ตอนที่ 24 : ความเชี่ยวชาญพิเศษ! ศาสตร์วิญญาณ: บ่อโคลน!

ตอนที่ 24 : ความเชี่ยวชาญพิเศษ! ศาสตร์วิญญาณ: บ่อโคลน!

ไอ้เรื่องด่าเอาไว้ก่อน!

แต่ประธานไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว!

ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ ลูกน้องของเขาตายเกลื่อนแน่

"หวังปิน! เอารถของนายขึ้นไป!" ประธานได้แต่ตะคอกใส่วิทยุสื่อสาร "จำไว้ จุดอ่อนของไวท์ธอร์นอยู่ที่เอวด้านขวา"

นี่เป็นข้อมูลที่เขาจ่ายเงินจำนวนมากซื้อมาจากกิลด์ระดับท็อป

หวังปิน ชายผิวดำร่างกำยำ กัดฟันแน่นและทำได้เพียงขับรถฮัมเมอร์ที่เชื่อมแผ่นเหล็กเสริมความแข็งแกร่งพุ่งออกไปข้างหน้า พร้อมกับกราดยิงปืนกลบนรถอย่างบ้าคลั่ง

ทันใดนั้น รถสปอร์ตดัดแปลง Lv3 สีฟ้าคันหนึ่งก็หยุดลง

หลิวซีในชุดต่อสู้สีดำโน้มตัวออกมาจากหลังคารถ ถือปืนไรเฟิลซุ่มยิงหนัก เล็งไปที่ไวท์ธอร์นระดับ 2 ที่กำลังพุ่งเข้ามาหาเธอ

"ปัง!"

"ปัง!"

"ปัง!"

กระสุนสามนัดแหวกอากาศ และภายในสองวินาที พวกมันพุ่งเจาะกระดองที่เอวด้านขวาของไวท์ธอร์นระดับ 2 อย่างแม่นยำ

แครก!

ร่างของไวท์ธอร์นระดับ 2 กระแทกพื้นอย่างแรง ดิ้นรนอยู่สองสามที แล้วแน่นิ่งไป!

"เยี่ยมมาก!" ประธานตะโกนอย่างตื่นเต้น

แม่นยำขนาดนั้นเชียว? ดวงตาของหลินฮุยฉายแววประหลาดใจ แม้ว่าเมื่อกี้เขาจะอู้งาน แต่เขาก็สังเกตการณ์สนามรบอยู่ตลอดเวลา

เขาเห็นกระบวนการยิงของหญิงสาวที่ชื่อ 'หลิวซี'

เธอยิงโดนไวท์ธอร์นที่เคลื่อนที่เร็วขนาดนั้นโดยแทบไม่ต้องเล็ง!

ความแม่นยำระดับนี้ แม้แต่มือสไนเปอร์ระดับท็อปในชาติก่อนของเขาก็อาจจะทำไม่ได้!

ผู้หญิงตรงหน้าต้องปลุกพลัง 'ความเชี่ยวชาญพิเศษ' บางอย่างขึ้นมาแน่ๆ... ตึง!

ในขณะนั้น ไวท์ธอร์นระดับ 2 ที่ตัวใหญ่กว่าปกติเล็กน้อยดูเหมือนจะสังเกตเห็นว่ารถบ้านของหลินฮุยไม่ทำการโจมตี

มันอ้อมผ่านการต่อสู้ที่วุ่นวายด้านหน้า ดีดตัวจากเสาต้นหนึ่ง กลายเป็นลำแสงสีขาวพุ่งตรงมาที่รถบ้านของหลินฮุย!

"บอส! มันมาแล้ว!!" ซูชิงเฉียนร้องเสียงหลง

หลินฮุยไม่แม้แต่จะกระดิกเปลือกตา เขาเพียงแค่เปลี่ยนเกียร์ถอยหลัง

บรื้นนน—!

รถบ้านกระชากถอยหลังกะทันหัน!

แต่นี่ไม่ใช่การหนี มันคือ "การถอยเชิงกลยุทธ์" ที่แม่นยำ

ไวท์ธอร์นคำนวณจุดลงจอดไว้แล้ว แต่เพราะรถบ้านถอยหลัง มันจึงพลาดเป้าไปอย่างสิ้นเชิง

อย่างไรก็ตาม ไวท์ธอร์นระดับ 2 ตัวนี้ตอบสนองเร็วมาก มันสะบัดหางยาวสีขาวของมันทันที

ฟิ้ว!

