจิตของพวกเธออยู่ที่ 25

แล้วคนเราจะปลุกพลังความเชี่ยวชาญพิเศษได้อย่างไร?

เขาถามหลิวซีแล้ว แต่เธอก็ไม่รู้เหมือนกัน

บางคนอาจจะตื่นนอนมาแล้วปลุกพลังได้เลย บางคนกำลังกินข้าวอยู่ หรือบางคนแค่นั่งเหม่อลอยอยู่ดีๆ ก็ปลุกพลังขึ้นมา

สรุปสั้นๆ คือ: ขึ้นอยู่กับดวงล้วนๆ!

ดึงความคิดกลับมา หลินฮุยเงยหน้ามองดวงตาที่เย็นชาของหลิวซีแล้วถามด้วยความสงสัย "จะว่าไป เธอรู้ข้อมูลพวกนี้ได้ยังไง?"

"ข้อมูลลึกๆ พวกนี้ดูไม่น่าใช่สิ่งที่คนๆ เดียวจะรวบรวมมาได้ และในช่องแชทพื้นที่ก็ไม่มีใครแชร์เรื่องพวกนี้เลย"

หลิวซีเผยอปากสีแดงสดและพูดอย่างใจเย็น "มีการแลกเปลี่ยนข้อมูลกันระหว่างกิลด์ระดับท็อป ในฐานะอดีตรองประธานของ 'สมาคมกุหลาบ' ฉันย่อมเข้าถึงข้อมูลพวกนี้ได้โดยธรรมชาติ"

"เข้าใจแล้ว" หลินฮุยพยักหน้าอย่างเข้าใจ แล้วชี้ไปที่กองโลหะผสมด้านหลัง "ข้อมูลมีประโยชน์มาก ไทเทเนียมอัลลอยด์ความแข็งแกร่งสูง 200 หน่วยนั่นเป็นของเธอแล้ว"

หลิวซีถอนหายใจด้วยความโล่งอกและเตรียมจะลุกขึ้นยืน

ทันใดนั้น อาการวิงเวียนศีรษะอย่างรุนแรงก็โจมตีเธอ ขาของเธออ่อนแรงจนทรุดลงไปคุกเข่ากับพื้น

แค่ก แค่ก...

เธอเอามือปิดปาก เมื่อแบมือออกมา ฝ่ามือของเธอก็เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดสีดำ

"คุณหลิว!" ซูชิงเฉียนร้องด้วยความตกใจ ชี้ไปที่แขนซ้ายของหลิวซี "แขนของคุณ..."

เลือดสีม่วงคล้ำกำลังไหลออกมาจากบาดแผลที่แขนซ้ายของหลิวซี—จุดที่เธอถูกหนามของไวท์ธอร์นเฉี่ยวเมื่อครู่นี้ ไวรัสได้แพร่กระจายไปแล้ว

"บ้าเอ๊ย..."

หลิวซีมองดูบาดแผลของตัวเอง แววตาสิ้นหวังฉายวาบขึ้นมา

เธอไม่คิดเลยว่าตัวเองจะโชคร้ายขนาดนี้

แค่แผลถลอกเล็กน้อยกลับนำไปสู่การติดเชื้อไวรัส!

ในโลกหลังหายนะที่ขาดแคลนทั้งหมอและยา การติดเชื้อไวรัสจากสายพันธุ์กลายพันธุ์ระดับ 3 ก็ไม่ต่างอะไรกับโทษประหารชีวิต

ไม่สิ ต่อให้เป็นโลกเก่า...

...การติดเชื้อไวรัสจากมอนสเตอร์ก็แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะรักษาหาย

เธอรู้ดีที่สุด สมัยอยู่ที่สมาคมกุหลาบ เพื่อนร่วมทีมเคยถูกซอมบี้ข่วน แม้แต่ยาปฏิชีวนะก็ไร้ผล พวกเขาทำได้แค่มองดูเพื่อนกลายเป็นซอมบี้ไปต่อหน้าต่อตา

เธอไม่ยอมรับความจริงนี้

เธอจะต้องมาตายที่นี่แบบนี้จริงๆ เหรอ?

"อยากรอดไหม?"