หนามกระดูกแหลมคมตัดผ่านอากาศ พุ่งเข้าใส่กระจกหน้ารถบ้านอย่างดุดัน!

เคร้ง—!

หนามกระดูกกระแทกกระจก!

แต่หนามกระดูกที่มีพลังพอจะเจาะทะลุรถบ้านระดับ 3 กลับถูกดีดกระเด็นออกไป!

ฉากนี้ถูกมองเห็นโดยรองประธาน หวังปิน เขากลืนน้ำลายเอือกใหญ่และอดไม่ได้ที่จะสูดหายใจลึก

เขาเหลือบมองรถตัวเองที่พรุนเป็นรังผึ้ง แล้วมองรถบ้านไร้ริ้วรอยของหลินฮุย ความโลภในดวงตาของเขายิ่งลึกล้ำขึ้น

ในขณะเดียวกัน

หลินฮุยจ้องมองจุดที่ถูกหนามกระดูกกระแทก แล้วถอนหายใจเบาๆ

แม้จะไม่ทะลุกระจกกันกระสุนความแข็งแกร่งสูง แต่มันก็ทิ้งรอยขาวน่าเกลียดไว้บนพื้นผิวเรียบเนียน

"ชิ"

หลินฮุยขมวดคิ้ว เหมือนเห็นรองเท้าผ้าใบใหม่เอี่ยมถูกเหยียบ

"ชิงเฉียน ซ่อมซะ มันขัดลูกตา"

"คะ? ตอนนี้เหรอ?"

ซูชิงเฉียนอึ้งไปครู่หนึ่ง มองมอนสเตอร์ข้างนอกที่แยกเขี้ยวขู่อยู่บนพื้น "มะ... มันยังอยู่ตรงนั้นนะ!"

"ไม่ต้องห่วง มันเข้ามาไม่ได้หรอก"

หลินฮุยพูดพลางบีบแตร

ปิ๊น—!

ไวท์ธอร์นสะดุ้งโหยงด้วยเสียงแตรกะทันหัน ขณะที่มันกำลังจะโกรธเกรี้ยว จู่ๆ มันก็รู้สึกเย็นวาบที่สันหลัง

ปัง!

กระสุนเจาะเกราะนัดหนึ่งพุ่งเข้ามาเจาะทะลุกระดองที่เอวขวาของมัน

แรงถีบมหาศาลส่งร่างมหึมาของมันปลิวไปไกลหลายเมตร กระแทกกับเสาเหล็กอย่างแรง เลือดสีเขียวสาดกระจาย!

นัดเดียวจอด!

ไวท์ธอร์นระดับ 2 ถูกเก็บไปง่ายๆ แบบนั้นเลย!

เมื่อเห็นดังนั้น ไวท์ธอร์นตัวอื่นๆ ก็ลังเล พวกมันแยกเขี้ยวขู่ แล้วถอยร่นไปโจมตีรถคันอื่นแทน!

ซูชิงเฉียนถอนหายใจโล่งอก เธอมองรอยขาวที่หน้ารถแล้วทำแก้มป่อง สำหรับช่างเครื่องที่มีความเชี่ยวชาญพิเศษ 【เครื่องจักรกล】 ปัญหาเล็กน้อยแค่นี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่อยู่แล้ว

เธอหยิบกล่องเครื่องมือออกมา และดึงหลอดที่มีลักษณะคล้ายยาสีฟันออกมา

จากนั้น ซูชิงเฉียนยื่นนิ้วเรียวงามออกไป บีบของเหลวใสไม่มีสีออกมา แล้วทาลงบนจุดนั้น

สุดท้าย เธอเคาะนิ้วในอากาศไปทางรอยขีดข่วนนั้นเบาๆ

วูบ

วงแสงสีฟ้าจางๆ วาบขึ้น

ฉากมหัศจรรย์ปรากฏขึ้น

รอยขาวบนกระจกหน้ารถสมานตัวราวกับมีชีวิต กระจกกลับมาใสแจ๋วเหมือนใหม่อีกครั้ง ไม่มีแม้แต่ฝุ่นหลงเหลืออยู่

กระบวนการทั้งหมดใช้เวลาไม่ถึงสามวินาที

ฉากนี้บังเอิญถูกประธานที่กำลังเปลี่ยนแม็กกาซีนอยู่ใกล้ๆ เห็นเข้าพอดี

รูม่านตาของเขาหดเกร็งลงอย่างรวดเร็ว

"นั่นมัน... ความเชี่ยวชาญพิเศษด้านเครื่องจักรกลเหรอ?"

ในวันสิ้นโลก ยานพาหนะคือชีวิต

แม้แต่กิลด์อุตสาหกรรมหนักเลือดเหล็กที่เชี่ยวชาญด้านการซ่อมแซม ยังต้องใช้เวลาทุบๆ เคาะๆ ตั้งนานกว่าจะซ่อมรถได้

แต่ผู้หญิงคนนั้น... เธอซ่อมมันได้แค่การโบกมือ?

นี่มันซัพพอร์ตระดับเทพชัดๆ!

สมแล้วที่เป็นความเชี่ยวชาญพิเศษที่หายากยิ่งกว่า "ศาสตร์วิญญาณ"!

ไฟแห่งความโลภในดวงตาของประธานลุกโชนรุนแรงยิ่งขึ้น

พลังป้องกันของรถคันนี้ไร้เทียมทาน พลังการยิงดุดัน และด้วยความสามารถในการซ่อมแซมที่ท้าทายสวรรค์ของผู้หญิงคนนั้น... นี่มันทีมระดับท็อปชัดๆ!

"ฉันต้องได้มันมา... ฉันต้องได้มันมาให้ได้!"

แต่สถานการณ์ปัจจุบันไม่เปิดโอกาสให้เขาคิดมากนัก

ด้วยการทำงานเป็นทีมของไวท์ธอร์น แนวป้องกันของสมาคมสงเคราะห์แสงใหม่เริ่มพังทลาย

"อ๊าก! ช่วยด้วย!!"

รถดัดแปลงอีกคันถูกพลิกคว่ำ ผู้เล่นสามคนข้างในถูกไวท์ธอร์นลากออกมาและฉีกร่างเป็นชิ้นๆ ในทันที

เลือดนองพื้น เสียงกรีดร้องดังระงม

ผู้เล่นเหล่านี้ประเมินพลังการต่อสู้ของไวท์ธอร์นต่ำเกินไป สายพันธุ์กลายพันธุ์นี้ไม่เพียงแต่เร็ว แต่ยังรู้จักทำงานร่วมกันและใช้ภูมิประเทศในการซุ่มโจมตี

"ไอ้พวกขยะเอ๊ย!"

มองดูผู้คนล้มตายจำนวนมาก ในที่สุดประธานก็รักษาภาพลักษณ์ไม่อยู่

เขาดันแว่นกรอบทองขึ้น สวายตาเปลี่ยนเป็นเย็นชาสุดขีดทันที

"ทุกคน คุ้มกันฉัน!"

รถพยาบาลหนักของประธานจอดนิ่ง เขากดปุ่มสีแดง พื้นรถพยาบาลเปิดออกเป็นช่อง

เมื่อเห็นดังนั้น ประธานเดินไปที่ช่องนั้น นั่งยองๆ แล้วกระแทกมือขวาลงบนพื้น

"ความเชี่ยวชาญพิเศษ—【ศาสตร์วิญญาณ: บ่อโคลน】!"

ครืน!

โดยมีประธานเป็นจุดศูนย์กลาง พื้นคอนกรีตในรัศมีห้าสิบเมตรจู่ๆ ก็ดูเหมือนจะกลายเป็นของเหลว

คอนกรีตแข็งๆ อ่อนตัวลงทันที กลายเป็นบ่อโคลนสีน้ำตาลเข้มส่งกลิ่นเหม็นเน่า

ก๊าซซซ?!

ไวท์ธอร์นที่เดิมทีว่องไวปานสายลม จู่ๆ ก็พบว่าพื้นดินใต้เท้าอ่อนยวบ แขนขาของพวกมันจมลงไปในบ่อโคลนทันที

โคลนดูเหมือนจะมีความหนืดสูงมาก ยิ่งพวกมันดิ้นรน ก็ยิ่งจมลึกลงไป ดึงขาไม่ออก

ร่างที่เคยรวดเร็วปานสายฟ้าแลบกลายเป็นลูกแกะรอการเชือดในพริบตา

"ความเชี่ยวชาญพิเศษอะไรอีกล่ะเนี่ย?"