เสียงราบเรียบดังขึ้นจากด้านบน

หลิวซีเงยหน้าขึ้น เห็นหลินฮุยกำลังมองลงมาที่เธอ ในมือถือหลอดเล็กๆ ที่เปล่งแสงฟลูออเรสเซนต์สีเขียวจางๆ

【ยาปฏิชีวนะฤทธิ์แรง】

รูม่านตาของหลิวซีหดเกร็ง นั่นคือฟางเส้นสุดท้ายที่จะช่วยชีวิตเธอได้!

"เงื่อนไขคืออะไร?"

เธอเป็นคนฉลาด เขาคงไม่ให้ยาล้ำค่าแบบนี้มาฟรีๆ แน่

"ฉันเห็นว่าฝีมือยิงปืนของเธอดี และสติสัมปชัญญะก็ครบถ้วน"

หลินฮุยเขย่ายาในมือไปมา

"ฉันขาดมือสไนเปอร์ มาขึ้นรถฉันสิ"

"เป็นไปไม่ได้"

หลิวซีกัดฟัน ความหยิ่งทะนงในดวงตายังไม่มอดดับแม้ในสถานการณ์วิกฤต "ฉันจะไม่มีวันเป็นลูกน้องใครอีก"

ในโลกเก่า เธอเคยเป็น CEO สาวสวยผู้ครอบครองโลกธุรกิจ แม้ในวันสิ้นโลก เธอก็ไม่ยอมอยู่ใต้เท้าใครและต้องการสร้างกิลด์ของตัวเอง นี่เป็นเหตุผลหลักที่เธอออกจากสมาคมกุหลาบด้วย

"หึ"

หลินฮุยยิ้ม ไม่ได้โกรธเลยสักนิด ราวกับว่าเขาคาดเดาคำตอบนี้ไว้อยู่แล้ว

"งั้นเปลี่ยนคำพูดใหม่"

"นี่คือการแลกเปลี่ยน"

"ยานี้ซื้อแรงงานของเธอจนกว่าภารกิจ 'เมืองฝู' จะจบลง"

"ในช่วงเวลานี้ เธอจะเป็นพนักงานชั่วคราวของฉัน รับผิดชอบการยิงสนับสนุนระยะไกล พอภารกิจ 'เดินทางสู่เมืองฝู' จบลง ถ้าเธออยากไป ฉันจะช่วยเธอหารถคันใหม่ให้ด้วยซ้ำ"

"ว่าไง? ข้อตกลงนี้ เธอไม่มีอะไรจะเสียนี่ จริงไหม?"

หลิวซีอึ้งไป

พนักงานชั่วคราว?

เธอมองลึกเข้าไปในดวงตาของหลินฮุยที่ดูเป็นผู้ใหญ่เกินวัย แล้วก้มมองบาดแผลที่แย่ลงเรื่อยๆ ของตัวเอง

ถ้าไม่ตกลง เธอตายเดี๋ยวนี้

ถ้าตกลง อย่างน้อยเธอก็รอดไปจนถึงเมืองฝู และอาจจะมีโอกาสกลับมาผงาดได้อีกครั้ง

ในฐานะ CEO เธอคำนวณความคุ้มค่านี้ได้อย่างชัดเจน

"...ตกลง"

หลิวซีกัดฟัน ยื่นมือที่สั่นเทาออกไป

"เอายามาให้ฉัน ตอนนี้ฉันเป็น... พนักงานชั่วคราวของคุณแล้ว"

หลินฮุยยิ้มด้วยความพอใจและโยนยาลงในอ้อมแขนของเธอ

เหตุผลที่เขายอมเสียยาล้ำค่าเพื่อช่วยหลิวซี ก็เพราะเขาเห็นค่าในความสามารถของเธอจริงๆ หลิวซีเคยอยู่กิลด์ใหญ่ รู้ข้อมูลเยอะ ฉลาด และเป็นผู้เล่นที่มีความเชี่ยวชาญพิเศษด้านอาวุธปืน... ด้วยบัฟเหล่านี้มารวมกัน เธอจะเป็นตัวช่วยที่ยอดเยี่ยมในการทำภารกิจ "เมืองฝู" ให้สำเร็จอย่างแน่นอน

และอีกอย่าง...

เขาเชื่อว่าในอนาคต หลิวซีจะต้องไม่อยากลงจากรถบ้านของเขาอย่างแน่นอน

เมื่อคิดได้ดังนั้น มุมปากของหลินฮุยก็ยกขึ้น

"ยินดีต้อนรับขึ้นรถ"

"ชิงเฉียน พยุงเธอขึ้นรถไป"

...