ในรถบ้านที่อยู่ห่างออกไป หลินฮุยวางโคลาลงแล้วดูฉากนี้ด้วยความสนใจ

"น่าสนใจ"

"แต่ว่าวงกว้างขนาดนี้น่าจะกินพลังจิตไปเยอะน่าดูเลยใช่ไหม?"

หลินฮุยเคยได้ยินซูชิงเฉียนพูดว่าการใช้ความเชี่ยวชาญพิเศษเพื่อปล่อยความสามารถเหนือธรรมชาตินั้นต้องใช้พลังจิต

และก็เป็นไปตามคาด หลังจากใช้ท่านี้ หน้าของประธานซีดลงอย่างเห็นได้ชัด และมีเม็ดเหงื่อผุดพรายเต็มหน้าผาก

"คุณหนูหลิวซี! ฝากด้วยครับ!" ประธานคำราม

"รับทราบ"

เสียงเย็นชาดังผ่านวิทยุสื่อสาร

ตามมาด้วย

ปัง!

เสียงปืนที่ทุ้มต่ำและทรงพลังดังก้อง ฟังชัดเจนเป็นพิเศษในสนามรบที่อึกทึก

ห่างออกไปสองร้อยเมตร

ไวท์ธอร์นระดับ 1 ที่ติดอยู่ในบ่อโคลนถูกยิงกระดองเอวระเบิดออกเหมือนแตงโม เลือดสีเขียวสาดกระจาย

ปัง!

นัดที่สอง

ไวท์ธอร์นอีกตัวที่กำลังจะซุ่มโจมตีหลินฮุยถูกยิงทะลุจุดอ่อนอย่างแม่นยำ ตายคาที่

ปัง! ปัง! ปัง!

หญิงสาวในชุดต่อสู้สีดำ หลิวซี ตอนนี้คุกเข่าอยู่บนหลังคารถสปอร์ตสีฟ้า

ปืนไรเฟิลซุ่มยิงหนักในมือเธอมีลำกล้องที่หนาน่ากลัว ทุกครั้งที่เหนี่ยวไก แรงถีบมหาศาลทำให้ไหล่ของเธอสั่นเล็กน้อย แต่ร่างกายยังคงนิ่งสนิทดั่งหินผา

ไม่มีการเคลื่อนไหวที่สูญเปล่า

ไม่ต้องเล็งนาน

กระสุนทุกนัดพรากชีวิตสายพันธุ์กลายพันธุ์ไปหนึ่งชีวิต

"ฝีมือไม่เบา..."

หลินฮุยหรี่ตาลง มองดูการเคลื่อนไหวที่ลื่นไหลของหญิงสาว

นอกจากหลิวซีแล้ว ผู้เล่นที่เหลือรอดของสมาคมสงเคราะห์แสงใหม่ก็ช่วยกันเล็งและยิง

แม้ความแม่นยำจะไม่สูงนัก แต่พวกเขาก็ทดแทนด้วยปริมาณกระสุน!

ภายใต้การควบคุมของประธานและการเก็บกวาดของหลิวซี สถานการณ์พลิกกลับทันที

ฝูงไวท์ธอร์นที่เคยดุร้ายถูกสังหารจนตัวสุดท้ายในเวลาเพียงไม่กี่นาที

เหลือเพียงซากศพเละเทะและเลือดสีเขียวนองเต็มพื้น

"ฟู่ว..."

ประธานพ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมา และบ่อโคลนใต้เท้าก็กลับกลายเป็นคอนกรีตแข็งดังเดิม

เขาปาดเหงื่อออกจากหน้าผากและชำเลืองมองรถบ้านสีดำที่ไร้รอยขีดข่วนด้านหลัง หางตากระตุกสองสามที

ในการต่อสู้ครั้งนี้ คนของเขาตายไปสิบห้าหรือสิบหกคน รถพังไปห้าคัน

แต่ไอ้คนแซ่หลินนั่น... สีรถไม่ถลอกแม้แต่นิดเดียว!

แถมเมื่อกี้เขายังเห็นรางๆ ว่าหมอนั่นยังส่งมันฝรั่งทอดให้สาวสวยหน้าใสในรถกินอีกต่างหาก!

"พี่หลิน"

ประธานขับรถมาเทียบข้างหลินฮุย ใบหน้ากลับมามีรอยยิ้มจอมปลอมอีกครั้ง แม้ว่าจะดูเหมือนกัดฟันพูดอยู่บ้างก็ตาม

"ระบบควบคุมการยิงของคุณ... รีบูตนานจังเลยนะ"

"อ้อ เพิ่งซ่อมเสร็จพอดี"

หลินฮุยลดกระจกลงและตบพวงมาลัยด้วยสีหน้า "เสียใจ" "รถเฮงซวยนี่มันเอาแน่เอานอนไม่ได้ ชอบมาพังตอนสำคัญทุกที โชคดีที่ประธานถังเก่งกาจดั่งเทพเจ้า จัดการทุกอย่างได้ในท่าเดียว ผมนับถือจริงๆ"

นับถือกับผีน่ะสิ!

ประธานก่นด่าในใจ แต่ภายนอกต้องรักษาความเยือกเย็น "ไม่หรอก ไม่หรอก ในเมื่อเคลียร์ทางแล้ว เราเข้าไปข้างในกันต่อเถอะ ไทเทเนียมอัลลอยด์ความแข็งแกร่งสูงน่าจะอยู่ในคลังสินค้าหลักด้านใน"

"ได้เลย ได้เลย"

หลินฮุยตอบรับด้วยรอยยิ้ม แต่ในใจเขารู้ดีที่สุด

สายตาของประธานดูชั่วร้ายยิ่งกว่าเดิม

ถ้าเมื่อก่อนเป็นแค่ความโลภ ตอนนี้มันคือเจตนาฆ่าที่เปิดเผย

"บอส... ผู้ชายใส่แว่นคนนั้น มองพวกเราน่ากลัวจัง" ซูชิงเฉียนพูดเสียงเบา แม้เธอจะไร้เดียงสาแต่ก็ไม่ได้โง่ ความรู้สึกเหมือนถูกงูพิษจ้องมองทำให้เธอรู้สึกไม่สบายตัวไปหมด

"ปล่อยให้มองไปเถอะ"

หลินฮุยหยิบโคลาออกมาอีกกระป๋อง แววตาสงบนิ่งดุจสายน้ำ

"ยังไงซะ คนตายก็ไม่มีสายตาไว้มองหรอก"

ขบวนรถเริ่มเคลื่อนตัวอีกครั้ง

ทุกคนคิดว่าอันตรายที่สุดผ่านพ้นไปแล้ว บรรยากาศผ่อนคลายลงเล็กน้อย

อย่างไรก็ตาม

ทันทีที่ขบวนรถเข้าสู่พื้นที่หลักของโรงงานชิ้นส่วน

"ก๊าซซซ—!!!"

เสียงกรีดร้องแหลมสูงที่แทบจะแทงทะลุแก้วหู จู่ๆ ก็ระเบิดออกมาจากส่วนลึกที่สุดของโรงงาน!

เสียงนั้นพกพาคลื่นสั่นสะเทือนที่น่าสะพรึงกลัว ทำเอากระจกรอบด้านแตกกระจาย

"เกิดอะไรขึ้น?!"

ทุกคนปิดหูด้วยความหวาดกลัว

ก่อนที่พวกเขาจะทันตั้งตัว

ตู้ม!

เงาทะมึนขนาดมหึมาร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า

โดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า

รถฮัมเมอร์ที่อยู่กลางขบวน พร้อมด้วยผู้เล่นสี่คนข้างใน ถูก... เสียบทะลุด้วยหนามกระดูกสีขาวขนาดเท่าเสาไฟฟ้าในทันที!

เหมือนบาร์บีคิวเสียบไม้ รถทั้งคันถูกตรึงติดกับพื้นคอนกรีตแน่นสนิท!

ท่ามกลางฝุ่นควันที่ลอยฟุ้ง ร่างมหึมาที่น่าสะพรึงกลัวค่อยๆ ยืดตัวขึ้น

เงามืดทาบทับไปทั่วบริเวณ...